Στόχος των δασμών Τραμπ η Νέα Κίνα

Στόχος των δασμών Τραμπ η Νέα Κίνα

Στόχος της Κίνας η παλιά Αμερική

U.S. President Donald Trump (L) and Chinese President Xi Jinping shake hands at a joint news conference held after their meeting in Beijing on Nov. 9, 2017. The two leaders agreed to keep enforcing U.N. sanctions on North Korea until it rids itself of nuclear weapons while pledging to address the billowing U.S. trade deficit with China. (Kyodo) ==Kyodo (Photo by Kyodo News via Getty Images)

Όποιος δεν μείνει στην πολεμόχαρη ρητορική του Τραμπ περί εμπορικού πολέμου -που εύκολα μάλιστα μπορεί να κερδηθεί από τις ΗΠΑ- αλλά κοιτάξει τι ακριβώς στοχοποιούν οι δασμοί-κυρώσεις του στην Κίνα, θα διαπιστώσει ότι στο στόχαστρο μπαίνει η νέα Κίνα, η Κίνα ως ανερχόμενη υπερδύναμη. Η Κίνα που υπόσχεται ο πρόεδρος Σι Τσι Πινγκ.

 

Δασμοί δίχως αντίκρισμα

 

Και πράγματι αρχικά οι δασμοί-κυρώσεις αφορούσαν στον εισαγόμενο χάλυβα και αλουμίνιο, ενώ η τελευταία λίστα προτεινόμενων δασμών σε κινεζικές εισαγωγές ύψους έως 60 δισ. δολαρίων αφορούν σε προϊόντα από ρομπότ και ηλεκτρικά αυτοκίνητα μέχρι εξαρτήματα τηλεπικοινωνιακών δορυφόρων, ημιαγωγούς και τεχνητή νοημοσύνη.

Οι πρώτοι δασμοί φυσικά και δεν έβγαζαν κανένα νόημα. Χάλυβα και αλουμίνιο η Αμερική του Τραμπ εδώ και πολλά χρόνια προμηθεύεται όχι από την Κίνα, αλλά κυρίως από τον Καναδά. Κανένα πρόβλημα όμως για το όραμα που πουλάει ο Τραμπ και που βρίθει από φολκλόρ. Η παλιά Αμερική του Χάλυβα και των πρώτων υλών που η εγχωρία βιομηχανία εκμεταλλεύεται για να παράξει αξεπέραστα αμερικανικά προϊόντα που θα κατακτήσουν τον κόσμο. Το “made in America” ξανά. Όσοι παρακολουθούν έστω τηλεόραση γνωρίζουν ότι αυτή η εποχή έχει παρέλθει προ πολλού και τα προϊόντα και αγαθά της “παλιάς” Αμερικής είτε φτιάχνονται στην Ασία, όπου το κόστος είναι πολύ χαμηλότερο, είτε πολύ απλά δεν φτιάχνονται πια, γιατί έχουν ξεπεραστεί (πχ βιομηχανία και οικονομία υδρογονάνθρακα).

Τα γεράκια όμως του Τραμπ είχαν κατασκευάσει (και σε προεκλογική μάλιστα χρονιά για το Κογκρέσο) τον εχθρό που μας παίρνει τις δουλειές. Η πραγματική απειλή βέβαια είναι για την παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ. Επισήμως πλέον, στην τελευταία έκθεση Εθνικής Ασφαλείας και Στρατηγικής, η Κίνα περιγράφεται χωρίς περιστροφές ως “πρόκληση για την αμερικανική ισχύ, επιρροή και συμφέροντα, που προσπαθεί να διαβρώσει την αμερικανική ασφάλεια και ευημερία”. Αυτό ήρθαν βέβαια να αντιμετωπίσουν οι επόμενες απειλές για κυρώσεις προς Κίνα σε προϊόντα νέας και υψηλής τεχνολογίας.

 

Η κινεζική ρελάνς

 

Οι Κινέζοι φυσικά τα γνωρίζουν όλα αυτά γιατί γνωρίζουν καλύτερα από τον Τραμπ τις αμερικανικές παραγγελίες στα εργοστάσια τους. Γνωρίζουν εξίσου καλά ότι το στοίχημα της ραγδαίας ανόδου της χώρας του βασίζεται όχι στο ατσάλι και το χάλυβα, αλλά στις τεχνολογίες αιχμής.

Το ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί με ανανεωμένα δεδομένα είναι εάν έχουν καταφέρει πια οι Κινέζοι να ξεφύγουν από τη μίμηση, την απομίμηση ή έστω την εφάμιλλη απάντηση στην καινοτομία της Δύσης και ανταγωνίζονται επί ίσοις όροις και ίδια μέσα στον τομέα των τεχνολογιών νέας γενιάς. Η απάντηση του Πεκίνου στις απειλές Τραμπ δείχνει μια βεβαιότητα για αυτό, αλλά η ρητορική προδίδεται από την πολιτική σκοπιμότητά της που θέλει διακαώς να αποφύγει τη σύγκρουση.

Εύκολα μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι η απάντηση από το Πεκίνο στους δασμούς Τραμπ βάζει στόχο το όραμα της “παλιάς” Αμερικής, και εκείνους ακριβώς που υπόσχεται ο Ντόναλντ Τραμπ να προστατέψει από την παγκοσμιοποίηση και το ελεύθερο εμπόριο.

Οι κινέζοι στοχοποιούν τις αμερικανικές πολιτείες της αγροτικής ζώνης που στήριξαν στις εκλογές τον Ντόναλντ Τραμπ. Την αγροτιά που εξάγει μαζικά στην Κίνα χοιρινό, σόγια, φρούτα και ντελικατέσεν τύπου αμερικανικό ουίσκι και αμερικανικό τζίνσενγκ.

Και στο εξευτελιστικά χαμηλό ποσό των τριών δισ. δολαρίων που έχει η αξία των κινεζικών κυρώσεων, το χτύπημα δεν είναι παρά τριανταφυλλένιο, έστω με κάνα-δυο αγκάθια για την εκλογική βάση Τραμπ.

Πραγματικά σύννεφα εμπορικού πολέμου μεταξύ των δυο μεγαλύτερων εμπορικών μπλοκ παγκοσμίως θα ζυγώσουν εφόσον γίνουν πράξη οι δασμοί σε προϊόντα αξίας 60 δισ. δολαρίων και από τις δυο πλευρές. Αυτό θα είναι ένα μετρήσιμο οικονομικά μέγεθος, όχι απλά πολιτικά. Θα φτάσουν όμως εκεί οι δυο δυνάμεις; Ο ίδιος ο Τραμπ προτιμά λέει μια συμφωνία συμβιβαστική με την Κίνα και έχει κατονομάσει το τίμημα: μείωση του εμπορικού ελλείμματος με Κίνα κατά 100 δισ. δολάρια.

Η Κίνα απαντά στις απειλές σε υψηλούς τόνους, την ώρα όμως που οι διαπραγματεύσεις των σινοαμερικανικών τασκ φορς είναι σε εξέλιξη για έναν συμβιβασμό. Άλλωστε 100 δισ. δολάρια δεν είναι απαγορευτικό ποσό για την τσέπη του Πεκίνου, ειδικά μάλιστα εάν εξασφαλιστούν και κάποια οφέλη από τις ΗΠΑ.

Υπάρχει τέλος άπλετος χρόνος οι δυο πλευρές να έρθουν σε συμβιβασμό. Οι πραγματικές κυρώσεις Τραμπ στις τεχνολογίες αιχμής είναι για ακόμα δυο μήνες απλώς μια πρόταση προς συζήτηση με τις αμερικανικές επιχειρήσεις. Οι κινέζοι από την πλευρά τους -και ως αρχαίος λαός- καμία βιασύνη δεν έχουν. Άλλωστε όπως λέει και παλιά κινεζική παροιμία, καζάνι που το κοιτάς, δεν βράζει…

 

 

Χρυσόστομος Λουκάς