Menu

A+ A A-

Η ά­νο­δος του φα­σι­σμού και η α­πά­ντη­ση της Αρι­στε­ράς

Του
Ανέ­στη Ταρ­πά­γκου


Η ά­σκη­ση της α­κραία νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης πο­λι­τι­κής με την ε­φαρ­μο­γή των τριών μνη­μο­νίων (Μαίου 2010, Φε­βρουα­ρίου 2012 και Σε­πτεμ­βρίου 2012), έ­χει ο­δη­γή­σει στην α­πο­νο­μι­μο­ποίη­ση στην προ­η­γού­με­νη διε­τία της κυ­βερ­νη­τι­κής δια­χεί­ρι­σης του ΠΑ­ΣΟ­Κ, του ο­ποίου η ε­κλο­γι­κή ε­πιρ­ροή μειώ­θη­κε α­πό το 44% (Οκτώ­βριος 2009) στο 12% (Ιού­νιος 2012), κα­τά έ­ναν τρό­πο που δεν έ­χει ε­πι­στρο­φή, με δε­δο­μέ­νη την κα­τα­φα­νή α­δυ­να­μία της ό­ποιας ση­με­ρι­νής «α­να­σύ­στα­σης» της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τίας, της κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς. Πα­ρό­λα αυ­τά, η πο­λι­τι­κή ε­πιρ­ροή των δε­ξιών δυ­νά­μεων πα­ρέ­μει­νε α­θροι­στι­κά στα ί­δια ε­πί­πε­δα που ή­ταν προ­η­γού­με­να (ΝΔ, Χρυ­σή Αυ­γή και Ανε­ξάρ­τη­τοι Έλλη­νες), και μά­λι­στα προ­σαυ­ξή­θη­κε σχε­τι­κά σε σχέ­ση με τις βου­λευ­τι­κές ε­κλο­γές του Οκτω­βρίου 2009 (α­πό το συ­νο­λι­κό 40% τό­τε στο ση­με­ρι­νό 43% ), εξ αι­τίας του γε­γο­νό­τος ό­τι οι δε­ξιές δυ­νά­μεις εμ­φα­νί­ζο­νταν κρι­τι­κές έ­να­ντι της μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής, ε­πι­κε­ντρώ­νο­ντας στον υ­φε­σια­κό της χα­ρα­κτή­ρα στη θέ­ση μιας δια­φο­ρε­τι­κής α­να­πτυ­ξια­κής πο­ρείας της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μίας.
Ωστό­σο, η συ­νέ­χι­ση αυ­τής της μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής, και μά­λι­στα με την έ­κτα­ση και το βά­θε­μα που γί­νε­ται σή­με­ρα, με τις κα­θο­λι­κές πε­ρι­κο­πές στους μι­σθούς, τις συ­ντά­ξεις, τις κοι­νω­νι­κές δα­πά­νες υ­γείας και παι­δείας κλπ., με κύ­ριο φο­ρέα αυ­τή τη φο­ρά τη ΝΔ (και με τη σύ­μπρα­ξη του ΠΑ­ΣΟΚ και της ΔΗ­ΜΑΡ), ο­δη­γεί στα­δια­κά στην α­να­πό­φευ­κτη α­πο­νο­μι­μο­ποίη­ση και της ΝΔ (πα­ράλ­λη­λα με την πα­ρα­φθο­ρά και των άλ­λων δύο κυ­βερ­νη­τι­κών της ε­ταί­ρων). Γί­νε­ται φα­νε­ρό λοι­πόν ό­τι με την συ­μπλή­ρω­ση τριών χρό­νων αυ­τής της δια­χεί­ρι­σης των νε­ο­συ­ντη­ρη­τι­κών νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων με­ταλ­λά­ξεων, α­πο­νο­μι­μο­ποιεί­ται συ­νο­λι­κά το α­στι­κό πο­λι­τι­κό φά­σμα δια­κυ­βέρ­νη­σης και ε­ξαν­τλού­νται οι δυ­να­τό­τη­τες ο­μα­λής κοι­νο­βου­λευ­τι­κής ά­σκη­σης αυ­τής της μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής. Μιας δια­χεί­ρι­σης που προ­φα­νώς δεν έ­χει ο­ρα­τό τέ­λος, με τη συ­νε­χή ε­φαρ­μο­γή α­ντι­λαϊκών μέ­τρων, ό­σο και με την α­δυ­να­μία της να ε­πι­τύ­χει την ο­ποια­δή­πο­τε οι­κο­νο­μι­κή α­νά­καμ­ψη και α­ντι­με­τώ­πι­ση του ε­κρη­κτι­κού κοι­νω­νι­κού προ­βλή­μα­τος της α­νερ­γίας, που μέ­σα στο 2013 προ­βλέ­πε­ται να φτά­σει στο ε­πί­πε­δο του 30% του 1,5 ε­κα­τομ­μυ­ρίου α­νέρ­γων. Ως έ­σχα­τες ε­φε­δρείες του α­στι­κού πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος πα­ρα­μέ­νουν οι Ανε­ξάρ­τη­τοι Έλλη­νες και η Χρυ­σή Αυ­γή, που έ­χουν φρο­ντί­σει να α­ντι­πο­λι­τεύο­νται τη μνη­μο­νια­κή πο­λι­τι­κή, ε­νώ ε­πί της ου­σίας συ­ναι­νούν στον α­κραίο νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό.

Τα­ξι­κή και κοι­νο­βου­λευ­τι­κή πό­λω­ση

Πα­ράλ­λη­λα, σ’ αυ­τό το διά­στη­μα ο­ξύ­νε­ται στο έ­πα­κρο η τα­ξι­κή πό­λω­ση που δια­περ­νά πλέ­ον ο­λό­κλη­ρο το κοι­νω­νι­κό σώ­μα, μη α­φή­νο­ντας α­πέ­ξω κα­μιά τα­ξι­κή με­ρί­δα ή στρώ­μα, ε­νώ ε­πέρ­χε­ται η διάρ­ρη­ξη των ι­στο­ρι­κών συμ­μα­χιών της α­στι­κής τά­ξης με ση­μα­ντι­κά τμή­μα­τα της πα­ρα­δο­σια­κής (ε­παγ­γελ­μα­τίες, α­γρό­τες, αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νοι) και της νέ­ας μι­σθω­τής μι­κρο­α­στι­κής τά­ξης (εκ­παι­δευ­τι­κοί, για­τροί, μη­χα­νι­κοί). Έτσι στην πλευ­ρά του κυ­ρίαρ­χου συ­να­σπι­σμού ε­ξου­σίας πα­ρα­μέ­νουν οι με­ρί­δες της α­στι­κής τά­ξης (βιο­μη­χα­νι­κής, ε­φο­πλι­στι­κής, ε­μπο­ρι­κής κλπ.) και τα α­νώ­τε­ρα στρώ­μα­τα των μι­κρο­α­στι­κών τά­ξεων, ε­νώ στο α­ντι­μνη­μο­νια­κό λαϊκό μπλοκ συ­σπει­ρώ­νε­ται η με­γά­λη κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία της ερ­γα­τι­κής τά­ξης, των α­νέρ­γων, των συ­ντα­ξιού­χων, της νε­ο­λαίας, των κα­τώ­τε­ρων στρω­μά­των των μι­κρο­α­στι­κών τά­ξεων.
Αυ­τή η ο­λο­φά­νε­ρη τα­ξι­κή πό­λω­ση α­να­δει­κνύει και τις μορ­φές της πο­λι­τι­κής πό­λω­σης με­τα­ξύ του α­ρι­στε­ρού κι­νή­μα­τος και της δε­ξιάς μνη­μο­νια­κής δια­χεί­ρι­σης. Η ε­κτί­να­ξη της ε­κλο­γι­κής ε­πιρ­ροής της Αρι­στε­ράς, και κυ­ρίως των δυ­νά­μεων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, α­θροι­στι­κά α­πό το προ­η­γού­με­νο 13% στο ση­με­ρι­νό 32%, δεν α­πο­τε­λεί πα­ρά την πρώ­τη ι­σχυ­ρή μορ­φή α­νά­δει­ξης αυ­τής της πο­λι­τι­κής πό­λω­σης, ε­νώ οι τά­σεις που ε­πι­κρα­τούν, με την δια­φαι­νό­με­νη ψή­φι­ση και ε­φαρ­μο­γή του 3ου μνη­μο­νίου των 13,5 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρίων πε­ρι­κο­πών, κα­τα­δει­κνύουν την προο­πτι­κή α­κό­μη με­γα­λύ­τε­ρης διεύ­ρυν­σης της πο­λι­τι­κής ε­πί­δρα­σης της Ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς. Κα­τά συ­νέ­πεια, και στο κοι­νο­βου­λευ­τι­κό ε­πί­πε­δο δια­μορ­φώ­νε­ται πλέ­ον α­με­τά­κλη­τα η πό­λω­ση α­νά­με­σα στο δε­ξιό μνη­μο­νια­κό κυ­βερ­νη­τι­κό συ­να­σπι­σμό και στις α­ρι­στε­ρές δυ­νά­μεις της α­ντι­μνη­μο­νια­κής α­ντι­πο­λί­τευ­σης.
Εί­ναι ε­πό­με­νο έ­τσι, με τη βαθ­μιαία α­πο­νο­μι­μο­ποίη­ση των α­στι­κών πο­λι­τι­κών σχη­μα­τι­σμών, αλ­λά και τη δυ­να­μι­κή κι­νη­το­ποίη­ση του λαϊκού ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος στην προ­η­γού­με­νη πε­ρίο­δο (μ’ ό­λες τις σχε­τι­κές της με­τα­πτώ­σεις), το α­στι­κό κρά­τος να προ­σφεύ­γει πλέ­ον α­προ­σχη­μά­τι­στα στην ά­σκη­ση της ω­μής α­στυ­νο­μι­κής βίας και κα­τα­στο­λής, εί­τε αυ­τή στρέ­φε­ται κα­τά των δια­δη­λω­τών , εί­τε κα­τά των α­περ­γών, εί­τε κα­τά των το­πι­κών κοι­νω­νιών, εί­τε σε βά­ρος των οι­κο­νο­μι­κών με­τα­να­στών. Η α­να­γκαιό­τη­τα δη­λα­δή τρο­φο­δό­τη­σης της υ­πέρ­βα­σης της κρί­σης προς ό­φε­λος των δυ­νά­μεων του κε­φα­λαίου και με τη συ­ντρι­βή της μι­σθω­τής ερ­γα­σίας, μη μπο­ρώ­ντας πλέ­ον να ε­δρά­ζε­ται σε μορ­φές κοι­νω­νι­κής συ­ναί­νε­σης, κα­τα­φεύ­γει συ­στη­μα­τι­κά σε μορ­φές δι­κτα­το­ρι­κής ε­πι­βο­λής, ε­ντός προ­φα­νώς, και για την ώ­ρα, της ευ­ρύ­τε­ρης πο­λι­τι­κής σφαί­ρας του α­στι­κού κοι­νο­βου­λευ­τι­σμού.

Αρι­στε­ρά ή Φα­σι­σμός
 
Όλοι αυ­τοί οι πα­ρά­γο­ντες (α­πο­νο­μι­μο­ποίη­ση της μνη­μο­νια­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης, ό­ξυν­ση της τα­ξι­κής πό­λω­σης, κα­τα­κό­ρυ­φη ά­νο­δος της ε­πιρ­ροής της Αρι­στε­ράς και πρω­τί­στως του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ) ο­δη­γώ­ντας στην ό­λο και ε­ντο­νό­τε­ρη κρα­τι­κή α­στυ­νο­μι­κή βία έ­να­ντι των δυ­νά­μεων του λαϊκού συ­να­σπι­σμού των «α­πό κά­τω», δια­μορ­φώ­νουν και το έ­δα­φος για την ε­πι­κρά­τη­ση α­κραία συ­ντη­ρη­τι­κών, ε­θνι­κι­στι­κών και φα­σι­στι­κών τε­λι­κά τά­σεων στις δυ­νά­μεις του μνη­μο­νια­κού συ­να­σπι­σμού, ό­που το δια­ζύ­γιο με τις δη­μο­κρα­τι­κές πρα­κτι­κές και την κοι­νο­βου­λευ­τι­κή νο­μι­μο­ποίη­ση εί­ναι πλέ­ον σχε­δόν ο­ρι­στι­κό. Και βέ­βαια δεν πρό­κει­ται προ­φα­νώς μό­νον για την ε­γκλη­μα­τι­κή δρά­ση που α­να­πτύσ­σουν οι νε­ο­να­ζι­στι­κές συμ­μο­ρίες της Χρυ­σής Αυ­γής, αλ­λά για τις πο­λι­τι­κές τους υ­πα­γο­ρεύ­σεις στην α­σκού­με­νη τρέ­χου­σα κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή της τρι­κομ­μα­τι­κής συμ­μα­χίας. Όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο μέ­σα στη δί­νη της βα­θύ­τα­της κρί­σης υ­περ­συσ­σώ­ρευ­σης του κε­φα­λαίου και της α­κραία νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης πο­λι­τι­κής, α­να­δει­κνύε­ται το ε­ναλ­λα­κτι­κό δί­πτυ­χο : Αρι­στε­ρά και Φα­σι­σμός. Άλλω­στε, η α­νο­χή και υ­πο­στή­ρι­ξη που πα­ρέ­χουν χω­ρίς ου­σια­στι­κές ε­πι­φυ­λά­ξεις τα δύο κόμ­μα­τα της κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς στη δε­ξιά δια­κυ­βέρ­νη­ση, κα­τα­λή­γουν να νο­μι­μο­ποιούν τη συ­νε­χή διο­λί­σθη­ση στο α­στυ­νο­μι­κό κρά­τος και στις μορ­φές δι­κτα­το­ρι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης.
Ποια α­ντι­με­τώ­πι­ση, ποια μέ­τρα και κα­τευ­θύν­σεις χρειά­ζο­νται σή­με­ρα α­πό την Αρι­στε­ρά για την α­πο­τε­λε­σμα­τι­κή α­ντι­με­τώ­πι­ση της πο­λι­τι­κής των μνη­μο­νίων, του ε­ξαν­δρα­πο­δι­σμού των ερ­γα­ζο­μέ­νων, του ο­λέ­θρου της κοι­νω­νίας, της έ­ντα­σης της κα­τα­σταλ­τι­κής δρά­σης του α­στι­κού κρά­τους, της α­νό­δου του φα­σι­στι­κού φαι­νο­μέ­νου ; Η συμ­μα­χία των δυ­νά­μεων της μι­σθω­τής ερ­γα­σίας με ευ­ρέα στρώ­μα­τα της πα­ρα­δο­σια­κής και νέ­ας μι­σθω­τής μι­κρο­α­στι­κής τά­ξης στα πλαί­σια ε­νός ε­ναλ­λα­κτι­κού συ­να­σπι­σμού ε­ξου­σίας, στα σί­γου­ρα κα­τέ­χει πρω­ταρ­χι­κή θέ­ση (έ­να­ντι της ώ­θη­σης των μι­κρο­α­στι­κών τά­ξεων στην υ­πο­στή­ρι­ξη των φα­σι­στι­κών τά­σεων και της α­να­ζή­τη­σης «α­πο­διο­πο­μπαίων τρά­γων»). Το ι­σχυ­ρό δη­μο­κρα­τι­κό (και ταυ­τό­χρο­να τα­ξι­κό και ρι­ζο­σπα­στι­κό) δη­μο­κρα­τι­κό μέ­τω­πο της προά­σπι­σης, κα­το­χύ­ρω­σης και διεύ­ρυν­σης των λαϊκών δι­καιω­μά­των και ε­λευ­θε­ριών, το­πο­θε­τεί­ται ε­ξί­σου στην πρώ­τη γραμ­μή της α­ρι­στε­ρής πο­λι­τι­κής, ε­φό­σον ο σύγ­χρο­νος νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρος κα­πι­τα­λι­σμός α­πο­δει­κνύε­ται ό­λο και πε­ρισ­σό­τε­ρο α­σύμ­βα­τος με τη δη­μο­κρα­τι­κή αρ­χή και λει­τουρ­γία. Η σε βά­θος α­νά­δει­ξη του τα­ξι­κού και ρι­ζο­σπα­στι­κού πε­ριε­χο­μέ­νου της α­ντι­μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής α­πέ­να­ντι στις δυ­νά­μεις της ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κής ερ­γο­δο­σίας και της κυ­βερ­νη­τι­κής δια­χεί­ρι­σης, α­ντι­προ­σω­πεύει ε­ξί­σου μεί­ζο­να προ­τε­ραιό­τη­τα για το α­ρι­στε­ρό κί­νη­μα, στο μέ­τρο που υ­λι­κά γειώ­νε­ται στα ε­πί­δι­κα της συ­γκυ­ρίας και δεν α­πο­γειώ­νε­ται σε φα­ντα­σια­κές ε­πι­κλή­σεις και α­να­φο­ρές.

Επικοινωνία

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Ιδιοκτήτης:
Εκδοτικός - Δημοσιογραφικός Συνεταιρισμός Κοινωνικών, Πολιτικών και Πολιτιστικών Μελετών και Δραστηριοτήτων
Διεύθυνση:
Βλαχάβα 11, 3ος όροφος ΤΚ 10551
Τηλέφωνα:
210 3616702, 210 3619513, 210 3619514
Fax:
210 3619610

Αρ. Λογαριασμού:
72038528658 ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
IBAN: GR3801107200000072038528658