ΠΙΕΖΟΥΝ ΓΙΑ PSI, ΣΚΛΗΡΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ... ΚΟΜΙΣΑΡΙΟ!
Η κατάσταση είναι οριακή. Η συγκυβέρνηση, απομονωμένη από την κοινωνία, βρίσκεται μπροστά σε αδιέξοδο, καθώς αδυνατεί να περάσει αλώβητη την πολιτική με την οποία την «τροφοδοτεί» η τρόικα. Η [συντεχνιακή] καταψήφιση ρυθμίσεων για φαρμακοποιούς και δικηγόρους ήταν το πρώτο, ανώδυνο, σήμα. Η έκτακτη σύσκεψη των τριών αρχηγών με τον Λ. Παπαδήμο, που τελικώς θα γίνει σήμερα Κυριακή το μεσημέρι, σκοπό έχει να καθησυχάσει την τρόικα, να [ξανα]δείξει το κοινό μέτωπο και κυρίως οι “τρεις” [ΝΔ, ΠαΣοΚ και ΛαΟΣ] να αναλάβουν πολιτική δέσμευση ότι θα στηρίξουν το PSI και τη νέα δανειακή σύμβαση, όχι μόνο σήμερα αλλά και μετά τις εκλογές -όποτε κι αν γίνουν. Ο φόβος του συστήματος μπροστά σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις...
Η αγωνία του Μαξίμου
Η κατάσταση, όμως, έχει γίνει ιδιαιτέρως περίπλοκη για τους συγκάτοικους του Μαξίμου. Καταρχάς ο πολιτικός λόγος των αρχηγών έχει απαξιωθεί. Όχι μόνο στη συνείδηση της κοινωνίας [δημοσκοπικά το ΠαΣοΚ καταρρέει, η αυτοδυναμία της ΝΔ φαντάζει αδύνατη, το ΛαΟΣ υποχωρεί- βλέπουμε, δηλαδή, και τα τρία μνημονικά κόμματα να χάνουν δυνάμεις] αλλά και μέσα στο κόμμα τους, στις τάξεις των ίδιων τους, των βουλευτών.
Το Μαξίμου εκφράζει φόβο ότι οι αρνητικές ψήφοι ή οι απουσίες βουλευτών στη διάρκεια της ψηφοφορίας για τη νέα σύμβαση θα είναι πολλές -όχι, βέβαια, σε βαθμό που να ρίξουν τη συγκυβέρνηση. Αν, όμως, η δανειακή σύμβαση δεν συγκεντρώσει πάνω από 180 ψήφους, κρίνεται ότι θα δημιουργηθεί πολιτικό ζήτημα που μπορεί να μην αντέξουν τα δύο μεγάλα κόμματα της συγκυβέρνησης [διάσπαση], ενώ η ενίσχυση της αριστεράς εκτιμάται ότι θα είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Η αρνητική, βέβαια, ψήφος βουλευτών, ας μην κρυβόμαστε, δεν θα προκύψει για λόγους ιδεολογικούς, αλλά κάτω από το φόβο της κοινωνίας, των αγανακτισμένων και της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης. Σε υπουργικό συμβούλιο, μάλιστα, επισημάνθηκε ότι δεν μπορεί να καλείς τους βουλευτές να ψηφίσουν σκληρά μέτρα και μετά να εκτεθούν στους ψηφοφόρους τους -θα συντριβούν! Και ως μέτρο εναντίον των «ανταρτών» προτάθηκε να μην έχουν θέση στο ψηφοδέλτιο των κομμάτων τους!
Ο Λ. Παπαδήμος, πάντως, έχει μαζί του το πιστόλι που είχε αφήσει ο Γ. Παπανδρέου στο τραπέζι. Και οι πληροφορίες θέλουν να το τοποθετεί στον κρόταφο των συνομιλητών του. Οι κινήσεις που απομένουν για τη διάσωση του συστήματος ελάχιστες. Και, περίπου, “προβλέψιμες”.
«Καίγονται» οι εφεδρείες
Το ένα από τα σενάρια που εξετάζονται προβλέπει δέσμευση από τους αρχηγούς για στήριξη από όλους τους βουλευτές των τριών κομμάτων ή, διαφορετικά, άμεση προσφυγή στις κάλπες, ακόμα και μέσα στον Φεβρουάριο -κάποιοι, μάλιστα, υποστηρίζουν ότι οι εκλογές θα λειτουργήσουν και ως εκτόνωση της κοινωνίας. Τα προβλήματα που θα προκύψουν [και θα προκύψουν αρκετά πολιτικά, με κυριότερο ότι “κάηκαν” γρήγορα τις εφεδρείες του] θα αντιμετωπιστούν είτε με εκβιασμό [χρεοκοπία, επιστροφή στη δραχμή, κ.λπ.] είτε με “δάνειο γέφυρα”, προκειμένου να εξυπηρετηθούν ομόλογα που λήγουν άμεσα [14,5 δισ. ευρώ στις 20 Μαρτίου].
Βασική προϋπόθεση, να λήξει μέσα στη βδομάδα το PSI, για το οποίο αύριο στο Eurogroup θα ενημερώσει τους Ευρωπαίους ο Λ. Παπαδήμος. Τα δε σκληρά μέτρα, που συνδέονται με τη νέα δανειακή σύμβαση, θα απασχολήσουν την προεκλογική καμπάνια των κομμάτων, η οποία θα είναι διαχείρισης για τους “τρεις” αρχηγούς [ΠαΣοΚ, ΝΔ, ΛαΟΣ], που θα έχουν δεσμευθεί ότι θα την υπογράψουν, καταγγελίας για την αριστερά. Και μόνο, όμως, που κουβεντιάζουν ακόμα και αυτό το “χλωμό σενάριο” -αν ισχύσει, η αριστερά θα σαρώσει- δείχνει το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει το σύστημα.
Κλίμα αποχώρησης
Τα νέα σκληρά μέτρα [κατάργηση ή περικοπή του 13ου και 14ου μισθού, μείωση επικουρικών συντάξεων, αυξήσεις 25% στις αντικειμενικές αξίες, συγχωνεύσεις και κατάργηση δημόσιων οργανισμών με απολύσεις, κ.ά.] που προωθεί η τρόικα, δημιουργούν πρόσθετο πρόβλημα συνοχής στην κυβέρνηση. Το Μαξίμου, μαζί με τους κοινωνικούς εταίρους [ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΓΣΕΕ], εμφανίζεται σε πλήρη αντίθεση με την τρόικα διαφωνώντας με τα μέτρα, ενώ χθες το Mega ξεκίνησε αγώνα [;] κατά της τρόικας! [“Προσβλητικό το ύφος του Πολ Τόμσεν”, “Εξοργιστική και παραπλανητική η στάση του Τόμσεν στο Eurogpoup”, οι τίτλοι του] ενώ ο Μ. Καψής επιβεβαιώνοντας το “ρεπορτάζ” έλεγε ότι “ακόμα και στο Μέγαρο Μαξίμου είχε το ίδιο ύφος”!]. Εκτιμούν ότι έτσι δημιουργείται κλίμα αποχώρησης της κυβέρνησης απέναντι στις απαιτήσεις της τρόικας αφήνει, όμως, και ένα τεράστιο παράθυρο υποχώρησης -για την Ελλάδα ρε γαμώτο. Θεωρούν ότι θα μετριαστεί η πίεση της κοινωνίας αλλά και των βουλευτών -έστω από το φόβο της κοινωνίας ή του λαϊκισμού.
Τον άκρατο λαϊκισμό επισημαίνει και η Καθημερινή [28.01.12, κύριο άρθρο] σημειώνοντας ότι “έχει ξεσπάσει στο εσωτερικό των μη αριστερών κομμάτων, που μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες”. “Βουλευτές, ακόμη και υπουργοί της περασμένης διετίας”. Και τονίζει ότι “διαγκωνίζονται προκειμένου να πείσουν ότι δεν ήξεραν, δεν ήθελαν, δεν άκουσαν το μνημόνιο”. Αναφερόμενη, μάλιστα, χωρίς να τον κατονομάζει, στον Κ. Σημίτη χαρακτηρίζει ως “προκλητική” τη “φιλολαϊκή στροφή” του, καθώς “είναι η ώρα για αλήθειες, όχι για χάιδεμα αυτιών”.
Και «κομισάριος»
Γερμανική κυβέρνηση και επιχειρήσεις, πάντως, αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως χρεοκοπημένη χώρα, παρά τις δηλώσεις “θέλουμε και μπορούμε να αποτρέψουμε μια χρεοκοπία της Ελλάδας” [Β. Σόιμπλε στην εφημερίδα Handelsblatt]. Το ίδιο και το ΔΝΤ, που προβλέπει ύφεση για δύο ακόμα χρόνια [2012 και 2013] ενώ, στην ανάλυσή του, όπως την καταγράφουν οι New York Times, εκτιμά ότι ύστερα από όλη αυτή την σκληρή λιτότητα το χρέος της Ελλάδας το 2020 δεν θα είναι αισθητά μικρότερο από το υφιστάμενο. Θα είναι 135% ως ποσοστό επί του ΑΕΠ! Ένας φαύλος κύκλος, δηλαδή, που δεν οδηγεί πουθενά. Μόνο σε απέραντες ουρές για συσσίτια, εξαθλίωση, πλήρη διάλυση του εναπομείναντος κοινωνικού κράτους...
Το ερώτημα, βέβαια, είναι γιατί, αφού τα βλέπουν και τα αναλύουν, πιέζουν για ακόμα περισσότερα μέτρα, περικοπές, εξαθλίωση; Για τους εδώ κυβερνώντες δεν υπάρχει παρόμοιο ερώτημα. Δεν είναι ικανοί να θέσουν ούτε τις στοιχειώδεις κόκκινες γραμμές -“κόκκινη γραμμή η σωτηρία της χώρας” δήλωνε ο τραπεζίτης πρωθυπουργός πριν λίγες μέρες... Η “εγχώρια η πολιτική τάξη εν συνόλω έχει αποδράσει από το κλυδωνιζόμενο σκάφος”, γράφει ο Ν. Ξυδάκης [Καθημερινή, 28.01.12], “αφού έθεσε τη χώρα υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο αμαχητί, χωρίς διαπραγμάτευση [...] φαίνεται εντελώς ανίκανη να υπερασπιστεί ζωτικά συμφέροντα, δεν είναι ικανή να θέση στοιχειωδώς κόκκινες γραμμές για ιστορικά διακυβεύματα, κατά τον τρόπο που τις θέτουν λ.χ. οι ιταλικές και οι ισπανικές ελίτ”.
Σύμφωνα, μάλιστα, με τους Financial Times -που αποκάλυψαν τη γερμανική πρόταση- η Α. Μέρκελ θέλει να ελέγχει τη δημοσιονομική πολιτική της Ελλάδας μέσω ενός επιτρόπου, πριν υλοποιηθεί το δεύτερο “πακέτο διάσωσης”! Ο “κομισάριος” θα μπορεί να ασκεί βέτο στις δημοσιονομικές αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης -“η ενίσχυση του προϋπολογισμού πρέπει να συνοδεύεται από μια αυστηρή διοίκηση και ένα σύστημα ελέγχου”- καθώς η γερμανική κυβέρνηση εκτιμά ότι “ενώπιον της απογοητευτικής μέχρι σήμερα προσαρμογής της, η Ελλάδα πρέπει να δεχτεί μια εκχώρηση της δημοσιονομικής της κυριαρχίας σε ένα ευρωπαϊκό κλιμάκιο για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα”. Πηγές, βέβαια, της κυβέρνησης διαψεύδουν το δημοσίευμα λέγοντας ότι “δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει δεκτό κάτι τέτοιο. Ανάλογη πρόταση είχε κάνει στο παρελθόν και ολλανδός υπουργός. Δεν το συζητάμε καν”. Θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά;
Βαρύ κλίμα
Το κλίμα που έχει διαμορφωθεί σε συγκυβέρνηση και ηγετική ομάδα της ευρωζώνης είναι βαρύ. Δεν είναι ότι ο Γ. Καρατζαφέρης απειλεί με αποχώρηση [για δέκατη φορά;] καθώς, όπως δήλωσε, “η προχθεσινή ψηφοφορία στη βουλή δεν μας ενθαρρύνει”. Ούτε οι αντιδράσεις των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση της Γερμανίας στο ενδεχόμενο περαιτέρω βοήθειας προς την Ελλάδα [15 δισ. ευρώ πλέον των 130 δισ.].
Είναι ότι η ακολουθούμενη πολιτική δεν “βγαίνει”. Δεν το λέει η Εποχή ή κάποια αριστερά κόμματα. Ο Όλι Ρεν ζήτησε πρόσθετη χρηματοδότηση, ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ είπε ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί στήριξη για περισσότερα από δέκα χρόνια, ο μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος εκτιμά ότι ο κίνδυνος για χρεοκοπία της Ελλάδας είναι μεγαλύτερος από ποτέ -“υπάρχει”, υποστηρίζει, “μια πανίσχυρη ομάδα, η οποία τάσσεται υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Πολλοί ιδιοκτήτες εφημερίδων και επιχειρήσεων έχουν πολύ μεγάλο συμφέρον να πληρώνουν τους φόρους σε δραχμή και όχι σε ευρώ” και η Wall Street Journal, στο κύριο άρθρο της, προβάλλει την “ασυμφωνία” για το ύψος διακύμανσης του επιτοκίου στο PSI ως το κυριότερο πρόβλημα που “απειλεί με άτακτη χρεοκοπία την Ελλάδα, αλλά και την ίδια την ΕΕ”.
Φθινοπωρινό σενάριο
Μια ακόμη πρόταση, που [ξανα] συζητείται, προβλέπει εκλογές τον Σεπτέμβριο, κάτι που θέλει ο ΛαΟΣ, μια ομάδα γύρω από τον Γ. Παπανδρέου καθώς και οικονομικοί κύκλοι σε Ευρώπη και Ουάσιγκτον. Εκλογές το φθινόπωρο δημιουργούν, βέβαια, πρόβλημα στη ΝΔ, καθώς υπάρχουν εσωτερικές πιέσεις των “αντιμνημονιακών”. Και όσο απωθείται η ημερομηνία των εκλογών, τόσο ο Α. Σαμαράς θα καλείται να στηρίζει όλο και περισσότερο το μνημόνιο με απρόβλεπτες εξελίξεις στο κόμμα του αλλά και στο αποτέλεσμα των εκλογών -την αυτοδυναμία «ξεχνά» σιγά – σιγά και ο ίδιος. Φρόντισε, πάντως, από τη Μόσχα, να διαπιστώσει ότι “ουδέποτε υπήρξε σκάνδαλο Βατοπεδίου” και να τακτοποιήσει, στα πρότυπα του Κ. Καραμανλή, το θέμα της ενέργειας με τον Βλ. Πούτιν... Τα περιθώρια, βέβαια, εναλλακτικών προτάσεων και ελιγμών απέναντι στην τρόικα είναι ανύπαρκτα και η πολιτική του κινδυνεύει να βουλιάξει μέσα στη συγκυβέρνηση. Γι’ αυτό και επιζητεί άμεσα εκλογές.
Και το ΠΑΣΟΚ, όμως, δοκιμάζουν οι όροι και οι απαιτήσεις που βάζει η τρόικα, ενώ οξύνεται η αμφισβήτηση στο πρόσωπο του Γ. Παπανδρέου -«το ΠαΣοΚ έχει πρόεδρο» αναγκάστηκε να πει ο Π. Μπεγλίτης. Η στάση που θα κρατήσουν οι βουλευτές του, θα εξαρτηθεί κυρίως από τις αποφάσεις της κοινοβουλευτικής ομάδας την προσεχή Πέμπτη.
Θ. Μιχόπουλος
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
