Τα ευρωπαϊκά συνδικάτα για την «επόμενη ημέρα»

 

Μετά την υγειονομική κρίση μια νέα κρίση, οικονομική, θα βάλει σε δοκιμασία όλες τις χώρες και τους λαούς της Ευρώπης και όχι μόνο. Τα ευρωπαϊκά συνδικάτα βρίσκονται μπροστά σε νέες προκλήσεις κι όπως φαίνεται έχουν να παίξουν σημαντικό ρόλο, ίσως σημαντικότερο από αυτόν που έπαιξαν στην υγειονομική κρίση. Για το ρόλο τους αυτό έξι ευρωπαίοι συνδικαλιστές των χωρών της Ευρώπης (Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Βέλγιο, Ηνωμένο Βασίλειο) προερχόμενοι από το χώρο του μετάλλου, μίλησαν στο ηλεκτρονικό περιοδικό Solidaire του PTB (Κόμματος Εργασίας του Βελγίου).

Ο ρόλος των συνδικάτων

Παντού στην Ευρώπη οι εργαζόμενοι ενεργοποιήθηκαν και συνέβαλαν αποφασιστικά στην αντιμετώπιση της κρίσης και όχι μόνο στα νοσοκομεία και τις υγειονομικές υπηρεσίες. Έτσι ήρθαν στην επιφάνεια όλοι «οι αφανείς» – παρόντες όμως στην καθημερινότητα. Αυτή είναι μία από τις βασικές επισημάνσεις των συνδικαλιστών που αναφέραμε. Οι «αφανείς» δεν θα πρέπει να βρεθούν και πάλι στην ανασφάλεια και τα μειωμένα δικαιώματα, τονίζουν οι συνδικαλιστές
Μια δεύτερη επισήμανσή τους είναι πως η εργοδοσία και ιδιαίτερα οι βιομήχανοι είχαν ως προτεραιότητά τους όχι τους εργαζόμενους και την υγεία τους, αλλά τη συνέχιση της παραγωγικής διαδικασίας μη βασικών και απαραίτητων προϊόντων. Χρειάστηκαν οι άμεσες αντιδράσεις ακόμα και οι προσφυγές σε απεργιακές κινητοποιήσεις, όπως ανάφερε ο γάλλος συνδικαλιστής της CGT, για να αλλάξουν στάση οι εργοδότες. Ο βέλγος συνάδελφός του ανάφερε πως πριν η κυβέρνηση της χώρας του πάρει μέτρα, οι εργαζόμενοι είχαν συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα της κατάστασης και πήραν άμεσα μέτρα προφύλαξης των εργαζομένων στα μεγάλα εργοστάσια. Το ίδιο συνέβη και στην Ιταλία, όπως ανάφερε η ιταλίδα συνδικαλίστρια. Η ίδια πρόσθεσε πως η εργοδοσία θα επιχειρήσει να επανέλθει στις απαιτήσεις της μετά τη λήξη της καραντίνας, με το επιχείρημα να αυξηθεί η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
Τα συνδικάτα, όμως έχουν τη δική τους εμπειρία από το σημερινό μοντέλο ανάπτυξης, το οποίο αμφισβητείται έντονα. Η εργασία, το περιβάλλον, η υγεία και τα κοινωνικά δικαιώματα θα πρέπει να είναι η προτεραιότητα των συνδικάτων. Ο βέλγος συνδικαλιστής πρόσθεσε πως οι εργαζόμενοι δεν θα πρέπει να πληρώσουν και πάλι την κρίση, όπως το 2008.

CGT: Το αίτημα για 32 ώρες είναι επίκαιρο

Για τον γάλλο συνδικαλιστή πέρα από την απόρριψη των έκτακτων μέτρων που ψήφισε η κυβέρνηση Μακρόν – Φιλίπ στην περίοδο της καραντίνας (τέτοια μέτρα ψήφισαν κι άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, όπως και η Ελλάδα), τα συνδικάτα θα πρέπει να περάσουν σε νέες διεκδικήσεις που θα δίνουν απαντήσεις στα σημερινά προβλήματα. Ένα από αυτά είναι η μείωση των ωρών εργασίας σε 32 ώρες την εβδομάδα. Δεύτερον τη ρύθμιση της τηλεργασίας με την ψήφιση αυστηρών κανόνων που θα προσδιορίζουν τον εργάσιμο χρόνο, την κοινωνική ασφάλιση, τα δικαιώματα στο συνδικαλισμό, καθώς και τα ατομικά δικαιώματα του καθενός.
Ο βρετανός συνδικαλιστής περιέγραψε την κατάσταση που επικρατούσε μέχρι που ξέσπασε η υγειονομική κρίση και τόνισε πως σε καμία περίπτωση οι επιχειρήσεις δεν θα πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των εργαζομένων. Γι’ αυτό οι συμβάσεις μηδέν (της μιας ημέρας) θα πρέπει να ξεχαστούν οριστικά. Οι Πορτογάλοι έχουν ως μία από τις βασικές τους προτεραιότητες την υπεράσπιση και ανάπτυξη του δημοσίου συστήματος υγείας.
Τέλος, τα συνδικάτα εκτιμώντας τις δυσκολίες αλλά και τις προκλήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν πρέπει να κινητοποιηθούν, όπως είπε η ιταλίδα συνδικαλίστρια, ώστε η άκρα δεξιά που είχε σχεδόν εξαφανιστεί την περίοδο της κρίσης να μην επιχειρήσει τώρα με την οικονομική κρίση να ξαναβγεί στην επιφάνεια.
Ο βρετανός συνδικαλιστής αφού τόνισε πως την περίοδο αυτή το συνδικάτο κέρδισε 16.000 νέα μέλη εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι τα συνδικάτα είναι σε θέση να παρακολουθήσουν τις αλλαγές και να αλλάξουν κι αυτά.
Μ. Κοβάνης