Ένα χριστουγεννιάτικο μεσημέρι στον Πειραιά
Κυριακή, 18/12/2011, παραμονές Χριστουγέννων, στην κεντρική πλατεία του Πειραιά γύρω στις 2 το μεσημέρι. Ο δήμαρχος της πόλης κ. Μιχαλολιάκος, συνοδεία αντιδημάρχων, συμβούλων και συνοδών ασφαλείας, διασχίζει την πλατεία Κοραή. Αποτελούν ακριβώς αυτό το είδος παρέας που συνήθως περπατά αργά και στο διάβα της χαιρετά ακόμα και τα δέντρα. Κι όμως… σήμερα η παρέα εντελώς ξαφνικά επιταχύνει το βήμα της και χάνεται στο δημαρχείο. Τρέχοντας σχεδόν έχει –ω του θαύματος– παρακάμψει, και μάλιστα αποστρέφοντας το βλέμμα της ένα συγκεντρωμένο πλήθος ανθρώπων, που με κέφι, ενθουσιασμό και συγκίνηση, παρακολουθεί και ακολουθεί τους ρυθμούς και τα λόγια μιας συναυλίας.
Έχει προηγηθεί μια αλληλουχία καθυστερήσεων, παλινωδιών, παραλείψεων, εμποδίων και παρενοχλήσεων από τη μεριά του δήμου Πειραιά, ως προς την πραγματοποίηση αυτής ακριβώς της εκδήλωσης. Το κωμικοτραγικότερο όμως συμβαίνει, μεσούσης της συναυλίας και ενώ, παρά το κρύο, το πλήθος συνεχώς αυξάνεται, με την εισβολή της Δημοτικής Αστυνομίας. Με μια μεζούρα στο χέρι, διαπιστώνουν υπέρβαση των έξι(!) τετραγωνικών που επέτρεψαν για τα δυο στρογγυλά τραπεζάκια και τη μια και μοναδική ομπρέλα της εκδήλωσης, διατάσσουν, μεταφέροντας εντολή δημάρχου, το κατέβασμα των πανό (οι άνθρωποι τα κρατούν πλέον στα χέρια τους) και απειλούν με προσαγωγές όσους και όσες διαφωνήσουν.
Στην πλατεία Κοραή, άλλως ειπείν και «πλατεία τραπεζοκαθισμάτων», στην πλατεία που τα δέντρα ξεπαστρεύονται και τη θέση τους καταλαμβάνουν ερμάρια με φλυτζανοπότηρα και καφετιέρες του εσπρέσο, στην πλατεία της κακογουστιάς, της πανάκριβης «διασκέδασης», των αυθαίρετων παγοδρομίων και των κιτσάτων κατασκευών, άνθρωποι απειλούνται με προσαγωγές γιατί ένα χριστουγεννιάτικο μεσημέρι υπερέβησαν τα έξι τετραγωνικά, για να μοιράσουν ελπίδα και να κεράσουν γλυκό κρασί.
Έξι μήνες πριν…
Έξι μήνες πριν, τον Ιούνιο του 2011, η παρουσία του κ. Μιχαλολιάκου στην αποφοίτηση 153 μεταναστών ενηλίκων μαθητών του Ανοιχτού Σχολείου Μεταναστών Πειραιά, χαιρετίζεται δικαιολογημένα, αφού είναι ο πρώτος και μοναδικός μέχρι τώρα δήμαρχος Πειραιά που εμφανίζεται εκεί.
Εκείνη η τόσο αυτονόητη παρουσία κινδυνεύει σήμερα να καταγραφεί σαν ένα ακόμα πολιτικάντικο τρικ.
Τι μπορεί, όμως, ιδιαίτερα αυτή τη χριστουγεννιάτικη μέρα να χάλασε τη διάθεση του δημοτικού άρχοντα, να τάραξε τα λιμνάζοντα νερά της ασυναισθησίας και να φόβισε ενδεχομένως τους κρατούντες;
Στην ιστορία μας αποκαλύφθηκε ήδη ο ένας εκ των δύο διοργανωτών. Πρόκειται για το εξαιρετικό Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά με την πλούσια παράδοση που δημιούργησε στα λίγα χρόνια της ζωής του. Ποιος ήταν όμως ο άλλος; Ποια ήταν τα τυπάκια που έπαιξαν, τραγούδησαν και σκόρπισαν το κέφι αλλά και την ανησυχία;
Συνδιοργανωτής φέτος της εκδήλωσης μαζί με το Ανοιχτό Σχολείο, ήταν οι μαθητές και οι μαθήτριες του Μουσικού Σχολείου Πειραιά. Είδος προς εξαφάνιση, στερημένο φέτος τη σίτιση και τη μεταφορά, του χρόνου ίσως και το σχολείο του. Σκοπός της εκδήλωσης, κατά το έντυπό της, η ανάδειξη της κοινής μοίρας των ελλήνων και μεταναστών κατοίκων του Πειραιά, η ανάγκη της συμμετοχής τους στη ζωή της πόλης, η συμφιλίωση και η αλληλεγγύη. Στον καιρό της κρίσης… Ίσως αυτό να τα εξηγεί όλα.
Να σημειωθεί ότι στον Πειραιά, όπως και στους περισσότερους δήμους της χώρας, καθυστερεί παράνομα η σύσταση των ΣΕΜ (συμβούλια ένταξης μεταναστών) που κατά το νόμο οφείλουν να συγκροτηθούν και να συνδράμουν με κάθε τρόπο σε θέματα ένταξης.
Νίκος Τσιγόνιας
* Περισσότερες πληροφορίες για το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά και το συγκεκριμένο περιστατικό στο μπλογκ asmpeiraia.blogspot.com/.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
