* Εναγκαλισμοί με ΝΔ, ΛΑΟΣ και Ντόρα
ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΟΔΗΓΗΘΕΙ ΣΤΟΝ «ΦΑΥΛΟ ΚΥΚΛΟ» ΤΗΣ ΥΦΕΣΗΣ
Του
Α.Π. Θάνου
Κυβέρνηση και τρόικα με την οικονομική πολιτική που υλοποιούν, στο πλαίσιο των μνημονίων, οδήγησαν την οικονομία σε πλήρη κατάρρευση.
* Ο Ευ. Βενιζέλος παραδέχθηκε ότι φέτος “η ύφεση θα κινηθεί σε επίπεδα πάνω από 4,5%” (εκτιμάται γύρω στο 5,3%) και έπεται συνέχεια. “Δεν λέω ότι θα φτάσουμε οπωσδήποτε σε θετικό πρόσημο” το 2012, είπε χαρακτηριστικά.
* Το έλλειμμα με βάση τον προϋπολογισμό του 2011 θα ήταν 7,6% του ΑΕΠ (από 10,5% το 2010). Τώρα αρχίζουν και μιλάνε για έλλειμμα πάνω από 9%.
* Η ανεργία, επίσημα, τον Ιούλιο έφτασε τους 777.872 και, μετά το φθινόπωρο, θα ξεπεράσει τους 900.000 (περίπου το 18%), ενώ, σύμφωνα με το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, η ανεργία θα φτάσει το 22% το 2012 με τουλάχιστον 1.200.000 ανέργους.
* Η έκρηξη της ευέλικτης εργασίας ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Το 40% των νέων συμβάσεων που υπογράφονται στον ιδιωτικό τομέα δεν είναι πλήρους απασχόλησης. [Το 2009 είχαμε 12.219 συμβάσεις μερικής απασχόλησης, το 2010 18.713 (+53,1%) ενώ μόνο το α΄ εξάμηνο του 2011 έφτασαν τις 16.508!].
* Οι δραματικές θυσίες/περικοπές των εργαζομένων θα συνεχιστούν, καθώς ετοιμάζεται νέο, μεγάλο, “κούρεμα” και στις επικουρικές συντάξεις ενώ το ενιαίο μισθολόγιο θα επιφέρει νέες μειώσεις σε μισθούς και επιδόματα, ανεξάρτητα αν λόγω της αδυναμίας της κυβέρνησης θα είναι πολλαπλών ταχυτήτων με “ευνοούμενους” τελωνειακούς και εφοριακούς.
Πουλήστε όσο όσο!...
Όλα αυτά ενώ ετοιμάζουν νέα μέτρα και γενικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Ο Όλι Ρεν, μάλιστα, απαντώντας στον Ν. Χουντή, παρόλο που παραδέχεται ότι καταρρέουν οι μετοχές των προς πώληση δημοσίων επιχειρήσεων, ζητά επιπλέον ιδιωτικοποιήσεις και επίσπευση του χρονοδιαγράμματος, «ώστε να διασφαλιστεί η επίτευξη των τριμηνιαίων στόχων των ιδιωτικοποιήσεων». Ωστόσο, “σε περίπτωση που ανακύψουν δυσκολίες”, συνεχίζει, “θα μπορούσε να αναθεωρηθεί ο ρυθμός διάθεσης κρατικής περιουσίας, όπως και οι προσφερόμενες προς πώληση μετοχές, ώστε να διασφαλιστεί η επίτευξη των τριμηνιαίων στόχων των ιδιωτικοποιήσεων”... [Είπσραξη 1,3 δισ. ευρώ έως το τέλος Σεπτεμβρίου και άλλων 3,3 δισ. ευρώ στο τελευταίο τρίμηνο του έτους. Για το 2012 πρέπει να εισπραχθούν 10 δισ., το 2013 άλλα 7 δισ., το 2014 ακόμα 12 δισ. ευρώ και το 2015 επιπλέον 15 δισ. ευρώ].
Επιμένουν οι Φινλανδοί
Ενδεικτικό, πάντως, της απαξίωσης των μετοχών των προς πώληση επιχειρήσεων είναι ότι “η πώληση του κρατικού μεριδίου σε δέκα μεγάλες επιχειρήσεις, σήμερα, δεν θα απέφερε συνολικά πάνω από 1,5 δισ!” (Ελευθεροτυπία, 27.08.11).
Αύριο οι ελεγκτές της τρόικας επισκέπτονται την Αθήνα και, σύμφωνα με το Reuters, αναμένονται εξαιρετικά δύσκολες διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση για την εκταμίευση της έκτης δόσης (ξεκινά το νέο σήριαλ...) Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο Ευ. Βενιζέλος ξορκίζει τη λέξη “διαπραγματεύσεις”, υπάρχει μεγάλη ανησυχία/δυσπιστία από την τρόικα για το κατά πόσον η κυβέρνηση θα επιτύχει τους στόχους, γεγονός που αναγκαστικά θα οδηγήσει σε “διαπραγματεύσεις”. Όχι μόνο για τους στόχους, αλλά και για το νέο “πακέτο βοηθείας”, μιας και είναι διαφαινόμενη η απροθυμία των τραπεζών να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα ανταλαγής ομολόγων (rollover) ενώ η Φινλανδία (και γενικότερα οι χώρες επιρροής της Γερμανίας) επιμένει στην παροχή εγγυήσεων ως προϋπόθεση για τη χορήγηση δανείων προς την Ελλάδα.
Ο Φινλανδός πρωθυπουργός Γίρκι Κατάινεν, μάλιστα, σε συνέντευξή του (χθες στην εφ. Helsingin Sanomat) δήλωσε ότι “το θέμα πρέπει να επιλυθεί όσο πιο σύντομα γίνεται, ώστε τα φινλαδικά αιτήματα να μην πλήξουν άλλες χώρες”, προσθέτοντας πως το θέμα των εγγυήσεων θα μπορούσε να πλήξει την εγκυρότητα της Φινλανδίας στην ΕΕ και πως η χώρα του έχει συμφέρον να αυξήσει την επιρροή της.
«Εμφύλιος» στη Γερμανία
Και στη Γερμανία, όμως, τα πράγματα δεν είναι ρόδινα. Η πολιτική της Α. Μέρκελ αμφισβητείται πλέον ανοιχτά προκαλώντας έντονη αντιπαράθεση: είτε ως αντιευρωπαϊκή (της ασκήθηκε δριμύτατη κρτική από τον μέντορά της Χέλμουτ Κολ), είτε γιατί δεν εξυπητρετεί, όπως υποστηρίζουν, τα συμφέροντα της Γερμανίας (ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κρίστιαν Βουλφ χαρακτήρισε παράτυπη την αγορά ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ενώ η υπουργός Εργασίας Ούρσουλα φον ντερ Λέγεν ζήτησε να δίνονται εγγυήσεις για διασώσεις χωρών στο μέλλον).
Η Α. Μέρκελ, μάλιστα, αναγκάστικε να αναβάλει (με πρόσχημα την επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου στη Γερμανία) την προγραμματισμένη επίσκεψή της στη Μόσχα, ενώ ενδέχεται η συζήτηση επικύρωσης των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου στο γερμανικό κοινοβούλιο να αναβληθεί κατά μία εβδομάδα -στις 29 αντί για τις 23 Σεπτεμβρίου- προκειμένου να της δωθεί χρόνος για διαβουλεύσεις.
Το θέμα των εγγυήσεων, πάντως, αναμένεται να συζητηθεί αύριο Δευτέρα σε συνεδρίαση των Ζ. Κ. Τρισέ (πρόεδρος ΕΚΤ), Ζ. Κ. Γιουνκέρ (πρόεδρος Eurogroup) και Όλι Ρεν (επίτροπος οικονομικών) ενώ η εφημερίδα Handelsblatt αναφέρει ότι εξετάζεται ως σενάριο να δωθούν ακίνητα ή χρυσός για εγγυήσεις. Όσον αφορά τα ακίνητα, όμως, σύμφωνα με τους Financial Times, “δεν είναι καθαρό αν θα έχει απομείνει επαρκούς αξίας ελληνική περιουσία για να τεθεί ως εγγύηση”!...
Πολιτικό αδιέξοδο
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα και με αξιωματούχο της τρόικας να δηλώνει (Reuters) «έχουμε κάποιες αμφιβολίες για το αν οφείλεται αποκλειστικά στην ύφεση” η μη υλοποίηση των στόχων. “Οι Έλληνες ισχυρίζονται ότι οφείλεται στην ύφεση. Αν δεν επιτευχθούν οι στόχοι θα ακολουθήσουν δύσκολες διαπραγματεύσεις. Δεν θα είναι εύκολα την επόμενη εβδομάδα», η κυβέρνηση δεν έχει κανένα περιθώριο αντιδράσεων. Πολιτικά είναι αδύναμη ενώ και οι “μεταρρυθμίσεις” που απαιτούν οι “διασώστες” είναι αδύνατον να εφαρμοστούν μέσα στο “φαύλο κύκλο” της ύφεσης. Και, βέβαια, οι εσωτερικές αντιδράσεις, με το τέλος του καλοκαιριού, θα επανακάμψουν οξύτερες καθώς όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας καταννοούν ότι δεν αποτελεί λύση η επιστροφή της βιομηχανίας στο 1950, της γεωργίας στο 1960 και του βιοτικού επιπέδου στο 1970.
Αυτή η επιστροφή, όμως, όχι μόνο δεν μπορεί να υπηρετήσει τους διακηρυγμένους στόχους του μνημονίου, αλλά, “παρά τις θυσίες των εργαζομένων, επιδεινώνονται σε τραγικό βαθμό και τα άλλα μεγέθη της οικονομίας, δηλαδή οι επενδύσεις, η απασχόληση, οι μισθοί και βέβαια η ανεργία (...) Πρόκειται περί φαύλου κύκλου” (Σ. Ρομπόλης, Νέα, 18.08.11). Πολιτικό αδιέξοδο για Μαξίμου και κυβέρνηση, που δεν πρόκειται να πάρει βαθιές “ανάσες” από τη γερμανική επενδυτική “απόβαση” σε ενέργεια, τουρισμό, μεταφορές και τρόφιμα [Οι Γερμανοί απαιτούν “ειδικές επενδυτικές ζώνες” με καθεστώς φορολογικού παραδείσου και εργασιακού μεσαίωνα και στόχο τη δημόσια περιουσία... Γι αυτό το λόγο έρχονται στην Ελλάδα τον Οκτώβριο ο υπουργός Οικονομίας Φ. Ρέσλερ μαζί με 100 επιχειρηματίες].
Οι άθρωποι του προέδρου
Το Μαξίμου, όμως, έχει να αντιμετωπίσει και εσωτερικά προβλήματα. Η παραίτηση του Χ. Παμπούκη (από τους ανθρώπους του Γ. Παπανδρέου) δημιουργεί αρνητικό κλίμα, ενώ ιδιαίτερη σημασία έχουν και οι αιχμές προς Χρ. Παπουτσή και Γ. Παπανδρέου στην επιστολή παραίτησης -“οφείλουμε να μην υπακούουμε σε δογματισμούς και προσωπικές επιλογές που δεν εξυπηρετούν εθνικούς στόχους (...) πράξη ευθύνης ενός ανθρώπου που δεν είχε ποτέ σχέση εξάρτησης με θέσεις ή καρέκλες”.
Η “θυσία” του Χ. Παμπούκη -τελείως διαφορετική από αυτές των Τ. Μπιρμπίλη, Δ. Δρούτσα και Γ. Πανάρετου- από τον πρωθυπουργό δεν εξηγείται με την (επίσημη) διαρροή από το Μαξίμου ότι δημοσιοποίησε μια εσωτερική συζήτηση με αποτέλεσμα αυτή να εξελιχθεί σε εσωτερικό πρόβλημα. Και δεν πρέπει να είναι τυχαίο ότι οι “όλοι οι άνθρωποι του προέδρου” φεύγουν από την κυβέρνηση. Όπως και δεν είναι τυχαία η στήριξη που δίνει ο ένας υπουργός στον άλλο απέναντι στο “νεό αίμα” που προωθεί το Μαξίμου (Χρυσοχοϊδης σε Παπουτσή, κ.λπ).
Η παραίτηση Χ. Παμπούκη ήρθε να προστεθεί στην αποπομπή του Χ. Τσόκα απότον Γ. Ραγκούση. Και, βέβαια, μείζον γεγονός αποτελεί η άρνηση 21 βουλευτών του ΠαΣοΚ ψηφίσουν την παραπομπή των Γ. Αλογοσκούφη και Χρ. Μαρκογιαννάκη στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο Siemens. Κι αυτό αποτελεί πολιτική αδυναμία του Μαξίμου, που πέρασε στα “ψιλά”, να υλοποιήσει το σύνθημά του “όλα στο φως” -αν δεν πρόκειται περί πολιτικής αδυναμίας αλλά συμπαιγνίας με τη ΝΔ, τότε τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα...
Πλήρης σύμπλευση
Αυτή είναι η δεύτερη συναίνεση ΠαΣοΚ και ΝΔ, που ακολούθησε τη μεγάλη στροφή, την οποία από καιρό τώρα προετοίμαζαν τα δύο μεγάλα κόμματα: τη σύμπλευση στο νομοσχέδιο για την εκπαίδευση, “προπομπός για τη διαμόρφωση μιας μελλοντικής, φανερής ή μη, συγκυβέρνησης” (Συνασπισμός). Θα “πρέπει να είναι η απαρχή δημιουργίας μιας ευρύτερης κουλτούρας, του διαλόγου και της συναίνεσης”, δήλωσε ο Α. Σπηλιωτόπουλος, “δεν σας κρύβω ότι χάρηκα και θα ευχόμουν να υπάρχει αυτό το σκηνικό και σε άλλες περιπτώσεις” συμπλήρωσε ο Κ. Χατζηδάκης.
Το αλισβερίσι των δύο κομμάτων ακολούθησαν ευχολόγια και πιέσεις για ακόμα ευρύτερες συμφωνίες. “Οι υπουργοί πρέπει να μελετούν προσεχτικά τα δεδομένα, να διατηρούν ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με τους αντίστοιχους χειριστές της αντιπολίτευσης και να καταθέτουν ρυθμίσεις που μπορούν να γίνουν αποδεκτές”, συνιστούν τα Νέα (27.08.11) ενώ η Καθημερινή (25.0811) σημειώνει ότι “οι δυνάμεις της ευθύνης αυτού του τόπου, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, Δημοκρατική Συμμαχία) ενώθηκαν και αψήφησαν, επιτέλους, τις απειλές και τους εκβιασμούς μιας αντιδραστικής μειοψηφίας, που δεν θέλει να αλλάξει τίποτα και απειλεί συνεχώς ότι θα τα κάνει μπάχαλο”.
Εναγκαλισμός με ΛΑΟΣ
Αντέχει, όμως, ο κόσμος του ΠαΣοΚ τον πλήρη εναγκαλισμό με το ΛΑΟΣ, τη ΝΔ και τη Ντόρα; Και μπορεί να πιστεύουν, ειλικρινά, ότι ο Καρατζαφέρης είναι “δύναμη ευθύνης”; Η ιστορία του ΠαΣοΚ άλλα λέει και αν σήμερα δεν έχουμε αντιδράσεις παρά μόνο από την ΠαΣΠ, στις 3 Σεπτέμβρη (Εθνική Συνδιάσκεψη του ΠαΣοΚ) αναμένονται να είναι οξύτατες -όχι μόνο από την ”Αριστερή Πρωτοβουλία”. Ενδέχεται, μάλιστα, να μην είναι εισηγητής ο Γ. Παπανδρέου αλλά ο Μ. Καρχιμάκης και ο πρωθυπουργός να περιοριστεί στο κλείσιμο.
Αντιδράσεις, όμως, δεν είχαμε και από την κοινωνία, κυρίως γιατί δεν έγινε κατανοητό τι ακριβώς αλλάζει στην εκπαίδευση. Πόσο αφορά αυτή η ανατροπή το μέλλον των παιδιών τους. Η κριτική των αριστερών κομμάτων περιορίστηκε σε ζητήματα που μπορεί να είναι κρίσιμα (εκλογή πρυτάνεως, άσυλο, κ.λπ) αλλά δεν αγγίζουν σε μεγάλο βαθμό, αυτή την εποχή της οξύτατης οικονομικής ανέχειας, τους πολίτες. Μένει να γίνει κατανοητό από όλους ότι στο άμεσο μέλλον οι ανώτατες σπουδές στα δημόσια ΑΕΙ και ΤΕΙ δεν θα αφορούν το σύνολο αλλά μόνο ΄λενα μικρό τμήμα της νεολαίας...
Bundesbank: Οι Γερμανοί δεν ήταν ποτέ τόσο πλούσιοι!...
Τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία των γερμανικών νοικοκυριών (μετρητά, τραπεζικοί λογαριασμοί, μετοχές, ομόλογα, ασφάλειες, κ.λπ.) έφθασαν κατά το πρώτο τρίμηνο του 2011 στο υψηλότερο επίπεδο από την καθιέρωση του σχετικού δείκτη, το 1991, ανακοίνωσε η Bundesbank. Φθάνουν τα 4.824 δισ. ευρώ και είναι κατά 4,4% περισσότερα από το πρώτο τρίμηνο του 2010. Η Bundesbank υπογραμμίζει ότι λόγω της κρίσης του χρέους, οι Γερμανοί έκαναν λιγότερες επενδύσεις σε κρατικά ομόλογα, με εξαίρεση εκείνα της Γερμανίας -που θεωρούνται ασφαλή- και αύξησαν τις επενδύσεις τους σε μετοχές και σε ασφαλιστικά συμβόλαια. Στα στατιστικά στοιχεία δεν περιλαμβάνουν τα ακίνητα και τα μη χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία.
Εκλογές ζητά ο Σαμαράς για να συνεχίσει το έργο του ΠαΣοΚ...
«Καθαρή εντολή για να προχωρήσει σε καθαρές λύσεις», ζητά ο αρχηγός της ΝΔ, σε συνέντευξή του στον Κόσμο του Επενδυτή. Ο Α. Σαμαράς αναγνωρίζει ότι η μείωση των φορολογικών συντελεστών από μόνη της δεν αρκεί και τονίζει ότι χρειάζονται μέτρα για αύξηση της ρευστότητας, μείωση της δημόσιας σπατάλης, τόνωση της ζήτησης, διαρθρωτικές αλλαγές και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Και, βέβαια, τονίζει, ότι προτεραιότητα είναι η επανεκκίνηση της οικονομίας, καθώς το δάνειο από μόνο του δεν σώζει τη χώρα, αλλά δίνει παράταση ζωής.
“Ότι και να κάνεις, δεν μπορεί να πάρει μπροστά η οικονομία με τέτοιους φορολογικούς συντελεστές», αναφέρει ο Α. Σαμαράς, ο οποίος ζητά από τους πολίτες «καθαρή εντολή για να προχωρήσει σε καθαρές λύσεις». Ο αρχηγός της ΝΔ σημείωνει ότι χρειάζεται ένας χρόνος για να αρχίσει η ανάκαμψη και η επανεκκίνηση της οικονομίας και ζητά τις εκλογές γιατί το ΠαΣοΚ, όπως λέει, έχει παγιδευτεί σε ακυβερνησία. Και υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ότι “ζητώ εκλογές, γιατί αυτή τη στιγμή θα ήμουν αδικαιολόγητος αν δεν ζητούσα απέναντι σε μια τέτοια «μη κυβέρνηση»”.
Ο Α. Σαμαράς, βέβαια, παρά τις διακηρύξεις δεν αποτελεί εναλλακτική λύση απέναντι στην πολιτική του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου, που υλοποιεί ο Γ. Παπανδρέου. Λειτουργεί συμπληρωματικά στη νεοφιλελεύθερη πολιτική του ΠαΣοΚ, όπως απέδειξε στην πράξη τόσο στο πρόσφατο νομοσχέδιο για την παιδεία όσο και στην υπερψήφιση των περισσότερων νόμων και διατάξεων που στηρίζουν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και το μνημόνιο. Δεν αποτελεί αντιμνημονιακή δύναμη, όπως θέλει να παρουσιάζεται. Το ενδεχόμενο, δηλαδή, να έχουμε συνεχείς μνημνονιακές συναινέσεις είναι και το πιο πιθανό.
Η διαμόρφωση, πάντως, συγκλινουσών πολιτικών μεταξύ ΠαΣοΚ και ΝΔ -όπως τους παροτρύνουν διάφορα κέντρα- δεν θα πάρει και τη μορφή κοινής πολιτικής παρουσίας. Θα προσπαθήσουν να λειτουργούν συμπληρωματικά και ως αλληλοδιάδοχοι προκειμένου να διασώσουν εαυτούς και σύστημα...
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
