Συνέντευξη με τη Τζούντιθ Σαργκεντίνι, Ευρωβουλεύτρια των Πράσινων Αριστερών της Ολλανδίας

Χρειαζόμαστε διεθνιστική αλληλεγγύη

sargentini

Την Τρίτη της προηγούμενης εβδομάδας οι Οικολόγοι-Πράσινοι διοργάνωσαν συνέντευξη Τύπου με αφορμή την επίσκεψη ευρωβουλευτών, μελών της ομάδας των Πράσινων, που αποτελούνταν από τη Τζούντιθ Σαργκεντίνι, ευρωβουλεύτρια των Πράσινων Αριστερών της Ολλανδίας και τη Σκα Κέλερ συμπρόεδρο της ομάδας των Πρασίνων στο ευρωκοινοβούλιο. Στη συνέντευξη Τύπου συμμετείχε και ο Κώστας Διάκος συνεκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων ενώ συντόνιζε η γενική γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο, Βούλα Τσέτση. Η συνέντευξη τύπου παραχωρήθηκε λίγο καιρό μετά την επιτυχία των Πρασίνων στις εκλογές της Ολλανδίας, αλλά και λίγες μέρες μετά την ευρωομάδα της Μάλτας που σήμανε και τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων στα πλαίσια της δεύτερης αξιολόγησης, ζητήματα τα οποία σχολιάστηκαν μαζί με την παρουσίαση της πρότασης των Πρασίνων για το μέλλον της Ευρώπης. Στο περιθώριο της συνέντευξης είχαμε μια σύντομη συνομιλία με την κ. Σαργκεντίνι σχετικά με τις ολλανδικές εκλογές και το μέλλον της Ευρώπης.

 

Τη συνέντευξη πήρε ο Πέτρος Κοντές

Ποιος ο σκοπός του ταξιδιού σας εδώ στην Ελλάδα;
Σε ό,τι αφορά εμένα το ταξίδι εστιάζεται στους πρόσφυγες και τους αιτούντες άσυλο. Έχει περάσει αρκετός καιρός από την τελευταία φορά που ήρθα στην Ελλάδα· την τελευταία φορά ήταν τον Φεβρουάριο του 2016 στη Βόρεια Ελλάδα πριν κλείσουν τα σύνορα της FYROM. Τώρα θα ήθελα να δω ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί στα ελληνικά νησιά σε ότι αφορά το πρόγραμμα μετεγκατάστασης και τη συμφωνία με την Τουρκία. Θα επισκεφθούμε τη δομή φιλοξενίας στη Ριτσώνα και τα κέντρα της Χίου, επομένως είναι πολύ νωρίς για να έχουμε κάποιες πρώτες εκτιμήσεις. Αυτό που βρίσκω, ωστόσο, προβληματικό είναι ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έφτασαν στην Ελλάδα μετά την εφαρμογή της συμφωνίας με την Τουρκία το Μάρτιο του 2016 δεν μπορούν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα της μετεγκατάστασης. Νομίζω ότι αυτό είναι λάθος και θα έπρεπε η ελληνική κυβέρνηση να τους συμπεριλάβει στις πολιτικές μετεγκατάστασης που εκπονεί.

Έχει περάσει ένας μήνας από τις εκλογές της Ολλανδίας. Υπάρχουν κάποια πρώτα συμπεράσματα σχετικά με το αποτέλεσμα τους;
Οι Πράσινοι ουσιαστικά είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι. Είμαστε πλέον το μεγαλύτερο κόμμα της αριστερής πτέρυγας του κοινοβουλίου, κερδίζοντας 10 επιπλέον έδρες, φτάνοντας από τις 4 στις 14, σε ένα κοινοβούλιο των 150 εδρών συνολικά. Δυστυχώς τα υπόλοιπα αριστερά κόμματα έχασαν πολλές έδρες και έτσι ο συνολικός κοινοβουλευτικός συσχετισμός μετατοπίστηκε προς τα δεξιά. ο Ο Γκερτ Βίλντερς δεν κατάφερε το αποτέλεσμα που θα ήθελε, αλλά φυσικά δεν μπορούμε να τον υποτιμήσουμε, καθώς κέρδισε πέντε επιπλέον έδρες. Είμαστε σε διαπραγματεύσεις, τώρα, για μια κυβέρνηση συνασπισμού, για το σχηματισμό της οποίας θα χρειαστούν τουλάχιστον τέσσερα διαφορετικά κόμματα λόγω του πολυκερματισμού του πολιτικού φάσματος. Είναι πραγματικά πολύ νωρίς για να πούμε που θα καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις αυτές.

Υπό ποιες προϋποθέσεις θα συμμετάσχουν οι Πράσινοι σε μια κυβέρνηση συνασπισμού;
Δεν μπορώ να σας πω με ακρίβεια τι μπορούμε να αποδεχθούμε τελικά. Έχουμε, όμως, τρεις βασικές αιχμές: μια στιβαρή, πράσινη και φιλική προς στο κλίμα πολιτική για τη χώρα μας, σε ότι αφορά τα οικονομικά ζητήματα θέλουμε κοινωνικές πολιτικές που θα περιορίζουν τις εισοδηματικές ανισότητες και η τρίτη αιχμή είναι μια πολιτική ασύλου βασισμένη στις ανθρωπιστικές αξίες. Το αν θα γίνουν αποδεκτές από τον Μαρκ Ρούτε και τα υπόλοιπα κόμματα είναι κάτι που δεν μπορούμε να υποθέσουμε ακόμα. Θα προτιμούσαμε, ωστόσο, ένα συνασπισμό που θα περιλάμβανε και το Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Ποια στρατηγική ακολουθήσατε για να πετύχετε αυτό το αποτέλεσμα στις εκλογές;
Ο δημόσιος διάλογος σ’ αυτές τις εκλογές δεν αφορούσε τόσο τα κοινωνικοοικονομικά ζητήματα, αλλά αξίες όπως ο εθνικισμός, και η ασφάλεια των συνόρων. Η δεξιά και η άκρα δεξιά βασίστηκαν πολύ στον ολλανδικό εθνικισμό. Αποφασίσαμε να κάνουμε κι εμείς μια καμπάνια βασισμένη στις ευρωπαϊκές, ανθρωπιστικές αξίες. Ο πρόεδρός μας, ο Γιέσε Κλάφερ, είναι ένα νέο μέλος του κοινοβουλίου και σωματοποιήσε όλη την αφήγησή μας. Είναι παιδί μονογονεϊκής οικογένειας, που αγωνίστηκε στη ζωή του, χωρίς να του έρθουν όλα έτοιμα. Κατάφερε να προσωποποιήσει την ελπίδα και νομίζω ότι στοχεύοντας νέους ψηφοφόρους με μια αισιόδοξη αφήγηση βασισμένη στην αλληλεγγύη καταφέραμε να πετύχουμε αυτό το αποτέλεσμα.

Οι ολλανδικές εκλογές ήταν οι πρώτες μιας σειράς που θα μπορούσε να αλλάξει την ταυτότητα της Ευρώπης συνολικά. Είναι η αντιμετώπιση της ακροδεξιάς αρκετή για την Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ποιες είναι οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για να ξεπεραστεί η τρέχουσα οικονομική και πολιτική κρίση;
Ανησυχούμε για τις εκλογές στη Γαλλία και στη Γερμανία, αν και εκεί η Εναλλακτική για τη Γερμανία υποχωρεί. Ασφαλώς και στην Ολλανδία οι δυνάμεις της άκρας δεξιάς αυξήθηκαν. Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη στιγμή για την Ευρώπη, ακόμα, αλλά νομίζω ότι υπάρχει και ελπίδα. Για παράδειγμα η εκλογή στην θέση του προέδρου της χώρας στην Αυστρία του Πράσινου υποψηφίου, Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν, ήταν ένα θετικό σημάδι. Χρειαζόμαστε έντιμους πολιτικούς που δεν προτείνουν απλοϊκές, ανύπαρκτες λύσεις, που δεν θα δίνουν ψευδείς υποσχέσεις και θα βρίσκονται εκεί για να καθοδηγούν τους πολίτες προς την επίλυση των κρίσεων και όχι για να απλοποιούν τα προβλήματα, προτείνοντας ότι η επιστροφή στα εθνικά κράτη θα αυξήσει τον πλούτο. Χρειαζόμαστε πολιτικούς που θα δείχνουν διεθνιστική αλληλεγγύη.