Συνέντευξη με τον Κώστα Λιβαδά, μέλος εκτελεστικής γραματείας της ΟΕΝΓΕ

Θα πρέπει να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις στην υγεία

livadas

Συζητάμε με τον Κώστα Λιβαδά, ουρολόγο στο Σισμανόγλειο νοσοκομείο και μέλος του Δ.Σ. της ΕΙΝΑΠ, με την παράταξη του Μετώπου για την κατάσταση στα νοσοκομεία της χώρας και τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

 

Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Ποια είναι η σημερινή κατάσταση στα νοσοκομεία ως προς τις ελλείψεις σε προσωπικό, αλλά και σε υλικοτεχνική υποδομή;
Ελλείψεις υπάρχουν και σε ιατρικό και σε λοιπό υγειονομικό προσωπικό. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας λείπουν περίπου 6.000 γιατροί και γύρω στις 20.000 λοιπό προσωπικό. O ιατροτεχνολογικός εξοπλισμός είναι γερασμένος. Από εκεί και πέρα, περιοδικές ελλείψεις σε υλικά μπορεί να υπάρχουν λόγω αδυναμίας αγοράς, όπως έγινε το Δεκέμβριο λόγω εξάντλησης των προϋπολογισμών. Αποθέματα, όμως, υλικών υπάρχουν και σε καμία περίπτωση δεν κινδύνευσε η ζωή ασθενούς. Σαφώς μπορεί να υπάρχουν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά αυτά δεν αποτελούν τον κανόνα. Η εικόνα έχει αναστραφεί σε αυτόν τον τομέα, σε σχέση με το 2014.

Μετά το δημοσίευμα της Γκάρντιαν, στην πολιτική συζήτηση που γίνεται, η πλειονότητα των εκπροσώπων της αντιπολίτευσης ισχυρίζεται πως κινδυνεύουν ζωές, λόγω των ελλείψεων. Ισχύει κάτι τέτοιο;
Δεν νομίζω ότι στηρίζεται αυτό σε κανένα στοιχείο, σε καμία έρευνα. Ως ΟΕΝΓΕ δεν έχουμε υπόψη μας τέτοιες καταγγελίες. Οι εργαζόμενοι στο σύστημα Υγείας κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να λειτουργεί αυτό σωστά.

Οι άμεσες προτεραιότητες

Επειδή αναφερθήκατε στις ανάγκες για προσλήψεις προσωπικού. Το υπουργείο Υγείας έχει δεσμευτεί για μια σειρά νέων προσλήψεων, οι οποίες όμως ακόμα δεν έχουν υλοποιηθεί. Γιατί πιστεύετε ότι υπάρχουν αυτές οι καθυστερήσεις;
Η γραφειοκρατία, δυστυχώς, ζει και βασιλεύει. Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για νέες προσλήψεις είναι πια απαρχαιωμένο. Νομοθετήθηκε σε άλλες εποχές, με στόχο να καλύψει διαφορετικές ανάγκες. Πρέπει αυτό να αλλάξει προς μια γρηγορότερη διαδικασία, χωρίς να χάνεται η αντικειμενικότητα. Από όσο γνωρίζουμε ήδη σχεδιάζεται από το υπουργείο Υγείας ένα άλλο μοντέλο πρόσληψης γιατρών. Ίδωμεν.

Πολλά προβλήματα αντιμετωπίζουν τα Κέντρα Υγείας, όπως και τα νοσοκομεία της περιφέρειας. Ποιες είναι οι ιδιαιτερότητες σε αυτές τις περιπτώσεις που πρέπει να προσεχθούν;
Για τα νοσοκομεία της περιφέρειας συνήθως ισχύει ο εξής κανόνας, σε αντίθεση με τα αστικά κέντρα: δεν είναι τόσο μεγάλες οι ελλείψεις σε νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό, όσο είναι σε γιατρούς. Στα νοσοκομεία του κέντρου, η στελέχωση είναι καλύτερη σε γιατρούς, αλλά υπάρχουν ελλείψεις στο υπόλοιπο προσωπικό. Όσον αφορά τα Κέντρα Υγείας, αυτά χρειάζονται επειγόντως στοχευμένες προσλήψεις. Τίποτα, όμως, από αυτά δεν μπορεί να γίνει αν δεν δημιουργηθεί ένα ενιαίο σύστημα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας. Αυτό που πρέπει να γίνει άμεσα είναι η επιστημονική διασύνδεση των Κέντρων Υγείας με τα νοσοκομεία.

Επομένως χρειάζεται μια πλήρης μεταρρύθμιση των δομών στην υγεία;
Σαφώς. Για παράδειγμα, μέχρι τώρα υπήρχε πρωτοβάθμια ασφαλιστική ιατρική. Πρέπει να γίνει κατανοητό πως είναι άλλο η ολοκληρωμένη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και άλλο η ασφαλιστική. Αν επιτευχθεί η Π.Φ.Υ., τότε θα διενεργείται πρόληψη και θα κατευθύνονται τα χρόνια ή τα επείγοντα περιστατικά στη δευτεροβάθμια. Γενικά θα πρέπει να επιταχυνθούν εντός του 2017 οι διαδικασίες ολοκλήρωσης των μεταρρυθμίσεων στην υγεία και αυτό σημαίνει προσλήψεις, επαρκής χρηματοδότηση και ένα αξιόπιστο σύστημα προμηθειών, για να μην υπάρχουν εστίες διαφθοράς. Επίσης, πρέπει να υπάρχει καλύτερη οργάνωση στην πρόσβαση του πολίτη στις υπηρεσίες Υγείας. Όλα αυτά θα κάνουν τη διαφορά, ότι κάτι έχει αλλάξει.

Η υγεία τα χρόνια των μνημονίων

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει, όμως, κουλτούρα πρόληψης. Αυτό πώς μπορεί να αντιστραφεί;
Είναι αλήθεια, όμως πρέπει να γίνει κατανοητό πως η έλλειψη κουλτούρας οφείλεται στο ότι δεν υπήρξε ποτέ ολοκληρωμένη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας στη χώρα. Έπρεπε να είχε γίνει εδώ και 25 χρόνια αυτή η μεταρρύθμιση. Τώρα όμως είναι επιτακτική πια η ανάγκη να εφαρμοστεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα υγείας. Και για να συμβεί αυτό, είναι άμεση ανάγκη να ολοκληρωθεί η στελέχωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας ανά υγειονομική περιφέρεια, ώστε να μπορεί ο πολίτης να έχει πρόσβαση με ένα τηλεφώνημα στον οικογενειακό του γιατρό.

Πράγματι πολλά δεν έχουν γίνει για δεκαετίες. Τα χρόνια των μνημονίων πώς επηρέασαν το υπάρχον σύστημα Υγείας;
Σύμφωνα με όσες μελέτες έχουν γίνει, αναμφισβήτητα επηρεάστηκε το σύστημα τα τελευταία χρόνια, φτάνοντας στο αρνητικότερο σημείο που είχε φτάσει ποτέ. Υπήρξαν άνθρωποι που δεν μπορούσαν να αγοράσουν φάρμακα ή να πάνε έγκαιρα στο γιατρό, με αποτέλεσμα να επιδεινώνεται η υγεία τους και να είναι σε δυσμενέστερη θέση αντιμετώπισης από ότι αν μπορούσαν να είχαν πρόσβαση. Η κατάργηση του 5ευρου και η πρόσβαση των ανασφάλιστων έχει σαφώς αντιστρέψει αυτό το κλίμα, με την έννοια ότι πλέον οι πολίτες προσέρχονται έγκαιρα και δεν φτάνουν βεβαρημένα τα περιστατικά και με μειωμένα ποσοστά επιτυχούς αντιμετώπισης. Ωστόσο, η συρρίκνωση του συστήματος Υγείας δημιούργησε ταυτόχρονα και συσσώρευση περιστατικών, διογκώνοντας τις λίστες αναμονών, με ότι αποτελέσματα μπορεί να έχει αυτό.

Όσον αφορά τη διαφθορά και το περίφημο «φακελάκι» έχουν γίνει κινήσεις πάταξής της;
Διαφθορά υπάρχει όπου δεν υπάρχουν κανόνες και έλεγχος. Αυτή εμφανίζεται κυρίως όταν χρειάζεται κάποιος ασθενής να χειρουργηθεί. Πιστεύω ότι η εφαρμογή της λίστας χειρουργείων που υπογράφηκε πρόσφατα, είναι ένα μέτρο που θα αντιμετωπίσει τη διαφθορά. Ο ανασχεδιασμός των ραντεβού στα εξωτερικά ιατρεία ή στην πρωτοβάθμια υγεία είναι ένα επιπλέον μέτρο που πρέπει να ιδωθεί από μηδενική βάση. Όταν, λοιπόν, θα υπάρχουν κανόνες και έλεγχος για το πώς εφαρμόζονται αυτοί οι κανόνες, τότε η διαφθορά θα μειωθεί στο ελάχιστο, διότι δυστυχώς δεν πρόκειται ποτέ να εκλείψει τελείως.

Οι αντιπαραθέσεις μεταξύ συνδικαλιστών στον τομέα της Υγείας και κυβερνητικών αξιωματούχων ολοένα και οξύνονται. Αυτό τι αποτέλεσμα έχει στη συνεργασία που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των δυο μερών;
Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να ασκεί τεκμηριωμένη κριτική και να προβάλλει τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις του στην εκάστοτε κυβέρνηση και με διάλογο και με αγωνιστικό τρόπο. Ο λαϊκισμός, τα σόου και η αναξιοπιστία δεν βοηθούν σε αυτή την κατεύθυνση. Πάντως, όποτε ως ΟΕΝΓΕ ζητήσαμε συνάντηση με το υπουργείο, δεν υπήρξε κάποιο εμπόδιο.