Αγκούστο Ματέν: Χρειάζονται μαζικές δημόσιες επενδύσεις

Συνέντευξη με τον ισπανό συνδικαλιστή της CCOO, Αγκούστο Ματέν

Η Ισπανία έκανε τη διαφορά με τα πολύ καλά μέτρα προστασίας των εργαζομένων που ψήφισε. Η πολιτική αυτή όμως δεν άρεσε σε όλο τον κόσμο…
Πράγματι η κυβέρνηση εφάρμοσε μια δέσμη κοινωνικών μέτρων, σταθεροποίησε τους μισθούς και μπλόκαρε τις απολύσεις, καθιέρωσε τον κατώτατο μισθό και κάλυψε ιατροφαρμακευτικά όλους τους ανέργους. Η αντιπολίτευση του κέντρου και της δεξιάς επέκριναν την πολιτική αυτή, ριζοσπαστικοποίησαν το λόγο τους και προσέγγισαν τη ρητορική της δεξιάς. Με αυτή την πολιτική έχουμε την επιστροφή του φασιστικού λόγου της εποχής του Φράνκο, ενώ η ισπανική Εκκλησία έχει την ίδια οπτική. Πέρα από αυτές τις αντιδράσεις θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι το ισπανικό κράτος λειτουργεί αποκεντρωμένα. Έτσι, σε περιοχές που διοικούνται από την κεντροδεξιά με τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζουν δεν ήταν καθόλου εύκολη η αντιμετώπιση της επιδημίας.

Βλέποντας την επίδραση του τουρισμού στην οικονομία της χώρας ποιες θα είναι οι συνέπειες της κρίσης στην ισπανική οικονομία;
Ο τουρισμός είναι ο πιο σημαντικός τομέας της οικονομίας, που δημιουργεί θέσεις εργασίας. Τώρα έχει ολοκληρωτικά σταματήσει και κανείς δεν γνωρίζει πότε θα γίνει η επανεκκίνηση. Επιπλέον, οι θέσεις εργασίας στον τομέα αυτό ήταν κυρίως πρόσκαιρες και όχι ανανεώσιμες. Συνεπώς η ανεργία θα εκτιναχθεί στα ύψη. Η κατάσταση αυτή ανέδειξε την αναγκαιότητα για μια βιομηχανική πολιτική στην Ισπανία και την Ευρώπη. Οι υπηρεσίες και ο τουρισμός δεν μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά στην ανάκαμψη της οικονομίας. Έτσι παρατηρεί κανείς ότι τη διάρκεια αυτής της κρίσης απουσιάζει μια στρατηγική ενίσχυσης της ανάπτυξης και του παραγωγικού μηχανισμού. Δεν μπορούσαμε, ούτε καν μάσκες να προμηθεύσουμε τον κόσμο και τους εργαζόμενους. Έτσι έγινε φανερό πόσο εύθραυστο είναι το διεθνές διαμετακομιστικό δίκτυο. Οι εργαζόμενοι στη ισπανική βιομηχανία είναι θύματα αυτής της ευάλωτης κατάστασης. Με την έξοδό μας από την καραντίνα υπογράφτηκε μια συμφωνία για το σεβασμό των κανόνων υγιεινής στους τομείς της σιδηρουργίας, της κλωστοϋφαντουργίας, των πετροχημικών και της αυτοκινητοβιομηχανίας.

Πώς βλέπετε το μέλλον, ποιες είναι οι διεκδικήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος στην Ισπανία και την Ευρώπη;
Η Ευρώπη απέδειξε για μια ακόμα φορά πόσο ανίκανη είναι να απαντήσει στις ανάγκες των ανθρώπων. Βρίσκεται στην αρχή μιας συστημικής κρίσης. Μετά την υγειονομική κρίση έρχεται η οικονομική και η κοινωνική και στη συνέχεια θα ακολουθήσει η ιδεολογική. Η αριστερά και τα συνδικάτα θα πρέπει να κινητοποιηθούν για να αποτρέψουν την άνοδο του εθνικισμού και της άκρας δεξιάς. Η απάντησή μας θα πρέπει να είναι άμεση και ισχυρή, με συγκεκριμένους στόχους για την κοινωνική προστασία, έτσι ώστε να διασφαλίσουμε τη δυνατότητα στις οικογένειες να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή στη διάρκεια της κρίσης. Σε αυτό το πλαίσιο, θα πρέπει να γίνουν μαζικές δημόσιες επενδύσεις, γιατί δεν μπορούμε να περιμένουμε την ανάκαμψη της οικονομίας από τον ιδιωτικό τομέα. Γι΄ αυτό θα πρέπει να βγούμε οριστικά από τις πολιτικές της λιτότητας. Τώρα είναι η στιγμή να διακηρύξουμε πάλι ότι το κράτος είναι ο μόνος θεσμός που μπορεί να προστατεύσει τους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει κυρίως ότι θα ξεφύγουμε από την προσωρινότητα αφενός και αφετέρου θα αναγνωριστεί ο ρόλος των εργαζομένων ως βασικών συντελεστών στη διάρκεια της κρίσης για την αντιμετώπισή της. Είναι αυτοί που βρέθηκαν παντού, στα νοσοκομεία, στις υπεραγορές κ.λπ. Χάρη στις προσπάθειες τους δεν μας έλειψαν ούτε τα τρόφιμα, ούτε η ενέργεια, ούτε η κοινωνική φροντίδα.