Με σύνθημα «Αφήστε τις μέρες οργής να ξεκινήσουν στις ΗΠΑ» συνεχίζονται οι προετοιμασίες για την κατάληψη της Γουόλ Στρήτ στις 17 Σεπτεμβρίου. Ανάλογες καταλήψεις χρηματιστηρίων θα γίνουν στη Μαδρίτη, το Παρίσι, το Μιλάνο, το Λονδίνο, το Σαν Φρανσίσκο, το Λος Άντζελες, το Τορόντο, το Σίδνεϊ, τη Φρανκφούρτη και το Τόκιο. Την ίδια στιγμή ακτιβιστές στο Βερολίνο κατέλαβαν την πλατεία Αλεξάντερ καλώντας τις αρχές «να δείξουν ανοχή και να μην καταστείλουν την κατάληψη των αγανακτισμένων». «Ήρθε η ώρα να αγανακτήσουμε ενάντια στη ξενοφοβία, το ρατσισμό, την περιβαλλοντική καταστροφή και τον πόλεμο και να παλέψουμε για ειρήνη, κοινωνική δικαιοσύνη και ανθρώπινα δικαιώματα» σημειώνουν σε ανακοίνωσή τους οι γερμανοί αγανακτισμένοι. Στην Ισπανία οι ηλικιωμένοι αγανακτισμένοι κατασκήνωσαν έξω από την ισπανική βουλή αντιδρώντας ενάντια στη μεταρρύθμιση του Συντάγματος για τη διαχείριση του χρέους. Στο Ισραήλ πάνω από 300.000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στις πλατείες του Τελ Αβίβ στο Ισραήλ. Στην Ιταλία οι αγανακτισμένοι θα στήσουν αντίσκηνα στη Ρώμη στις 10 Σεπτέμβρη με κεντρικό αίτημα την παραίτηση του Μπερλουσκόνι.
Εν τω μεταξύ προγραμματίζεται παγκόσμια μέρα κινητοποίησης και δράσης για τις 15 Οκτώβρη με κεντρικό σύνθημα «Δεν είμαστε αγαθά στα χέρια των πολιτικών και των τραπεζών». Στο κάλεσμα συμμετέχουν ήδη η Βραζιλία, η Ιρλανδία, η Αγγλία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, οι ΗΠΑ, η Ουκρανία, η Αίγυπτος, η Ιταλία, η Κίνα και η Ελλάδα.
Ζητήσαμε τη γνώμη 3 ενεργών πολιτών που συμμετέχουν στο ελληνικό κίνημα των πλατειών για το πως συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις ύστερα από το χτεσινό ραντεβού.
«Ε»
Έχουμε ανάγκη μια νίκη
Το κίνημα των αγανακτισμένων και οι πλατείες δημιούργησαν ένα κεντρικό πολιτικό γεγονός σημείο αναφοράς για εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου, που δεν μπόρεσαν να διαλύσουν με την εκδίωξη των σκηνών από το Σύνταγμα και το Λευκό Πύργο. Όπως είπαμε τότε “οι πλατείες είμαστε εμείς και είμαστε παντού”. Δεν πρόκειται για σχήμα λόγου αλλά για πραγματικότητα όπως δείχνει η απεργία των ταξιτζήδων, οι κινητοποιήσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας, το “δεν πληρώνω” των εστιατόρων και κάθε άλλος αγωνιζόμενος χώρος.
Τακτικά αυτό που έχουμε ανάγκη είναι να υπάρξει μια νίκη από την πλευρά του κινήματος. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο μπορεί να λειτουργήσει σαν η ρωγμή που θα θρυμματίσει το σύνολο της πολιτικής της χούντας του μεσοπρόθεσμου. Εδώ οι πλατείες μπορούν να παίξουν το ρόλο της κοινής αναφοράς προωθώντας την ενότητα όλων αυτών των επι μέρους αγώνων και οργανώνοντας την αλληλεγγύη της ελληνικής κοινωνίας σε αυτούς.
Στρατηγικά συνεχίζει να ισχύει το “δεν θα φύγουμε, μέχρι να φύγουν”. Το πολιτειακό ζήτημα ανατροπής του σημερινού συστήματος της λαμογιάς, της ρεμούλας και της υποτέλειας της χώρας, και η ανάγκη ανίχνευσης και δόμησης μίας δημόσιας σφαίρας των “από κάτω”, στη βάση της ισότητας, συμμετοχής, αξιοπρέπειας. Όλα θα κριθούν από τη μαζικότητα και τη συμμετοχή του λαού. Η αποτυχία του μεσοπρόθεσμου και της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου, ήδη, και οι πιέσεις για την επιβολή του ζουρλομανδύα του “χρυσού κανόνα” σε όλη την Ευρώπη, εξαναγκάζουν σε μία άτυπη αλλά εύθραυστη συγκυβέρνηση τις δυνάμεις του συστήματος, και είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσουν τις συνθήκες για ένα νέο κεντρικό πολιτικό γεγονός και λαϊκό ξέσπασμα. Αυτοί ετοιμάζονται να το αποφύγουν με δημοψηφίσματα, εκλογές ίσως κλπ. Οι πλατείες πρέπει να ετοιμαστούν και να επισπεύσουν με τη λειτουργία τους ένα νέο λαϊκό ξεσηκωμό.
Γ.Χ.
Το σημείο συνάντησης
Η πλατεία του Συντάγματος κι οι πλατείες όλης της χώρας, οι χώροι εκείνοι που έγιναν κέντρο αγώνα για εκατομμύρια εργαζομένων, ανέργων, νεολαίων, ελλήνων και μεταναστών, ετοιμάζονται να βάλουν μπρος ξανά εκείνη τη διαδικασία την τόσο γνώριμη μα και τόσο εκπληκτική όταν συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας. Τη διαδικασία της ζύμωσης του απλού κόσμου που τόσο καιρό κρατούσε στάση αναμονής, κλεισμένος στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού του, περιμένοντας ως δια μαγείας να αλλάξει κάτι προς το συμφέρον του.
Τη διαδικασία υλοποίησης μιας δημοκρατίας εκ διαμέτρου αντίθετης με τη μιντιακού τύπου μονοκρατορία του δικομματικού συστήματος και των συμμάχων του.
Τη διαδικασία, τέλος, της σύγκρουσης με το αστικό κράτος με εκείνα, ακριβώς τα όπλα που εκείνο να φαίνεται τόσο αδύναμο να αποκρούσει μέσω του, δήθεν, πανίσχυρου μηχανισμού καταστολής του. Τα όπλα της μαζικότητας, της ενότητας στη βάση του αιτήματος για μια άλλη πολιτική, για μια πραγματική δημοκρατία, για να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Η πείρα από τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις στις 15, 28 και 29 Ιουνίου, μονάχα πιο δυνατό μπορεί να κάνει το κίνημα των πλατειών.
Μαζί με το φοιτητικό κίνημα που δυναμικά βγαίνει στο προσκήνιο κι όλα τ’ άλλα κινήματα που αναγνωρίζουν ως φυσικό τους χώρο το Σύνταγμα και τις πλατείες. Μαζί με τις χιλιάδες κόσμου που συνεχίζει να διεκδικεί μια άλλη ζωή γιατί οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές του έχουν ρημάξει αυτή που ζει. Μαζί με όλους αυτούς θα δώσουμε τη μάχη και οι πλατείες θα είναι για άλλη μια φορά το σημείο συνάντησής μας.
Αλέξανδρος Ζαχιώτης
Η Μητρόπολη θα ήταν προτιμότερο να σιωπά
Ο ΣΥΡΙΖΑ Ιωαννίνων καταγγέλλει το πρόσφατο εγκάθετο, μισαλλόδοξο και αντικομμουνιστικό κήρυγμα του μητροπολίτη Κόνιτσας, που φαίνεται ότι ακολουθεί, ως μη ώφειλε, καταδικασμένες καταστροφικές πρακτικές ομολόγων του.
Όσο και αν προσπαθεί να μεταμφιέσει το μυσαρό, απεχθές κήρυγμά του και να τό παρουσιάσει λαϊκιστικά ως αντιπολίτευση στην τρόικα και την κυβέρνηση, η ουσία του λόγου του είναι το μίσος και η υπέρβαση των εσκαμμένων.
Η Μητρόπολη Κόνιτσας, η οποία πολές φορές δυστυχώς στο παρελθόν έχει προσπαθήσει να υφαρπάσει πολιτικό ρόλο, με δυσάρεστα αποτελέσματα για τις ελληνο-αλβανικές σχέσεις, για την ελληνική μειονότητα της Αλβανίας και για την γεωπολιτική ανάδειξη της Ηπείρου, θα ήταν φρονιμότερο να σιωπά και να περιορίζεται στα καθήκοντα που τής έχουν ανατεθεί από την Πολιτεία.
ΣΥΡΙΖΑ Ιωαννίνων
Η νησίδα ελευθερίας
Οι πλατείες γεννήθηκαν από την ανάγκη του κόσμου της εργασίας και της ανεργίας για συλλογική έκφραση, για συνολική αντίδραση. Γεννήθηκαν πάνω στις στάχτες των διεφθαρμένων πολιτικών και των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών. Πάνω στην αγανάκτηση των ανθρώπων που κλήθηκαν να ξανα-πληρώσουν τον ακριβό λογαριασμό του καπιταλισμού. Κι έγιναν εκείνη η νησίδα ελευθερίας, η αυλή των θαυμάτων, για να συναντηθούν όλες οι αγωνίες και όλοι οι αγώνες.
Στις πλατείες συνδέθηκε ο αγώνας για την ανατροπή των νόμων του μνημονίου με τον αγώνα για την ανατροπή ολόκληρου του πολιτικού συστήματος. Ο οικονομικός με τον πολιτικό. Το κίνημα των πλατειών δημιούργησε εκείνο το αναγκαίο κέντρο αγώνα προκειμένου να συναντηθούν όλες οι δυνάμεις, από τους ανθρώπους που για πρώτη φορά έβγαιναν στο δρόμο μέχρι το οργανωμένο κίνημα και τις πολιτικές οργανώσεις. Κι έτσι πρέπει να συνεχίσει.
Πού αλλού, αν όχι στις πλατείες, θα συναντηθεί το ήδη αναπτυσσόμενο φοιτητικό κίνημα με την κοινωνία; Που αλλού θα μιλήσουν οι γιατροί για τις αλλαγές στα νοσοκομεία; Και που αλλού, αν όχι εκεί, θα οργανωθούν οι χιλιάδες άνεργοι που αφήνει πίσω καθημερινά το μνημόνιο και η τρόικα;
Η κοινωνία θα ξαναβγεί μαζικά στις πλατείες και στους δρόμους, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Θα καταφέρουμε να ξαναδώσουμε ζωή στο μαχητικό πνεύμα της ανατροπής; Αυτό είναι το στοίχημα.
Ειρήνη Δαφέρμου
Συνάντηση Δικτύου Γυναικών
Η καθιερωμένη ανοικτή συνάντηση του Δικτύου Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου στις 7.30 μ.μ. στα Κεντρικά Γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ, Βαλτετσίου 39, Αθήνα.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
