Τα μέτωπα της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση, μπροστά σε μια επίμονη και αγωνιώδη προσπάθεια της αντιπολίτευσης και του φιλικού της Τύπου να παρουσιάσουν την κυβέρνηση περικυκλωμένη, παραπαίουσα και παραγωγό λαθών, αντιδρά σε δυο μέτωπα, ανατρέποντας το τεχνητά ως προβληματικό σκηνικό. Από την πλευρά της η ΝΔ, όταν δεν βγάζει ανακοινώσεις στηριγμένες σε ψευδείς ειδήσεις, όπως στην περίπτωση της συνέντευξης Τσακαλώτου στο αμερικανικό CNBC, φρεσκάρει την εθνοκεντρική και φοβική της θέση. Είναι χαρακτηριστική η στάση της ΝΔ –όπως και του ΚΙΝΑΛ– στη συνεδρίαση του συμβουλίου εξωτερικής πολιτικής, που ζήτησε από την κυβέρνηση να μην προχωρήσει σε συζητήσεις με την Τουρκία ή την Αλβανία πριν γίνουν οι εκλογές!
Το ένα μέτωπο είναι η θεσμοθέτηση και εξαγγελία μέτρων πολιτικής με μεγάλη κοινωνική εμβέλεια. Έτσι, την εβδομάδα που πέρασε, ανακοινώθηκε το μέτρο επιδότησης ενοικίου, ενώ συμφωνήθηκε με τις τράπεζες το νέο καθεστώς προστασίας της πρώτης κατοικίας, διευρημένο και με την πρώτη κατοικία επαγγελματιών που είναι υποθηκευμένη για επαγγελματικό δάνειο.
Μιλάμε για δυο μέτρα που συνιστούν ένα τεράστιο βήμα για τη δημιουργία πραγματικού κοινωνικού κράτους (λεπτομέρειες σε άλλη στήλη). Αλλά επιπλέον σε συνδυασμό με την επικείμενη τακτοποίηση με 120 δόσεις των χρεών προς τον ΕΦΚΑ και τη διαπραγματευόμενη ρύθμιση των χρεών προς το Δημόσιο, συνιστούν και οικονομικό μέτρο. Μια στιγμή που η οικονομία ανακάμπτει, αυτή η ανάσα δεν έχει μόνο κοινωνικό αποτύπωμα, αλλά είναι και μια ένεση οικονομική στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που μπορεί να τις κρατήσει στη ζωή και να αναπτυχθούν. Έχει ενδιαφέρον ότι παρά τους πολιτικούς κλυδωνισμούς, ιδιαίτερα όπως παρουσιάζονται από την αντιπολίτευση, και τη μετάβαση σε μια νέα περίοδο με άλλη βάση στήριξης της κυβέρνησης, οι αγορές δεν αντέδρασαν αρνητικά –αν κρίνουμε τη μείωση των επιτοκίων των ομολόγων– αλλά το αντίθετο.
Το δεύτερο μέτωπο είναι η εξόρμηση στελεχών της κυβέρνησης και του κόμματος. Οι συγκεντρώσεις με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο σε Καβάλα και Δράμα, του Δημήτρη Τζανακόπουλου στην Κατερίνη, του Νίκου Παππά στην Καλαμάτα και του Θοδωρή Δρίτσα στην Καρδίτσα δείχνουν έναν κεντρικό σχεδιασμό επικοινωνίας με την κοινωνία.
Ιδιαίτερα οι συγκεντρώσεις στη Μακεδονία ήταν πολύ επιτυχημένες, παρά τις αναμενόμενες παρενοχλήσεις –ιδίως στην Κατερίνη– από ακροδεξιούς, που βαθμιαία μειώνονται, και ο κόσμος θέλει να ακούει για τα προβλήματά του, να συζητά απ΄ ευθείας με υπουργούς ή με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, να υποβάλλει αιτήματα, να εντοπίζει κενά, να ασκεί κριτική αν θεωρεί ότι υπάρχει θέμα.

Το ζήτημα των συμμαχιών

Εν τω μεταξύ συνεχίζονται οι ζυμώσεις και ο διάλογος μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ για το πώς θα συνεχιστεί η εργασία για την προσέγγιση δυνάμεων της Κεντροαριστεράς,της Αριστεράς και της Οικολογίας, αλλά και μέσα στους αναφερόμενους χώρους. Αύριο, για παράδειγμα, στο Πόλις θα παρουσιαστεί από τη «Γέφυρα» κείμενο υπογραφών «για τη σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων που υποστηρίζουν πολίτες από διάφορους κοινωνικούς χώρους». Αναμένονται και άλλες παρόμοιες συζητήσεις ή και κείμενα με υπογραφές.
Μιλάμε, λοιπόν, για ένα φαινόμενο το οποίο θέτει ζητήματα και στον ΣΥΡΙΖΑ και δεν είναι τυχαίο γεγονός οι διαφορές απόψεων που καταγράφονται, όχι βεβαίως όσον αφορά την ανάγκη σύγκλισης με αυτές τις δυνάμεις, αλλά στο περιεχόμενο, τον τρόπο και την προοπτική της. Στις σελίδες 5 και 6-7 ο αναγνώστης θα διαβάσει σημαντικές αναλύσεις των Μπάμπη Γεωργούλα και Δημήτρη Γιατζόγλου. Και νομίζω ότι απαντούν πειστικά και πολύ γόνιμα σε όσους έσπευσαν να πουν –αν και στελέχη στο Μαξίμου που θα έπρεπε να είναι πιο ενήμερα– ότι «κάποιοι άνθρωποι εκπλήσσονται και αντιδρούν φοβικά». Αυτοί οι «άνθρωποι» ήταν ηγετικά στελέχη του κόμματος και της κυβέρνησης…
Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε, όταν προσεγγίζουμε το ζήτημα αυτό, είναι ότι δεν υπάρχει μια περιοχή μόνο που οφείλουμε να μελετήσουμε και να σχεδιάσουμε πολιτική γι΄ αυτήν, την κεντροαριστερά, αλλά και μια άλλη περιοχή που είναι ο κόσμος που ψήφιζε τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015, ακόμη και τον Σεπτέμβρη, και τώρα σταθερά κρατά απόσταση, χωρίς να πηγαίνει σε άλλο κόμμα. Προφανώς δεν κρατά αυτή τη στάση διότι ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε πολύ αριστερότερα. Οι απλοποιήσεις, στο θέμα αυτό, βλάπτουν.
Συνολικά, όμως, η διεύρυνση της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ και των συμμάχων του πρέπει να στηριχθεί σε έναν διάλογο πάνω σε προγραμματικές θέσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να προχωρήσει γρήγορα σ΄ αυτό το θέμα, δεν αρκούν τα μέτρα –πολύ σημαντικό σίγουρα– ανακούφισης της κοινωνίας. Δεν αρκεί ούτε το ό,τι φτάσαμε στο τέλος του προγράμματος χωρίς να ναυαγήσουμε, προστατεύοντας συγχρόνως όσο μπορούσαμε τα θύματα των μνημονίων και της κρίσης και θεμελιώνοντας την προοπτική σταθερής ανάπτυξης. Χρειάζεται και το επεξεργασμένο πρόγραμμα για τη νέα τετραετία. Γι΄ αυτό, κυρίως, θα σε επιλέξουν. Αυτό είναι, εξάλλου, και το στέρεο έδαφος που μπορεί να συντεθούν απόψεις και να συνυπάρξουν οι δυνάμεις και από τις δυο πλευρές που αναφέρθηκαν προηγουμένως.

Χορηγίες στην προπαγάνδα της ΝΔ από τον Π. Πολάκη

Η πορεία προς τις εκλογές στις αρχές του Οκτώβρη, το έχουμε τονίσει πολλές φορές, δεν θα είναι απρόσκοπτη, ούτε πρέπει να υποτιμάμε τους πολιτικούς μας αντιπάλους. Χρειάζεται η μέγιστη προσοχή και περιφρούρηση τόσο της φυσιογνωμίας όσο και του έργου μας. Δεν θα έπαιρνε σε αυτό το θέμα καλό βαθμό ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, Παύλος Πολάκης. Ενώ ιδρώνουμε να έρχεται η δική μας θετική ατζέντα στο προσκήνιο και πάνω σ΄ αυτή να αντιμετωπίζουμε την πολεμική της αντιπολίτευσης, οι προγραμματικές μας θέσεις να φθάνουν στην κοινωνία. Κινήσεις του υπουργού το εμποδίζουν αυτό και γίνονται ταυτόχρονα χορηγοί στην προπαγάνδα της ΝΔ. Είναι λάθος συμπεριφορές αυτές καθαυτές και όχι μόνο διότι τις εκμεταλλεύονται στην προπαγάνδα τους οι αντίπαλοι και διότι αδικούν το σημαντικό έργο και του ίδιου του υπουργού και του υπουργείου Υγείας.
Τα προβλήματα που κατά καιρούς αντιμετωπίζουμε, έχουμε μάθει να τα λύνουμε συλλογικά και όχι σε προσωπική βάση, χωρίς να παίρνουμε υπόψη την κριτική που μας απευθύνεται.

Παύλος Κλαυδιανός

 

 

 

ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΕΝΟΙΚΙΟΥ – ΔΑΝΕΙΟΥ

Συγκροτείται κοινωνικό κράτος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το μέτρο που ανακοινώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα για την επιδότηση ενοικίου, όπως και αυτό που επίκειται να ανακοινωθεί για επιδότηση δόσης –έως και 100%- δανείου, συνιστά ένα ακόμη, ουσιώδες, βήμα στη συγκρότηση κοινωνικού –πραγματικού– κράτους και στη χώρα μας. Είναι μέρος του κοινωνικού ζητήματος που έχει τεθεί, πλέον, επί τάπητος και αναμένεται να αποτελέσει το κεντρικό πεδίο στην αντιπαράθεση, μπροστά στις κάλπες, μεταξύ αριστεράς – δεξιάς.
Τα στοιχεία είναι εύγλωττα. Περίπου 1.100.000 νοικοκυριά ζουν σε ενοίκιο, τα περισσότερα νέα ζευγάρια, ενώ ταυτόχρονα το πρόβλημα της στέγης οξύνεται από την άνοδο του τουρισμού και την είσοδο του Airbnb, ιδιαίτερα στα νησιά και γενικότερα στις τουριστικές ζώνες. Δύσκολα ένας δημόσιος υπάλληλος ή εποχιακά εργαζόμενος μπορεί, πλέον, να βρει σπίτι ή σπίτι με υποφερτό ενοίκιο. Κι αυτό την ίδια ώρα που οι δήμοι δεν κάνουν τίποτε. Επομένως, τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εκληφθούν ως πρώτο βήμα μιας «συνολικής, αξιόπιστης και αποτελεσματικής στεγαστικής πολιτικής για τους πολλούς», όπως σημείωσε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός κατά την παρουσίαση των μέτρων. Πέρα από τα συγκεκριμένα και πολύ θετικά μέτρα που έχει πάρει ο ΟΑΕΔ.
Συγκεκριμένα, η επιδότηση ενοικίου θα αρχίσει μεν να καταβάλλεται από τον Απρίλιο, αλλά θα καταβληθούν αναδρομικά τα επιδόματα από 1/1/2019. Θα αφορούν συνολικά 260.00 περίπου νοικοκυριά, 1/5 όσων μένουν σε ενοίκιο (1,4 εκ. ευρώ), από τα οποία το 45% είναι οικογένειες με δυο ή τρία παιδιά έως 17 ετών (214.126 παιδιά). Τρεις στους τέσσερις δικαιούχους (75,3%) του επιδόματος είναι νέοι έως 44 ετών. Πιο ενισχυμένη στήριξη προβλέπεται για τις μονογονεϊκές οικογένειες, καθόσον για το πρώτο ανήλικο παιδί το συνολικό εισόδημα προσαυξάνεται ισόποσα με το ποσό του γονέα, όπως και για τα νοικοκυριά με απροστάτευτα τέκνα. Αυτό επηρεάζει θετικά την πιθανότητα να πάρει ένα νοικοκυριό επίδομα. Το συνολικό ποσό που θα διατεθεί θα είναι 304 εκ. ευρώ το έτος. Η επιδότηση της δόσης του δανείου (180.000 νοικοκυριά) θα είναι 200 εκ. ευρώ, οπότε αθροίζεται ένα ποσό 500 εκ. ευρώ για στεγαστική πολιτική, επίσης με προοπτική να καθιερωθεί.

Ούτε ευκαιριακά, ούτε αποσπασματικά μέτρα

Μερικοί αναλυτές έσπευσαν να μιλήσουν για τα «τελευταία όπλα» που ρίχνει στη μάχη της η κυβέρνηση πριν τις εκλογές. Προφανώς, δεν έχουν αντιληφθεί ότι είναι ένας κρίκος σε ένα σύνολο μέτρων που, παρά την κρίση, παίρνονται μεθοδικά και καθιερώνονται, δεν είναι ευκαιριακά ούτε αποσπασματικά, που θεμελιώνουν κοινωνικό κράτος. Έως τώρα έχουν υπάρξει μέτρα για τους ανέργους, το κοινωνικό κράτος, για την παιδική φτώχεια, τους φτωχούς κ.ά.
Καθώς τα διάφορα μέτρα ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους παίρνονται σε διαφορετικές στιγμές και από διαφορετικά υπουργεία, έως ένα βαθμό «χάνονται» και φαντάζουν αποσπασματικά μέτρα της κυβέρνησης, πολύ περισσότερο που ο αντιπολιτευόμενος Τύπος τα παρουσιάζει σαν παροχές. Είναι απαραίτητο, λοιπόν, όλα αυτά να παρουσιαστούν ενιαία, ως συνολική πολιτική και ως τέτοια να κριθούν και από τους πολίτες. Η υπόθεση του κοινωνικού κράτους, ιδίως για μια χώρα που δεν είχε στην πραγματικότητα, είναι πάρα πολύ σπουδαία υπόθεση.

Π. Κ.