Σοσιαλιστές και Αριστερά κρατούν το τιμόνι της Ιβηρικής

Του Αργύρη Παναγόπουλου

Η Ιβηρική θα παραμείνει στα χέρια των δύο σοσιαλιστικών κυβερνήσεων, που στηρίζονται από την Αριστερά, αποτελώντας ίσως τον καταλύτη για την απομάκρυνση των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών από τα φετίχ του νεοφιλελευθερισμού και των από μηχανής θεών των αγορών. Την Τετάρτη στη Λισαβόνα τα επιτόκια για τα 10ετή ομόλογα αξίας 625 εκατ. υποχώρησαν στο 0,639%, στα χαμηλότερα επίπεδα στην ιστορία της χώρας, γεγονός που αποδεικνύει ότι οι σοσιαλιστές και η Αριστερά οδηγούν την χώρα και τους ανθρώπους της μακριά από την κρίση.

Ισπανία: Πιο κοντά σε κυβέρνηση συνεργασίας

Το θετικό κλίμα της συνάντησης του Πέδρο Σάντσεθ με τον Πάμπλο Ιγκλέσιας φαίνεται ότι θα οδηγήσει σε μια «κυβέρνηση συνεργασίας» στην Ισπανία, χωρίς να είναι αυτή τη στιγμή εύκολο να καταλάβει κανείς εάν σε αυτή θα συμμετέχουν στο τέλος και στελέχη του Unidas Podemos, ενώ οι σοσιαλιστές πιέζουν το δεξιό Λαϊκό Κόμμα και τους Πολίτες να απέχουν για να επιτρέψουν το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης χωρίς την ανάγκη να απέχουν τα δύο εθνικιστικά αποσχιστικά καταλανικά κόμματα. Οι φασίστες του Vox κάλεσαν μάλιστα τους Πολίτες να απέχουν, εκτιμώντας ότι βρίσκονται «πιο κοντά» στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, για να αποτρέψουν οποιαδήποτε πολιτικό λόγο των αποσχιστών στην εθνική ζωή της χώρας. Ο Σάντσεθ και ο Ιγκλέσιας θα πρέπει να συμφωνήσουν στο αμέσως επόμενο διάστημα τη συνέχιση του οικονομικού και κοινωνικού προγράμματος που προώθησαν στην προηγούμενη βουλή.
Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Celeste Tel, που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη, το Σοσιαλιστικό Κόμμα αναρριχήθηκε στο 30,6% και θα εξέλεγε 128 βουλευτές από το 28,9% και τους 123 βουλευτές που εξέλεξε στις 28 Απριλίου, το Λαϊκό Κόμμα θα έφθανε στο 19,4% και στους 76 βουλευτές, από το 16,8% και τους 66 βουλευτές που εξέλεξε, οι Πολίτες θα υποχωρούσαν στο 14,6% και στους 53 βουλευτές, από το 16% και τους 57 βουλευτές, το Unidas Podemos και τα συνεργαζόμενα ψηφοδέλτια θα υποχωρούσαν στο 13,2% με 38 βουλευτές, από το 14,4% και στους 42 βουλευτές του Απριλίου.
Το φασιστικό Vox θα υποχωρούσε στο 8,7% και στους 20 βουλευτές από το 10,3% και τους 24 βουλευτές, η Δημοκρατική Ρεπουμπλικανική Αριστερά της Καταλωνίας ERC θα διατηρούσε το 3,9% χάνοντας 1 από τους 15 βουλευτές που είχε εκλέξει τον Απρίλιο, το δεξιό καταλανικό JxCAT θα διατηρούσε επίσης το 1,9% χάνοντας 1 από τους 7 βουλευτές του, και το δεξιό εθνικιστικό κόμμα των Βάσκων PNV, το αριστερό κόμμα των Βάσκων EH Bildu, το δεξιό Συνασπισμός Καναρίων Νήσων, το εθνικιστικό κόμμα της Ναβάρας NA+ και το αριστερό κόμμα της Βαλένθια Compromis θα διατηρούσαν αντίστοιχα τις 6, 4, 4, 2, 2 και 1 έδρες τους. Με άλλα λόγια η άνοδος των σοσιαλιστών και του Λαϊκού Κόμματος και η υποχώρηση των φασιστών, των Πολιτών και της Αριστεράς θα άφηνε τις ίδιες ισορροπίες για το σχηματισμό κυβέρνησης με το προοδευτικό μπλοκ να προηγείται.  To IZQP, που στήριξε ο Γιάννης Βαρουφάκης, πήρε στις ευρωεκλογές 12.906 ψήφους ή το 0,06%.

Απόσταση μεταξύ DIEM25 και Ιβηρικής Αριστεράς

H πρόσφατη επίθεση του DIEM25 του Βαρουφάκη εναντίον της Κολάου φαίνεται ότι έκλεισε οριστικά την παρένθεση του Βαρουφάκη με την Ιβηρική Αριστερά. Με ανακοίνωσή του το DIEM25 της Γαλλίας κάλεσε την «αγαπητή Κολάου» να μην δεχθεί στο δημοτικό συμβούλιο της Βαρκελώνης τις ψήφους του Μανουέλ Βαλς γιατί «είναι φίλος των επιχειρηματιών, ρατσιστής, αυταρχικός και οπορτουνιστής πολιτικός που κατέστρεψε το Σοσιαλιστικό Κόμμα και προκάλεσε ζημιά στην λαϊκή «αριστερά» στη Γαλλία».  Σημειώνεται ότι ο ηγέτης του DIEM25 είχε καταγγείλει τον Ιγκλέσιας και τη συντονίστρια του Μπλόκου της Αριστεράς Καταρίνα Μαρτίνς για τη συνεργασία τους με τους σοσιαλιστές, εκτιμώντας ότι θα έχουν χειρότερο τέλος από αυτό του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Τόσο το Μπλόκο της Αριστεράς όσο και το Unidas Podemos απογοητεύτηκαν με τη διασπαστική πολιτική του Βαρουφάκη στην Ιβηρική με τη στήριξη εξαιρετικά μειοψηφικών ευρωψηφοδελτίων στοχεύοντας εναντίον των άλλων δυνάμεων της Αριστεράς.

Πορτογαλία: προς συνέχιση η τρικομματική κυβέρνηση

Στην Πορτογαλία, ο Αντόνιο Κόστα φαίνεται ότι θα κερδίσει με άνεση τις βουλευτικές εκλογές του φθινοπώρου, συνεχίζοντας την αποδοτική συνεργασία του με το Μπλόκο της Αριστεράς και το Πορτογαλικό ΚΚ, που οδηγούν την κοινωνία όρθια μακριά από την χειρότερη μεταδικτατορική κρίση της χώρας. Η αντιπαράθεση ανάμεσα στους σοσιαλιστές και τους αριστερούς συμμάχους τους δεν έλειψαν, όπως αυτές τις ημέρες για τις συμπράξεις ιδιωτικού και δημοσίου τομέα στον κλάδο της Υγείας, καθιστώντας σαφές ότι η Αριστερά δεν έχει έναν διακοσμητικό ρόλο στήριξης της μονοκομματικής κυβέρνησης των σοσιαλιστών. Το γεγονός ότι τα δύο κόμματα της Αριστεράς δεν έχουν μεταξύ τους σχέσεις οδήγησε τον Κόστα να αναθέσει σε έναν υπουργό του να αναλάβει τις συνεχείς διαπραγματεύσεις με τα δύο κόμματα της Αριστεράς, αφού δεν μπορεί να υπάρξει ένα τραπέζι και των τριών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση.
Στις ευρωεκλογές οι ευρωσκεπτικιστές της πορτογαλικής Αριστεράς περιόρισαν τις δηλώσεις τους για έξοδο της χώρας από το ευρώ και την ΕΕ, κυρίως γιατί το Portugalexit δεν θα τους έφερνε ψήφους, με την Μαρίζα Ματίας να υποστηρίζει ότι το κόμμα της δεν ήταν ποτέ κατά του ευρώ. Στη γείτονα το ΚΚ της Ισπανίας ξέχασε κάθε κάλεσμα για έξοδο της χώρας από την ΕΕ, το ευρώ και το ΝΑΤΟ, ενώ το Unidas Podemos κατέβηκε στις ευρωεκλογές με το συνοδευτικό σύνθημα: «Unidas Podemos – Αλλάξουμε την Ευρώπη», καθιστώντας σαφές ότι δεν έχει τίποτα κοινό με τον Μελανσόν και τον αριστερό εθνικισμό.
Ο Κόστα και η Αριστερά κατάφεραν να μειώσουν την ανεργία και τα ελλείμματα σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, να αυξήσουν κατά 10% τον κατώτατο μισθό, να αυξήσουν τις συντάξεις, να υιοθετήσουν τη δωρεάν προσφορά των σχολικών βιβλίων, όπως στην Ελλάδα, και να διευκολύνουν την επιχειρηματικότητα προστατεύοντας τα δικαιώματα των εργαζομένων, ενώ την ίδια στιγμή ο δημόσιος και ιδιωτικός τομέας συνεχίζει να απεργεί με αιχμή την Υγεία, την Παιδεία, τη Δικαιοσύνη, τος σωφρονιστικούς υπαλλήλους, τους σιδηροδρομικούς. Ο κατώτατος μισθός κυμαίνεται στα 600 ευρώ, το εν τρίτο των εργαζομένων, που έχουν σταθερή θέση εργασίας, λαμβάνει κατά μέσο όρο 830 ευρώ το μήνα, ενώ αυτοί με ελαστικές συμβάσεις λαμβάνουν κατά μέσο όρο 700 ευρώ το μήνα.  Ο Κόστα ακύρωσε την ιδιωτικοποίηση των μεταφορικών μέσων, ακύρωσε τις περικοπές στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, μείωσε τα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος, την φορολογία στα νοικοκυριά και μείωσε τον ΦΠΑ στην εστίαση, διευκολύνοντας περαιτέρω την έκρηξη του τουριστικού τομέα.

Αχίλλειος πτέρνα η αποχή

Στις πρόσφατες ευρωεκλογές οι σοσιαλιστές με το 33,8% εξέλεξαν 9 από τους 21 ευρωβουλευτές, το δεξιό PSD με 21,94% εξέλεξε 6, το Μπλόκο της Αριστεράς με 9,82% κατάφερε να εκλέξει 2 ευρωβουλευτές, από το 4,6% του 2014, με τον Ζοζέ Γκουσμάο να συνοδεύει πλέον την Μαρίζα Ματίας, ο συνασπισμός του Πορτογαλικού ΚΚ και των Πρασίνων CDU υποχώρησε στο 6,88% και εξέλεξε 2 ευρωβουλευτές, από το 12,7% και τους 3 ευρωβουλευτές του 2014, το κεντροδεξιό CDS-PP υποχώρησε στο 6,19% και εξέλεξε 1, ενώ το κόμμα για την προστασία των ζώων PAN με 5,08% κατάφερε για πρώτη φορά να εκλέξει 1 ευρωβουλευτή.  To Livre του Γιάννη Βαρουφάκη πήρε 39.340 ψήφους ή το 0,73%.
Η αχίλλειος πτέρνα των ευρωεκλογών στην Πορτογαλία ήταν η νέα εκτίναξη της αποχής σχεδόν στο 70%, με τη συμμετοχή να περιορίζεται μόλις στο 30,73%, ενώ τα λευκά έφθασαν στο 4,25% και τα άκυρα στο 2,68% ή με άλλα λόγια το 30% των πολιτών που ψήφισαν περίπου το 7% ή 230.000 πολίτες επέλεξαν το λευκό και το άκυρο.  Στις εκλογές του 2014 είχε συμμετάσχει το 33,5%, καθιστώντας σαφές την έλλειψη ενδιαφέροντος των Πορτογάλων για την Ευρώπη, παρόλο που η Πορτογαλία παραμένει μια από τις χώρες με τους περισσότερους «ευρωπαϊστές». Στις βουλευτικές εκλογές η αποχή κυμαίνεται στο 45%. Στην Πορτογαλία το πρόσφατο «Βαρόμετρο» κατέγραψε ένα ρεκόρ, μόλις το 10% των πολιτών είναι κατά της ΕΕ, το χαμηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη, ενώ το 77% θα ψήφισε για την παραμονή της χώρας στην Ευρώπη και το 82% εκτιμά ότι η Πορτογαλία λαμβάνει από την ΕΕ περισσότερα από αυτά που προσφέρει.