Επιμέλεια: Λιάνα Μαλανδρενιώτη - Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ
Ρεσιτάλ Ντόρας Μπακοπούλου


Άνοιξη 2012, ένα «όχι» στον εκκωφαντικό κόσμο, ένα «ναι» στους ψιθύρους των δένδρων, του νερού και της χαμηλής φωτιάς. Έτσι περιγράφει το ρεσιτάλ της «Ψίθυροι της άνοιξης στο πιάνο!» η Ντόρα Μπακοπούλου για να θυμίσει την ομορφιά της άνοιξης και των εσωτερικών διαδρομών, τους ήχους, τις μυρωδιές και τις μελωδίες που δίνουν ανάσα και προοπτική, σε σκοτεινούς καιρούς.
Το Πρόγραμμα: Frederic Chopin (1810-1849) 24 πρελούδια, Έργον 28, Maurice Ravel (1875-1927) Ondine (Νηρηίδα) από το «Gaspar de la Nuit», Αlexander Scriabin (1872-1915) Vers la flamme opus 72 (Προς τη φλόγα), Μάνος Χατζιδάκις (1925-1994) Το καταραμένο φίδι (μπαλέτο 1950), Αποσπάσματα, διασκευή για ένα πιάνο από την Ντόρα Μπακοπούλου, (Εισαγωγή, Σερενάτα του Νιόνιου, Είσοδος του Πασά, Χορός της Βεζυροπούλας, Χορός της Μοιρασιάς, Το Φιδάκι, Νοσταλγικός και πολεμικός χορός του Καραγκιόζη, Είσοδος το Μεγαλέξανδρου, Σκότωμα του φιδιού, Έξοδος του Μεγαλέξανδρου, Τελικός χορός).
Τετάρτη 9 Μαΐου, στις 9 μ.μ. Τιμή εισιτηρίων: 15 ευρώ, 9 ευρώ μαθητικό / φοιτητικό / κάτοχοι κάρτας ανεργίας (ΟΑΕΔ) και Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ) και Ευρωπαϊκής Κάρτας Νέων / Κάτοχοι Κάρτας Πολιτισμού / ΑμΕΑ / Άνω των 65.



ΣΤΟ ΤΙΚΙ BAR
Γιώργης Χριστοδούλου: Flaneur

 Ο πιο ευρωπαίος τραγουδοποιός της νέας ελληνικής σκηνής έρχεται στο «Tiki» για μια μοναδική εμφάνιση φέρνοντας στις αποσκευές του το άλμπουμ του «Flaneur» που κυκλοφορεί σε Ισπανία, Γαλλία και Ελλάδα και τη ζωντάνια και θεατρικότητα των παραστάσεων που συζητήθηκαν τόσο από τον περσινό Μάρτιο σε ανοιχτούς και κλειστούς χώρους με τη συνεργασία ομάδων χορού lindy hop της Αθήνας και της Βαρκελόνης. Ο Γιώργης Χριστοδούλου έρχεται από την Βαρκελόνη που ζει και εμφανίζεται τον τελευταίο καιρό και με ιστορίες από τις ακτές της Μεσογείου, την ατμόσφαιρα των κοσμοπολίτικων καφέ της Ρώμης, της Βαρκελόνης, του Παρισιού και της Αθήνας. τραγουδώντας στα ισπανικά, γαλλικά, ιταλικά, αγγλικά κι ελληνικά θα ξεσηκώσει το κοινό του με χορευτικούς ρυθμούς άλλων εποχών που εξακολουθούν να εμπνέουν και να συναρπάζουν.
Τον Γιώργη συνοδεύουν τρεις εξαιρετικοί μουσικοί με ακουστικά όργανα καθώς και η σκηνογραφική και ενδυματολογική επιμέλεια του Βασίλη Μπαρμπαρίγου.
Γιώτης Παρασκευαΐδης στις κιθάρες, Αντώνης Αρβανίτης στο κοντραμπάσο, Ρόλυ Γιαμοπούλου στα τύμπανα
Την Τετάρτη 9 Μαΐου, στις 9.30 μ.μ., με ελεύθερη είσοδο.



ΣΤΟ BLOCK 33
Χειμερινοί κολυμβητές

Οι Χειμερινοί Κολυμβητές προσκαλούν τους φίλους τους της Υπερνομαρχίας Θεσσαλονίκης σε μια συναυλία τους στη γενέθλια πόλη και μόνιμη κατοικία των περισσότερων από αυτούς, εφ’ όλης της ύλης, 2 χρόνια και 42 μέρες από την προηγούμενη εμφάνισή τους στον ίδιο χώρο.
Όπως συνηθίζουν στις εμφανίσεις τους, το πρόγραμμα θα διαμορφωθεί στην πορεία του, ανάλογα με το ακροατήριο αλλά και τη διάθεσή τους, όπως γίνεται πάντα στις εμφανίσεις τους τα τελευταία χρόνια. Θα παρουσιάσουν όσα τραγούδια φέρει η βραδιά και όσα τους ζητηθούν από τους οκτώ δίσκους της 30ετούς και βάλε παρουσίας τους στη δισκογραφία, αλλά και άλλα ανέκδοτα.
Θα παρευρίσκονται οι Αργύρης Μπακιρτζής (τραγούδι), Κώστας Βόμβολος (ακορντεόν, τραγούδι), Δημήτρης Μυστακίδης (μπουζούκι, τραγούδι), Μιχάλης Σιγανίδης (κοντραμπάσο, τραγούδι), Μπάμπης Παπαδόπουλος (κιθάρα, τραγούδι), Κώστας Σιδέρης (μεσομπούζουκο, τραγούδι), Θοδωρής Ρέλλος (κλαρίνο). Απ’ τα μικρόφωνα θα παρελάσουν, όπως συνήθως, διάφοροι, σχηματίζοντας μαζί τους αυτοσχέδιες χορωδίες.
 Το Σάββατο 12 Μαΐου. Οι πόρτες ανοίγουν στις 9 μ.μ. Είσοδος: 10 ευρώ (προπώληση: Metropolis, Έντεχνον, Σάροθρον).


 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ ΝΑΚΑΣ
 Ρεσιτάλ Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου

 Η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου για πρώτη φορά σε ένα ρεσιτάλ όπου συνυπάρχουν συνθέσεις των Keith Jarrett, Oscar Peterson (Thelonius Monk), George Crumb, Friedrich Gulda, Claude Debussy, J.S. Bach και το πρώτο της κυκλικό έργο για πιάνο, που τιτλοφορείται «Από Έβενο κι από Μετάξι». Μια βραδιά ξεχωριστή που θέλει να μείνει μακριά από την καθιερωμένη ατμόσφαιρα ενός ρεσιτάλ, αφού θα μας ταξιδέψει σαν τον άνεμο με το περίφημο «The Wind» από το Paris Concert του K. Jarrett στην ατμοσφαιρική μουσική του αμερικανού George Crumb «A Little Midsummer Music», βασισμένο πάνω στο περίφημο «Round midnight» του Thelonius Monk -με τον τίτλο να αναπολεί φευγαλέα τον μακρινό κι αγαπημένο- όπου το πιάνο μεταμορφώνεται διαδοχικά σε ηλεκτρικό μπάσο, σε κρουστό ή άρπα.
Νυχτερινές μεταμορφώσεις, λοιπόν, από έβενο κι από μετάξι, δύο από τα προσωπεία που μπορούν να πάρουν οι ήχοι προκειμένου ν’ αποκτήσουν μια εφήμερη ορατή ζωή. Σαν όλα λοιπόν να ξεκινούν με μια νύχτα από έβενο και να τελειώνουν μ’ έναν άνεμο από μετάξι…
 Την Τετάρτη, 9 Μαΐου, στις 8.30 μ.μ. Είσοδος ελεύθερη.


H Martha Argerich
στηρίζει την Καμεράτα

Σε εποχές όπου λόγω της οικονομικής κρίσης περικόπτονται δραστικά οι δημόσιες επιδοτήσεις για τον πολιτισμό ενώ τίθεται εν κινδύνω η ίδια η ύπαρξη σημαντικών πολιτιστικών φορέων, η μεγάλη πιανίστα Μάρθα Άργκεριχ και οι συνεργάτες της στηρίζουν την Καμεράτα, Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής προσφέροντας στους μουσικούς της ορχήστρας μέρος της αμοιβής τους από τις τρεις συναυλίες του κύκλου Martha Argerich & Friends που πραγματοποιήθηκαν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τον περασμένο Μάρτιο.
Η βαρύνουσας σημασίας αυτή κίνηση έρχεται να επιβραβεύσει την υψηλή καλλιτεχνική απόδοση της Ορχήστρας, υπογραμμίζοντας προς όλες τις κατευθύνσεις την αναγκαιότητα να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να εξασφαλιστεί η διατήρηση του εξαιρετικού αυτού μουσικού συνόλου, που ήδη διακρίνεται διεθνώς με πολλές επιβραβεύσεις.
Οι μουσικοί και η διοίκηση της Καμεράτα ευχαριστούν θερμά την Μάρθα Άργκεριχ και τους συνεργάτες της, για τη γενναιόδωρη αυτή κίνηση.

* 7 καλλιτέχνες εξηγούν γιατί χρειάζεται να στηρίξουμε τη ριζοσπαστική Αριστερά

Eνα από τα ισχυρά όπλα της Αριστεράς στην Ελλάδα ήταν ανέκαθεν η ένταξη σ’ αυτήν των πνευματικών δυνάμεων και των ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών. Απόδειξη ότι στο σχετικό κάλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ την περασμένη Τρίτη, ο χώρος του Gazarte γέμισε από καλλιτέχνες, προερχόμενους από τους χώρους του θεάτρου, του κινηματογράφου, της ποίησης και της μουσικής. Διακρίναμε, μεταξύ άλλων, τους σκηνοθέτες Νίκο Τριανταφυλλίδη, Βασίλη Μαζωμένο και Δημήτρη Σπύρου, τους ηθοποιούς Νίκο Καλογερόπουλο, Ρήγα Αξελό, Μάνια Παπαδημητρίου, τους συνθέτες Θάνο Μικρούτσικο και Μιχάλη Γρηγορίου, τον στιχουργό Φώντα Λάδη, τις ερμηνεύτριες Νένα Βενετσάνου και Καλλιόπη Βέττα, τον μουσικό Νίκο Τουλιάτο. Ζητήσαμε τη γνώμη ορισμένων εκπροσώπων του πνευματικού κόσμου της χώρας γιατί θεωρούν κρίσιμη την επικείμενη εκλογική αναμέτρηση και γιατί θα ψηφίσουν τον συνδυασμό του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ. Οι απαντήσεις τους πιστεύουμε ότι εκφράζουν και ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών που δεινοπαθούν τον τελευταίο καιρό από την πολιτική των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου και που αποζητούν από την αληθινή τέχνη παρηγορία και συμπαράσταση!



Οι εκλογές είναι κρίσιμες γιατί από το αποτέλεσμα τους δεν κρίνεται μόνο η οικονομική μας επιβίωση, αλλά και αυτή καθαυτή η εθνική μας υπόσταση, η εθνική μας αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία. Είναι απόλυτη ανάγκη να διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα του δικομματισμού και να εξαφανιστούν από το προσκήνιο οι ιδιοτελείς συνένοχοι που κατέστρεψαν τη χώρα και που προσπαθούν ακόμα και τώρα, με ψέματα και με τρομοκρατικά διλήμματα, να την οδηγήσουν στο οριστικό της ξεπούλημα στη συμμορία των Βρυξελλών και των διεθνών και ντόπιων τοκογλύφων.
Θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ όχι ως αφελής «οπαδός», αλλά επειδή κρίνω με ψυχραιμία ότι αυτή η πολιτική παράταξη, έχοντας ξεπεράσει το στάδιο της διαμαρτυρίας, της καταγγελίας, των θεολογικών δογματισμών και του επαναστατικού ναρκισσισμού, θέτει πλέον ξεκάθαρα το ρεαλιστικό αίτημα μιας αριστερής διακυβέρνησης που θα οδηγήσει επιτέλους σε μια διαφορετική πορεία τη χώρα μας. Κι επειδή στην πολιτική τα πάντα είναι θέμα συσχετισμών, πιστεύω ότι μια εκλογική επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ θα έχει συνέπειες όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά θα ανοίξει το δρόμο σε σημαντικές πολιτικές μεταβολές και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης.

Μιχάλης Γρηγορίου, συνθέτης



Είναι κρίσιμες αυτές οι εκλογές γιατί διακυβεύονται, με πρωταγωνιστές τα δύο μεγάλα κόμματα, όλες οι κοινωνικές κατακτήσεις μας. Υποστηρίζω το ενωτικό ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ γιατί οι προοδευτικές δυνάμεις πρέπει να βγουν μπροστά και να υπερασπιστούν τις πολιτιστικές αξίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιπλέον ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή της κρίσης ήταν ειλικρινής και συνεπής στις εξαγγελίες του.

Μίλτος Λογιάδης, αρχιμουσικός


Αυτές οι εκλογές είναι πολύ κρίσιμες και αποφασιστικές. Σ’ αυτή την ιστορική συγκυρία του δυτικού κόσμου, κινδυνεύει η ίδια η δημοκρατία απ’ το αδηφάγο χρηματοπιστωτικό σύστημα και τ’ αφεντικά του, που λειτουργούν σαν κράτος εν κράτη και θέλουν να ελέγχουν τις κοινωνίες και τα κοινοβούλια. Το παιχνίδι που φτιάξανε λέγεται: «Έχει πάτο αυτό το βαρέλι;» και πρωτοπειραματίστηκαν πάνω στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία. Όμως οι συνταγές τους είναι λάθος, είναι απάνθρωπες και αυτό ακριβώς καλούμεθα ν’ αποδείξουμε. Έχουμε τεράστια ευθύνη στην ψήφο αυτή, όχι μόνο για τον τόπο και τα παιδιά μας, αλλά και απέναντι στην ιστορία, που περιμένει να υψώσουμε το ανάστημα και τις αξίες μας, τις πανανθρώπινες διαχρονικές αξίες.
Με συγκινεί βαθειά αυτό το σύμβολο ελληνικότητας, ανθρωπιάς και λεβεντιάς, ο Μανώλης Γλέζος. Ήταν φίλος της μητέρας μου και είμαι σίγουρη πως αν ζούσαν οι γονείς μου σ’ αυτή τη δύσκολη εποχή, θα τον τιμούσαν. Όσο για τον Αλέξη Τσίπρα, τον παρακολουθώ και βρίσκω πως, κάθε μέρα και πιο πολύ, η σκέψη του διευρύνεται αλλά και στοχεύει ικανά στα δυσνόητα «τοπία» της εποχής. Είναι χαρισματικός νέος άνθρωπος, που διαισθάνομαι πως δε θα μας απογοητεύσει.
Εύχομαι καλή δύναμη σε όλους. Ίσως τώρα χρειαζόμαστε την πνοή της Αριστεράς περισσότερο από ποτέ.
Λήδα Χαλκιαδάκη, τραγουδοποιός


Η άνοδος της Αριστεράς σημαίνει πολλά περισσότερα και σημαντικά πράγματα για το μέλλον του τόπου! Ως τάση και μόνο δείχνει ξεκάθαρα πως ο λαός όντως δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά και πόσο το ΠΑΣΟΚ έχει ταυτιστεί μ’ αυτή τη Δεξιά που ξεπούλησε και ξεπουλά τον τόπο. Όμως, πολύ φοβάμαι πως για το λαό, δηλαδή τον άνεργο, τον υποεργαζόμενο, τον εθελοντή, αλλά και κάθε εργαζόμενο που πληρώνει σαν μουλάρι τους λογαριασμούς του κράτους, αυτές οι εκλογές γίνονται για την επισφράγιση της πίκρας του και της δουλείας του σε όσους ζητούν τη νομιμοποίηση τους για να αλωνίζουν ανενόχλητοι.
Όσοι εκμεταλλεύονται τη δημοκρατία για να κάνουν όλων των ειδών τις μπίζνες πρέπει να έρθουν αντιμέτωποι με τους ενάμισι εκατομμύριο ανέργους. Άραγε τι και ποιος δεσμεύει ενάμισι εκατομμύριο λαού να κατέβει στο Σύνταγμα; Τι περιμένουν αυτοί οι άνεργοι; Τους επενδυτές; Τον Γκοντό; Τη Δευτέρα Παρουσία; Τον Μεγαλέξανδρο; Αν κατέβουν οι άνεργοι στο Σύνταγμα χωρίς πανό στις 6 Μαΐου και να βγουν φωτογραφίες για τα ξένα ΜΜΕ, θα δεις που θα κρυφτούν οι νικητές αυτών των εκλογών!
Ως πολίτης έχω δικαίωμα να αποσιωπώ την ψήφο μου και ως καλλιτέχνιδα έχω υποχρέωση να απευθύνομαι σε όλους, όπως κάθε σοβαρός άνθρωπος. Και φτάνει πια αυτό το παιχνίδι με την υποστήριξη! Όλοι αυτοί, οι «σ’ αγαπώ και μ’ αγαπάς», οι αγκαλίτσες και τα φιλάκια! Είναι μυστική και ιερή για τον πολίτη η ψήφος ή δεν είναι; Για μένα είναι, άρα δεν αφορά κανέναν τι ψηφίζω! Σ’ αυτές τις εκλογές όλα τα κόμματα προσκάλεσαν ανθρώπους της τέχνης και των γραμμάτων και μας μίλησαν για τα σχέδια τους. Το βρήκα θετικό! Μάλιστα ο ΣΥΡΙΖΑ είχε και μεγάλη προσέλευση καλλιτεχνών και πνευματικών ανθρώπων, όμως το εκλογικό αποτέλεσμα δεν κρίνεται απ’ αυτό, αλλά από τη δουλειά που γίνεται στη βάση της κοινωνίας, στους ανθρώπους δηλαδή που έχουν την αγωνία για ζωή και την επιβίωση. Η τέχνη και η επιστήμη, η φιλοσοφία και η ρητορική είναι παρηγοριά, γι’ αυτούς τους ανθρώπους όμως δεν αντικαθιστούν την πολιτική. Οι Έλληνες σήμερα θέλουμε πολιτική υψηλού επιπέδου! Από πολιτισμό έχουμε να φάν’ κι οι κότες!
Νένα Βενετσάνου, τραγουδοποιός



Οι εκλογές είναι τόσο κρίσιμες όσο ήσαν και οι αντιδράσεις – διαδηλώσεις για το μεσοπρόθεσμο, που αντιμετωπίστηκαν με τεράστια κρατική καταστολή. Απλώς αυτή την έκφραση του λαού δεν μπορούν να την καταστείλουν, προς το παρόν. Βέβαια, αν ήταν στο χέρι τους δεν θα έκαναν καν εκλογές. Το στοίχημα είναι τα δύο μεγάλα κόμματα να πάρουν κάτω από 30% για να μην είναι νομιμοποιημένη η πιθανή συγκυβέρνηση και η πολιτική τους. Γιατί είναι η μόνη ρεαλιστική αριστερή πρόταση για εξουσία. Οι ιδέες του ΣΥΡΙΖΑ για το πώς θα βγούμε από την κρίση δεν έχουν να κάνουν με τη σωτηρία των τραπεζών ούτε με τη σωτηρία του συγκεκριμένου πολιτικού συστήματος αλλά με τη σωτηρία της κοινωνίας. Δεν λέμε ότι είναι εύκολη προσπάθεια, αλλά με μία αριστερή εξουσία οι θυσίες γίνονται από το λαό για το λαό.

Στάθης Δρογώσης, τραγουδοποιός



Η συνέπεια των μνημονίων είναι πρωτίστως οικονομική αλλά δεν είναι μόνο. Τα μνημόνια συνέθλιψαν στις μυλοπετρές τους και τον πολιτισμό. Ο πολιτισμός είναι κατεξοχήν δημόσιο αγαθό, απαξιώνεται και μετατρέπεται σε ευτελές εμπόρευμα το οποίο διαχειρίζονται απίθανοι άνθρωποι της αγοράς χωρίς γνώση και ευαισθησία. Οι καλλιτέχνες, οι δημιουργοί και γενικά οι διανοούμενοι δεν μπορούν πλέον να σωπαίνουν ούτε να υποτάσσονται στα κατά συνθήκη ψευδή όλων αυτών που μας οδήγησαν σε αυτό το κατρακύλισμα. Σε αυτές τις εκλογές υποστηρίζω τον ΣΥΡΙΖΑ για τρεις κυρίως λόγους. Επειδή άσκησε την πιο μαχητική και συγκροτημένη αντιπολίτευση όλο αυτό το διάστημα, επειδή παρουσιάζει τεκμηριωμένες θέσεις για την έξοδο από αυτή τη βάρβαρη κατάσταση που βιώνουμε και επειδή αγωνίζεται για την ενότητα όλης της αριστεράς.

Καλλιόπη Βέττα, τραγουδίστρια



Γιατί κάποτε κάποιοι πρέπει να ξεκαθαρίσουν ποιους εκπροσωπούν, τις ορέξεις των παγκόσμιων και εγχώριων ελίτ / αλήτ ή την κοινωνία. Γιατί η βαναυσότητα, η υποκρισία, η κτηνωδία, η διάβρωση των εννοιών, ο θάνατος της φαντασίας, ο εκχυδαϊσμός, η σκληρότητα πρέπει να αποδοθούν στον πραγματικό δικαιούχο τους, στον Διάβολο. Γιατί στη διάρκεια όλης αυτής της εφιαλτικής περιόδου που ζήσαμε και εξακολουθούμε να ζούμε είναι ο μόνος πολιτικός χώρος που άσκησε σθεναρή κριτική στην διγλωσσία, αντιστάθηκε με ουσιαστικά επιχειρήματα και μίλησε για την καταστροφή που πραγματικά συμβαίνει στις ζωές των ανθρώπων.

Μάρσα Μακρή σκηνοθέτιδα

    Επιμέλεια: Λιάνα Μαλανδρενιώτη - Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.


ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΥ
Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη και στον Παράδεισο


Τον είχα συναντήσει πριν λίγα χρόνια σε στούντιο. Ηχογραφούσε κάτι με τον παραγωγό του, τον Ηλία Μπενέτο, ο οποίος θα έδινε συνέντευξη σε μια σειρά ντοκιμαντέρ που σκηνοθετούσα για το λαϊκό τραγούδι. Τον θέλαμε και τον ίδιο για συνέντευξη, αλλά η βεβαρημένη υγεία του μας έκανε να είμαστε διστακτικοί. Ο Κώστας Μπαλαχούτης, ωστόσο, η κινητήρια δύναμη των ντοκιμαντέρ που κάναμε, προσπάθησε να τον πείσει επί τόπου χωρίς αποτέλεσμα. Άσ‘ τον τον άνθρωπο, είπα του Μπαλαχούτη, βλέποντας έναν Μητροπάνο κάτωχρο και φοβερά αδυνατισμένο. Σκεφτόμουν πως ήταν δυνατό να βγάλει φωνή σε τέτοια κατάσταση! Κι όμως, κάτι παραπάνω ήξερε ο Μπαλαχούτης! Διότι όταν ο Μητροπάνος μπήκε στο δωμάτιο της ηχογράφησης κι εμείς απ’ έξω τον ακούγαμε και τον βλέπαμε μέσα στο γυάλινο «κουβούκλιο» του, με το που άνοιξε το στόμα του ένιωσα τα τζάμια να τρίζουν κι έναν άνεμο να μας παίρνει και να μας σηκώνει κυριολεκτικά!
Δεν ήταν τυχαίος άνεμος, ούτως ή άλλως. Περιείχε γεγονότα και μνήμες. Τον θρυλικό «Άγιο Φεβρουάριο» του Δήμου Μούτση και του Μάνου Ελευθερίου με το «Άλλος για Χίο τράβηξε» κι άλλος για Μυτιλήνη που το είχα ταυτίσει με τη στρατιωτική θητεία του μεγάλου αδερφού μου στη δεκαετία του 1980, όντας εγώ ούτε δέκα ετών. Κι εκείνο το «Τι το θες το κουταλάκι» που μαζί με το «Πάρε πασά μου την οδοντόβουρτσα μου» της Ελένης Δήμου και το «Χωρίσαμε για μια μπουγάτσα» της Μαργαρίτας Ζορμπαλά, με έκαναν να σκάω στα γέλια και να αντιλαμβάνομαι από πολύ νωρίς πόσο σημαντικό είναι για έναν τραγουδιστή το ρεπερτόριο που επιλέγει κάθε φορά.
Στην εφηβεία μου, ο Μητροπάνος με αποζημίωσε με εκείνη τη δισκάρα του Μάριου Τόκα, με το «Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη» και τα «Λαδάδικα», με τραγούδια δηλαδή που μας γνώρισαν μια Θεσσαλονίκη ερωτική στα όρια της καψούρας, πάντα μέσα από το προσφιλές λαϊκό του ηχόχρωμα και ασχέτως αν εμείς δεν είχαμε κανένα έρωτα ν’ αναζητούμε απεγνωσμένα στη συμπρωτεύουσα! Αργότερα, ανακάλυψα και τα «Πικροσάββατα», τον μοναδικό δίσκο που αξιώθηκε να κάνει με τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Λέγεται πως για το δίσκο αυτό, ο Μίκης είχε δει ένα σωρό λαϊκούς τραγουδιστές της πίστας που τού ‘χε προτείνει ο Παπαδόπουλος, από τη Στανίση μέχρι τον Στράτο Διονυσίου, μα τελικά το ρόλο του ερμηνευτή επωμίστηκε ο Μητροπάνος!
Πιο πρόσφατα, ομολογώ ότι αδυνατούσα να συλλάβω τους κάπως ασυνάρτητους στίχους του Άλκη Αλκαίου στη «Ρόζα» του Θάνου Μικρούτσικου που έκανε πραγματικό πάταγο και που αν το έλεγε ένας οποιοσδήποτε άλλος τραγουδιστής πιθανώς να μην έκανε τίποτα. Γνώριζα ακόμη πως ο Μητροπάνος αγαπούσε τη τζαζ και τα μπλουζ, είχε -λένε- πλούσια σχετική δισκοθήκη, γι’ αυτό και ίσως αγαπούσε εξίσου και τους έντεχνους ή και τους ροκάδες τραγουδοποιούς: απόδειξη οι επιτυχημένες συνεργασίες του με τον Λάκη Παπαδόπουλο, τον Μίλτο Πασχαλίδη, τον Γιάννη Μηλιώκα, τον Νίκο Πορτοκάλογλου κ.ά. Τελευταία δεν με είχαν δυσαρεστήσει τόσο οι επιλογές του, τα «παντρέματα» δηλαδή με την Πέγκυ Ζήνα ή τον κουμπάρο του, Πασχάλη Τερζή, όσο η επιμονή του να συνεχίζει να τραγουδάει σε μαγαζιά ύστερα από τη μεγάλη περιπέτεια της υγείας του που πέρασε. Με όλο το σεβασμό στη μνήμη του, θεωρώ σχεδόν αυτοκτονικό να έχει κάνει κάποιος μεταμόσχευση νεφρού και να συνεχίζει μεσ’ στα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια... Θα μπορούσε να εμφανίζεται περιστασιακά σε μουσικές σκηνές, να προσέχει περισσότερο την υγεία του που κρεμόταν από μία κλωστή και όχι να βρίσκεται σε σχήμα κάθε σεζόν.
Καθώς το λεωφορείο έστριβε τη γέφυρα της Πέτρου Ράλλη και αντίκρισα τη φάτσα του Μητροπάνου δίπλα σ’ αυτές του Μπάση και του Κότσιρα, ένας κόμπος ανέβηκε στο λαιμό μου, σα να έβλεπα το ίδιο του το μνήμα που η κακιά η μοίρα τό ‘φερε να στήνεται από το πρωί της περασμένης Τρίτης. Καλό του ταξίδι! Το χνάρι του στο λαϊκό πολιτισμό αυτού του τόπου είναι πλέον πανίσχυρο!

Αντώνης Μποσκοΐτης




ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Αφιέρωμα στο συμφωνικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη

Μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους το γεγονός ότι η παρουσίαση των λόγιων μουσικών καταθέσεων του Μίκη Θεοδωράκη κατέχει ιδιαίτερη θέση στις εκδηλώσεις της φετινής καλλιτεχνικής περιόδου του Μεγάρου Μουσικής. Έτσι θα έχουμε τη χαρά να απολαύσουμε ένα ακόμη αφιέρωμα στο συμφωνικό έργο του μεγάλου μας συνθέτη. Η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ θα ερμηνεύσει στο πρώτο μέρος τον «Οιδίποδα Τύραννο» και θα πλαισιώσει το διακεκριμένο γερμανό τσελίστα Σεμπάστιαν Χες στην παρουσίαση της Ραψωδίας για βιολοντσέλο. Στο δεύτερο μέρος της βραδιάς η Συμφωνική της ΕΡΤ θα παίξει την Πρώτη Συμφωνία για Μεγάλη Ορχήστρα. Διευθύνει ο άγγλος μαέστρος Τζον Καρού.
Η σχέση του Μίκη Θεοδωράκη με τη συμφωνική μουσική υπήρξε κάτι περισσότερο από ζωτική για τον μεγάλο έλληνα δημιουργό, ο ίδιος γράφει: «Η συμφωνική μουσική αποτελεί το κορυφαίο πνευματικό επίτευγμα της δυτικής σκέψης, ιδιαίτερα των Γερμανών, ισάξιο με την αθάνατη αρχιτεκτονική και το αρχαίο δράμα», αναφέρει ο Θεοδωράκης σε απόσπασμα της βιογραφίας του. Λίγο παρακάτω, παραθέτει τη φιλοσοφική του άποψη για το πολύτιμο αγαθό της αρμονίας και της μουσικής στον ανθρώπινο βίο: «Επειδή πιστεύω ότι για τα έλλογα όντα, δηλαδή για τον άνθρωπο, η ζωή είναι ένας συνεχής αγώνας μεταξύ της αρμονίας και του χάους, ο θρίαμβος της ζωής επί του θανάτου ολοκληρώνεται με την πλήρη πνευματική απογείωση που, μέσω της αρμονίας, μας οδηγεί στην ταύτισή μας με το ιερό κέντρο της συμπαντικής αρμονίας ως τη μοναδική απόδειξη ότι εκτιμήσαμε σωστά τη δωρεά της ζωής. Φανταστείτε την ευτυχία που ένιωσα με την αποκάλυψη της συμφωνικής μουσικής. Έως τότε θεωρούσα τον εαυτό μου τυχερό, γιατί με είχε επιλέξει η μουσική άθελά μου, χαρίζοντάς μου τη δυνατότητα να ζω μέσα στον κόσμο της μουσικής αρμονίας».
Πέμπτη 26 Απριλίου, ώρα 8.30 μ.μ. Οι τιμές των εισιτηρίων είναι 11, 20, 28, 40 ευρώ, ειδικές τιμές: 6,50 ευρώ (Φοιτητές, νέοι, άνεργοι, ΑΜΕΑ), 8,50 ευρώ (65+, πολύτεκνοι).



ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΙΑΝΟΣ
Three generations

Ο Μίμης Πλέσσας, ο Βασίλης Ρακόπουλος, ο Αντώνης Λαδόπουλος δηλαδή οι 3Gs – Three generations, εμφανίζονται στην ομώνυμη μουσική παράσταση στον Ιανό εκπροσωπώντας τρεις διαφορετικές γενιές. Το κοινό θα απολαύσει αυτούς τους τρεις πολύ σπουδαίους μουσικούς στην κοινή τους συνάντηση και θα γίνει κοινωνός αυτής της τόσο γόνιμης και γοητευτικής συνεργασίας. Ο βετεράνος Μίμης Πλέσσας στο πιάνο, ο δεξιοτέχνης Βασίλης Ρακόπουλος στην κιθάρα και ο νεότερος και ταλαντούχος Αντώνης Λαδόπουλος στο σαξόφωνο βρέθηκαν ακολουθώντας τα μονοπάτια της αναζήτησης σ’ ένα σταυροδρόμι. Μέσα από τις αντιθέσεις που γεννάει το ξεχωριστό πιστεύω, το εγωιστικό γονίδιο και η αποκτημένη δεξιοτεχνική έκφραση του κάθε μουσικού, ανακάλυψαν πως ο συγκερασμός των απόψεων τους γεννούσε έναν παρθένο και ανεκμετάλλευτο τρόπο συνύπαρξης, ταυτότητα κουλτούρας, αντίθεση παιδείας και ακόμα παραλληλία επιτευγμάτων σε διαφορετικά επίπεδα.
Kαι όταν κάποιοι κρουστοί ήχοι πρέπει να υποστηρίξουν τα μουσικά δημιουργήματα των 3Gs επιστρατεύεται ο Γιώργος Πολυχρονάκος με τα τύμπανά του. Και ο Μίμης Πλέσσας μας παροτρύνει: Ταξιδέψτε λοιπόν μαζί μας και ελπίζουμε με το ενδιαφέρον σας να γίνουν οι 3Gs - 6Gs.
Παρασκευή 27 Απριλίου, στις 10 μ.μ. Είσοδος: 10 ευρώ. Η βραδιά θα μεταδοθεί ζωντανά από το ianosradio.gr 


ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ
Η Καμεράτα με όργανα εποχής

Η Καμεράτα, σε μια σπουδαία παραγωγή, ενώνει το παρελθόν με τη σύγχρονη μουσική δημιουργία. Σε μια μοναδική συνύπαρξη, η εξωστρεφής μπαρόκ μουσική μπαλέτου από όπερες που ανέβηκαν στο παραμυθένιο Παρίσι του 18ου αιώνα, συνδιαλέγεται με τη μουσική τριών κορυφαίων Ελλήνων συνθετών. Ο Περικλής Κούκος, ο Γιώργος Κουμεντάκης και ο Δημήτρης Παπαδημητρίου γράφουν ειδικά για τα όργανα εποχής της Καμεράτα τρία έργα που θα παρουσιαστούν σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση. Οι ιδιαιτερότητες των οργάνων εποχής, οι περιορισμοί τους και οι δυνατότητές τους είναι το κίνητρο για εξερεύνηση νέων ηχοχρωμάτων και νέων συνδυασμών. Δεν είναι όμως μονό τα ηχοχρώματα που ορίζουν το «νέο», αλλά και η πολύτιμη γνώση του ύφους και των πρακτικών του παρελθόντος, που ανοίγουν στους μεν εκτελεστές νέους ορίζοντες ερμηνείας με συνδυασμό πολλών διαφορετικών στιλ, στους δε συνθέτες τη δυνατότητα εξερεύνησης ενός νέου ηχητικού πεδίου πέρα από τα συμβατικά πλέον σύγχρονα όργανα της «τυπικής» ορχήστρας. Μπορούμε άραγε να φανταστούμε ποια θα ήταν η αντίδραση του Λιλί, του Ραμό και του Γκλουκ αν άκουγαν μέσα από τα όργανα της εποχής τους μουσική γραμμένη στο μέλλον;
Μουσική διεύθυνση: Γιώργος Πέτρου.  Σήμερα, Κυριακή 22 Απριλίου, στις 8.30 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων: 15, 18, 28 ευρώ, μειωμένο 10, 15 ευρώ.

  Επιμέλεια: Λιάνα Μαλανδρενιώτη - Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

ΟΙ ΑΚΡΟΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

Μαρίζα Κωχ
«Το τροπάριο της Κασσιανής»
Verso Music

Η φωνή της Κωχ ανέκαθεν εκπροσωπούσε τη σημαντικότατη, για όλους τους Έλληνες, ιστορική μνήμη, μακριά από θρησκοληψίες και δόγματα. Μην ξεχνάμε πως το 1976 η σύνθεση της «Παναγιά μου - Παναγιά μου» που συμμετείχε στο φεστιβάλ της Eurovision, πέραν της έντονης θρησκευτικότητας του τίτλου, μιλούσε για «βόμβες Ναπάλμ» σε μία περίοδο που η τουρκική εισβολή στην Κύπρο ήταν ακόμη πρόσφατη. Η ηχογράφηση πριν από μερικά χρόνια του Τροπαρίου της Κασσιανής αποτελεί εκ μέρους της Κωχ ουσιαστικά ένα φόρο τιμής στον αείμνηστο Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος το 1978 της είχε αναθέσει να το τραγουδήσει α καπέλα στην Εθνική Πινακοθήκη μαζί και με τα μελοποιημένα από την ίδια ποιήματα του Κώστα Βάρναλη. Εκείνη η συναυλία είχε μεταδοθεί από το Τρίτο Πρόγραμμα και παραγωγός της εκπομπής ήταν η Ελένη Καραΐνδρου. Η Μαρίζα Κωχ ερμηνεύει το Τροπάριο της Κασσιανής με την άμεση εκδηλωτικότητα της Προσευχής, έτσι όπως θα ερμήνευε και το «Τζιβαέρι» ή ένα παλιό gospel κομμάτι. Αποτέλεσμα της ολοφώτιστης αυτής τραγουδιστικής προσέγγισης είναι η πρόταξη του ποιητικού στοιχείου του εκκλησιαστικού ύμνου. Το cd συμπληρώνεται με τρία εγκώμια της Μεγάλης Παρασκευής, ηχογραφημένα το 1997 στη Χίο, στη λιτή και απέριττη ερμηνεία με βιολί του Νίκου Οικονομίδη, ενός δημιουργού με αξιόλογες σπουδές στην παραδοσιακή και βυζαντινή μουσική.

Λιάνα Μαλανδρενιώτη


Λουδοβίκος των Ανωγείων
«Το τελευταίο τραγούδι»
Lyra

Όπως το αίμα, άχρηστο πια για τη λειτουργία της καρδιάς, μαζεύεται όλο στο πρόσωπο του νεκρού για να απαλύνει λίγο τη σκληρότητα του θανάτου, έτσι και ο Λουδοβίκος των Ανωγείων κάθε φορά που πιάνει το μαντολίνο του για ν’ αφηγηθεί χαμηλότονα τον ύψιστο ανθρώπινο πόνο, οι οιμωγές δίνουν τη θέση τους στο λυτρωτικό δάκρυ. Φυσικά και δεν είναι θανατολάγνος ο Λουδοβίκος. Γράφει και ερμηνεύει τα τραγούδια του αυθόρμητα, βουβός και αόρατος παρατηρητής δίπλα στο νεκροκρέβατο μιας κόρης, ενός παλικαριού ή μιας μάνας. Άξιος συνεχιστής των ομηρικών θρηνωδών ασμάτων, χαρακτήρισε κάποτε το μοιρολόι ως το πιο βαθύ τραγούδι αγάπης. Δική του ακόμη και η περίφημη φράση «Ο βαθύς πόνος δεν έχει πόνο». Την άκουσε, για την ακρίβεια, από μία ηλικιωμένη γυναίκα που είχε την ατυχία να χάσει τον γιο της στο ναυάγιο της Φαλκονέρας. Ο Λουδοβίκος μεταφέρει εντός του μια έμφυτη μνήμη, ικανή να παράξει ποίηση αυτοσχεδιαστική και τελικά να προασπίσει την ελευθερία της έκφρασης. Με δυο λόγια, από το ξεκίνημα του μέχρι σήμερα παραμένει πιστός στη χατζιδακική ρήση που θέλει το τραγούδι να περιέχει απαραιτήτως τον Έρωτα και τον Θάνατο. «Το τελευταίο τραγούδι» είναι ο καλύτερος δίσκος των τελευταίων ετών για τον Λουδοβίκο των Ανωγείων. Ακούστε τον κι αφήστε το δάκρυ να κυλήσει. Είναι λυτρωτικό!
Αντώνης Μποσκοΐτης