Το τέλος της απάτης

 

O σοφός λαός μας όταν θέλει να αναφερθεί σε κάποιον που κάνει κρυφά μια επονείδιστη πράξη -πιστεύοντας ότι εξαπατά τους άλλους και τελικά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αποκαλύπτεται- λέει χαρακτηριστικά: «αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη, αγαπάει και τον νοικοκύρη».
Πόσο πραγματικά ταιριάζει η ρήση αυτή στον Κυρ. Μητσοτάκη, που με εντελώς ανεύθυνο τρόπο -για ένα τόσο σοβαρό εθνικό θέμα, όπως είναι το «Μακεδονικό»- προσπάθησε να κερδοσκοπήσει πολιτικά για να αποκομίσει μικροκομματικά οφέλη.
Ο κύριος αυτός, λοιπόν, έχοντας υποταχθεί πλήρως στην ακροδεξιά πτέρυγα του κόμματός του και χρησιμοποιώντας κάθε θεμιτό και αθέμητο μέσο, προκειμένου να γίνει πρωθυπουργός και να επαναφέρει στην εξουσία τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που χρεοκόπησαν τη χώρα και βύθισαν στη δυστυχία το λαό μας, δεν δίστασε να «παίξει» με το «Μακεδονικό» και να προκαλέσει διχασμό στο λαό μας, χωρίζοντας τον σε «πατριώτες» και «προδότες», με ό,τι αρνητικό συνεπάγεται μια τέτοια πολιτική.
Συμπορεύτηκε καιροσκοπικά με την εγκληματική οργάνωση «Χρυσή Αυγή» και άλλες ακραίες εθνικιστικές ομάδες, δίνοντας της μάλιστα τη δυνατότητα να βγει από την κρυψώνα της και να πρωτοστατήσει στα συλλαλητήρια. Έτσι παρέσυρε πολλούς συμπατριώτες μας με εθνική ευαισθησία, αλλά με άγνοια των δεδομένων του προβλήματος και με αδυναμία να εκτιμήσουν -λόγω του φανατισμού που προκλήθηκε- πόσο πατριωτική και επωφελής για τη χώρα μας ήταν η πολιτική της κυβέρνησης στο συγκεκριμένο θέμα.

Η κοινή γραμμή

Είναι γνωστό βέβαια ότι εδώ και πάνω από μία δεκαπενταετία, η θέση όλων των κομμάτων πάνω στο εθνικό αυτό θέμα -εκτός του ΛΑΟΣ- στο οποίο μετακόμισε η Νέα Δημοκρατία- ήταν η εξής: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό erga onnes, δηλαδή έναντι όλων και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό.
Αυτή τη γραμμή ακολούθησε η κυβέρνηση πετυχαίνοντας μια λύση χάρις και στην παρουσία του Ζόραν Ζάεφ στην πρωθυπουργία της γείτονος -που πριν δεν θα μπορούσαμε ούτε να την ονειρευτούμε! Μια λύση με σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό -Βόρεια Μακεδονία- έναντι όλων, με αλλαγή του Συντάγματος, ώστε να απαλειφθούν οι αλυτρωτικές σε βάρος της χώρας μας αναφορές και επιπλέον με παραδοχή από τη μεριά των γειτόνων μας ότι η γλώσσα και ο πολιτισμός τους δεν έχουν καμία σχέση με το αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και ακόμη ότι ο Φίλιππος, ο Μέγας Αλέξανδρος και ό, τι αναφέρεται στην αρχαία Μακεδονία δεν έχουν καμία σχέση με την ιστορία τους, αλλά ανήκουν στην αντίστοιχη ελληνική.
Αυτή τη συμφωνία, λοιπόν, για την οποία θα έπρεπε να πανηγυρίσουμε, την κατασυκοφάντησαν και την χαρακτήρισαν προδοτική!
Έτσι λοιπόν σήμερα, που κάθε μέρα αυξάνει ο εξ ανατολών κίνδυνος, έχουμε στα βόρεια σύνορά μας μια φιλική χώρα, της οποίας μάλιστα εγγυόμαστε την ασφάλεια της με το στρατό και την πολεμική μας αεροπορία, κάτι που διαφορετικά θα έκανε η Τουρκία. Παράλληλα, η χώρα μας έχει κερδίσει αξιοπιστία αναβαθμίζοντας τη θέση της στη διεθνή σκηνή και κερδίζοντας διεθνή ερείσματα.

Ο καιροσκοπισμός

Βέβαια, ο καιροσκοπισμός του Κ. Μητσοτάκη τον οδήγησε -ενώ στην αρχή ήταν υπέρ της λύσης που απέρρεε από την εθνική γραμμή, στη συνέχεια να δηλώσει ότι θα ακολουθήσει μόνο… αν την ακολουθήσει και ο Καμμένος (!), θέλοντας έτσι να δημιουργήσει προβλήματα στην κυβέρνηση. Όταν όμως είδε την επιτυχία του πρώτου συλλαλητηρίου, άλλαξε γραμμή και το έπαιξε αδιάλλακτος «μακεδονομάχος». Βεβαίως δεν παρέλειψε πριν τη συμφωνία να στείλει στον Ζάεφ την κα. Σπυράκη ζητώντας του να μην υπογράψει τη συμφωνία αυτή με τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά να περιμένει να γίνει αυτός πρωθυπουργός, μιας και ο ΣΥΡΙΖΑ και ως αντιπολίτευση θα συμφωνούσε!
Και να που ερχόμαστε στο ρητό που ανέφερα στην αρχή του άρθρου. Την προηγούμενη Κυριακή 30.06.19 στην εφημερίδα «Ντοκουμέντο» δημοσιεύτηκε επιστολή του Κ. Καραμανλή προς τον πρόεδρο Τζωρτζ Μπους, με ημερομηνία 8/4/2005, στην οποία ο Κ. Καραμανλής αποδέχεται την ονομασία «Μακεδονία – Σκόπια» που πρότεινε ο μεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς και μάλιστα χωρίς αλλαγή του Συντάγματος της χώρας αυτής και με τη δυνατότητα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό να ονομάζεται σκέτο «Μακεδονία». Και, βέβαια, με καμία αναφορά στην γλώσσα και την εθνότητα, που όπως επισημαίνουν «Τα Νέα», τόσο η μια όσο και η άλλη θα ονομάζονταν Μακεδονική. Άλλωστε και ο Κ. Καραμανλή και η υπΕΞ Ντόρα Μπακογιάννη, αλλά και ο πρέσβης Πέτρος Μολυβιάτης, είχαν δηλώσει σε αμερικανούς αξιωματούχους ότι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να περιέχεται στο όνομα της ΠΓΔΜ το όνομα Μακεδονία, ενώ ο Κ. Καραμανλής είχε πει στον αμερικανό Πρέσβη Ντάνιελ Σπέρχαρτ ότι δέχεται μια οποιαδήποτε σύνθετη ονομασία: «Νέα, Βόρεια, Άνω, οποιαδήποτε Μακεδονία».
Βέβαια όλα αυτά ήταν γνωστά από διαρροές. Όμως η αποκάλυψη της επιστολής του Κ. Καραμανλή στον Τζωρτζ Μπούς με το συγκεκριμένο περιεχόμενο έχει άλλη βαρύτητα και αποτελεί αδιάσειστο τεκμήριο που αποδεικνύει τον καιροσκοπισμό και την ανευθυνότητα του Κ. Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας σε ένα μείζον εθνικό θέμα, πέρα από όλα τα άλλα αρνητικά τους ων ουκ έστιν αριθμός.
Έτσι, λοιπόν, προκύπτει εύλογα το ερώτημα: Σε αυτό το κόμμα και σ’ αυτόν τον πολιτικό αρχηγό θα εμπιστευτούν οι Έλληνες την ερχόμενη Κυριακή το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους;

Διονύσης Φραγκούλης