Το πνεύμα της λιτότητας οδηγεί το Μαξίμου

Η συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών στη Βουλή μπορεί να πέρασε απαρατήρητη λόγω κορωνοϊού, ήταν όμως αποκαλυπτική των προθέσεων και των αντιλήψεων που την καθορίζουν, τόσο της κυβέρνησης της ΝΔ, όσο και της αντιπολίτευσης, όχι μόνο της αξιωματικής.
Αποκρούοντας τις προτάσεις της αντιπολίτευσης για επαρκή γενναία μέτρα προστασίας των εργαζομένων και των επιχειρήσεων, τώρα και όχι εάν και εφόσον χρειαστεί, ο κ. Μητσοτάκης τις χαρακτήρισε «ατελείωτες παροχές», που «στέλνουν από τώρα την Ελλάδα σε καινούργιο μνημόνιο». Αποκαλύπτοντας έτσι τη ρίζα της πολιτικής του, που δεν είναι άλλη από τη λογική της λιτότητας. Η οποία εξηγεί και την εκκρεμότητα που άφησε η απάντηση Πέτσα στο ερώτημα για τη φημολογούμενη περικοπή συντάξεων.
Οι δημόσιες δαπάνες, που κρίνονται τόσο αναγκαίες σήμερα για τη στήριξη του εισοδήματος των εργαζομένων και την επιβίωση των επιχειρήσεων, για τους νεοφιλελεύθερους του Μαξίμου δεν είναι μόνο επικίνδυνες, γιατί θεωρούνται «παροχές», αλλά και γιατί υπονομεύουν το οικοδόμημα της δημοσιονομικής αυστηρότητας, που καταλήγει στο φόρτωμα του κόστους της κρίσης στους οικονομικά ανίσχυρους. Γι’ αυτό κρίνεται αναγκαία η ανάσυρση του φόβητρου ενός νέου μνημονίου.
Στον αντίποδα κινήθηκε η τοποθέτηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα, που τόνισε πως μ’ αυτή την πολιτική είναι ορατός ο στρατηγικός κίνδυνος να συρρικνωθεί δραματικά η οικονομία, ώστε να είναι αδύνατο να επανέλθει μετά την πανδημία. Και, επίσης, στο μεταξύ, να καταβαραθρωθούν οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις λόγω αδυναμίας και να αντέξουν οι μεγάλες και ισχυρές, που θα είναι οι μόνες σε θέση να ωφεληθούν από τις καθυστερημένες ενισχύσεις.