Τέσσερις υποψήφιοι δήμαρχοι μπροστά σε πέντε αθηναϊκά προβλήματα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στον «Ιανό» την Τετάρτη 6/2 συναντήθηκαν οι υποψήφιοι δήμαρχοι Αθηναίων Παύλος Γερουλάνος, Νάσος Ηλιόπουλος, Κώστας Μπακογιάννης και Νίκος Σοφιανός σ΄ ένα ντιμπέιτ μπροστά σε πολίτες της Αθήνας και διασταύρωσαν τα ξίφη τους σε πέντε κρίσιμα θέματα για την πόλη των Αθηνών. Τη συζήτηση συντόνισε η Μαργαρίτα Πουρνάρα. Οι ερωτήσεις ήταν κοινές για όλους και οι απαντήσεις στον ίδιο χρόνο με χρονόμετρο. Ο χώρος είχε γεμίσει ασφυκτικά από πολύ νωρίς, η διαδικασία ήταν άψογη και οι ομιλητές ετοιμόλογοι. Υπήρξαν καρφιά με νόημα από τους ομιλητές, με αποκορύφωμα τον εκνευρισμό του Κ. Μπακογιάννη στην τοποθέτηση του Νάσου Ηλιόπουλου για το προσφυγικό και τη δράση της Χρυσής Αυγής. Ήταν φανερό πως πάτησε τον «κάλο» του Κ. Μπακογιάννη, που παρ΄ όλα αυτά δεν αναφέρθηκε ούτε μια φορά κατά της Χρυσής Αυγής και της δράση της. Προφανώς και αυτή η μη αναφορά έχει το δικό της πολιτικό νόημα και ο νοών νοείτω.
Αρκέστηκε να σχολιάσει την έντονη επικρότηση από το ακροατήριο της τοποθέτησης του Ν. Ηλιόπουλου, μιλώντας για «κερκίδα» και ενθουσιασμό των «δικών σας», για να πάρει ξανά μετρημένη απάντηση από τον Ν. Ηλιόπουλο και πιο έντονη επιδοκιμασία από το κοινό, με αποτέλεσμα ο Κ. Μπακογιάννης να ταυτίσει και ευτελίσει το κοινό με εκλέκτορες για την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, που δίνουν πρωτιά στον Ηλιόπουλο: «τα ξέρετε καταπληκτικά, θα βγείτε πρώτος στην Κεντρική Επιτροπή». Η διαδικασία άρχισε με θέμα την καθαριότητα της πόλης και τη ρύπανση. Πρώτος ομιλητής, με αλφαβητική σειρά, ήταν ο Π. Γερουλάνος, η συνέχεια των απαντήσεων έγινε με εναλλαγή στη σειρά των ομιλητών, ενώ οι απαντήσεις στην πέμπτη ερώτηση δόθηκαν κατά σειρά με κλήρωση. Παρουσιάζουμε παρακάτω με σύντομη περίληψη το διάλογο που έγινε.

 

Ιδιωτική ή δημόσια καθαριότητα;

Ποια η άποψή σας και τι θα κάνετε για την αντιμετώπιση της καθαριότητας στην Αθήνα;

Παύλος Γερουλάνος: Ο δήμος όταν μιλάει για καθαριότητα εννοεί τα σκουπίδια. Εμείς όταν μιλάμε για καθαριότητα, εννοούμε ό,τι κάνει την πόλη μας άσχημη. Σπασμένα πεζοδρόμια, εγκαταλελειμμένα κλαδιά, κατεστραμμένα και απεριποίητα πάρκα κ.λπ. Χρειάζεται απόκτηση των μέσων για να γίνει η καθαριότητα, χρειάζεται συντονισμός και ολιστική προσέγγιση του θέματος, πράσινο-καθαριότητα-μικρά έργα και βεβαίως συμμετοχή και ενεργός ανάμειξη των πολιτών. Η υπόθεση καθαριότητα πρέπει να μείνει στον έλεγχο του δήμου. Είναι δημόσια υπόθεση και δεν πρέπει να μεταφερθεί στον ιδιωτικό τομέα και να γίνει υπόθεση κερδών.

Νάσος Ηλιόπουλος: Ένας ανοιχτός, δημόσιος, στοχευμένος διάλογος μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη προσέγγιση και κατανόηση των προβλημάτων της πόλης, αλλά και στον τρόπο που ο καθένας μας δίνει απαντήσεις και λύσεις. Σε αυτό το μικρό διάστημα, η παράταξή μας, η «Ανοιχτή Πόλη», μπόρεσε να κάνει από μια ανοιχτή συγκέντρωση σε κάθε τοπική κοινότητα. Σε αυτές, κοινή ήταν η εκτίμηση ότι η πόλη είναι μια πόλη σκοτεινή, υποβαθμισμένη. Αυτό φαίνεται και από τον προϋπολογισμό του δήμου. Υπήρχαν χρήματα. Κάτω από το 40% απορροφήθηκε. Υπάρχουν ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό και μηχανήματα, απορριμματοφόρα, ανακύκλωσης, πλύσης, όπως και στον εξοπλισμό των εργαζομένων, με αποτέλεσμα ατυχήματα. Όλ΄ αυτά δείχνουν υποβάθμιση της υπηρεσίας. Το ερώτημα είναι, θέλουμε δημόσια υπηρεσία; Ακόμα και εκεί που ιδιωτικοποίησαν την υπηρεσία (βλέπε Όσλο), σήμερα την αναλαμβάνει ξανά το δημόσιο. Άλλο παράδειγμα, η καθαριότητα στα νοσοκομεία στη χώρα μας. Η ιδιωτικοποίηση ανέβασε το κόστος, ενώ ταυτόχρονα μείωσε τα δικαιώματα των εργαζομένων. Τέλος, θα κάνουμε προσλήψεις ή θα γυρίσουμε πίσω στο 5 προς 1, από το μία αποχώρηση-μία πρόσληψη. Η ιδιωτικοποίηση απέτυχε. Επιμένουμε στο δημόσιο χαρακτήρα της υπηρεσίας. Τέλος, καθαριότητα σημαίνει συμμετοχή του πολίτη. Σημαίνει ανακύκλωση.

Κώστας Μπακογιάννης: Θέλω να ευχηθώ στους συνυποψήφιους μου καλή δύναμη. Να κάνουμε ένα καλό αγώνα. Έτσι κι αλλιώς συνοδοιπόροι θα είμαστε στο δήμο της Αθήνας τα επόμενα χρόνια, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών. Να κρατήσουμε ψηλά τον πολιτικό πολιτισμό. Έχουμε γίνει μια πόλη τού ό,τι να ‘ναι. Δεν υπάρχει καμία απαγόρευση. Πρέπει να μπουν κανόνες. Χρόνια τώρα ξανά και ξανά το θέμα καθαριότητα έχει τον πρώτο λόγο. Όλοι οι δήμαρχοι που υπήρξαν μέχρι τώρα ήταν για τα μπάζα; Δεν το πιστεύω. Κάτι άλλο φταίει. Κάτι πρέπει να αλλάξει. Μην δαιμονοποιούμε, δεν θα κάνω απολύσεις. Θέλουμε σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Τα σκουπίδια δεν έχουν ιδεολογία. Αυτό γίνεται στην Ευρώπη, αυτό γίνεται στους περισσότερους δήμους στην Ελλάδα. Δεν έχουμε κανένα λόγο να λειτουργήσουμε φοβικά. Ας δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας για μια πόλη καθαρή.

Νίκος Σοφιανός: Τις ευχές μου και από μένα. Ας μπούμε στο θέμα γιατί έχουμε πρόβλημα και μάλιστα μεγάλο. Πριν τα μνημόνια είχαμε 3.200 εργαζόμενους, τώρα 1.800. Αυτό εισπράττουμε σήμερα στην αποκομιδή και την καθαριότητα. Χρειάζονται προσλήψεις, χρειάζεται συντήρηση μηχανημάτων. Σήμερα έχουμε συρρίκνωση της υπηρεσίας. Πώς θα γίνει; Εκεί που μπαίνει ο ιδιώτης, μεγαλώνει το κόστος. Η επιλογή που θα γίνει έχει σημασία. Υπάρχει κόστος, υπάρχουν κέρδη. Υπάρχει φτώχεια, ανέχεια, ανεργία. Πρέπει να γίνει μείωση των τελών, να εξαιρεθούν οι ανήμποροι. Δεν μπορεί παντού να πληρώνουν τα ίδια. Πρέπει να υπάρξουν ζώνες.

Π. Γερουλάνος: Έκανα μία βόλτα με ένα απορριμματοφόρο. Είδα δημόσιο οργανισμό να κατεβάζει 14 κάδους χαρτιού. Δεν φταίνε μόνο οι πολίτες όταν δεν κάνουν ανακύκλωση. Όλοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Επί συγκεκριμένου αντιδημάρχου τα απορριμματοφόρα του δήμου μειώθηκαν στα είκοσι. Σήμερα κυκλοφορούν 120. Αναρωτιούνται οι εργαζόμενοι, αυτή η μείωση έγινε τυχαία ή σκόπιμα; Αυτός ο αντιδήμαρχος σήμερα είναι συνεργάτης του κ. Μπακογιάννη. Βγάλτε το συμπέρασμά σας.

Ν. Ηλιόπουλος: Αν πρέπει να συμφωνήσουμε κάπου, πρέπει να πούμε ότι τα πράγματα πρέπει να πάνε αλλιώς. Αν δεν θέλουμε να αλλάξουν τότε, λέμε τα σκουπίδια δεν έχουν ιδεολογία και διάφορα άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Και ιδεολογία έχουν και αντιθέσεις υπάρχουν και συγκρούσεις υπάρχουν και συμφέροντα είναι πίσω από τη διαχείριση των απορριμάτων. Πρέπει να απαντήσουμε στο 5 προς 1 ή 1 προς 1. Το 5-1 σημαίνει ιδιωτικοποίηση. Διαχείριση απορριμμάτων σημαίνει περιβάλλον, αποκομιδή, ανακύκλωση, διαλογή στην πηγή, εργαζόμενοι με δικαιώματα και μέτρα ασφάλειας στην εργασία, συντήρηση οχημάτων κ.λπ.

Κ. Μπακογιάννης: Τώρα δεν θέλω κακιούλες. Δεν θα ασχοληθώ με το ποιος ήταν ο δήμαρχος, ποιος ήταν ο αντιδήμαρχος και πού είναι τώρα, ποιον υποστηρίζει ο δήμαρχος κ.λπ. Ο κ. Ηλιόπουλος ανέδειξε ένα σοβαρό θέμα και πρέπει να το συζητήσουμε. Το καλοκαίρι του 2020 η Φυλή γεμίζει και τότε δεν θα έχουμε πού να πάμε τα σκουπίδια. Το αντέχουμε αυτό; Όχι. Πρέπει να συνεννοηθούμε τι θα κάνουμε, πώς θα το αντιμετωπίσουμε.

Ν. Σοφιανός: Ξορκίζουμε την ιδιωτικοποίηση, αλλά είναι εδώ. Με αυτή την κυβέρνηση, όπως και με την προηγούμενη. Η ανακύκλωση, οι μπλε κάδοι, είναι ιδιωτικές εταιρίες και μάλιστα οι δήμοι παρέχουν δωρεάν την αποκομιδή. Η υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα είναι ζήτημα κομβικό και μάλιστα με εργαζόμενους με πλήρη δικαιώματα. Μου κάνει εντύπωση που κανένας δεν μίλησε για το ποιος πληρώνει για να είναι η Αθήνα καθαρή. Με το ποιος ξεζουμίζεται. Σαράντα εκατομμύρια μείωση είχαν οι εργαζόμενοι στο μισθό τους. 6,5 ευρώ τέλη πληρώνουν οι επαγγελματίες. Πρέπει να υπάρξει μείωση.

 

Δημοκρατία vs καταστολή

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δικαίωμα ασφάλειας κίνησης μέσα στην πόλη. Ποια είναι η άποψή σας;

Νάσος Ηλιόπουλος: Η ασφάλεια είναι θέμα δημοκρατίας και μια πόλη που δεν είναι δημοκρατική παράγει το φόβο. Μια πόλη με φοβισμένους ανθρώπους, δεν μπορεί να είναι δημοκρατική. Η κρίση έβαλε ανθρώπους στο περιθώριο και αυτές οι πολιτικές δημιούργησαν το φόβο και την ανασφάλεια. Η παρέμβαση με κοινωνική πολιτική είναι αυτή που επαναφέρει το αίσθημα της ασφάλειας. Εμείς είμαστε υποψήφιοι δήμαρχοι και όχι υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Τι πρέπει να κάνει ο δήμος: το πρώτο είναι φωτισμός στην πόλη. Το 2018, είχαμε μηδενική επέκταση φωτισμού. Δεύτερον, ενίσχυση των οικιών των υποβαθμισμένων περιοχών. Έχει δυνατότητες. Έχει και δεν το έκανε. Τρίτον, να ενισχύσει την εμπορική δραστηριότητα στις υποβαθμισμένες γειτονιές. Όπου υπάρχει μικτή δραστηριότητα χρήσης, υπάρχει αναβάθμιση της γειτονιάς. Τέταρτον, ο πολιτισμός που πρέπει να πηγαίνει και στις γειτονιές της Αθήνας, είναι πολύ πιο ασφαλείς χωρίς του νεοναζί. Ο φόβος δηλητηριάζει τις ψυχές των ανθρώπων. Χωρίς αυτό το φόβο, δεν θα είχαμε λιντσάρισμα ενός νέου ανθρώπου μέρα μεσημέρι. Η αριστερά ποτέ δεν κάλυψε μαφίες.

Κώστας Μπακογιάννης: Προσυπογράφω ένα προς ένα όσα είπε ο κ. Ηλιόπουλος, που δείχνει ότι υπάρχει περιθώριο συνεννόησης. Όμως δεν πρέπει να βγάλουμε απ’ έξω και την καταστολή. Χρειάζεται ενιαίο συντονιστικό κέντρο, όπου θα συμμετέχουν όλοι οι συναρμόδιοι φορείς. Σύμπραξη της ελληνικής και της δημοτικής αστυνομίας. Επεξεργασμένο ολιστικό πρόγραμμα. Αξιοποίηση νέων τεχνολογικών. Επίσης, η Αθήνα χρειάζεται επίθεση πολιτισμού. Μπορούμε να ενοποιήσουμε το χώρο γύρω από το μουσείο, το Πολυτεχνείο και το Ακροπόλ και να το κάνουμε χώρο πολιτισμού.

Νίκος Σοφιανός. Υπάρχει πρόβλημα. Τα κυκλώματα μεγαλώνουν γύρω από τα ναρκωτικά, την πορνεία, το λαθρεμπόριο, είναι υπαρκτά και σε όλη την Αθήνα. Αυτά, όμως, δεν μπορούν να οδηγούν στην ατζέντα του «νόμος και τάξη». Γιατί αυτή η ατζέντα τροφοδοτεί ακροδεξιά ρητορική και νεοναζιστική προπαγάνδα, την οποία βεβαίως την νομιμοποιούμε όταν αποδεχόμαστε λογικές των ναζιστών και όταν καθυστερούμε τέσσερα χρόνια να τους δικάσουμε. Επίσης, άπτεται το θέμα αυτό και με την ποιότητα ζωής στην πόλη.

Παύλος Γερουλάνος: Θέλουμε μια πόλη ζωντανή. Θέλουμε να πηγαίνουμε στο σπίτι μας και να μην φοβόμαστε τις διάφορες συμμορίες. Αυτή είναι η ανασφάλεια της καθημερινότητας και δεν μπορούμε να τη βλέπουμε μόνο μέσα από την καταστολή, αλλά και από τη συνεργασία. Εμείς προτείνουμε να λειτουργήσουν συμβούλια της γειτονιάς, όπου οι δημότες θα ενεργοποιηθούν και θα δώσουν λύσεις στα προβλήματά τους σε συνεργασία με το δήμο, που σήμερα είναι ξεκομμένος και απόμακρος. Ο δήμος οφείλει να τηρεί την ιεράρχηση των πολιτών και να δρα γρήγορα, γιατί όσο αφήνουμε τη γειτονιά εγκαταλελειμμένη τόσο πιο πολύ η ανομία μεγαλώνει. Τέλος, η συνεργασία του δήμου με την αστυνομία για την αντιμετώπιση του εγκλήματος είναι απαραίτητη.

 

Προσφυγικό: Φιλοξενία για όλους ή υπό όρους

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τι θα κάνατε με το μεταναστευτικό και τις καταλήψεις που υπάρχουν στην Αθήνα;

Ν. Σοφιανός: Δεν είναι σωστό να μπερδεύουμε το μεταναστευτικό με το προσφυγικό. Είναι λάθος να τα συζητάμε μαζί. Η Αθήνα με βάση την τελευταία απογραφή είχε 23% μετανάστες. Οι μετανάστες είναι στοιχείο αυτής της πόλης. Αν φύγουν, τα μισά σχολεία θα κλείσουν. Εμείς θεωρούμε απαράδεκτο το καθεστώς των καταλήψεων. Υπάρχει πρόβλημα με τον εγκλωβισμό των προσφύγων μετά τη συμφωνία με την Τουρκία, την οποία έχουμε καταγγείλει από το 2016. Είναι απαράδεκτο να μένουν άνθρωποι στα κοντέϊνερ, πρέπει να πάνε σε σπίτια.

Π. Γερουλάνος: Το μεταναστευτικό και το προσφυγικό είναι μια πραγματικότητα με την οποία θα ζήσουμε. Δεν θα φύγει ως δια μαγείας. Το θέμα είναι πώς αυτοί οι άνθρωποι θα ενταχθούν στην κοινωνία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δυστυχώς, δεν υπάρχει σχέδιο ένταξης. Υπάρχουν τρία επίπεδα που πρέπει να τα δούμε. Στο δήμο, την περιφέρεια και την ΕΕ. Στο δήμο πρέπει να δούμε τη γλωσσομάθεια και τη διαμονή. Στην περιφέρεια και στη χώρα την ισοκατανομή και στην ΕΕ να διεκδικήσουμε τα εργαλεία για να δώσουμε λύσεις και ταυτόχρονα να συνεργαστούμε για να αναχαιτίσουμε το ρατσισμό και την ξενοφοβία.

Ν. Ηλιόπουλος: Το μεταναστευτικό και το προσφυγικό είναι παγκόσμια πραγματικότητα, δεν είναι μόνο ελληνική. Η Αθήνα δεν ζει αυτή την πραγματικότητα πρώτη φορά. Θυμάμαι τη δεκαετία του΄90 στο σχολείο που άρχισαν να έρχονται παιδιά με γλωσσικά προβλήματα. Με αυτά τα παιδιά μεγαλώσαμε μαζί. Θυμάμαι επίσης και τότε το φόβο ότι η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να σηκώσει αυτό το βάρος, αυτό το πρόβλημα. Απεδείχθη ότι είχαν άδικο. Η Αθήνα είναι μια μητροπολιτική πόλη ευρωπαϊκή, πολυπολιτισμική και οι άνθρωποι αυτοί είναι τμήμα της ταυτότητάς της. Το θέμα είναι οι πολιτικές ένταξης, εδώ είναι το πρόβλημα. Πολιτική ένταξη σημαίνει στέγαση, γλωσσομάθεια και στους γονείς, πολιτικές απασχόλησης και συμμετοχή στα κοινά, ψήφο στις δημοτικές εκλογές, άρα και συνταγματική αναθεώρηση.

Κ. Μπακογιάννης: Βλέπω ενθουσιασμό στην κερκίδα σας, κύριε Ηλιόπουλε, το πάτε πάρα πολύ καλά. Βλέπω τους έχετε ευχαριστήσει όλους τους δικούς σας. Να πάμε τώρα στην πραγματικότητα. Στη χώρα μας, η κοινωνία προηγήθηκε της πολιτείας, ακριβώς αντίθετα από τις άλλες χώρες. Θα καταθέσω τρεις προτάσεις που τις έχουμε αντλήσει από τη διεθνή εμπειρία. Ανταποδοτική στέγαση (από το Βερολίνο), που σημαίνει υποχρεώσεις από την άλλη μεριά (γλωσσομάθεια κ.λπ.). Σχέδιο συντονισμού των ΜΚΟ (από την Βαρκελώνη), που λειτουργούν υπό τον δήμο, που τις ελέγχει και τις αξιολογεί. Μοίρασμα των παιδιών σε όλα τα σχολεία της πόλης (Άμστερνταμ).

 

Οι πόροι του δήμου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ποιες αρμοδιότητες πρέπει να έχει η τοπική αυτοδιοίκηση, τι πόρους και τι θα κάνετε εσείς γι΄ αυτά;

Κ. Μπακογιάννης: Υπάρχουν 23.142 αρμοδιότητες στο κεντρικό κράτος και στην αυτοδιοίκηση 650. Εδώ είναι η κακοδαιμονία. Να συμφωνήσουμε σε ένα κοινό πλαίσιο και να το διεκδικήσουμε, όποια κυβέρνηση είναι πάνω. Προτείνω όλοι οι δρόμοι, διαβάσεις, γέφυρες κ.λπ. να περάσουν στο δήμο, όλο το πράσινο στο δήμο. Να καταργηθεί η εταιρία ανάπλασης της Αθήνας. Να δοθεί ο ΕΝΦΙΑ ως πόρος στην αυτοδιοίκηση. Να πληρώσουν δημοτικά τέλη και τα υπουργεία.

Ν. Σοφιανός: Οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα όφειλαν να μεταβιβάσουν αρμοδιότητες με πόρους στην αυτοδιοίκηση. Εδώ έχουμε προϋπολογισμούς με 75% ίδιους πόρους, ενώ δεν αποδίδονται οι συνταγματικά κατοχυρωμένες ενισχύσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό. Δεν αποδίδεται ο φόρος παρεπιδημούντων. Ο ΕΝΦΙΑ είναι άδικος και παράνομος φόρος που πρέπει να καταργηθεί.

Π. Γερουλάνος: Τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά. Σήμερα έχουμε ένα σύστημα που δίνει στην αυτοδιοίκηση με το σταγονόμετρο. Συμφωνώ να ζητήσουμε ό,τι θέλετε. Όμως όταν δεν γίνεται μέσω των θεσμών, τότε γίνεσαι δήμαρχος-ακτιβιστής και προχωράς μόνος με τους κατοίκους.

Ν. Ηλιόπουλος: Μου κάνει εντύπωση ότι κανείς δεν αναφέρθηκε στη συνταγματική αναθεώρηση. Θέλουμε να αποκεντρώσουμε το κράτος; Τότε, όλοι οι πολιτικοί χώροι πρέπει να απαιτήσουμε και να ζητήσουμε να γίνει συνταγματική κατοχύρωση. Θα καταργήσουμε την αποκεντρωμένη διοίκηση; Αρμοδιότητες σημαίνει πόρους και αυτό πρέπει να είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο. Μέτρα όπως η μεταφορά του ΕΝΦΙΑ που κάνει τους φτωχούς δήμους φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους, είναι άδικος. Θέλουμε αναδιανομή των πόρων. Δεν έχω πρόβλημα με τον μητροπολιτικό δήμο. Έχω με τον αναποτελεσματικό δήμο και ο δήμος Αθηναίων ήταν αναποτελεσματικός. Από τα 85 εκατομμύρια που έχει δεσμεύσει από την περιφέρεια, έχει απορροφήσει τα 10. Ενώ από τα 40 εκατομμύρια του τεχνικού προγράμματος, υλοποιήθηκαν τα δύο. Τα υπόλοιπα λείπουν από τους δημότες. Λείπουν δηλαδή επτά κλειστοί αθλητικοί χώροι, ένας σε κάθε κοινότητα κ.λπ. Στο Φιλόδημο δεν μπήκε καν. Έχουμε έναν πλούσιο δήμο, αναποτελεσματικό. Η ανάπλαση της Αθήνας ΑΕ έχει ρόλο. Τα προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας μετά από τόσα χρόνια θα ανακαινιστούν. Σήμερα είναι αναγκαία και δίνει λύσεις εκεί που τίποτα δεν προχωρούσε.

 

Σημείωση:
Ο χώρος δεν μας επιτρέπει να παρουσιάσουμε τις θέσεις των υποψηφίων για τα ναρκωτικά και μια ενδιαφέρουσα σύγκρουση του κ. Ηλιόπουλου με τον κ. Μπακογιάννη, τα οποία θα παρουσιάσουμε στην επόμενη «Εποχή».

Επιμέλεια: Πέτρος Ζούνης