Νίκος Ξυδάκης: Σε εξέλιξη μια επιχείρηση χειραγώγησης των Μέσων

** Να κοινοποιηθεί το αίσχος – Να σπάσει το τείχος της αποσιώπησης και της κατασκευής ειδήσεων

Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Από εκεί που αρνιόταν η κυβέρνηση να δώσει τη λίστα με τα ποσά που πήραν τα ΜΜΕ για τις καμπάνιες «Μένουμε σπίτι» και «Μένουμε ασφαλείς», υποχρεώθηκε πια να το κάνει. Προς τι, λοιπόν, αυτή η άρνηση;
Η δημοσίευση της λίστας ήταν αναπόφευκτη. Καθυστέρησε διότι ίσως τη «μαγείρευαν». Για αυτό, πέρα από τη λίστα, θα πρέπει να δοθούν στη δημοσιότητα οι εντολές καταχωρήσεων προς τα Μέσα, καθώς μόνο έτσι θα διασταυρώσουμε τα ποσά που μοιράστηκαν.

Τι δείχνει για την κυβέρνηση ο τρόπος που επέλεξε να χειριστεί το ζήτημα, αλλά και ο τρόπος που επέλεξε να «μοιράσει» είκοσι εκατομμύρια ευρώ στα ΜΜΕ;
Είναι προφανές ότι είναι σε εξέλιξη μια επιχείρηση χειραγώγησης των Μέσων, για τη δημιουργία ενός μιντιακού τείχους γύρω από την κυβέρνηση, και ειδικά γύρω από το πρωθυπουργικό γραφείο. Υπάρχει μια τρόικα στο Μαξίμου, που αποτελείται από τον υπουργό Επικρατείας Γεραπετρίτη, τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ Σκέρτσο και τον γραμματέα της κυβέρνησης Δημητριάδη, η οποία εξετάζει όλα τα νομοσχέδια, προωθεί την πρωθυπουργική ατζέντα σε όλα τα υπουργεία και φιλτράρει το υπουργικό έργο. Αυτοί έφτιαξαν το άμβλωμα που λέγεται επιτελικό κράτος, με το οποίο συγκεντρώθηκαν υπερεξουσίες στον πρωθυπουργό, ο οποίος θυμίζω ότι ελέγχει την ΕΡΤ και την ΕΥΠ, μεταξύ άλλων, και με το οποίο ελέγχεται απολύτως η ροή του κρατικού χρήματος. Έτσι, και στην περίπτωση των είκοσι εκατομμυρίων ευρώ προς τα ΜΜΕ, τον πολιτικό έλεγχο έχει το πρωθυπουργικό γραφείο και όχι ο Πέτσας, όπως του καταλογίζεται.
Όπως ο Κ. Καραμανλής αποκάλεσε τον Κ. Σημίτη «Αρχιερέα της Διαπλοκής», ο Κυριάκος Μητσοτάκης αυτή τη στιγμή έχει κερδίσει επάξια τον τίτλο του «Αρχιερέα της Αδιαφάνειας». Θυμίζω χαρακτηριστικά τα μυστικά κονδύλια στο υπουργείο Μετανάστευσης, που νομοθέτησε ο κ. Μηταράκης με τις ψήφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Πρόκειται περί πρωτοφανούς κατασκευής για την αδιαφανή διάθεση πολιτικού χρήματος. Το ίδιο υπουργείο έχει νομοθετήσει απόρρητες δαπάνες για εξοπλισμό και υπηρεσίες φύλαξης και ασφάλειας. Το ίδιο επιτελικό κράτος έχει νομοθετήσει τη διάθεση δύο δημοσιογράφων σε κάθε γραφείο υπουργού, αναπληρωτή, υφυπουργού και γενικού γραμματέα. Φτιάχτηκε έτσι ένας στρατός εκατοντάδων έμμισθων δημοσιογράφων σε όλα τα πολιτικά γραφεία της διακυβέρνησης. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει στη μεταπολίτευση. Τρίτον, έχει εκτοξευτεί ο αριθμός των μετακλητών και επιπλέον οι διορισμοί αυτοί είναι σχεδόν αδύνατον να εντοπιστούν στη Διαύγεια. Όλη η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει χτιστεί στην αδιαφάνεια. Και ύστερα, με αφορμή την πανδημία, δημιουργήθηκε ένα κύμα απευθείας αναθέσεων με ποσά που ξεπερνούν κατά πολύ τις 20.000 που προβλέπει η νομοθεσία. Εμβληματικό παράδειγμα είναι η απευθείας ανάθεση 2,2 εκατ. από τον υφυπουργό Άμυνας κ. Στεφανή για αγορά drones, η οποία κατέπεσε ύστερα από γνωμοδότηση της Ανεξάρτητης Αρχής για τις Δημόσιες Συμβάσεις.

Ο τρόπος που θέτει τα ζητήματα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ κρίνεις πως είναι ενδεδειγμένος για την ανάδειξη των προβλημάτων που προκύπτουν; Το σποτ που έφτιαξε δέχθηκε σφοδρή κριτική κατά πόσο αναδεικνύει το μείζον ζήτημα, που είναι που και πώς διανεμήθηκαν τα είκοσι εκατομμύρια ευρώ. Ποια η γνώμη σου;
Ο ΣΥΡΙΖΑ άργησε να αντιληφθεί τη σφοδρότητα και την πυκνότητα του φαινομένου της αδιαφάνειας και των απευθείας αναθέσεων, της πρωτοφανούς δηλαδή διασπάθισης δημοσίου χρήματος με σκοτεινές διαδικασίες. Το μιντιακό είναι η κορυφή του παγόβουνου. Αυτό που εξοργίζει την κοινή γνώμη είναι η αλαζονεία και το θράσος. Διότι πέρα από την αδιαφάνεια υπάρχει πεισματική άρνηση οποιασδήποτε λογοδοσίας. Πάνω σε αυτό παρενέβη και η Ντόρα Μπακογιάννη, για να υπερασπιστεί μια κάποια δημοκρατική συμπεριφορά. Το σποτ του ΣΥΡΙΖΑ, όποια κριτική επιμέρους και να δεχθεί, εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι λειτούργησε πολιτικά, διότι ενόχλησε αφόρητα την αδιαφανή εξουσία και διότι πάρα πολύς κόσμος δεν είχε ιδέα για το τι είναι λίστα Πέτσα και το έμαθε με το θόρυβο που προκλήθηκε.

Στην ουσία όμως;
Η ουσία είναι να κοινοποιηθεί το αίσχος. Να σπάσει το τείχος της αποσιώπησης και της κατασκευής ειδήσεων. Νομίζω ότι πολιτικά λειτούργησε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έπρεπε πέρα από την καταγγελία να προτείνει και λύσεις για το πώς θα διασφαλιστεί πολυφωνία και πώς θα πρέπει να υπάρχει έλεγχος του κρατικού χρήματος και του τρόπου που ΜΜΕ εισπράττουν κρατικό χρήμα; Επιπλέον, ο ΣΥΡΙΖΑ πριν λίγο καιρό ήταν κυβέρνηση, τι έκανε για να διασφαλίσει ότι δεν θα υπάρχει αυτό το τείχος;
Έκανε μερικά πράγματα, είναι αλήθεια. Δεν πρόλαβε να θεσμοθετήσει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο, δεν ήταν και εύκολο. Χρειάστηκε ένας χρόνος για να διασώσει το ασφαλιστικό ταμείο των δημοσιογράφων, ύστερα δαπανήθηκε πολύς χρόνος και μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών, ενώ δεν υπήρξε ολοκληρωμένη παρέμβαση σε ένα πλαίσιο στήριξης των μέσων. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε νομοθετήσει -χωρίς να προλάβει να υλοποιήσει- ένα πλαίσιο κρατικής ενίσχυσης έντυπου Τύπου, που θα διασφάλιζε την πολυφωνία, το οποίο αποσύρθηκε άρον άρον από την παρούσα κυβέρνηση, όταν αποκαλύφθηκε πως προσπάθησε να ενισχύσει διάφορα λαθρόβια έντυπα. Και τώρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρήκε αφορμή την έκτακτη κατάσταση του κορονοϊού για να κάνει το δικό της παιχνίδι. Αναμφίβολα οι κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ δεν έκαναν όλα όσα χρειάζονται, αλλά αυτό με κανέναν τρόπο δεν εξηγεί -και πολύ περισσότερο δεν δικαιολογεί- τις αθλιότητες που κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος των ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ για την κατάρριψη του τείχους αδιαφάνειας;
Ένα κόμμα δεν είναι φτιαγμένο για να είναι μιντιάρχης. Είναι φτιαγμένο για να επεξεργάζεται πολιτικές λύσεις, να εφαρμόζει στην πράξη το πολιτικό του πρόγραμμα και να εμπνέει το λαό με το πολιτικό του σχέδιο. Από εκεί και πέρα, υπάρχει μια παράδοση, ιδιαίτερα στην ευρωπαϊκή Αριστερά να έχει δικά της μίντια. Σε αυτή την περίοδο που περνάμε νομίζω ότι είναι αναγκαίο με τους μικρούς μιντιακούς πόρους που έχει η Αριστερά, να δείξει ότι μπορεί να κάνει πλούσια, ποιοτική, πλουραλιστική ενημέρωση, πάντα μαχητική από την πλευρά της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Σήμερα είναι σε τόσο άθλια κατάσταση η ενημέρωση που οτιδήποτε κάνει η Αριστερά, με πλουραλισμό, πληροφορία, επιχειρηματολογία, θα λάμπει, στα μάτια τουλάχιστον των καλόπιστων. Αυτός είναι και ένας μονόδρομος για την Αριστερά, για να ανανεώσει τους δεσμούς της με τον κόσμο.

Η κυβέρνηση επιλέγει να χρησιμοποιήσει τα μίντια ως πολιτικό εργαλείο, έτοιμο για πάσα χρήση. Πού οφείλεται αυτή η ευαλωτότητα του κλάδου;
Ξέραμε πάντα ότι υπάρχουν λίστες φιλικών και αντίπαλων Μέσων, γύρω από κάθε κυβέρνηση. Θυμάμαι επί κυβερνήσεως Σημίτη είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Έθνος» η μαύρη και η λευκή λίστα του Πανταγιά, προκειμένου να χαρτογραφηθεί ο χώρος και να σταλεί ένα μήνυμα πως όποιος είναι μαζί μας θα βρίσκει καλές δουλειές, όποιος όχι θα βρεθεί απέναντι. Αλλά τότε δεν ήταν τέτοιος ο πολιτικός ανταγωνισμός, ώστε να επιχειρείται εξόντωση της άλλης άποψης, πλήρης οικονομικός αποκλεισμός και κατατρομοκράτηση των δημοσιογράφων, όπως συμβαίνει τώρα. Οι δημοσιογράφοι έχουν βρεθεί μετά από μία δεκαετία οικονομικής ισοπέδωσης των μίντια, στη χειρότερη φάση. Είναι τεράστια η ανεργία και η υποβάθμιση του επαγγέλματος. Άρα ο δημοσιογράφος που θα βρει δουλειά, με ένα μισθό ίσως και κάτω από τον κατώτατο, είναι υποχρεωμένος για να την κρατήσει να κάνει ό,τι του πει το αφεντικό, και το αφεντικό για να εξασφαλίσει μια οικονομική εύνοια, θα κάνει ό,τι του διαβιβάζει η κυβέρνηση. Αλλιώς δεν θα υπάρχει. Σήμερα, απέναντι στους κακοπληρωμένους δημοσιογράφους του ιδιωτικού τομέα, υπάρχει ένας στρατός κρατικοδίαιτων δημοσιογράφων, που παίρνουν πολλαπλάσια χρήματα. Είναι ασύλληπτο αυτό που έχει συμβεί. Δεν υπάρχει ιδιωτική αγορά εργασίας των δημοσιογράφων και όλοι προσπαθούν να έχουν δουλειά στα πολιτικά γραφεία. Και αυτό το χρήμα μοιράζει αφειδώς η Νέα Δημοκρατία. Αυτό, σε συνδυασμό με την συρρίκνωση της διαφημιστικής πίτας, έχει κάνει τα περισσότερα μίντια ζόμπι, που εξαρτώνται από τον κρατικό κορβανά και άδηλους πόρους.