Θεσσαλονίκη: Ιστορική μνήμη και πάρκινγκ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πάμπολλες συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Θεσσαλονίκης έχει απασχολήσει το θέμα της ανάπλασης της πλατείας Ελευθερίας.
Η πρόταση της διοίκησης Μπουτάρη είναι να γίνει η πλατεία, από πάρκινγκ που (παρανόμως) είναι σήμερα, χώρος μνήμης και πρασίνου. Πρόταση που από την αρχή υποστήριξε σθεναρά η Ανοιχτή Πόλη, μια και από το 2013 είχε καταθέσει ανάλογη πρόταση η παράταξή μας. Η πλατεία Ελευθερίας έχει πολλά σημαινόμενα για την πόλη μας, τη Θεσσαλονίκη.
Εκεί είχαν έρθει οι πρώτοι πρόσφυγες στην πόλη μετά τη μικρασιατική καταστροφή. Σε αυτή την πλατεία είχαν μείνει κάτω από τον ήλιο και τη βροχή οι πενήντα χιλιάδες έλληνες εβραίοι συμπολίτες μας, πριν τους οδηγήσουν στα στρατόπεδα θανάτου οι ιδεολόγοι του ναζισμού στην Κατοχή. Σε αυτή την πλατεία υπάρχει το μνημείο για τους Θεσσαλονικείς, θύματα του Ολοκαυτώματος, και από αυτή την πλατεία ξεκινάει κάθε χρόνο η πορεία μνήμης προς τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό.
Γι’ αυτό και στην προτεινόμενη ανάπλαση ονομάζεται χώρος μνήμης και πρασίνου.
Σύσσωμη η αντιπολίτευση, πλην ημών και της παράταξης του ΚΚΕ, αντιδρά τόσο στην αρχική πρόταση της ανάπλασης, όσο και σε συνοδευτικές προτάσεις, όπως για κυκλοφοριακές ρυθμίσεις και την αποβολή του σημερινού ενοικιαστή του πάρκινγκ, ώστε να αρχίσουν αμέσως οι εργασίες.
Η αιτιολογία είναι πως για την πόλη είναι απαραίτητος αυτός ο χώρος στάθμευσης, και στη μελέτη για την ανάπλαση πρέπει να προστεθεί και μελέτη υπόγειου πάρκινγκ. Πράγμα που βέβαια σημαίνει μακροχρόνια καθυστέρηση του όλου έργου, και με απρόβλεπτες συνέπειες, μια και υπάρχουν αρκετοί που λένε πως θα βρεθούν αρχαία (συγκεκριμένα το παραλιακό τείχος), ή νερό, ή και τα δύο. Και βέβαια πως η κοστολόγηση ενός τέτοιου πάρκινγκ θα είναι ασύμφορη για την τελική κατασκευή του έργου.
Πρωτοστατούντας στην αντίδραση για την άμεση έναρξη εργασιών, για τη μετατροπή ενός χώρου στάθμευσης σε χώρο μνήμης και πρασίνου, ο ανεξαρτικοποιηθείς από την παράταξη Μπουτάρη, Ανδρέας Κουράκης, ο οποίος τον τελευταίο χρόνο συχνά μας ξάφνιασε με τις απόψεις του, πχ για το Μακεδονικό. Απόψεις που δεν συνάδουν με την πολιτική του ιστορία.
Ο επίσης ανεξαρτικοποιηθείς, αλλά από την παράταξη της Ανοιχτής Πόλης, Γιώργος Αβαρλής και η επικεφαλής της οικολογικής παράταξης Γειτονιές σε Δράση, που ανεξαρτικοποιήθηκε από τον εαυτό της, Μόνικα Αιβάζογλου. Και των τριών οι πρώην παρατάξεις έχουν άλλη άποψη, η δε τελευταία παράταξη, οι Γειτονιές σε Δράση, εξέφρασε έντονα τη δυσφορία της για τη στάση της εκπροσώπου της. Οι παραπάνω μετέχουν ως υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι στην παράταξη του κ. Βούγια, που υποστηρίζει την ανάπλαση χωρίς προϋποθέσεις. Στο θέατρο του παραλόγου έρχονται να προστεθούν και νυν δημοτικοί σύμβουλοι της δεξιάς, που θα είναι εκ νέου υποψήφιοι, με υποψήφιο δήμαρχο που έχει εκφραστεί υπέρ της ανάπλασης!

Άλογες συμπεριφορές

Το άγχος της επανεκλογής και της δημοσιότητας, προστιθέμενο σε δίκαιες ή άδικες πικρίες για τις παρατάξεις με τις οποίες είχαν εκλεγεί, οδηγεί σε άλογες συμπεριφορές τόσο τους εν γένει φωνασκούντες χωρίς αιτία, όσο και σοβαρούς ανθρώπους που φαίνεται να έχουν χάσει το μέτρο.
Όμως απομένουν ακόμα 6 μήνες για την αλλαγή φρουράς και δεν επιτρέπεται η πόλη να μείνει ακυβέρνητη, ούτε να σταματήσει κάθε σημαντικό έργο, με τη σκέψη πως ο ή η νέα δήμαρχος θα έχει τη δική της/του πολιτική ατζέντα.
Κάθε θέμα που έρχεται στο δημοτικό συμβούλιο, πρέπει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα, τεχνοκρατισμό και με γνώμονα το καλό της πόλης. Με τον τρόπο, δηλαδή, που διαχρονικά αντιπολιτευόταν η Ανοιχτή Πόλη, ώστε να εξυπηρετήσει τις ανάγκες όλων των δημοτών. Επιβραβεύοντας τις θετικές παρεμβάσεις της διοίκησης και προτείνοντας θέματα που συχνά έγιναν αποδεκτά και υλοποιήθηκαν, όπως το «Και Μετρό και Αρχαία» , η καθιέρωση της 30ης 0κτώβρη ως μέρας απελευθέρωσης της πόλης από τους Ναζί, η παραχώρηση του Ορφανοτροφείου της Τούμπας στο δήμο ως πνεύμονα πρασίνου και πάρκου για ΑΜΕΑ, αντί να γίνει πολυόροφο άσυλο ανιάτων από την εκκλησία και άλλα. Ενώ αντιπολιτευόταν με εμπεριστατωμένα επιχειρήματα και αντιπροτάσεις όσα ήταν εις βάρος της πόλης, όπως τα τραπεζοκαθίσματα, το οκταόροφο της εκκλησίας στο πάρκο της ΧΑΝΘ, την υπερβολική επιχορήγηση στην Αγιορείτικη Εστία.
Μια παράταξη με ιστορία και συνέπεια, που συνεχίζει ως βασικός πυλώνας της νέας παράταξης που διεκδικεί το δήμο, με υποψήφια δήμαρχο την Κατερίνα Νοτοπούλου.

Ρία Καλφακάκου,
επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Θεσσαλονίκη Ανοιχτή Πόλη»