Στην κόλαση οι φωτιές είναι αναμενόμενες

Αδικαιολόγητη παραβατικότητα είδε απλά ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης για τη φωτιά που έκαψε το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) της Μόριας στη Λέσβο, το βράδυ της Τρίτης, που έψαχνε «άλλοθι» για να εκδηλωθεί σαν «βίαιες αντιδράσεις σε υγειονομικούς ελέγχους». Για την απελπισία χιλιάδων ανθρώπων που μένουν επί μήνες (κάποιοι και χρόνια) σε άθλιες συνθήκες, ο ένας πάνω στον άλλον, με ανύπαρκτες συνθήκες υγιεινής, την τελευταία εβδομάδα σε απόλυτη καραντίνα και χωρίς καμία προφύλαξη από την πανδημία, ούτε λόγος.
«Μιλάμε για 13.000 ανθρώπους κλεισμένους σε ένα κέντρο για 3.000 ή μέσα σε σκηνές και παραπήγματα γύρω από το ΚΥΤ, που λόγω του πρώτου κρούσματος έχασαν τώρα και τη μόνη δραστηριότητα που είχαν, να κάνουν μία βόλτα προς την πόλη. Είναι λογικό και επόμενο να οδηγηθούν σε ακόμα μεγαλύτερη απόγνωση και σε τέτοιες αντιδράσεις», περιγράφει στην «Εποχή» η Εριφύλη Χιωτέλλη, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Με Πυξίδα τον Πολίτη» και δημοτική σύμβουλος στο νησί.
Να σημειωθεί, άλλωστε, πως οι αντιδράσεις δεν εκδηλώθηκαν για τον υγειονομικό έλεγχο, τα τεστ έγιναν, αλλά μεταξύ κάποιων από τα 35 κρούσματα, που διαφωνούσαν με τη μεταφορά τους σε αποθήκη (!) που θα λειτουργούσε σαν χώρος απομόνωσης, και άλλων προσφύγων που φοβόντουσαν να μην κολλήσουν. Το ερώτημα, βέβαια, είναι πού βρίσκονταν εκείνη την ώρα οι αρμόδιοι φορείς, προκειμένου να ενημερώσουν και να καθησυχάσουν και τις δύο πλευρές και γιατί αφέθηκε να λυθεί το ζήτημα μεταξύ των προσφύγων;
Αντί πραγματικών απαντήσεων και λύσεων, όμως, ο Κ. Μητσοτάκης και οι αρμόδιοι υπουργοί, αρκέστηκαν σε μια ξενοφοβική ρητορική δήθεν τάξης και ασφάλειας -λέγοντας μάλιστα πως «η κατάσταση στη Μόρια δεν μπορεί να συνεχιστεί», σαν να μην ευθύνεται η δική του κυβέρνηση για αυτήν, αλλά οι πρόσφυγες- και στην εξαγγελία μέτρων, που κρίνονται από ανεπαρκή, μέχρι επικίνδυνα, στην ίδια κατεύθυνση πολιτικής που οδήγησαν τα πράγματα μέχρι εδώ. Προς το παρόν, ούτε αυτά δεν έχουν υλοποιηθεί.

Μετά τους καπνούς, τους έπνιξαν και με χημικά

Το μόνο μέτρο που εφαρμόστηκε άμεσα ήταν αυτό της καταστολής, με αποστολή ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων και τριών διμοιριών ΜΑΤ από την Αθήνα από την πρώτη στιγμή, προκειμένου να εγκλωβίσουν τους χιλιάδες πρόσφυγες στο δρόμο δίπλα από τα αποκαΐδια του ΚΥΤ της Μόριας. Αποτυχημένο, βέβαια, κι αυτό, αφού μπορεί να έπνιξαν τους πρόσφυγες με χημικά χωρίς κανένα προφανή λόγο, αλλά ταυτόχρονα σημειώθηκαν κι άλλες φωτιές την Τετάρτη και την Πέμπτη, καίγοντας ό,τι είχε απομείνει από το κέντρο. Και στοχευμένο πάντα μόνο κατά των προσφύγων, καθώς, σύμφωνα με μαρτυρίες, και ομάδες ακροδεξιών μαζεύτηκαν στην περιοχή και κάτοικοι, παρουσία του δημάρχου Μυτιλήνης, Στρ. Κύτελη, την Πέμπτη έστησαν ανενόχλητοι μπλόκο για να μην πραγματοποιηθούν οι εργασίες καθαρισμού του ΚΥΤ. Η αστυνομολαγνεία, βέβαια, παρέμεινε και η κυβέρνηση την Παρασκευή απέστειλε άλλες 8 διμοιρίες ΜΑΤ, πολλές κλούβες και 2 μηχανήματα ρίψης νερού.
«Η πρώτη σκέψη της κυβέρνησης είναι πάντα η καταστολή και η λογική νόμος και τάξη, όπως την είδαμε σε πλήρη εξέλιξη και σε πλήρη αποτυχία και το προηγούμενο διάστημα για την επιβολή των κλειστών κέντρων. Είναι μια προσφιλής της τακτική και πλήρως αποτυχημένη. Αλήθεια, παραμένουν πολλά ερωτήματα: πώς κάηκε και το υπόλοιπο τμήμα της Μόριας με τόσο έντονη αστυνομική παρουσία, πού ήταν τα ΜΑΤ τότε; Τι θα κάνει η κυβέρνηση για να προφυλάξει την κοινωνική συνοχή από τάγματα εφόδου και ακροδεξιούς και άλλες ομάδες που στρέφονται τώρα κατά των προσφύγων;», διερωτάται ο Γιώργος Ψυχογιός, βουλευτής και τομεάρχης Προσφυγικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, που επισκέφτηκε τους πρόσφυγες της Μόριας με κλιμάκιο του κόμματος την Πέμπτη.
Για τις επόμενες φωτιές που ξέσπασαν, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στ. Πέτσας είπε πως τις έβαλαν πρόσφυγες, «και το έκαναν αυτό γιατί θεώρησαν ότι αν πυρπολήσουν τη Μόρια, θα φύγουν αδιακρίτως από το νησί. Τους λέμε ότι δεν κατάλαβαν. Δεν πρόκειται να φύγουν εξαιτίας της φωτιάς». Πέραν από τον απαράδεκτο τόνο, σημειώνεται ότι δεν υπάρχει και καμία απόδειξη ότι ήταν αυτοί που έθεσαν τις επόμενες φωτιές και η δήλωση έγινε πριν ολοκληρωθούν οι σχετικές έρευνες. «Μην ξεχνάμε ότι κατά το παρελθόν έχουν υπάρξει μαρτυρίες για τέτοιες δράσεις ακροδεξιών, που είχαν βάλει φωτιά στην περιοχή», υπενθυμίζει η δημοτική σύμβουλος.

Χωρίς στέγαση και χωρίς μεταφορά στην ενδοχώρα

Παράλληλα δε, η κυβέρνηση επιμένει στην εξαγγελία της για μη μετακίνηση των προσφύγων (πέραν των 400 ασυνόδευτων που μεταφέρθηκαν σε δομές της Β. Ελλάδας) επί 4 μήνες, γεγονός που προκάλεσε και τη διαμαρτυρία των προσφύγων το μεσημέρι της Παρασκευής, ζητώντας να φύγουν από την Λέσβο.
Μάταια, καθώς η κυβέρνηση αποφάσισε τελικά το στήσιμο σκηνών στο πεδίο βολής δίπλα από το Καρά Τεπέ, μέρος που δεν έχει καμία υποδομή (τουαλέτες, νερό κτλ). Μέχρι και την Παρασκευή το μεσημέρι, οπότε πήγαν οι πρώτες σκηνές, 13.000 πρόσφυγες επί τρεις μέρες έμειναν κυριολεκτικά στο δρόμο και στα χώματα. Οι άνθρωποι, επίσης, παραμένουν χωρίς επαρκή σίτιση. Αρχικά μόνο οι οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο νησί τους πήγαν ό,τι μπορούσαν, και από την Πέμπτη και μετά δραστηριοποιήθηκαν οι κρατικές αρχές, διανέμοντας, όμως, νερό και φαγητό μόνο μία φορά την ημέρα και σε δύο μόλις σημεία για τόσο κόσμο, με αποτέλεσμα τεράστιες ουρές και τη μη εξυπηρέτηση όλων.
«Η κυβέρνηση επιμένει στην ίδια πολιτική που εφαρμόζει από την πρώτη μέρα, και εκδικητικά προς τους πρόσφυγες και προς τους κατοίκους, που είχαν διαφωνήσει με τα σχέδιά της. Επιμένει μάλιστα σε μια περίοδο που τα δεδομένα έχουν αλλάξει και είναι πιο δύσκολα και λόγω της υγειονομικής κρίσης της πανδημίας. Ο πρωθυπουργός δήλωσε ευθαρσώς ότι δεν θα μετακινηθούν οι 13.000 άστεγοι άνθρωποι από το νησί και την ίδια ώρα ο δήμαρχος και ο περιφερειάρχης συμβάλλουν στο να μη δοθεί λύση στέγασης και βοήθειας προς αυτούς τους ανθρώπους», τονίζει ο Γιώργος Πάλλης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, κάτοικος Λέσβου.
Οι υγειονομικοί λόγοι, βέβαια, που προφασίζεται η κυβέρνηση για την απόφαση της μη μεταφοράς δεν ευσταθούν, καθώς κάνει λόγο για ένα πολύ μεγάλο διάστημα και για όλο τον προσφυγικό πληθυσμό, ανεξαρτήτως αν βρεθεί κάποιος θετικός ή όχι στον ιό. Ενώ είναι τουλάχιστον τραγελαφική μια τέτοια δήλωση, όταν δεν έχουν εντοπίσει τα μέχρι τώρα επιβεβαιωμένα κρούσματα, προκειμένου να απομονωθούν. «Η μη μεταφορά των προσφύγων εκτός του νησιού δείχνει άγνοια της πραγματικότητας και άγνοια του προβλήματος που προκάλεσε τη φωτιά, όπως και τις προηγούμενες εκρηκτικές καταστάσεις στη Μόρια. Και ούτε η παρατεταμένη παραμονή των προσφύγων σε αποκλεισμό από τον υπόλοιπο πληθυσμό μπορεί να δικαιολογηθεί από υγειονομικούς λόγους, όταν για όλους τους υπόλοιπους ισχύουν οι 14 μέρες», επισημαίνει ο Βασίλης Παπαδόπουλος, πρόεδρος του ΔΣ του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ).

Κυβερνητικός σχεδιασμός η εξαθλίωση

Οι εξαγγελίες του υπουργού την Τετάρτη πέραν από την εγκατάσταση σκηνών (που αρχικά θα γινόταν μες στις αναθυμιάσεις του καμένου ΚΥΤ, όπου δεν είχαν μείνει ούτε οι τουαλέτες, και ακυρώθηκε τελικά λόγω των επόμενων φωτιών), προέβλεπαν και τη διαμονή κάποιων σε ένα επιβατικό πλοίο και 2 αρματαγωγά. Ούτε αυτό, όμως, υλοποιήθηκε, καθώς το πρώτο πλοίο έπιασε λιμάνι στο Σίγρι (στην άλλη άκρη του νησιού δηλαδή) την Πέμπτη, αλλά κανένας πρόσφυγας δεν μεταφέρθηκε εκεί, και ούτε πρόκειται ως φαίνεται. Ενώ τα 2 αρματαγωγά δεν ήρθαν ποτέ.
Ψάχνοντας μες σε αυτές τις παλινωδίες να βρει κάποιος αν υπάρχει τελικά όντως κάποιο κυβερνητικό σχέδιο διαχείρισης της κρίσης, η κυνική και απάνθρωπη απάντηση φαίνεται να έρχεται από το γενικό γραμματέα Μεταναστευτικής Πολιτικής, Μ. Λογοθέτη, σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Εφημερίδας των Συντακτών», κατά την ενημερωτική συνάντηση με δημοσιογράφους και ΜΚΟ. «Η Ελλάδα είναι υπό επίθεση. Αν υποχωρήσουμε, η Ελλάδα θα φανεί ότι έχει ηττηθεί. Γι’ αυτό και οι μετανάστες, αφού έκαναν όσα έκαναν, θα μείνουν στο δρόμο, σε σκηνές κάτω από τις ελιές για όσο πάει», δήλωσε χαρακτηριστικά για τον πραγματικό σχεδιασμό της κυβέρνησης.

Εργαλειοποίηση της καταστροφής

Άλλωστε, μπροστά σε αυτή την ανθρωπιστική κρίση, για την οποία έχει χάσει κάθε έλεγχο, κύριο μέλημα της ΝΔ φαίνεται να είναι απλά η προώθηση της πολιτικής της αποτροπής, με τον υπουργό σε κάθε του δήλωση να προσπαθεί να πείσει ότι το σημερινό πρόβλημα οφείλεται στην ύπαρξη ανοιχτών δομών στα νησιά και στο ότι δεν έχουμε πνίξει ως κράτος αρκετούς πρόσφυγες στη θάλασσα.
«Όπως εργαλειοποίησε την πανδημία χωρίς να λάβουν ουσιαστικά μέτρα προστασίας για τους πρόσφυγες, για να επιβάλει και να προωθήσει τις κλειστές δομές, έτσι και τώρα εκμεταλλεύεται την καταστροφή της Μόριας, που πυροδοτήθηκε ακριβώς από την αδιαφορία της κυβέρνησης, κάνοντας blame game απέναντι στους πρόσφυγες και προσπαθώντας να πείσει την τοπική κοινωνία ότι αν τα κέντρα ήταν κλειστά, θα ήταν όλα καλά. Πέραν όλων των γνωστών προβληματικών στοιχείων που τα χαρακτηρίζουν, ας φανταστούμε, όμως, για λίγο και τι θα είχε συμβεί αν αυτή η καταστροφή είχε σημειωθεί σε μια κλειστή δομή. Θα μιλούσαμε για θύματα», σημειώνει ο Γιώργος Ψυχογιός.
«Η ανακοίνωση του υπουργού Μετανάστευσης, αλλά και του πρωθυπουργού ότι η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να διατηρήσει την κατάσταση ως έχει, εκμηδενίζοντας τις ροές, μας προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία για το ζήτημα των παράνομων επαναπροωθήσεων και την αύξησή τους, πρακτική που έχει καταγγελθεί πολλάκις το τελευταίο διάστημα», τονίζει αντίστοιχα ο Βασίλης Παπαδόπουλος για τη ρητορική που επέλεξε η κυβέρνηση.
Σημειώνεται δε ότι ο Ν. Μηταράκης έκανε λόγο και για τιμωρία των «φαινομένων παραβατικότητας», μέσω της μη λήψης ασύλου. «Το υπουργείο θα πρέπει να αναλογιστεί ότι η παροχή ασύλου είναι υποχρέωση σε όσους καταφεύγουν στην Ελλάδα, δεν είναι κάποιο προνόμιο που το χορηγεί ο αρμόδιος υπουργός σε όποιον θέλει», υπενθυμίζει ο πρόεδρος του ΔΣ του ΕΣΠ.

Κλιμακώνονται οι αντιδράσεις

Αναμενόμενα η επικίνδυνη και αναποτελεσματική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση έχει ξεσηκώσει πλήθος αντιδράσεων από τα κοινοβουλευτικά κόμματα της αντιπολίτευσης, τα κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και τους κοινωνικούς φορείς της χώρας. Ενώ διαδηλώσεις αλληλεγγύης έχουν πραγματοποιηθεί την Τετάρτη στη Θεσσαλονίκη, την Παρασκευή και το Σάββατο στην Αθήνα και αναμένονται πλήθος άλλων.
Κριτική στους χειρισμούς της κυβέρνησης, όπως και στην πολιτική της ΕΕ για το ζήτημα, έχει σημειωθεί και ευρωπαϊκά. Ενδεικτικά, ανακοίνωση-καταγγελία συνυπέγραψαν δεκάδες ευρωβουλευτές της Αριστεράς, των Σοσιαλιστών και των Πρασίνων, μέλη των επιτροπών Πολιτικών Ελευθεριών και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Παράλληλα, διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε περίπου 60 γερμανικές πόλεις, ασκώντας κριτική στη γερμανική κυβέρνηση που δεν προχωρά σε υποδοχή προσφύγων από την Ελλάδα, πέραν των ασυνόδευτων ανήλικων, μπλοκάροντας μάλιστα την απόφαση περίπου 140 πόλεων που εξέφρασαν αυτή την επιθυμία.
Ας σημειωθεί ότι απ’ την πλευρά του ο Κ. Μητσοτάκης δεν μπόρεσε να διεκδικήσει το ίδιο αίτημα, έστω σε επίπεδο ρητορικής, κατά την Ευρωμεσογειακή Διάσκεψη MED7 την Πέμπτη.

Το δρόμο να δείξει η αλληλεγγύη

Στην Ελλάδα πάλι, 31 οργανώσεις ήδη από την Τετάρτη υπέγραψαν κοινή δήλωση με την οποία ζητούν τη μεταφορά των προσφύγων της Μόριας σε αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης στην ενδοχώρα.
Αντίστοιχα, τα μέτρα που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι: «πρώτον, άμεσα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την προστασία όλων προσφύγων, όχι μόνο για τους 3.500, για στέγαση, σίτιση, υγειονομική κάλυψη και προστασία τους από τον κοινωνικό αυτοματισμό και επιθέσεις. Δεύτερον, σταθερή αποσυμφόρηση και της Λέσβου, αλλά και όλων των νησιών, με σχέδιο και οργάνωση και ως προς τη φιλοξενία των προσφύγων στην ενδοχώρα σε ανοιχτές δομές με αξιοπρεπείς συνθήκες. Και τρίτον, να αναβαθμιστεί ο ρόλος της Ευρώπης, που ήρθε η ώρα κάτω από αυτές τις δραματικές συνθήκες να αναλάβει τις ευθύνες της και πραγματική δράση, με νέο πρόγραμμα μετεγκαταστάσεων, κοινό σύστημα ασύλου και κυρώσεις σε όσες χώρες δεν συμμετάσχουν. Όχι απλά να στέλνει χρήματα στην Ελλάδα για να κάνει τον δεσμοφύλακα ή να δέχεται μετεγκαταστάσεις μόνο ασυνόδευτων ανήλικων», περιγράφει ο Γιώργος Ψυχογιός, τονίζοντας ότι «θα πρέπει να πρυτανεύσει η αλληλεγγύη. Όλο το κίνημα, τα κόμματα, τα συνδικάτα, φορείς, συνολικά η κοινωνία των πολιτών να πάρει θέση, ώστε να αποτρέψει την πολιτική της κυβέρνησης, που στρέφεται τιμωρητικά κατά των προσφύγων ή αδιαφορεί, και να διατηρήσουμε την κοινωνική συνοχή».
Ο κίνδυνος, άλλωστε, το επόμενο διάστημα είναι μεγάλος και για τις ζωές των προσφύγων και για την κατάσταση εν γένει στο νησί. «Η τοπική κοινωνία είναι πολύ κουρασμένη, και από τις συνθήκες του προσφυγικού που δεν βελτιώνονται, και από την πανδημία και την οικονομική κρίση που έχει χτυπήσει το νησί. Οι άνθρωποι είναι απελπισμένοι και ήδη αγωνιούσαν για κρούσματα στη Μόρια, γιατί όλοι ξέρουν τις άθλιες συνθήκες εκεί. Αυτό το πλαίσιο κάνει αρκετούς ανθρώπους ευάλωτους στην παραπληροφόρηση και πρέπει να το προσέξουμε όλοι, ώστε να μην αναζητηθούν στους πρόσφυγες εξιλαστήρια θύματα για μια συνολική καταστροφική πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση όλο αυτό το διάστημα», κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο Γιώργος Πάλλης.

Τζέλα Αλιπράντη

 

Επιτακτική η αλλαγή προσέγγισης στο προσφυγικό

**Ανακοίνωση της επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντούνια Μιγιάτοβιτς

Η φωτιά που κατέστρεψε το ΚΥΤ της Μόριας και τον άτυπο καταυλισμό πέριξ του, έχει επιδεινώσει δραματικά τις συνθήκες διαβίωσης για πάνω από 12.000 αιτούντες άσυλο και μετανάστες, συμπεριλαμβανομένων και άνω των 4.000 παιδιών, που κρατούνταν σε ένα κέντρο χωρητικότητας για μόλις 2.800 άτομα.
Η έγκαιρη παρέμβαση των τοπικών αρχών και της πυροσβεστικής βοήθησε να αποφευχθεί μια τραγωδία. Παρόλ’ αυτά, η κατάσταση παραμένει τεταμένη, τόσο όσον αφορά του διαμένοντες του hotspot, όσο και του τοπικού πληθυσμού του χωριού.
Καλώ τις ελληνικές αρχές να παρέχουν κατάλληλη στέγαση σε όλους όσοι έχουν πληγεί από τη φωτιά, καθώς είναι κατ’ επείγον ζήτημα, και διασφαλίζοντας ότι θα έχουν πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη, υποδομές υγιεινής, ψυχολογική υποστήριξη και σίτιση. Οι άνθρωποι που νοσούν από τον COVID-19 θα πρέπει να τύχουν ειδικής προσοχής και να τους παρασχεθεί η απαραίτητη ιατρική υποστήριξη.
Σημαντικό είναι δε οι ελληνικές αρχές σε όλα τα επίπεδα να διασφαλίσουν την προστασία των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών από επιθέσεις και να απέχουν από ρητορικές που μπορούν να δυναμιτίσουν το κλίμα.
Η κατάσταση και στα υπόλοιπα ελληνικά νησιά που φιλοξενούν πρόσφυγες και μετανάστες δεν είναι πολύ διαφορετική από τη Λέσβο, με τον κίνδυνο ότι και εκεί μπορεί η κατάσταση να γίνει εκρηκτική. Όπως κι εγώ, και πολλοί άλλοι έχουμε επανειλημμένως διατυπώσει ότι τέτοια φαινόμενα είναι αναπόφευκτα αν οι ελληνικές αρχές και τα υπόλοιπα μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου συνεχίσουν στην ίδια κατεύθυνση των τελευταίων χρόνων. Ενώ ο βραχυπρόθεσμος σχεδιασμός θα πρέπει να αφορά την αντιμετώπιση των ανθρωπιστικών αναγκών αυτών που επλήγησαν από τη φωτιά, το περιστατικό στη Μόρια καταδεικνύει την επείγουσα ανάγκη για τον θεμελιώδη αναστοχασμό της προσέγγισης που οδήγησε στον υπερσυνωστισμό και στις απάνθρωπες και αβίωτες συνθήκες της Μόριας και των υπόλοιπων ΚΥΤ στα νησιά. Η διαμονή αιτούντων άσυλο και μεταναστών σε πλοία ή σε άλλους προσωρινούς καταυλισμούς μέχρι την ανοικοδόμηση της Μόριας και μετά να συνεχίσουμε όπως πριν, δεν μπορεί να αποτελέσει λύση.
Βασικά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων του εγκλωβισμού των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών στα νησιά του Β. Αιγαίου, της έλλειψης χώρων φιλοξενίας τόσο στα νησιά, όσο και στην ενδοχώρα, και των προβληματικών πολιτικών ασύλου και ένταξης, παραμένουν άλυτα από τις ελληνικές αρχές. Την ίδια στιγμή, η έλλειψη στήριξης από τα άλλα κράτη-μέλη στην Ελλάδα όσον αφορά τη μετεγκατάσταση και εν γένει η έλλειψη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ευθύνονται επίσης για την καταστροφική κατάσταση που βιώνουν τόσοι άνθρωποι. Δεν είναι μόνο ελληνικό ζήτημα, είναι και ευρωπαϊκό επίσης.
Δεν έχουμε πια άλλο χρόνο. Η Ελλάδα χρειάζεται συνεκτική και ουσιώδη υποστήριξη από τα κράτη-μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Παρότι πολλές τοπικές αρχές αυτών των μελών έχουν εκφράσει την πρόθεση να βοηθήσουν, λίγα έχουν γίνει σε επίπεδο εθνικών κυβερνήσεων. Καλωσορίζω τις προθέσεις κάποιων μελών να αυξήσουν τις μετεγκαταστάσεις, αλλά αυτές πρέπει να γίνουν άμεσα και όχι μόνο από λίγα κράτη.
Τέλος, η Ελλάδα και τα άλλα μέλη πρέπει να διορθώσουν τα δομικά προβλήματα της μεταναστευτικής πολιτικής που έχουν προκαλέσει τόση αχρείαστη ταλαιπωρία σε τόσους ανθρώπους. Όσο περισσότερο περιμένουν να το κάνουν αυτό, τόσο πιο πιθανό είναι να εξελιχθούν κι άλλες τραγωδίες.