Γη και ύδωρ στις αγορές
Η γερμανοποίηση της ΕΕ, μέσω της συνταγματοποίησης των ελλειμμάτων επιταχύνεται
Του
Αργύρη Παναγόπουλου
Οι τελευταίες ώρες της Ευρώπης χαρακτηρίζονται από την επιτάχυνση της «γερμανοποίησης» της ευρωζώνης και της λιτότητας, πρωτίστως την καταστροφή της δημόσιας Υγείας και Παιδείας κάτω από τον εκβιασμό των κερδοσκόπων για στραγγαλισμό της δανειοδότησης διαμέσου των αγορών ομολόγων. Συγκεκριμένα:
• Η Ισπανία του Θαπατέρο και του Ραχόι ψήφισε με διαδικασίες εξπρές τη συνταγματική μεταρρύθμιση οροφής των ελλειμμάτων στο 0,40%.
• Η Ιταλία του Μπερλουσκόνι, με τις ίδιες διαδικασίες, ψήφισε προϋπολογισμό λιτότητας 57 δισ. ευρώ και προωθεί επίσης, την ταχύτατη ψήφιση του «χρυσού κανόνα».
• Το νέο αστέρι της ευρωπαϊκής δεξιάς, ο Πορτογάλος Πάσος Κοέλιο, ανακοίνωσε σε κοινή συνέντευξή Τύπου με τη Μέρκελ στο Βερολίνο ότι θα προχωρήσει και αυτός σε συνταγματική μεταρρύθμιση, ενώ από τη Λισσαβόνα το Σοσιαλιστικό Κόμμα φαίνεται να διαφωνεί μόνο στο γεγονός ότι τα μαντάτα ήρθαν από το Βερολίνο και δεν ασχολείται επί της ουσίας για τις νέες «ιστορικές περικοπές» της κυβέρνησης.
• Στη Γαλλία το κοινοβούλιο έδωσε το πράσινο φως για το δεύτερο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας επιταχύνοντας τις διαδικασίες συνταγματικής μεταρρύθμισης για οροφή στα ελλείμματα, ενώ το Σοσιαλιστικό Κόμμα διαφωνεί μόνο για το γεγονός ότι αυτή η μεταρρύθμιση θα αποτελέσει προεκλογικό όπλο στα χέρια του Σαρκοζί.
Έτσι κι αλλιώς η «γερμανοποίηση» των συνταγμάτων Ισπανίας και Ιταλίας και εμμέσως της Πορτογαλίας πραγματοποιείται κάτω από τους ανοικτούς ή λιγότερο άμεσους εκβιασμούς του σοσιαλιστή Τρισέ ότι η ΕΚΤ θα σταματήσει να αγοράζει ομόλογα.
Ο Μπερλουσκόνι διέκοψε προς στιγμή τα όργια με τις νεαρές στη βίλα του Άρκορε για να ολοκληρώσει, αύριο Δευτέρα στη βουλή, την ψήφιση του νέου πακέτου λιτότητας πιστεύοντας ότι θα κατευνάσει τις αδηφάγες αγορές τη στιγμή που θα πρέπει να εκδώσει ομόλογα αξίας περίπου 80 δισ. ευρώ μέσα στις τρεις με τέσσερις επόμενες εβδομάδες.
Ο Θαπατέρο κατά τη διάρκεια της πρόσφατης συνεδρίασης της ηγεσίας του ΣΚ δικαιολόγησε τη συνταγματική μεταρρύθμιση ως αποτέλεσμα των ανησυχιών ότι η Ιταλία δεν θα καταφέρει να ολοκληρώσει τις εκδόσεις ομολόγων μεταφέροντας τμήμα των κερδοσκοπικών πιέσεων στην Ισπανία. Ας μη μας διαφεύγει ότι Ιταλία και Ισπανία θα πρέπει να αποπληρώσουν ή να αναχρηματοδοτήσουν χρέη αξίας περίπου 600 δισ. ευρώ το αργότερο μέσα στους επόμενους δέκα με δώδεκα μήνες.
Στη Μαδρίτη, Ρώμη, Λισσαβόνα και Παρίσι οι κυβερνήσεις προσφέρουν γη και ύδωρ στους κερδοσκόπους. Τα «Γουρούνια», όμως, του Ευρωπαϊκού Νότου απορρίπτουν τη θυσία τους στο βωμό των αγορών και τουλάχιστον δεν φαίνονται διατεθειμένα να πέσουν αμαχητί.
Άμεσες οι αντιδράσεις
Το μεγαλύτερο ιταλικό συνδικάτο CGIL είχε το θάρρος να διοργανώσει από μόνο του μια πετυχημένη γενική απεργία, εξαναγκάζοντας τις δυνάμεις της μετριοπαθούς αντιπολίτευσης, Δημοκρατικό Κόμμα και Ιταλία των Αξιών του ντι Πιέτρο, να κάνουν μια στρατηγική επιλογή και να στηρίξουν ανοικτά τη CGIL.
Στη Μαδρίτη οι Εργατικές Επιτροπές, η «φιλοσοσιαλιστική» UGT και οι «Αγανακτισμένοι» συναντήθηκαν στην Πούερτα ντε Σολ για να υπερασπιστούν τις συνταγματικές ελευθερίες και το κοινωνικό κράτος, ενώ στα συνδικάτα ενισχύεται η αντίληψη ότι η κρίση οδηγεί σε απευθείας σύγκρουση με την οποιαδήποτε κυβέρνηση του Σοσιαλιστικού ή του Λαϊκού Κόμματος ή και των δύο.
Την ίδια στιγμή η Ενωμένη Αριστερά δίνει μέσα στο κοινοβούλιο τη μάχη για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τη συνταγματική μεταρρύθμιση προσπαθώντας να συγκεντρώσει την υπογραφή του 10% των βουλευτών ή των γερουσιαστών έως τις 22 Σεπτεμβρίου στοχεύοντας στη στήριξη της πρωτοβουλίας από διαφωνούντες βουλευτές του ΣΚ. Λείπουν οι υπογραφές 3 βουλευτών ή 4 γερουσιαστών.
Την ίδια στιγμή το Λαϊκό Κόμμα περνά σε δραστικές περικοπές στις περιφέρειες που διοικεί, με άξονα την περιφέρεια της Καστίλης Λα Μάντζα και που προχώρησε σε μείωση των δαπανών κατά 20% θέτοντας σε κίνδυνο πάνω από 15.000 θέσεις εργασίας.
Στους δρόμους βρίσκονται και οι εκπαιδευτικοί από την άλλη πλευρά της Ιβηρικής 17.000 καθηγητές θυσιάζονται στη Λισσαβόνα στο βωμό της τρόικας, ενώ το μεγαλύτερο πορτογαλικό συνδικάτο CGTP ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιήσει εθνική κινητοποίηση την 1η Οκτωβρίου, θέτοντας στους στόχους για το 2012 τη σταδιακή υιοθέτηση του 35ωρου, «που θα προσφέρει κίνητρα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την καταπολέμηση της ανεργίας». Ζητά την άμεση αύξηση του κατώτερου μισθού στα 500 ευρώ και στα 600 ευρώ για το 2013.
Η παραίτηση Σταρκ
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η είδηση για την παραίτηση του Σταρκ, του «κέρβερου» της γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας στο Εκτελεστικό Συμβούλιο της ΕΚΤ, δεν μπορεί παρά να αποτελεί ένα θετικό στοιχείο. Το γεγονός ότι η αποχώρηση του Σταρκ οφείλεται στη διαφωνία του με την αγορά ιταλικών και ισπανικών ομολόγων από την ΕΚΤ και οδήγησε σε νέα πτώση τις χρηματιστηριακές αγορές ίσως αποτελεί επίσης θετικό στοιχείο. Ό,τι είναι «κακό» για τις αγορές μπορεί να είναι «καλό» για τον υπόλοιπο κόσμο;
Η παραίτηση του Σταρκ ακολούθησε την παραίτηση του πρώην προέδρου της γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας, Άξελ Βέμπερ, για τους ίδιους περίπου λόγους. Η αντικατάστασή του όμως δεν θα γίνει, φαινομενικά, με ένα άλλο «γεράκι», σαν αυτό που τοποθέτησε η Μέρκελ στην Bundesbank. Τη θέση του Σταρκ «φημολογείται», από τις πανταχού παρούσες αγορές, θα αναλάβει ο υφυπουργός Οικονομικών Άσμουσεν, ένα πρώην στέλεχος του σοσιαλδημοκρατικού SPD που πήδηξε στο άρμα της Μέρκελ. Ο Άσμουσεν δεν είναι απαραίτητα «γεράκι» και έχει «γνώση» του Ευρωπαϊκού Νότου και των προβλημάτων του. Έχει αναλάβει, προηγουμένως, από το Σόιμπλε τον καυτό φάκελο της Ελλάδας.
Εν τω μεταξύ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, βρετανική HSBC και αμερικανική Citigroup, μεταξύ άλλων τραπεζών, μείωσαν τις εκτιμήσεις για την παγκόσμια ανάπτυξη και του βιομηχανικά ανεπτυγμένου κόσμου. Ορισμένοι δεν αποκλείουν η ευρωζώνη να έχει οδηγηθεί ήδη στην ύφεση, ανατρέποντας στην πράξη τις δημοσιονομικές αλχημείες των εθνικών κυβερνήσεων και των κοινοτικών αρχών. Στο G7 της Μασσαλίας η «βόμβα» της παραίτησης Σταρκ τροφοδότησε την αμηχανία του γαλλογερμανικού άξονα.
Υπάρχει πιθανότητα η παραίτηση Σταρκ να συνοδεύεται από μια ουσιαστική ήττα του καταστροφικού γερμανικού μονεταρισμού και νεοφιλελευθερισμού; Μήπως στη Γερμανία αρχίζει να ωριμάζει η ιδέα ότι η κρίση της ευρωζώνης και της ΕΕ είναι συστημική και δεν οφείλεται στους τεμπέληδες Έλληνες, χασομέρηδες Ισπανούς και Πορτογάλους, μεθύστακες Ιρλανδούς ή τους κρατικοδίαιτους Ιταλούς; Οι κερδοσκόποι παίζουν πλέον ανοικτά και με τα ομόλογα της Γαλλίας, ενώ είναι βέβαιο ότι δεν υπάρχει Ταμείο διάσωσης που να μπορεί να βρει τα τουλάχιστον 1,40 τρισεκ. ευρώ που θα χρειαστεί ένα σωσίβιο για τη Ρώμη.
Οι διαδοχικές δηλώσεις της Μέρκελ και του Σόιμπλε, τις τελευταίες ημέρες υπέρ του ευρώ μαρτυρούν ότι η Γερμανία έχει κάνει τη στρατηγική της επιλογή. Μόνο που δεν υπάρχει ένα αντίπαλο δέος στην ευρωζώνη και την Ευρώπη που να σηκώσει κεφάλι απέναντι στη γερμανοποίηση της Γηραιάς Ηπείρου και οι βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία και η ελπίδα μιας, τουλάχιστον, κυβερνητικής αλλαγής αργούν πάρα πολύ σε ένα κόσμο που κινείται με την ιλιγγιώδη ταχύτητα που τρέχουν τα κεφάλαια στις ανεξέλεγκτες αγορές.
Από τις αρχές του Αυγούστου στις αγορές έχουν «καεί» πάνω από 7 τρισεκ. δολάρια. Περισσότερα από το χρέος των «Γουρουνιών». Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα κληθούν να πληρώσουν και τη φαινομενική χασούρα των αγορών;
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
