Στην τελική ευθεία η δίκη της ΧΑ

papadopoulou

Διανύοντας τον τέταρτο χρόνο της δικαστικής μάχης ενάντια στη ΧΑ, αρχίζουμε να βλέπουμε το φως στο βάθος του τούνελ. Από τον Οκτώβρη του 2018 αναμένεται να ξεκινήσουν οι καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης. Εν συνεχεία, θα ακολουθήσουν οι απολογίες των κατηγορουμένων, στάδιο το οποίο αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς οι βουλευτές της ΧΑ θα κληθούν να απαντήσουν στα ερωτήματα του Δικαστηρίου υπό το βάρος των αποδεικτικών στοιχείων που έχουν εισφερθεί μέχρι στιγμής στο ακροατήριο: ναζιστική ιδεολογία, κάθετη οργάνωση, ιεραρχική δομή, στρατιωτική πειθαρχία μελών, απόλυτη πίστη και υπακοή στον Αρχηγό, όλα αυτά σε συνδυασμό με τις εγκληματικές πράξεις οι οποίες διερευνώνται. Η δίκη μπαίνει στην τελική της ευθεία και μετά το πρώτο εξάμηνο του 2019, είναι πιθανό να έχουμε την έκδοση της απόφασης.
Η διαδικασία κατά το προηγούμενο δικαστικό έτος είχε συνεχή και σταθερή ροή, με αποτέλεσμα να ολοκληρωθούν οι καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και πολιτικής αγωγής τον Φεβρουάριο του 2018. Η δίκη πέρασε τότε στο επόμενο και εξαιρετικά σημαντικό στάδιο, αυτό της ανάγνωσης των εγγράφων της δικογραφίας, της άρσης τηλεφωνικού απορρήτου το βράδυ της δολοφονίας του Παύλου, τις ηχητικές συνομιλίες μεταξύ βουλευτών και μελών της οργάνωσης, και της προβολής των βίντεο από τους κατασχεμμένους ηλεκτρονικούς υπολογιστές των κατηγορουμένων χρυσαυγιτών.

Αλλαγή γραμμής

Όταν τον Σεπτέμβρη του 2013 οι βουλευτές της ΧΑ απολογήθηκαν ενώπιον των Ειδικών Ανακριτών, είτε αρνήθηκαν οποιαδήποτε σχέση με τον εθνικοσοσιαλισμό, δηλώνοντας «Έλληνες εθνικιστές», είτε ισχυρίστηκαν ότι επρόκειτο για δήθεν απόψεις της νιότης τους, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με το «πολιτικό κόμμα» της ΧΑ. Στο ακροατήριο, κατά την εξέταση των μαρτύρων στην υπόθεση της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, αλλά και στις απόπειρες ανθρωποκτονίας σε βάρος των Αιγυπτίων αλιεργατών και των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, η υπεράσπιση επεδίωκε να αμφισβητήσει τα πάντα, ακόμα και τα αυταπόδεικτα: την παρουσία των φίλων του Παύλου που είδαν τον Ρουπακιά να μαχαιρώνει το φίλο τους, τους αυτόπτες μάρτυρες που μιλούσαν για επιτιθέμενους χρυσαυγίτες, το εάν είναι δολοφονικό ένα χτύπημα με ρόπαλο στο κεφάλι, προσπαθώντας να εισφέρουν στο δικαστήριο «εναλλακτικά αφηγήματα» του τι συνέβη. Δηλαδή, ότι ο Φύσσας ήταν δήθεν «ένας βίαιος ράπερ που προκαλούσε», οι Αιγύπτιοι «είχαν παράνομες και ύποπτες συναλλαγές και διενέξεις με άλλους αλλοδαπούς» και οι κομμουνιστές είναι «ψεύτες και φαντασιώνονται επιθέσεις από χρυσαυγίτες». Προωθούσαν οποιαδήποτε ανυπόστατη θεωρία που θα εξυπηρετούσε το αφήγημα ότι «οι δράστες των επιθέσεων δεν ήταν χρυσαυγίτες» και ήταν κάποιοι απροσδιόριστοι άλλοι. Πόσο μπορούσε να αντέξει αυτή η υπερασπιστική γραμμή της πλήρους άρνησης των πάντων; Η απάντηση είναι απλή: μέχρι το στάδιο των αναγνωστέων εγγράφων. Μέχρι, δηλαδή, να παρουσιαστεί στο δικαστήριο το σύνολο των στοιχείων που επιβεβαίωναν αυτό ακριβώς που ισχυρίζονταν οι μάρτυρες του κατηγορητηρίου, ότι η ΧΑ είναι μέχρι σήμερα μια ναζιστική οργάνωση, ότι οι επιθέσεις των χρυσαυγιτών ήταν οργανωμένες δράσεις του «κομματικού» μηχανισμού της ΧΑ, ο οποίος ενεργοποιούνταν μόνο κατόπιν εντολής της ηγεσίας και ότι η ηγεσία του «πολιτικού κόμματος» είναι ταυτόσημη με την ηγεσία του εγκληματικής οργάνωσης. Μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης των εγγράφων, οι συνήγοροι και των δυο πλευρών έχουν το δικαίωμα να τα σχολιάσουν. Όταν, λοιπόν, κλήθηκαν οι υπερασπιστές να σχολιάσουν τα αποδεικτικά στοιχεία και υπό το βάρος των στοιχείων αυτών, αναγκάστηκαν να υπαναχωρήσουν από την αρχική τους γραμμή. Από το «Δεν είμαστε ναζιστές» στην αρχή της διαδικασίας, η υπεράσπιση πέρασε στο «Και εάν είμαστε ναζιστές, η ιδεολογία δεν διώκεται. Η ελευθερία διακίνησης ιδεών, όσο απεχθείς και εάν είναι αυτές, προστατεύεται από το Σύνταγμα». Γεγονός αληθές, αλλά εν προκειμένω ο ναζισμός αφορά μόνο το σκέλος του κινήτρου των επιθέσεων. Δεν διώκονται οι χρυσαυγίτες για την ιδεολογία τους, αλλά για τις εγκληματικές τους πράξεις, το κίνητρο των οποίων είναι η ναζιστική ιδεολογία. Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ο σχολιασμός βασικού συνηγόρου υπεράσπισης στην υπόθεση της δολοφονίας Φύσσα. Από την αρχική γραμμή της πλήρους άρνησης περί παρουσίας χρυσαυγιτών στο σημείο, ισχυρίστηκε στον τελευταίο σχολιασμό του ότι «ναι μεν ήταν χρυσαυγίτες αυτοί που συγκεντρώθηκαν έξω από την καφετέρια Κοράλλι, αλλά ο Ρουπακιάς δολοφόνησε μόνος του». Το επιχείρημά του –κατά λογική και νομική ακροβασία– ήταν ότι «μόνο ο Ρουπακιάς τέλεσε το αδίκημα της ανθρωποκτονίας (κακούργημα), ενώ μέχρι τη στιγμή του μαχαιρώματος, οι υπόλοιποι χρυσαυγίτες τελούσαν μόνο πλημμεληματικές πράξεις (επίθεση, βιαιοπραγίες, σωματικές βλάβες, απειλές κ.λπ.) και άρα δεν γίνεται να μιλάμε για εγκληματική οργάνωση από τη στιγμή που οι χρυσαυγίτες –εκτός του Ρουπακιά– τελούσαν μόνο πλημμελήματα». Το ότι συγκεντρώθηκαν όλοι οι χρυσαυγίτες, μαζί με το Ρουπακιά, στα γραφεία της Νίκαιας, κατόπιν εντολής και το ότι ο Αρχηγός παρουσίαζε τον Ρουπακιά ως «περαστικό», ενώ ήξερε ότι ήταν στέλεχος του πενταμελούς συμβουλίου της Νίκαιας, δεν απασχόλησε τη συλλογιστική του συνηγόρου.
Αυτή η αναδίπλωση των υπερασπιστών είναι μόνο η αρχή, καθώς κατά το στάδιο των απολογιών οι κατηγορούμενοι θα αναγκαστούν να ανοίξουν περαιτέρω τα χαρτιά τους. Οφείλεται στο συντριπτικό βάρος των στοιχείων και αποσκοπεί στον ένα και μοναδικό σκοπό: να διασωθούν από τις ποινικές ευθύνες οι βουλευτές και κυρίως να διασωθεί ο εξής ένας, ο αρχηγός της οργάνωσης και όχι φυσικά τα αναλώσιμα μέλη των ταγμάτων εφόδου, από τα οποία οψίμως η υπεράσπιση των βουλευτών προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί, με όχι ιδιαίτερα «κομψό» τρόπο. Οι χαρακτηρισμοί «ούγκανα, ΑμεΑ, καραγκιοζιλίκια, τσίρκο Medrano» και άλλα παρεμφερή, που ακούστηκαν από συνηγόρους των βουλευτών για τα μέλη της ΧΑ και συγκατηγορούμενούς τους στη δίκη, είναι ενδεικτική των προθέσεων της ηγεσίας: να διαχωρίσει τη θέση της στα μάτια των δικαστών από τα μέλη των ταγμάτων εφόδου. Πέρα από τα μέλη, όμως, ποινικά εκτεθειμένοι έχουν βρεθεί, μετά την επισκόπηση των αναγνωστέων εγγράφων, και αρκετοί βουλευτές, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει ακόμα κάποια προσπάθεια εκ μέρους του Αρχηγού να αποστασιοποιηθεί από αυτούς. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή του Ιωάννη Λαγού, από τον οποίο ο Μιχαλολιάκος όχι μόνο δεν έχει διαχωρίσει τη θέση του, αλλά αντιθέτως τον έχει αναβαθμίσει στην ηγεσία της οργάνωσης.

Κανείς δεν είναι μόνος

Έχουμε μπει πια στην τελική ευθεία της δίκης, πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και τη συνακόλουθη έκρηξη οργής της κοινωνίας που ανάγκασε την Πολιτεία, τον Σεπτέμβρη του 2013, να άρει επιτέλους την ασυλία, που για πολλά χρόνια απολάμβανε η ΧΑ. Η οικογένεια και οι φίλοι του Παύλου Φύσσα θα διοργανώσουν το Σάββατο στις 15/9, στον Πολυχώρο Λιπασμάτων Δραπετσώνας μεγάλη αντιφασιστική συναυλία για να τιμήσουμεκαι φέτος τη μνήμη του ανθρώπου αυτού, που όρθωσε το ανάστημα του απέναντι στο τέρας του ναζισμού. «Μόνος μου και όλοι σας, όλοι σας και μόνος μου, διάλεξα το ρόλο μου κι αυτός θα ‘ναι ο δρόμος μου», έλεγε σε ένα τραγούδι του. Ας αποδείξουμε ότι ούτε ο Παύλος, ούτε η οικογένειά του, ούτε κανένα άλλο θύμα της ΧΑ είναι μόνο του σε αυτόν τον αγώνα.

Χρύσα Παπαδοπούλου,
συνήγορος οικογένειας Παύλου Φύσσα

*Για τις εκδηλώσεις που οργανώνει η οικογένεια του Παύλου Φύσσα, πληροφορίες εδώ: https://www.facebook.com/antifa.september/