Βάσω Λέβα υπ. βουλεύτρια Φθοιώτιδας

Αξιοπρέπεια, Δικαιοσύνη, Δημοκρατία

Ο ΣΥΡΙΖΑ τραβάει την ανηφόρα. Με σημαίες λέξεις απλές, που αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων. Λέξεις που σμπαραλιάστηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Λέξεις που σήμερα συγκινούν επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται να τις νοηματοδοτήσει αλλιώς, στο αρχικό τους νόημα για τις ανάγκες του σήμερα. 
ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Για την αξιοπρέπεια των εκπτωχευμένων ανθρώπων, που σε πείσμα του νεοφιλελευθερισμού (το σύγχρονο όνομα του κηρύγματος της ανισότητας) εξακολουθούν να διεκδικούν τη συμμετοχή τους στην παραγωγή, τη νομή και τη χρήση των κοινωνικών αγαθών, ως πολίτες και όχι ως παρίες. Αυτή ακριβώς είναι η βαθύτερη ουσία του προγράμματος των άμεσων μέτρων του ΣΥΡΙΖΑ, που αντιπαραθέτει τις αδιαπραγμάτευτες ανθρώπινες ανάγκες (εισόδημα αξιοπρεπούς επιβίωσης, υγεία, παιδεία, προοπτικές έντιμης, όχι εκβιασμένης, εργασίας για όλους) στις περίπλοκες τεθλασμένες της κερδοφορίας των ολίγων, με όποια αρκτικόλεξα κι αν σηματοδοτούνται (ΔΝΤ, ΤΧΣ, ΕΚΤ κ.ο.κ.). Κι αυτό είναι το είδος της διαπραγμάτευσης που διεκδικεί η αυριανή κυβέρνηση όλων όσων –και είναι οι πολλοί– εξακολουθούν να πιστεύουν πως τίποτε δεν είναι φετίχ, εκτός απ’ την αξιοπρέπεια των λαών και των ανθρώπων.
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Με πολλές διαστάσεις. Επειδή αυτοί που αδίκησαν έναν ολόκληρο λαό ψευδόμενοι και το 2009 και το 2012 –κι ακόμα ψεύδονται, το μέιλ Χαρδούβελη η πιο πρόσφατη απόδειξη– είναι δίκαιο να φύγουν. Κι όσοι, ενώ καταχρώνται δημοσίων χρημάτων και εμπιστοσύνης, έχουν μόνιμη ασυλία από νομοθέτες που φτιάχνουν νόμους κατά παραγγελία και γραφειοκρατίες που καθυστερούν όσο χρειάζεται για παραγραφές, είναι δίκαιο να νιώσουν τον ίλιγγο που ως τώρα νιώθουν μόνον τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, οι κατεστραμμένοι μικροεπιχειρηματίες, οι άνεργοι, τα θύματα των εξώσεων. Κι επειδή, κυρίως, η πλάστιγγα του δικαίου πρέπει να γείρει και προς την πλευρά του ηθικού, χωρίς γκιλοτίνες αλλά με σαφή θέση και άποψη, μια ολόκληρη κοινωνία το ζητάει. 
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Όταν οι άνθρωποι γίνονται από εργαζόμενοι παρίες κι η δικαιοσύνη είναι επιλεκτικά τυφλή, τότε οι πολίτες γίνονται πελάτες κι η δημοκρατία ολιγαρχία και αυταρχισμός των ισχυρών και των τυχάρπαστων. Απέναντι σ’ αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ, με τους αγώνες του και το πρόγραμμά του, δείχνει το δρόμο για μια δημοκρατική ανοικοδόμηση του πολιτικού σκηνικού. Όμως, το δυνατό και το αδύνατο σημείο της δημοκρατίας είναι το ίδιο: η ενεργή συμμετοχή των πολιτών στα δρώμενα και τις αποφάσεις. Έτσι, μόνον, γίνονται οι αγανακτισμένοι του σήμερα συνειδητοί μαχητές της αξιοπρέπειας και φύλακες της δικαιοσύνης του αύριο. Έτσι φτάσαμε ως εδώ, αυτά εγγυόμαστε κι αυτά ζητάμε. Αυτοδυναμία του λαού απ’ τον καναπέ δεν υπάρχει.