Συνέντευξη του Wadih Damous, βουλευτη του Κόμματος των εργατών στη Βραζιλία

Ο Λούλα θα πρέπει να μιλήσει με τα μέλη του κόμματος

kovanis

Ο Wadih Damous είναι δικηγόρος, στέλεχος και βουλευτής του Κόμματος των Εργατών στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο. Λίγες ημέρες πριν τη φυλάκιση του Ινάσιο Λούλα, με συνέντευξή του στην «Ουμανιτέ» κατήγγειλε τη διαπλοκή των δικαστικών με τα μίντια και την αντιδραστική εξουσία μετά το θεσμικό πραξικόπημα και την αποπομπή της αριστερής προέδρου Ντίλμα Ρουσέφ το 2016. Ο πραξικοπηματίας πρόεδρος Μισέλ Τεμέρ με την πολιτική που ακολούθησε, δημιούργησε τεράστια προβλήματα στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα. Ιδιαίτερα όμως αρνητικές είναι οι συνέπειες στους δημοκρατικούς θεσμούς και την πολιτική εξουσία που τείνει να υποκατασταθεί από τη δικαστική. Εκτεταμένο απόσπασμα της συνέντευξης δημοσιεύεται σήμερα στην «Εποχή».

Ποιος είναι ο ρόλος των μίντια στην ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής της χώρας;
Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο όπου το μιντιακό μονοπώλιο να παίζει τόσο καθοριστικό ρόλο, όσο στη Βραζιλία. Έξι, επτά οικογένειες είναι ιδιοκτήτες όλων των μέσων: διαθέτουν ημερήσιες εφημερίδες, πανεθνικής κυκλοφορίας και ραδιοφωνικούς σταθμούς, τηλεοπτικά κανάλια, περιοδικά ποικίλης ύλης, ηλεκτρονικά web, Ίντερνετ. Η Rede Globo είναι ιδιοκτήτρια της εφημερίδας «Globo», του ραδιοσταθμού Globo, του Ράδιο CBN. Ακόμη διαθέτει περισσότερους από 700 σταθμούς που εκπέμπουν σε όλα τα κράτη (περιφέρειες της χώρας). Επίσης έχει στην ιδιοκτησία της την εφημερίδα «Extra», που απευθύνεται στις λαϊκές τάξεις και έχει το μεγαλύτερο αναγνωστικό κοινό. Αυτό το τεράστιο επικοινωνιακό δίκτυο έχει τις αναφορές του στο παρελθόν, τους πραξικοπηματίες και ιδεολογικά εκφράζει τις πιο αντιδραστικές θέσεις, χωρίς να γνωρίζει κανένα περιορισμό και δεοντολογία. Τελευταία, εκφράζοντας τη διαπλοκή της με το δικαστικό σώμα, έχει εντείνει τις εκπομπές χειραγώγησης του κοινού (…) Έτσι δεν είναι τυχαίο που η υπεράσπιση του Ινάσιο Λούλα έμαθε την απόφαση για τη φυλάκισή του από το Rede Globo.

Γιατί το Κόμμα των Εργατών (PT) όταν ήταν στην εξουσία δεν πήρε πρωτοβουλία δημοκρατικοποίησης του μιντιακού χώρου;
Θα πρέπει για να καταλάβουμε την πολιτική του PT, να αναφερθούμε στις αντιφάσεις που διαπερνούσαν το κόμμα από την ίδρυση του στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Τότε που συνεννοήθηκαν ετερόκλητες συλλογικότητες: παράνομες αριστερές οργανώσεις, που έδρασαν κατά της δικτατορίας, διάφορες οργανώσεις που είχαν ισχυρούς δεσμούς με τις κοινότητες, π.χ. προοδευτικοί ιερωμένοι, διανοούμενοι με επιρροή, καθώς και αξιόλογα συνδικαλιστικά στελέχη. Στους κόλπους του κόμματος έγιναν έντονες συζητήσεις για το χαρακτήρα του. Θα ήταν ένα κόμμα μαζικό ή κόμμα πρωτοπορίας; Κόμμα επαναστατικό ή μεταρρυθμιστικό; Το PT είναι κόμμα μεταρρυθμιστικό και όχι επαναστατικό. Έμοιαζε με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης τότε, και κυρίως ήταν ένα κόμμα που σφυρηλατήθηκε στους αγώνες για τη δημοκρατία, γι΄ αυτό και η δημοκρατία ήταν η βασική του προτεραιότητα. Το PT δεν φαντασιώθηκε την επαναστατική ρήξη. Στο πλαίσιο του άγριου βραζιλιάνικου καπιταλισμού προέκρινε την ενεργό συμμετοχή των πολιτών. Και έτσι θα έπρεπε να κάνει παραχωρήσεις…

Σε πείσμα του βαθύτατα μεταρρυθμιστικού του χαρακτήρα;
Με βάση τη λογική του πολιτικού συστήματος και του βραζιλιάνικου εκλογικού συστήματος, η συμμετοχή στο πολιτικό παιχνίδι περνάει μέσα από τις εκλογές, δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Αυτή είναι η πραγματικότητα και αν θέλεις να έχεις επιτυχία, επιβάλλεται να κάνεις παραχωρήσεις και πολιτικές συμμαχίες με δυνάμεις όπου ήταν η πηγή της διαφθοράς. Γιατί για τα κόμματα δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη κρατικής χρηματοδότησής τους (…) Η δημοκρατικοποίηση των μέσων επικοινωνίας ήταν στο πρόγραμμα του PT. Ο Λούλα, όμως, το 2002 δεν τα άγγιξε, παρά το γεγονός ότι ήταν ένα από τα βασικά μας αιτήματα. Και το χειρότερο, η κυβέρνησή του διέσωσε τη Rede Globo που ήταν υπό πτώχευση. Το PT είχε τα μέσα να επιχειρήσει μια πολιτική μεταρρύθμιση, να ρυθμίσει τη λειτουργία των μέσων ενημέρωσης και να προχωρήσει στη φορολογική μεταρρύθμιση.

Θεωρείται ότι η κοινωνική αντίσταση βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων σήμερα με τις λεγόμενες μεταρρυθμίσεις που προωθούνται;
Η αποδόμηση των δικαιωμάτων δεν έχει γίνει ακόμα αισθητή στην ολότητά της. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν δει ακόμα τις συνέπειες από τη λεγόμενη μεταρρύθμιση της εργασίας, η οποία θα επιφέρει μια καταστροφή χωρίς προηγούμενο. Η ιδιωτικοποίηση της Petrobras βρίσκεται σε εξέλιξη. Αν ρωτηθεί η πλειοψηφία των Βραζιλιάνων αν συμφωνεί με την κυβέρνηση, θα πάρει αρνητική απάντηση. Για την ώρα, όμως, οι δρόμοι θα πρέπει να περιμένουν. Η βραζιλιάνικη πολιτική ζωή έχει ποινικοποιηθεί στην πράξη και ταυτόχρονα και στη συλλογική μνήμη των ανθρώπων, κυρίως στις μεσαίες τάξεις, οι οποίες κατέβηκαν στους δρόμους με τις κατσαρόλες, χωρίς όμως να έχουν ποτέ πεινάσει. Οι πολιτικοί θεωρούνται λήσταρχοι. Έτσι οι άνθρωποι θεωρούν ότι «καλύτερη λύση είναι να απέχουν (…)». Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι τα μίντια παίζουν ένα εντελώς αρνητικό ρόλο, γιατί καλλιεργούν ψευδαισθήσεις. Η ευθύνη τους είναι μεγάλη για το πολιτικό μπλοκάρισμα της βραζιλιάνικης κοινωνίας.

Ποια περιθώρια ενεργειών έχει ο Λούλα, εάν η δικαιοσύνη εμποδίσει την υποψηφιότητά του;
Θα πρέπει να περιμένουμε ακόμα για να δούμε την απόφαση. Ο Λούλα, όμως, θα πρέπει να μιλήσει πρώτα με τα μέλη του κόμματος. Στους κόλπους του PT θα αναπτυχθούν και θα αντιπαρατεθούν απόψεις. Αυτός ο πολιτικός σχηματισμός όταν ήταν στην κυβέρνηση, θεωρήθηκε σαν ένα ιμάντας μεταβίβασης και όχι σαν ένα κόμμα που ήταν στην κυβέρνηση. Αυτή η αντίληψη το αδρανοποίησε. Το PT θα πρέπει να επεξεργαστεί ένα σαφές πρόγραμμα που θα δίνει απαντήσεις στις ανάγκες των πολιτών. Ο Ινάσιο Λούλα θα πρέπει να στοχαστεί. Όταν ήταν στην κυβέρνηση, το διεθνές περιβάλλον γι αυτόν ήταν ευνοϊκό. Τώρα, όμως, τα πράγματα δεν έτσι. Ο Λούλα είναι ένας ακούραστος και ικανός διαπραγματευτής. Θα πρέπει να δώσει προσοχή, να μην αποκοπεί από τα μέλη του. Θα πρέπει να περιμένει και να εγκαινιάσει μια περίοδο ταξικών αγώνων που, κατά τη γνώμη μου, δεν έχουμε ξαναδεί στη Βραζιλία.

 

 

 

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ
Λούλα: Μάχη για  την προεδρία

 

Κύμα διαμαρτυριών έχει ξεσπάσει στη Βραζιλία μετά τη φυλάκιση του ηγέτη του Κόμματος των Εργατών, Ινάσιο Λούλα ντε Σίλβα. Το κόμμα του, τα κόμματα της αριστεράς, η Κεντρική Συνομοσπονδία των Εργαζομένων (CUT), ζητούν την άμεση αποφυλάκισή του. Θεωρούν ότι η κράτησή του είναι παράνομη και υπονομεύει τους δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας.
Το Κόμμα των Εργατών, μάλιστα, αμέσως μετά τη σύλληψή του, ανακοίνωσε τη στήριξη της υποψηφιότητάς του για την προεδρία της Δημοκρατίας στις εκλογές που θα γίνουν τον Οκτώβριο. Την υποψηφιότητα άλλωστε είχε ανακοινώσει και ο ίδιος, όταν το περασμένο Σάββατο αποχώρησε από τα γραφεία του Συνδικάτου Μετάλλου για να παρουσιαστεί στην αστυνομία. Μιλώντας προς όλους τους συγκεντρωμένους είπε: «Το μόνο μου έγκλημα είναι ότι άνοιξα τις πόρτες των πανεπιστημίων για τους φτωχούς, τους μαύρους, σ΄ αυτούς που μπορούσαν να ταξιδέψουν με αεροπλάνο. Εάν αυτό είναι το έγκλημά μου, ναι το έχω διαπράξει. Εξάλλου θέλω να παραμείνω εγκληματίας σ΄ αυτή τη χώρα. Γιατί θέλω να κάνω και άλλα τέτοια εγκλήματα πολλά». Γι΄ αυτό θα είμαι υποψήφιος…
Την υποψηφιότητά του αυτή ήθελαν να αποφύγουν οι κυρίαρχες ελίτ της χώρας, το παλιό πολιτικό κατεστημένο, που στο μεγάλο του μέρος ενέχεται σε σκάνδαλα, οι πανίσχυροι οικονομικοί κύκλοι, οι στρατιωτικοί, και φυσικά και τα μίντια. Θα το καταφέρουν; Κανείς δεν μπορεί να δώσει με βεβαιότητα κάποια απάντηση. Όλα θα εξαρτηθούν από τις δικαστικές αποφάσεις και τις κινητοποιήσεις. Πάντως, η καταληκτική ημερομηνία για την εγκυρότητα ή όχι της υποψηφιότητάς του, θα κριθεί από την εκλογική επιτροπή μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου. Μετά από τυχόν απορριπτική απάντηση, το Κόμμα των Εργατών θα μπορέσει να ορίσει τον νέο υποψήφιό του. Από τώρα, όμως, το Κόμμα των Εργατών, όσο και οι άλλες δυνάμεις της αριστεράς, έχουν αποφασίσει να συνεχίσουν και να εντείνουν τις κινητοποιήσεις και να πιέσουν για την αποφυλάκιση του Λούλα. Η πίεση ασκείται, μέσα στη χώρα, αλλά και από ηγέτες, προσωπικότητες και κινήματα των χωρών της Λατινικής Αμερικής. Πρόκειται για ένα κίνημα που εκτιμάται ότι θα επεκταθεί και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Το μανιφέστο της βραζιλιάνικης αριστεράς

Αντιμέτωπη με αυτή την κατάσταση, η αριστερά της Βραζιλίας αποφάσισε να περάσει στην αντεπίθεση για να ανατραπούν τα σχέδια και οι πολιτικές που έχουν πάει τη χώρα προς τα πίσω (…) «Μια πολιτική που προκαλεί ανησυχίες για το μέλλον της χώρας», όπως αναφέρεται «Στο μανιφέστο για την οικοδόμηση της Βραζιλίας», που υπέγραψαν οι πέντε ηγέτες των αριστερών κομμάτων. Το Κόμμα των Εργατών (PT), το ΚΚ της Βραζιλίας (KCDOB), το Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα (PDT), το Βραζιλιάνικο Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSB), το κόμμα Σοσιαλισμός και Ελευθερία (PSOC). (Πρόσφατα δολοφονήθηκε το στέλεχος της, η ακτιβίστρια Μαριέλ Φρουκό).  Οι πέντε ηγέτες που παρουσίασαν το μανιφέστο, τόνισαν ότι ανεξάρτητα από την εκλογική αναμέτρηση και τακτική του κάθε σχήματος θα εργαστούν για «τη σύγκλιση και την οικοδόμηση νέας πλειοψηφικής, κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας, που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση». Το μανιφέστο αυτό «σηματοδοτεί μια νέα πορεία», υποστήριξε το ΚΚ Βραζιλίας. Και η πρόεδρος του PT και γερουσιαστής Γκλαίσι Χόφμαν χαιρέτησαν το μανιφέστο σαν την αρχή μιας ουσιαστικής πρότασης για τη Βραζιλία, που λόγω της κρίσης οι φασιστικές ομάδες έχουν αποθρασυνθεί.
Μ. Κοβάνης