* Μόνο σε... φωτοτυπία διατίθεται οποιοδήποτε σχέδιο ανάκαμψης της οικονομίας
* Η συνταγή τρόικας - Μαξίμου αποδέχεται τη βύθιση στην ύφεση και την ανεργία
Τελικά, ούτε πάτο στο βαρέλι των δημοσιονομικών βάλανε, ούτε τη λέξη αναδιαπραγμάτευση τόλμησαν να εκστομίσουν. Οι δύο παντιέρες που σήκωσε ο νέος υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος σαν βγήκε στον πηγαιμό για τις Βρυξέλλες, διπλώθηκαν γρήγορα – γρήγορα.
Η τελευταία φορά που έπαιξαν με την ιδέα της αναδιαπραγμάτευσης, ήταν την Παρασκευή 2/9, ημέρα της τελικής συνάντησης τρόικας – Βενιζέλου.
Η συνάντηση έληξε χωρίς συμφωνία και προσδιορίστηκε νέα, μετά από μερικές μέρες. Από την πλευρά της κυβέρνησης έγινε αρχικά η προσπάθεια να διοχετευθεί στα ΜΜΕ η εικόνα ενός υπουργού Οικονομικών, ο οποίος διαπραγματεύεται την αναπροσαρμογή ορισμένων δημοσιονομικών δεικτών, με βάση το επιχείρημα της απρόβλεπτης (και από την τρόικα) ύφεσης (7% για το πρώτο εξάμηνο του 2011!)
«Λάθος» συνταγή...
Η προσπάθεια αυτή ήταν συνέχεια μιας επικοινωνιακής επίθεσης εναντίον της λαθεμένης τροϊκανής συνταγής, που προηγήθηκε (άρθρα και σχόλια Γ. Πρετεντέρη, αλλά και τηλεοπτικών αστέρων σε πρωινές και βραδινές ζώνες, που περιέγραφαν την υφεσιακή συνταγή σαν καταστροφική για την οικονομία).
Δεν έπιασε, όμως, τόπο, γιατί όπως φάνηκε και από την τελική στάση της τρόικας, αυτή ακριβώς είναι η συνταγή: διάλυση κάθε ρύθμισης στην αγορά εργασίας, μείωση μισθών στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, κατάργηση κάθε έννοιας συλλογικής διαπραγμάτευσης, μείωση στο έσχατο σημείο και του μη μισθολογικού κόστους εργασίας, ώστε να γίνει ανταγωνιστική η ελληνική οικονομία... Για να πετύχει αυτή η συνταγή, απαιτείται ύφεση και ανεργία, καταβαράθρωση κάθε είδους κοινωνικής δαπάνης, ώστε να μείνουν στο έλεος της «αγοράς» οι εργαζόμενοι.
Γι’ αυτό και η εκδοχή της πολιτικής διαπραγμάτευσης δεν κράτησε ούτε ένα σαββατοκύριακο. Ο κ. Βενιζέλος έσπευσε να την αντικαταστήσει με μία πιο σοφτ εκδοχή: η... επιμήκυνση της διαπραγμάτευσης με την τρόικα ήταν προγραμματισμένη και κατά κανένα τρόπο δεν σήμαινε διάσταση απόψεων.
Η αλήθεια, όπως φαίνεται, είναι ότι την περασμένη Δευτέρα από τη συνάντηση των αναπληρωτών υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης διαμηνύθηκε ότι αν δεν επιμείνει στους στόχους της η ελληνική κυβέρνηση, ετοιμάζεται σχέδιο Β για την Ελλάδα, στοιχείο που ακούστηκε ως σαφής απειλή.
«Αναπροσαρμογή» με νέα μέτρα
Αυτό οδήγησε τον κ. Βενιζέλο σε μια μεγάλη τούμπα κατά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου της περασμένης Τρίτης: ξέχασε οποιαδήποτε εκδοχή πολιτικής διαπραγμάτευσης και αποδέχτηκε την ουσία των δεσμεύσεων που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει αναλάβει μέσω του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου, χωρίς καμία αίρεση ή επιφύλαξη. Και ανακοίνωσε τα νέα μέτρα...
«Έχετε πέσει σε ύφεση βαθιά; Τόσο το χειρότερο για σας», απάντησαν οι τροϊκανοί στις απόπειρες «πολιτικής διαπραγμάτευσης». Και απορρίπτοντας κάθε ιδέα για αναπροσαρμογή των στόχων ως προς το έλλειμμα για το 2011 και το 2012 επέμειναν στην αυστηρή εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου, ουσιαστικά στη σκλήρυνσή του, όπως αποδεικνύεται από τα μέτρα που ανακοίνωσε η ελληνική κυβέρνηση.
Με τις ευλογίες Σόιμπλε, Τρισέ, Γιουνγκέρ
Είχε προηγηθεί η δήλωση του γερμανού υπουργού Οικονομικών Β. Σόιμπλε: «Μόνο αν δώσει πράσινο φως η τρόικα, θα εκταμιευθεί η επόμενη δόση για την Ελλάδα». Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και ο Ζαν Κλοντ Τρισέ της ΕΚΤ: «Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να πάρει γρήγορα τις αποφάσεις της, ώστε να συνεχιστεί το πρόγραμμα στήριξης». Παρόμοιες δηλώσεις έκανε και την επόμενη μέρα ο κ. Γιουνγκέρ, επικεφαλής της ευρωζώνης. Με τον τρόπο αυτό μπήκε ταφόπλακα σε οποιαδήποτε ιδέα αναπροσαρμογής των δημοσιονομικών στόχων.
Όσο για τη στάση της κ. Μέρκελ, που υποτίθεται ότι επηρέασε αποφασιστικά τις αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου της περασμένης Τρίτης, ήταν αναμενόμενη και πλήρως εναρμονισμένη με τη στάση των άλλων αξιωματούχων της ΕΕ.
Καρότο και μαστίγιο
Την ώρα που η κ. Μέρκελ έβγαζε πύρινο λόγο καλώντας την ελληνική κυβέρνηση να ξεχάσει κάθε ιδέα για αναπροσαρμογή και να προχωρήσει σε νέα σκληρότερα μέτρα, το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριπτε τις ενστάσεις αντισυνταγματικότητας για τις αποφάσεις χρηματοδότησης του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης (και της Ελλάδας). Θέτοντας, όμως, ως προϋπόθεση την έγκρισή τους από το γερμανικό κοινοβούλιο.
Η πανίσχυρη ελβετική τράπεζα UBS, μόλις πριν από λίγο είχε εκτιμήσει ότι τα τεράστια πακέτα διάσωσης των οικονομιών της ευρωζώνης που κινδυνεύουν, κοστίζουν λίγο πάνω από 1.000 ευρώ κατά (γερμανική) κεφαλή, ενώ οι συνέπειες από μια αποχώρηση της Γερμανίας από την ευρωζώνη ή αποβολή κάποιας αδύναμης χώρας από αυτήν θα κόστιζε 6.000 έως 8.000 ευρώ (κατά κεφαλή) τον πρώτο χρόνο και στη συνέχει από 3.500 εως 4.500 ευρώ ετησίως. Η «διάσωσή» μας δηλαδή, τους κοστίζει πιο φθηνά.
Αλλά οι «απείθαρχες» χώρες δεν πρέπει με κάτι τέτοια να παίρνουν θάρρος και να μην εκτελούν το πρόγραμμα λιτότητας. Γιατί το πρόγραμμα αυτό δεν είναι μέσο εξόδου από την κρίση, είναι αυταξία και, σχεδόν, τελικός σκοπός. Γι’ αυτό και μαζί με το καρότο (που κοστίζει στους πλουσιότερους λιγότερο...) πρέπει να κροταλίζει και το μαστίγιο της πιστής εφαρμογής της περιοριστικής πολιτικής (που κοστίζει στους φτωχότερους ακριβά...)
Κυβέρνηση ή «σχήμα» εκτάκτου ανάγκης;
Παρ’ όλα αυτά τα αυτονόητα, η «Καθημερινή» -που σε πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της καλεί την κυβέρνηση να «λειτουργήσει ως σχήμα (!;) εκτάκτου ανάγκης»- της ζητάει παράλληλα εξηγήσεις «γιατί απέτυχε να διαπραγματευθεί με την τρόικα το ύψος του ελλείμματος για το 2011» -φέρνοντάς μας στο νου το παλιό λαϊκό άσμα «τώρα πλάκα μας κάνεις ή σοβαρολογείς;»
Γιατί, για να διαπραγματευτείς, πρέπει να διαθέτεις όχι μόνο αντίθετη πολιτική και επιχειρήματα, αλλά και πολιτικά -δηλαδή κοινωνικά- στηρίγματα. Και κάτι τέτοιο δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Κυβέρνηση, λοιπόν, και ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν τίποτε άλλο να κάνουν από το να περιμένουν να δουν πόσο ισχυρές θα είναι οι κοινωνικές αντιστάσεις και οι αντιδράσεις στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας, η οποία, όπως παρατηρεί η «Καθημερινή», «ήδη βρίσκεται σε κατάσταση νευρικής κρίσης»;
Όχι, βέβαια. Βυσσοδομούν στο παρασκήνιο με κάθε είδους συναινετικούς εταίρους (ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΔΗΣΥ...) για «λύσεις», με ή χωρίς εκλογές, που θα τους δίνουν, έστω προσωρινά, μεγαλύτερα περιθώρια ελιγμών και μεγαλύτερη ευχέρεια εφαρμογής της κατασταλτικής βίας. Δεν είναι μόνο επικίνδυνοι για την οικονομία, αλλά και για τη δημοκρατία.
Χ. Γεωργούλας
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
