Ένα χρόνο μετά την ανάδειξή τους, αυτές τις μέρες, οι δημοτικές αρχές ψήφισαν τους προϋπολογισμούς τους για το 2012. Διαδικασία, για άλλη μια φορά, κλειστή μακριά από τους δημότες, υπό τη βαριά σκιά του μεσοπρόθεσμου και του στενού κορσέ του «Καλλικράτη». Η συνάντηση της ΚΕΔΕ με τον πρωθυπουργό δεν επιβεβαίωσε απλώς αλλά και επαύξησε τους περιορισμούς. Ο κ. Παπαδήμος ζήτησε «βοήθεια» από τους δήμους για να επαληθευθούν οι στόχοι της κυβέρνησης για περικοπές και να «ανακουφιστούν» οι οδύνες των πολιτών. Η πλειοψηφία της ΚΕΔΕ απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι έχει ευήκοα ώτα. Και τούτο τη στιγμή που ισχύουν τα εξής:
Ο κρατικός προϋπολογισμός προβλέπει πόρους για την Αυτοδιοίκηση το 2012 μειωμένους κατά 1,7 δισ. σε σχέση με το 2011 παρά το ότι από το 2008 μειώνονται κατά 15%, περίπου, ετησίως.
Τα προγράμματα Θησέας και ΕΛΛΑΔΑ δεν περιλαμβάνουν κονδύλια για αναπτυξιακά έργα.
Τα προβλεπόμενα κονδύλια για αμοιβές κ.τ.λ. παραπέμπουν σε απολύσεις εργαζομένων στους δήμους.
Παρά την εντεινόμενη κρίση, η κυβέρνηση δεν δίνει δυνατότητα για να ενισχυθούν ή συγκροτηθούν κάποιες δομές για κοινωνικές παρεμβάσεις.
Η ΣΑΤΑ, για τη φροντίδα των Σχολείων πέρυσι είχε μειωμένους πόρους κατά 50%. Φέτος κανείς δεν ξέρει πόσο θα περικοπούν.
Το αδιανόητο, όμως, είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Δήμων, με προεξάρχοντες τους δήμους Αθήνας, Θεσσαλονίκης και Πειραιά, πειθάρχησαν είτε στο κλίμα της κυβέρνησης των «τριών συμμάχων» είτε (για Αθήνα, Θεσσαλονίκη) στην επιρροή της άποψης περί Αριστεράς της Ευθύνης (ΔΗΜΑΡ). Όμως, σε μια χρονιά όπως αυτή του 2012, ενδεχομένως η ανθρωπιστική κρίση εγκατασταθεί σε περιοχές της χώρας, και οι κοινωνικές αντιδράσεις μπορεί να είναι ανεξέλεγκτες. Οι δημότες έχουν ανάγκη από έναν άλλο δήμο, με πολιτική που φροντίζει, που παρεμβαίνει και κινητοποιεί τους πολίτες έμπρακτα κατά της πολιτικής των μνημονίων, οργανώνοντας ταυτόχρονα την αλληλεγγύη. Σήμερα στην «Εποχή», τέσσερις άνθρωποι της Αριστεράς με θέσεις στους Δήμους μιλούν για όλα αυτά.
Π. Κ.
ΔΗΜΟΣ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ
Ένας χρόνος «Καλλικράτης»
Του Πέτρου Ζούνη*
Συμπληρώθηκε ένας χρόνος λειτουργίας των Καλλικρατικών Δήμων. Χρόνος ικανός για να μπορεί κάποιος να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα για το πού οδηγεί αυτή η μεταρρύθμιση. Μεταρρύθμιση που κυρίως αφορά τους επαρχιακούς Δήμους και λιγότερο τους αστικούς που έτσι κι αλλιώς ήταν πολυπληθείς και με στοιχειώδη υποδομή. Εξάλλου λίγες είναι οι συνενώσεις δήμων στα αστικά κέντρα. Η μεγάλη, λοιπόν, αλλαγή αφορούσε τους επαρχιακούς Καποδιστριακούς Δήμους, που αφού αφέθηκαν στη μοίρα τους για 12 χρόνια χωρίς ενίσχυση σε οργάνωση και υποδομές κλήθηκαν να συγκροτήσουν τους Καλλικρατικούς. Στην ουσία πολλά μηδενικά από άποψη υποδομών και τεχνογνωσίας, συγκρότησαν ένα μεγάλο μηδενικό.
Δεν θα σταθώ στον τρόπο που συγκροτήθηκαν και στα προβλήματα που προκύπτουν εξ αυτού, τα οποία είναι και χιλιοειπωμένα, αλλά θα επιδιώξω να προσεγγίσω τα προβλήματα που προκύπτουν από τον ίδιο το θεσμό αλλά και από τη συνεχιζόμενη αφερεγγυότητα της πολιτείας έναντι της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Με το καλημέρα, λοιπόν, του Καλλικράτη η τοπική αυτοδιοίκηση βρέθηκε με 200 περίπου νέες αρμοδιότητες, χωρίς όμως το αντίστοιχο προσωπικό σε εργαζόμενους, γνώση και εμπειρία αλλά και χωρίς πόρους. Το ίδιο συμβαίνει και στη λειτουργία των ίδιων των δήμων. Είναι άλλο πράγμα να κάνεις μισθοδοσία για 10 άτομα και άλλο για 100. Είναι άλλο πράγμα ένας Δήμος με 10 χωριά και άλλο με 140. Ουσιαστικά, λοιπόν, χρειάζεται οργάνωση εμπειρία, εξοπλισμός, μετεκπαίδευση προσωπικού, εξειδικευμένο προσωπικό κ.λπ. Είναι άλλο πράγμα να οργανώνεις μια μικρή περιοχή και να κάνεις προγραμματισμό και άλλο να καλείσαι χωρίς καμία υποδομή να συγκροτήσεις επιχειρησιακό πρόγραμμα για μια πρώην επαρχία. Είναι άλλο πράγμα να ξέρεις ότι πρέπει να απορροφήσεις ένα συγκεκριμένο ποσό και να προετοιμάσεις τις προτάσεις σου και άλλο να καλείσαι εντός δύο μηνών να είσαι έτοιμος γιατί το πρόγραμμα κλείνει.
Όλα τα παραπάνω συντείνουν συνεχώς στην αποξένωση του θεσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης από την ουσία του και τον μετατρέπουν περισσότερο σε διοικητικό και γραφειοκρατικό μηχανισμό και μακρύ χέρι της διοίκησης. Μαζί με όλα τα παραπάνω και ενώ για να λειτουργήσει η τοπική αυτοδιοίκηση χρειάζονταν επιπλέον πόροι και προσωπικό εξειδικευμένο έχουμε τεράστιες περικοπές στο πλαίσιο του μεσοπρόθεσμου και της οικονομικής κρίσης. Έτσι ενώ πέρυσι κλήθηκαν οι Δήμοι να συγκροτήσουν τους προϋπολογισμούς με μειωμένο ποσοστό κατά 33%, στην πράξη η πολιτεία, συνεχίζοντας την αφερεγγυότητα της, απέδωσε το ποσό που υποσχέθηκε μειωμένο κατά 35% περίπου. Μείωση δηλαδή στη διετία περίπου 60%.
Αν τώρα αυτό συνδυαστεί με τη διαφαινόμενη μη μεταφορά των μαθητών, με τη συνεχή μείωση των κοινωνικών υπηρεσιών των Δήμων (βοήθεια στο σπίτι κ.λπ.) με το κλείσιμο δημόσιων υπηρεσιών (σχολείων, εφοριών, υποκαταστημάτων ΙΚΑ, κέντρων Υγείας κ.λπ.) τότε γίνεται αντιληπτό ότι όχι μόνο οι πολίτες θα επιβαρυνθούν επιπλέον στο εισόδημά τους, πέραν δηλαδή των χαρατσιών των έκτακτων φόρων, των μειώσεων των αποδοχών τους, αλλά και με την ανεργία. Ουσιαστικά η ύπαιθρος θα οδηγηθεί σε συνολικό μαρασμό. Αν λάβει δε κανείς υπόψη του ότι στην ύπαιθρο οι δήμοι καλούνται να κάνουν υποδομές σε εκτεταμένες περιοχές με λίγο πληθυσμό τον περισσότερο χρόνο αλλά και ταυτόχρονα πολύ μεγάλο για τη θερινή περίοδο τότε έχουμε το οξύμωρο σχήμα αδύναμοι Δήμοι να θέλουν μεγαλύτερες υποδομές ανά κάτοικο συγκριτικά με τους αστικούς δήμους και ταυτόχρονα να απαιτούνται υποδομές για μεγαλύτερο πληθυσμό από τον πραγματικό. Ουσιαστικά η διαφορά μεταξύ ενός αστικού δήμου και ενός δήμου της υπάιθρου έγκειται στο ότι στο μεν πρώτο πρέπει να διαχειριστούν τα προβλήματα που απορρέουν από την πυκνότητα του πληθυσμού, ενώ στην επαρχία, τα προβλήματα της ερήμωσης και εγκατάλειψης.
Ας μου επιτραπεί τώρα να αναφερθώ και στο δικό μου αγαπημένο τόπο την Γορτυνία. Αγαπημένο γιατί εκεί γεννήθηκα αλλά και γιατί εκεί συμπυκνώνεται το 60% της μυθολογίας μας από την καταγωγή του ανθρώπου. Κατά Ησίοδο, του Έλληνα, των άθλων του Ηρακλή αλλά και της σύγχρονης ιστορίας μας. Εκεί λοιπόν ο Πάνας και οι νεράιδες εκεί ο Λούσιος της Αφροδίτης, ο Λάδωνας και ο Αλφειός εκεί τα λημέρια του Κολοκοτρώνη του Πλαπούτα και τόσων άλλων εκεί οι μπαρουτόμυλοι αλλά και η Βιβλιοθήκη της Δημητσάνας. Εκεί η ορθοδοξία αλλά και το Δωδεκάθεο. Ένα δήμο δύσκολο χωρίς συνεκτικότητα, χωρίς υποδομές, χωρίς υπηρεσίες, που στο ξεκίνημά του η πολιτεία τού έκανε δώρο το κλείσιμο δύο ιστορικών σχολείων της Δημητσάνας και των Λαγκαδίων. Στη συνέχεια, το κλείσιμο της Εφορίας Τροπαίων και απειλές για το υποκατάστημα του ΙΚΑ αλλά και ενός εκ των Κέντρων Υγείας.
Πρώτο αίτημα του Δήμου προς την πολιτεία να ανοίξουμε διάλογο για το πώς οι δημόσιες υπηρεσίες μπορούν να λειτουργήσουν και να εξυπηρετήσουν την αποκέντρωση και την ανάπτυξη. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, γιατί άλλα κελεύει η τρόικα. Με υπόσχεση για επενδυτικό πρόγραμμα 1.200.000 για το 2011 από 1.800.000 το 2010 λάβαμε 780.000 και τα μισά τον Δεκέμβρη. Για το 2012 η υπόσχεση είναι 780.000, του χρόνου θα ξέρουμε… Μήνυμα ελπίδας το ΕΣΠΑ που και αυτό όπως διανέμεται και όπως χρηματοδοτούνται οι δήμοι δεν μπορεί να αξιοποιηθεί όπως θα έπρεπε.
Ιδιαίτερο βάρος τη χρονιά που πέρασε δώσαμε στη συγκρότηση του δήμου με στόχο να λειτουργήσει αποκεντρωμένα μέσω ηλεκτρονικής διακυβέρνησης κρατώντας ζωντανά τα οκτώ πρώην δημαρχεία.
Στη συγκρότηση υπηρεσιών τεχνικής - οικονομικής, απορριμμάτων, ύδρευσης - αποχέτευσης για την εξυπηρέτηση της καθημερινότητας του πολίτη. Αξιοποιήσαμε και επικαιροποιήσαμε μελέτες που είχαν κάνει οι προηγούμενοι Δήμοι και τις εντάξαμε σε προγράμματα. Για τη φετινή χρονιά ετοιμάζουμε, παράλληλα με την ολοκλήρωση της περσινής μας προσπάθειας, μια πλήρη οικονομοτεχνική έρευνα-μελέτη για όλο τον δήμο πάνω στην οποία θα στηριχθεί το επιχειρησιακό αναπτυξιακό πρόγραμμα του δήμου.
* Ο Πέτρος Ζούνης είναι πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Γορτυνίας.
ΔΗΜΟΣ ΠΕΙΡΑΙΑ
Ένας προϋπολογισμός παλαιάς κοπής
Της
Μαρίας Σταθάκη*
Από τις προτάσεις και τις εισηγήσεις της πλειοψηφίας του δημοτικού συμβουλίου και του δημάρχου για τον προϋπολογισμό και το τεχνικό πρόγραμμα και άλλους σχεδιασμούς ζωτικής σημασίας, που διαμορφώθηκαν χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστική διαβούλευση και συζήτηση στις γειτονιές, στις δημοτικές κοινότητες, τη συμμετοχή των κατοίκων-.απουσιάζει η σοβαρή και επεξεργασμένη πρόταση διαφυγής από τη βαθιά κοινωνική και πολιτική κρίση και ανακούφισης των δημοτών, και των ευπαθών ομάδων.
Η οικονομική κρίση εξελίσσεται βαθμιαία σε κοινωνική με τρομακτικές διαστάσεις και επιπτώσεις σε όλους τους τομείς (Παιδεία, κατοικία, εργασία, Υγεία όπου έχουμε όξυνση των κρουσμάτων κατάθλιψης και ψυχικής υγείας, των κρουσμάτων aids), συνθλίβοντας κάθε έννοια παροχής υπηρεσιών και πρόνοιας στους πολίτες.
Οι μειώσεις των εσόδων της Τ.Α. από τον κρατικό προϋπολογισμό, οι μνημονιακές επιλογές και η εφαρμογή του «Καλλικράτη», έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο του Δήμους, που αδυνατούν ν’ ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους, ενώ όπως είναι φυσικό έχουν άμεσο αντίκτυπο στις κοινωνικές παροχές.
Αν και ο Δήμος Πειραιά είναι υπερχρεωμένος, ωστόσο παρατηρείται μεγάλη καθυστέρηση στα έσοδα και απόκλιση μεταξύ των προϋπολογισθέντων και εισπραχθέντων, ενώ δεν έχουμε έσοδα από την ανακύκλωση, πρόστιμα περιβάλλοντος και οικοδομικών αδειών.
Ο κύριος λόγος που αυτό συμβαίνει, είναι διότι δεν υπάρχει οργανωμένος μηχανισμός παρακολούθησης των εσόδων (διοικητικά - μηχανογραφικά), με συνέπεια μεγάλη απώλεια, αλλά πιθανόν και παράνομες διευθετήσεις - παραγραφές ή παραμηχανισμό είσπραξης εσόδων.
Προβλέπεται ακόμη, χαμηλή απορρόφηση θεσμοθετημένων πόρων για επενδυτικές δαπάνες απ’ το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων ή ακόμη και μηδενική σε κάποιες περιπτώσεις.
Στον τομέα των εξόδων, προβλέπεται περικοπή σίτισης και προμήθειας λευκών ειδών των παιδικών σταθμών και μάλιστα παρά το γεγονός της αύξησης του αριθμού των παιδιών.
Μειωμένοι είναι και οι κωδικοί που αφορούν τις επισκευές σχολείων, ενώ πολλά είναι σε κακή κατάσταση.
Σπατάλη για «έργα» περιττά
Αντιθέτως,με ευκολία προβλέπονται μεγάλα ποσά για «έργα» περιττά, όπως οι (πολύτιμοι;) λίθοι για τις δύο πλαζ του (Φρεαττύδα και Βοτσαλάκια) που θα κοστίσουν 130.000 ευρώ πλέον των προβλεπόμενων 28.000 € για προμήθεια εξοπλισμού τους. Η προμήθεια ετήσιων πανάκριβων φυτών (κονδύλι 180.000 ευρώ) και κρεμαστών φυτοδοχείων (κονδύλι 60.000 ευρώ), η δαπάνη (500.000 ευρώ) για την (περιορισμένη) λειτουργία του νεκροταφείου της Ανάστασης, ενώ την ίδια στιγμή εγκαταλείπονται στην τύχη τους τα κτίρια και μνημεία της πόλης και το πάρκο στη ΧΡΩΠΕΙ, που ο Δήμαρχος ευθαρσώς μιλάει για αξιοποίησή της.
Σοβαρή έλλειψη του προϋπολογισμού, αλλά και του γενικότερου σχεδιασμού, είναι ότι δεν προασπίζονται οι υπάρχουσες και δεν δημιουργούνται νέες κοινωνικές υποδομές. Περιμέναμε να προβλέπει τρόπους και μέσα ανακούφισής τους, όπως Κοινωνικό Φαρμακείο, Δημοτικά Ιατρεία και μικρά Τοπικά Κέντρα Υγείας, που μπορούν να στελεχωθούν ακόμη και με εθελοντές /τριες, Ανοιχτή Δημοτική Αγορά-όπου οι δημότες θα προμηθεύονται δωρεάν μεταχειρισμένα είδη ένδυσης και υπόδησης-, Συμβουλευτικούς Σταθμούς και Σταθμούς Υποδοχής για εξαρτημένους από ψυχότροπες ουσίες, Σταθμούς Στήριξης και Ξενώνες για κακοποιημένες γυναίκες, συσσίτια και Ξενώνες Αστέγων, Δημοτικό Δίκτυο Χώρων Στήριξης και Ένταξης Μεταναστών, στήριξη στο πρόγραμμα «βοήθεια στο σπίτι» με δικές μας δυνάμεις και με εθελοντές /τριες, αφού αν καταργηθεί -όπως φημολογείται- θα βρεθούν σε απόγνωση ανήμποροι άνθρωποι. Η κοινωνική μέριμνα δεν είναι ελεημοσύνη, είναι υποχρέωσή μας όχι μόνο του καθένα ατομικά, αλλά και θεσμικά.
Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τα μεγάλα έργα στην πόλη μας, την επέκταση του δικτύου μεταφορών και ανάπτυξη των μέσων σταθερής τροχιάς -τραμ, μετρό, ΗΛΠΑΠ, προαστιακός, με παράλληλη μείωση της κυκλοφορίας των Ι.Χ. στο κέντρο της πόλης, τη δημιουργία τριών πάρκων, «της θάλασσας» στην Πειραϊκή και την Καστέλλα, «των τραίνων» από τη Λεύκα έως την Ηετιώνεια και του Ν. Φαλήρου ,με άνοιγμα του θαλάσσιου μετώπου της πόλης, με τη διαμόρφωση άλλου τύπου σχέσης λιμανιού-πόλης, με τη διάσωση και ενδυνάμωση της τοπικής αγοράς και της μεταποίησης και τέλος με την ανάδειξη της πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης μας, είναι δυνατόν ν’ αλλάξουν τη σημερινή εικόνα της, να βελτιώσουν την καθημερινότητά μας και ν’ αποτελέσουν το σενάριο εξόδου από την κρίση, με στόχο την οικοδόμηση μιας νέας ανθρώπινης, δημοκρατικής, αλληλέγγυας και δίκαιης πόλης.
Καταψήφισε τον προϋπολογισμό 2012 και την πρόταση για το Ρυθμιστικό για τους παραπάνω λόγους και επιπλέον, διότι δεν υπάρχει ειδικό παράρτημα για τις δράσεις των Δημοτικών Κοινοτήτων. Αυτό αποδεικνύει εμπράκτως την απαξίωση της Δημοτικής Αρχής προς αυτές.
* Η Μαρία Σταθάκη είναι δημοτική σύμβουλος με τη «Συμμαχία στον Πειραιά».
ΔΗΜΟΣ ΜΥΚΟΝΟΥ
Προϋπολογισμός χαμηλών προσδοκιών ερήμην των πολιτών
Της
Δέσποινας Νάζου*
Ο προϋπολογισμός που μας προτείνει η δημοτική αρχή είναι πολύ χαμηλών προσδοκιών και άκρως αντιπροσωπευτικός της αδυναμίας να διοικήσει αποτελεσματικά, με όραμα προσανατολισμένο στα δίκαια των πολιτών και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Με τα νούμερα που παρουσιάζονται στα έσοδα και έξοδα, η Μύκονος γίνεται, χειρότερη. Η κρίση, που συνεχώς επικαλείται η δημοτική αρχή, είναι το άλλοθί της για να κρύψει τις δομικές της αδυναμίες. Ενδεικτικά αναφέρουμε:
1. Τα έσοδα προβλέπονται μειωμένα κατά περίπου 6.500.000 ευρώ! Ενώ έχουν βεβαιωθεί οι οφειλές τουλάχιστον μέχρι το 2006, φαίνεται ότι αδυνατεί να εισπράξει, για παράδειγμα, τα τακτικά έσοδα από το τέλος ακίνητης περιουσίας, τα τακτικά έσοδα επί των ακαθαρίστων εσόδων επιτηδευματιών, διάφορα τέλη χρήσεων, διάφορα μισθώματα από παραλίες.
2. Υπάρχουν προβλεπόμενα έσοδα που καθώς φαίνεται δεν πρόκειται να εισπραχθούν ποτέ. Παράδειγμα τα τέλη χρήσης από τα σφαγεία, το ΦΠΑ από αυτά, δηλαδή παραπάνω από 40.000, δεν θα εισπραχθούν γιατί τα σφαγεία έκλεισαν με απόφαση της περιφέρειας. Χαρακτηρίστηκαν περιβαλλοντικό έγκλημα με πολλές δεκάδες παραβάσεων! Πότε θ’ ανοίξουν και με ποιο τρόπο είναι άγνωστο.
3. Το 30% των δαπανών προορίζεται για έξοδα προσωπικού. Το πρόβλημα είναι όμως ότι αυτό το μεγάλο ποσό δεν αντιστοιχεί ούτε σε μια καθαρή Μύκονο, ούτε σε ένα καλοδιοικούμενο νησί, με ασφάλεια, με εξυπηρετούμενους πολίτες που ζούνε την καθημερινότητά τους όπως τους αξίζει, με υψηλής ποιότητας δημοτικές παροχές! Αντιθέτως, έχουμε κακοφωτισμένους δρόμους, κυκλοφοριακά προβλήματα, έλλειψη ελέγχων, απουσία σεβασμού του δημόσιου χώρου, ανυπαρξία σεβασμού της υγείας των κατοίκων, με αδικαιολόγητες ελλείψεις σε υποδομές, αλλά και εξαιτίας της κακής διαχείρισης των απορριμμάτων. Γιατί δεν βλέπουμε αποτέλεσμα ενώ δαπανούμε τόσα χρήματα στην καθαριότητα, στη δημοτική αστυνομία και σε άλλες υπηρεσίες; Οι ευθύνες δεν πέφτουν βέβαια στους υπαλλήλους που στελεχώνουν αυτές τις υπηρεσίες, αλλά σε όσους αιρετούς δεν παίρνουν τις αποφάσεις εκείνες ώστε να δουλέψουν οι υπηρεσίες βάσει αποτελεσματικών προγραμμάτων σε κρίσιμους τομείς, αναπτύσσοντας στο έπακρο και τις ικανότητες του -ολιγάριθμου πια- προσωπικού.
4. Οι συνολικές δαπάνες που προβλέπονται για το 2012 δεν αφορούν σε έργα υποδομής που πραγματικά θα βελτιώσουν τη ζωή των κατοίκων. Γυμναστήρια, αποκαταστάσεις χώρων και περιοχών, ένα νέο γυμνάσιο για την Άνω-Μερά, αποχετευτικό σύστημα για την Άνω Μερά και πολλά άλλα ακόμη είναι ουσιαστικά εκτός προϋπολογισμού, αφού πρέπει να ενταχθούν στο ΕΣΠΑ και όλοι γνωρίζουμε ότι τον Δήμο χαρακτηρίζει η ανικανότητα εμπρόθεσμης υποβολής ολοκληρωμένων φακέλλων των αιτήσεων.
5. Προνοιακές δαπάνες για τη βοήθεια ατόμων που πλήττονται από την κρίση, ενώ προβλέπονται για το 2012, το 2011 δεν πραγματοποιήθηκαν και ίσως είναι και αυτός ένας κωδικός μόνο προθέσεων και όχι πράξεων!
Προτάσεις
Θεωρούμε πολύ σημαντικό το τμήμα των εσόδων από παραλίες και άλλες οφειλές και προτείνουμε να διατεθεί στην παραγωγή πολιτισμού που θα συνδυαστεί με την τουριστική προβολή, που κρίνεται ανεπαρκής όπως διαμορφώνεται από την ιδιωτική εταιρεία προβολής. Είναι απαράδεκτο να μην χρησιμοποιούνται και αξιοποιούνται πολιτιστικοί σύλλογοι με μεγάλο έργο και εμπειρία στα πολιτιστικά δρώμενα. Είναι επίσης απαράδεκτο να μην προβλέπεται για τους συλλόγους αυτούς κονδύλι στον νέο προϋπολογισμό.
Θεωρούμε ιδιαιτέρως σημαντικό την ενίσχυση δομών, όπως Βοήθεια στο Σπίτι, και γενικότερα την οικονομική ενίσχυση όσων δημοτικών θεσμών ενδυναμώνουν τους πολίτες, οικονομικά, κοινωνικά, ηθικά, περιβαλλοντικά και πολιτιστικά σε αυτή τη δύσκολη ιστορική στιγμή. Προτείνουμε, επίσης, τον προϋπολογισμό δαπανών προκειμένου να υπάρξουν επιτέλους μελέτες για εναλλακτικές πηγές ενέργειας, κυρίως για ενεργειακή αυτονομία ενός μεγάλου κομματιού της χώρας Μυκόνου με στόχο την ελάφρυνση του κόστους που πληρώνει ο Δήμος στη ΔΕΗ που ανέρχεται στα 700.000 ευρώ ετησίως.
* Η Δέσποινα Νάζου είναι δημοτική σύμβουλος, εκλεγμένη με την Κίνηση Ενεργών Πολιτών Μυκόνου.
ΔΗΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Στην «κινούμενη άμμο» του μεσοπρόθεσμου
Του
Τριαντάφυλλου Μηταφίδη*
«Ο προϋπολογισμός του 2012 είναι όπως αυτός του 2011, πραγματικός και όχι πλασματικός. Περιγράφει δηλαδή τί πραγματικά θα εισπράξει και θα ξοδέψει ο δήμος Θεσσαλονίκης και όχι τί θα ήλπιζε να εισπράξει και να ξοδέψει. Περιγράφει την πραγματική δράση που θα αναλάβει η νέα δημοτική αρχή και όχι ένα ευχολόγιο που απλώς εκφράζεται αριθμητικά», υποστήριξε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, παρουσιάζοντας στους δημοσιογράφους τον προϋπολογισμό του δεύτερου δήμου της χώρας για το δίσεκτο 2012.
Πιο εύγλωττος ο αντιδήμαρχος Οικονομικών Χασδάι Καπόν εξήγησε ότι «κατά την κατάρτιση του φετινού προϋπολογισμού προβήκαμε σε κάποιες αναγκαίες περικοπές σύμφωνα και με τα μέτρα οικονομικής εξυγίανσης που ελήφθησαν στα πλαίσια των διατάξεων του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015»: δηλαδή κατά 10% μείωση, σε σχέση με το 2011, της τακτικής ενίσχυσης από τους ΚΑΠ, κατά 50% μείωση της ΣΑΤΑ, ληστρικός δανεισμός από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, «έλεγχος σκοπιμότητας» και όχι νομιμότητας των δαπανών από το Ελεγκτικό Συνέδριο, απειλή «αναμόρφωσης»-περικοπής κατά 15% των κονδυλίων του προϋπολογισμού, ακόμη και μετά την ψήφισή του1 (!).
Ιδού, μέσω μερικών στοιχείων το «πνεύμα περισυλλογής και οικονομικού νοικοκυρέματος» που -κατά τη Διοίκηση Μπουτάρη- διέπει τον προϋπολογισμό του 2012:
• είναι μειωμένος κατά 17% (407,17 εκατ. ευρώ) σε σχέση με το 2011 (474,3 εκατ. ευρώ), τη στιγμή που οι λειτουργικές δαπάνες του δήμου ανέρχονται στα 130,7 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το Τεχνικό Πρόγραμμα μόλις στα 28,4 εκατομμύρια ευρώ. Εκχωρούν μάλιστα τη συντριπτική πλειοψηφία των έργων -πάνω από 80%- στους εργολάβους, ενώ ελάχιστα έργα θα γίνουν με αυτεπιστασία, αφού δεν προσλαμβάνουν εργατοτεχνικό προσωπικό.
• Η υποψήφια για «Πράσινη Πρωτεύουσα της Ευρώπης» Θεσσαλονίκη μειώνει τα κονδύλια για το «πράσινο» περισσότερο από 30%!
• Η πολύφερνη Θεσσαλονίκη «Πρωτεύουσα Νεολαίας 2014» θα επιχορηγήσει τα αθλητικά της σωματεία το 2012 με μόλις 7.050 ευρώ έναντι 40.000 ευρώ το 2011 -δηλαδή «κούρεμα» κατά 80% στην ήδη μειωμένη κατά 92,4% επιχορήγηση του 2010.
• Η κατά 14,61% αύξηση των κονδυλίων για την «κοινωνική πολιτική»(;), η κατά 7,5% μείωση των ανταποδοτικών τελών καθαριότητας-ηλεκτροφωτισμού, η αποπληρωμή του 50% των χρεών του δήμου προς τους προμηθευτές, δεν ανατρέπει τη «συντηρητικότητα στον προϋπολογισμό των εσόδων και των δαπανών» -αφού μόνο οι ανείσπρακτες οφειλές από πρόστιμα και κλήσεις ανέρχονται σε 48 εκατ. ευρώ, όπως ομολόγησε ο Γ. Μπουτάρης.
Είναι φανερό ότι ο προϋπολογισμός ενός δήμου -πόσο μάλλον ο κρατικός- δεν είναι ένα λογιστικό αλλά ένα πολιτικό μέγεθος, στο οποίο δεν πρέπει απλώς να αποτυπώνονται ποσοτικά οι προτεραιότητες της διοικούσας πλειοψηφίας, αλλά να διαμορφώνεται με τη συλλογική, αποφασιστική συμμετοχή των ίδιων των δημοτών. Όχι με τις κατ’ επίφαση «δημοκρατικές» διαδικασίες της διαβόητης «Επιτροπής Διαβούλευσης» -όργανο κατασκευής συναίνεσης, στην ουσία.
Πώς μπορείς να εφαρμόσεις Κοινωνική Πολιτική που θα αντιμετωπίσει το ραγδαία αυξανόμενο αριθμό των ανέργων, των φτωχών και των άστεγων στην πόλη, όταν αυτοί δεν έχουν φωνή; Με τη λογική της δημοτικής φιλανθρωπίας, τις ανέξοδες διακηρύξεις περί εθελοντισμού ή τις «χορηγίες»;
Όπως τόνιζε χαρακτηριστικά ο Μπέρναρ Σο «δεν έχουμε ανάγκη από καλούς Σαμαρείτες, το πρόβλημα είναι να πάψουν να υπάρχουν ληστές» -δηλαδή η κυβέρνηση Παπαδήμου - τρόικας.
* Ο Τριαντάφυλλος Μηταφίδης είναι επικεφαλής της δημοτικής κίνησης «Θεσσαλονίκη - Ανοιχτή πόλη».
Σημείωση
1. Ο προϋπολογισμός ψηφίστηκε στις 8/12/011 από τις παρατάξεις: Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη 2010 (παράταξη Μπουτάρη) και Εξουσία των πολιτών (Μ. Στεργίου, υποστηρίχτηκε από το ΛΑΟΣ), ενώ καταψηφίστηκε από τις παρατάξεις: Θεσσαλονίκη – Ανοιχτή Πόλη (ΣΥΡΙΖΑ), Λαϊκή Συσπείρωση (ΚΚΕ), Υπερκομματίκο Δημοτικό Κίνημα Θεσσαλονικέων (Στ. Παπαθεμελής), Ενεργοί Πολίτες – Οικολογία στην πράξη (Χρ. Ματής), Ομάδα Δημιουργίας (Κ. Γκιουλέκας, βουλευτής της Ν.Δ., που παρά τις δημαγωγικές κορώνες του για το «τσεκούρεμα της Αυτοδιοίκησης» ψήφισε τον τρικομματικό προϋπολογισμό του 2012).
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
