Συνέντευξη με τον Τίνυ Κοχ, επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ολλανδίας

Είμαστε πάντα αντίθετοι με τη νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης

tiny-koh

Με το Σοσιαλιστικό Κόμμα (SP) να βρίσκεται δημοσκοπικά κοντά στο 12%, συνεχίζεται η προεκλογική περίοδος στην Ολλανδία ενόψει των εκλογών της 15ης Μαρτίου, με τις οποίες ανοίγει ο κύκλος των κρίσιμων φετινών εκλογικών αναμετρήσεων στην Ευρωζώνη (ακολουθούν αυτές σε Γαλλία και Γερμανία). Ο Τίνυ Κοχ, σε αποκλειστική συνέντευξή του στην «Εποχή», μιλάει για το πρόγραμμα του SP, και αναφέρει ότι είναι δυνατός ο σχηματισμός μιας νέας κυβέρνησης που θα απεγκλωβιστεί από το σφιχτό εναγκαλισμό με το Βερολίνο.

Τη συνέντευξη πήρε ο Δημήτρης Γκιβίσης

Πώς βλέπετε να διαμορφώνεται το πολιτικό σκηνικό, δέκα μέρες πριν τις εκλογές;
Τα δύο κυβερνώντα κόμματα, οι συντηρητικοί του VVD και οι σοσιαλδημοκράτες του PvdA, έχουν χάσει μεγάλο μέρος της δύναμής τους εξαιτίας των πολιτικών που ακολούθησαν τα τελευταία χρόνια. Αυτή η πτώση των ποσοστών τους φαίνεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Σήμερα, και οι δύο λένε ότι δεν ψάχνουν για μια συνέχιση του συνασπισμού τους, αν και δεν το αποκλείουν. Εμείς, μαζί με την Αριστερά των Πρασίνων, έχουμε προτείνει στα άλλα κόμματα μια κεντροαριστερή κυβέρνηση συνασπισμού, χωρίς την συμμετοχή του VVD, και συνεχίζουμε σε αυτήν την προσπάθεια. Όσο για την ακροδεξιά του PVV (Κόμμα Ελευθερίας), έχει αποκλειστεί από όλα τα κόμματα ως ένας πιθανός εταίρος στην επόμενη κυβέρνηση.

Πόσο εφικτή είναι, όμως, η δημιουργία της κυβέρνησης που προτείνετε;
Ένας νέος συνασπισμός θα χρειαστεί κατά πάσα πιθανότητα την υποστήριξη τεσσάρων, ή ίσως και πέντε, κομμάτων στην Βουλή, και επίσης να εξασφαλίσει την πλειοψηφία στην Άνω Βουλή, όπου το SP είναι το μεγαλύτερο αριστερό κόμμα. Μετά τις εκλογές που έγιναν 2015 στην Άνω Βουλή, ένας βιώσιμος συνασπισμός χρειάζεται την υποστήριξη του VVD, του PvdA, του D66 (Δημοκρατικοί), του CDA (Χριστιανοδημοκράτες) και του SP, ή τη στήριξη των τριών από αυτά τα κόμματα και μερικών μικρότερων.

Δυνατή η ανεξάρτητη πολιτική από τη Γερμανία

Τα τελευταία χρόνια η ολλανδική κυβέρνηση είναι μια από τις πιο πιστές συμμάχους της Μέρκελ στην εφαρμογή της λιτότητας στην Ευρώπη. Θα μπορούσε μετά τις εκλογές να προκύψει μια κυβέρνηση που θα ακολουθήσει μια άλλη πολιτική κατεύθυνση;
Πάντα υπήρξε, και εξακολουθεί να υπάρχει, μια στενή συνεργασία μεταξύ της Γερμανίας και της Ολλανδία, καθώς οι οικονομίες μας είναι πολύ αλληλένδετες. Ωστόσο, μια νέα κεντροαριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να αποφασίσει σχετικά με μια πιο ανεξάρτητη πορεία, αν και η Ολλανδία δεν θα αποστασιοποιηθεί από τη μεγαλύτερη γείτονά της.

Πώς συνεχίζεται η προεκλογική εκστρατεία σας και ποιος είναι ο στόχος του SP σε αυτές τις εκλογές;
Η εκστρατεία μας πηγαίνει πολύ καλά. Οι κύριες προτάσεις μας είναι ένα νέο εθνικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, η μείωση της ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65 χρόνια, η αύξηση της αγοραστικής δύναμης για τα κοινωνικά στρώματα με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, οι πρόσθετες δημόσιες επενδύσεις στους τομείς της απασχόλησης, της υγειονομικής περίθαλψης και της εκπαίδευσης. Επιδιώκουμε την όσο μεγαλύτερη στήριξη των ψηφοφόρων, με στόχο να σχηματιστεί μια κεντροαριστερή κυβέρνηση, στην οποία θα συμμετάσχουμε για πρώτη φορά στην ιστορία μας, και από την οποία θα αποκλείονται φυσικά το VVD και το PVV.
Δεδομένου ότι το ευρωπαϊκό ζήτημα είναι περισσότερο από ποτέ στο επίκεντρο των συζητήσεων, θα ήθελα να μιλήσουμε σχετικά και με την ευρωπαϊκή πολιτική σας.
Εμείς έχουμε ως σταθερή θέση την υποστήριξη της ευρωπαϊκής συνεργασίας για την προώθηση και την προστασία της ειρήνης, της ασφάλειας και της ευημερίας για όλους. Ως εκ τούτου, είμαστε πάντα αντίθετοι με τη νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως προσαρμόστηκε από την Συνθήκη του Μάαστριχτ. Μην ξεχνάμε ότι το SP απέρριψε τις συνθήκες του Μάαστριχτ, του Άμστερνταμ, της Νίκαιας και της Λισαβόνας, και συμμετείχε με όλες τις δυνάμεις του στην εκστρατεία για το «όχι» στο δημοψήφισμα για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα του 2005, που απορρίφτηκε από το 61,7% της ολλανδικής κοινωνίας.

Σημ: O Τίνυ Κοχ είναι επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος στην ολλανδική Γερουσία, και επικεφαλής της Ομάδας της Αριστεράς στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης.