Αντιμέτωπη με την ιστορία η Γερμανία στη Χάγη
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ
ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΓΗ
Την περασμένη Παρασκευή ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την προσφυγή της Γερμανίας εναντίον του ανώτατου Δικαστηρίου της Ιταλίας, που δικαίωσε τους κατοίκους του Διστόμου. Να σημειώσουμε ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις, φερόμενες ως υποτελείς, αντιμετώπισαν το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων προς τα θύματα των Ναζί, όχι μόνο αδιάφορα αλλά και εχθρικά. Μια θλιβερή ιστορία εθελοδουλίας.
Ο αείμνηστος Γιάννης Σταμούλης, ο άνθρωπος που διέθετε το σθένος και τη νομική παιδεία να ξεκινήσει τη δικαστική διαδικασία στην Ελλάδα για τη διεκδίκηση των αποζημιώσεων, όταν διαπίστωσε την εθελόδουλη συμπεριφορά της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που αρνήθηκε να εκτελέσει την ιστορική απόφαση του Αρείου Πάγου (2000) μετέφερε την υπόθεση στα ιταλικά δικαστήρια και δικαιώθηκε. Η σημερινή κυβέρνηση, για να μην ξεφτιλιστεί πλήρως, αναγκάστηκε να παρέμβει υπέρ της Ιταλίας για ένα ζήτημα που αφορά ηθικά, πολιτικά και οικονομικά ...την Ελλάδα!
Η διαδικασία
Την περασμένη Δευτέρα τοποθετήθηκε η γερμανική πλευρά, την Τρίτη η ιταλική και την Τετάρτη η ελληνική. Τις δύο υπόλοιπες μέρες δευτερολόγησαν Γερμανία και Ιταλία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι έξω και μέσα στο Δικαστήριο έκαναν ηχηρή παρουσία γερμανοί αντιφασίστες,της ομάδας «Αποζημίωση και δικαιοσύνη στο Δίστομο» που έχουν στρατευθεί στον κοινό αγώνα μαζί με το «Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα»
Παρά τη δημόσια προτροπή του Προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Μ. Γλέζου να παραστούν οι καθ’ ύλη αρμόδιοι υπουργοί, προκειμένου να σηματοδοτήσουν την ελληνική θέληση για διεκδίκηση των οφειλών, έλαμψαν δια της απουσίας τους. Αντίθετα, συμμετείχαν από τον ΣΥΡΙΖΑ Θ. Δρίτσας και Θ. Παρασκευόπουλος,από τη Δημοκρατική Αριστερά Ν.Τσούκαλης και Γρ.Ψαριανός, ενώ από το «Εθνικό Συμβούλιο» ο Αρ. Συγγελάκης, που ήταν η ψυχή της ενεργού παρουσίας μας, και ο Μάκης Μπαλαούρας. Επίσης συμμετείχαν εκπρόσωποι των μαρτυρικών πόλεων.
Την ελληνική νομική αντιπροσωπεία αποτέλεσαν ο καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου Στέλιος Περράκης, ο καθηγητής της Νομικής Αθηνών Αντώνης Μπρεδήμας και η λέκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου Ντανιέλλα Μαρούδα, ενώ ενεργός ήταν η συμμετοχή της Κέλλυς Σταμούλη.
Την πρώτη μέρα της ακροαματικής διαδικασίας η γερμανική πλευρά ανέπτυξε τα νομικά αλλα και πολιτικά επιχειρήματά της.
Τα επιχειρήματα
Το βασικό επιχείρημά της ήταν ότι, βάσει της αρχής της ετεροδικίας, αρμόδια για την εκδίκαση της υπόθεσης του Διστόμου είναι τα γερμανικά δικαστήρια και συνεπώς είναι λανθασμένες και δεν έχουν νομική ισχύ οι αποφάσεις των ελληνικών και ιταλικών δικαστηρίων που δίκασαν τις υποθέσεις, δικαίωσαν τα θύματα και επιβάλλουν την αποζημίωσή τους. Επιπροσθέτως υποστήριξε ότι δεν δικαιούνται να εγείρουν αξιώσεις αποζημίωσης απλοί πολίτες, αλλά μόνο κράτη (προφανώς γνωρίζοντας τη στάση ορισμένων κυβερνήσεων όπως των ελληνικών). Επίσης, η Γερμανία στην επιχειρηματολογία της απέρριψε το προβάδισμα του ανθρωπιστικού δικαίου στο διεθνές δίκαιο και, συνεπώς, θεωρεί ότι καμία υπόθεση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται διαφορετικά, ακόμα κι αυτές που παραβιάζουν τα πιο θεμελιώδη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στρέφονται εναντίον της ανθρωπότητας.
Η γερμανική πλευρά προχώρησε ακόμα πιο πέρα: υποστήριξε ότι αν δεν υιοθετηθεί ο ισχυρισμός της ότι η ετεροδικία (κρατική ασυλία) ισχύει απολύτως, χωρίς καμία εξαίρεση, τότε δεν είναι δυνατή η ειρηνική συνύπαρξη των λαών και κινδυνεύει η παγκόσμια ισορροπία! Απείλησε ότι στην περίπτωση που γίνουν δεκτές οι αποφάσεις των ιταλικών δικαστηρίων, που δικαιώνουν τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, ο πλανήτης θα βυθισθεί στο χάος και θα υπάρξει παγκόσμια αναρχία!
Στις αστήρικτες και προκλητικές αυτές αιτιάσεις η ιταλική αντιπροσωπεία απάντησε με ουσιαστικά επιχειρήματα. Υποστήριξε ότι πρέπει να μιλήσουμε για τις σοβαρές παραβιάσεις του ανθρωπιστικού δικαίου: δεν υπάρχει μόνο η ετεροδικία ως αρχή του διεθνούς δικαίου, υπάρχουν και οι κανόνες που προστατεύουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Σύμφωνα με την ιταλική πλευρά, η Γερμανία όχι μόνο παραβίασε βάναυσα τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά εξακολουθεί να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο διότι δεν έχει αποζημιώσει τα θύματά της, ούτε δείχνει διατεθειμένη να το πράξει ή να δημιουργήσει ένα μηχανισμό διευθέτησης του σοβαρού αυτού ζητήματος. Εν τέλει, το διεθνές σύστημα απονομής δικαιοσύνης πρέπει να πάρει άμεσα, τώρα, μια απόφαση στο ζήτημα αυτό, καθώς η Γερμανία έχει αδιαφορήσει όλα αυτά τα χρόνια για τα δικαιώματα των θυμάτων. Τα θύματα δικαιούνται δίκης και δικαστή για την απονομή δικαιοσύνης.
Αποζημίωση και δικαιοσύνη
Η ελληνική αντιπροσωπεία κατέρριψε τους γερμανικούς ισχυρισμούς περί δήθεν παγκόσμιας αναρχίας, αν τεθούν περιορισμοί στην αρχή της ετεροδικίας. Απάντησε καθαρά στο ψευτοδίλημμα «απόλυτη εφαρμογή της ετεροδικίας ή χάος» τεκμηριώνοντας τη θέση, η οποία ολοένα και κερδίζει έδαφος διεθνώς, ότι, αντίθετα, η παραβίαση των θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων οδηγεί στο χάος. Και, κατά συνέπεια, δεν νοείται ειρηνική συνύπαρξη των λαών χωρίς σεβασμό στις βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου, χωρίς ενεργό προστασία των πανανθρώπινων αξιών.
Κοινή η παρατήρηση ελληνικής και ιταλικής πλευράς: Οι σχέσεις των χωρών δεν μπορεί να μη διέπονται από αξίες και αρχές. Τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας έχουν το δικαίωμα σε δίκη και δικαστή. Η γερμανική κυβέρνηση ενώ είχε στη διάθεσή τους τόσα χρόνια να ρυθμίσει το θέμα, δεν το έκανε και τώρα επικαλείται την ετεροδικία, χωρίς καμιά εξαίρεση. Αυτό συνιστά υποκρισία της Γερμανίας, όπως και το γεγονός ότι η Γερμανία βάζει στη φυλακή ανθρώπους που παραβιάζουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, κάνει ανθρωπιστικές (πολεμικές) επεμβάσεις σε κράτη που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά απαλλάσσει τον εαυτό της από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης για σοβαρές παραβιάσεις θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Παρουσίασαν πλήθος διεθνών δικαστικών αποφάσεων, που έχουν διαμορφώσει πλέον διεθνή νομολογία. Οι αποφάσεις αυτές προάγουν την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου έναντι του προνομίου της ετεροδικίας, στις περιπτώσεις όπου το κράτος έχει παραβιάσει κανόνες αναγκαστικού δικαίου, όπως στις περιπτώσεις γενοκτονίας, ολοκαυτώματος, σφαγώς αμάχων κτλ. Στις περιπτώσεις αυτές έχουμε κάμψη του κανόνα της ετεροδικίας (δηλαδή του προνομίου της κρατικής ασυλίας), όπως π.χ. στην απόφαση κορεατικού δικαστηρίου του 1998 εναντίον της Ιαπωνίας για ομηρία και σεξουαλική εκμετάλλευση τριών γυναικών από την Κορέα.
Όπως εμφατικά υποστήριξε ο επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας Καθηγητής Στέλιος Περράκης κατά το κλείσιμο της τοποθέτησής του, ό,τι ζητούν τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας είναι δικαιοσύνη, δημοκρατία, ανάπτυξη. Αποζημίωση, έμπρακτη μεταμέλεια του θύτη και δικαιοσύνη. Μόνο έτσι θα επέλθει η κάθαρση!
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
