Όλγα Στέφου
Θυμάστε τότε που…
Κυρίες και κύριοι, δεν χάσαμε. Αποτύχαμε. Το βάρος όλο πέφτει πάνω μας κι ανεξαιρέτως. Τι, τι ψιθυρίζεται; Ότι εσείς, λέτε, διαφωνούσαμε εξαρχής με τις επιλογές της επερχόμενης ήττας;…
Αντικομμουνισμός όπως παλιά
Θυμάμαι ένα ντοκιμαντέρ για τον Μακάρθι, όπου κάποιος λευκός Αμερικάνος, έχοντας στην αγκαλιά το νήπιο παιδί του, ούρλιαζε «είναι κομμουνιστές! Είναι κομμουνιστές!». Αναφερόταν και στον Ψυχρό Πόλεμο, βεβαίως,…
Πεθαμένη άνοιξη
Παλεύω με την εξάντληση. Δεν ξέρω αν μου επιτρέπεται μια τέτοια κατάθεση ψυχής ειδικά όταν όλες κι όλοι παλεύουμε για να επαναφέρουμε λίγη -μέσα μας- ηρεμία. Αλλά εγώ…
Άσχημη Αθήνα
«Όμορφη πόλη», αυτό που λέμε πόλη καθαρή, με κτίρια που της δίνουν έναν χαρακτήρα, πόλη πράσινη η Αθήνα δεν ήταν ποτέ. Ποτέ τα τελευταία εβδομήντα χρόνια, έστω. Όμορφη…
Επιθανάτιος ρόγχος
Είναι περασμένα μεσάνυχτα, μία μέρα μετά την πορεία, την τεράστια διαμαρτυρία που οι πολλοί είδαν την οργή του λαού και οι λίγοι είδαν συνθήματα μίσους, αποπολιτικοποίηση και πιθανό…
Το δικαίωμα στο πένθος
Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που να ματαιώνουν τόσο πολύ τις ανθρώπινες ανάγκες, όσο η αμφισβήτηση των συναισθημάτων μιας κοινωνίας. Να σου αρνούνται την οργή, γιατί δεν έχεις δικαίωμα…
Ρίχνοντας πέτρες στην Άνοιξη της ανθρωπότητας
Οι καλλιτέχνες γεμίζουν τους δρόμους. Οι καλλιτέχνες, πιο πριν, υπερασπίζονταν τους συναδέλφους τους που έπεσαν θύματα κακοποίησης. Οι καλλιτέχνες τώρα απειλούνται να σιωπήσουν, λες και υπήρξε ποτέ καθεστώς,…
Τον χάσαμε τον τέως
Τέτοιο πένθος είχαμε να δούμε από μάλλον ποτέ -τα τελευταία τριάντα χρόνια. Στα μαύρα ντυμένες παρουσιάστριες των ειδήσεων, αφιερώματα, να καθαρίζουν τάφους, να γράφουν συλλυπητήρια φτηνά, κυρίως να…
Σπάσε, καρδιά μου
Κάτι μέρες έχει συσσωρευτεί η ασχήμια του κόσμου και σκάει πάνω στα μούτρα σου και στάζει από τα μπατζάκια κι από τις κάλτσες και διαπερνά τους πόρους του…
Όσα δεν μας δείχνουν οι ταινίες
Με Χόλυγουντ μεγαλώσαμε -ας μη γελιόμαστε. Ακόμη και εις τας Ευρώπας, ακόμη και στην ευρωκομμουνιστική μας Αριστερά, με Χόλυγουντ μεγαλώσαμε γιατί το Χόλυγουντ είναι πάνω από όλα εξαγώγιμη…
Τα μικρά πράγματα των μεγάλων μας ονείρων
Τη δημοκρατία για να την κατανοήσουμε, έπρεπε να τη χάσουμε. Όλες οι μεταπολιτευτικές γενιές. Γι’ αυτό φέτος το Πολυτεχνείο μάς έχει συνταράξει: Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία.
Αίμα, σπέρμα, στέμμα
Υπήρχε ένα τρίπτυχο των παλιών, προ της χούντας, δημοσιογράφων που έλεγε ότι το κοινό είναι αδηφάγο. Ενδιαφέρεται μόνο για αίμα, σπέρμα και στέμμα. Το στέμμα το ξεφορτωθήκαμε -στα…
Στηρίξτε την Εποχή
Στηρίξτε την προσπάθειά μας για ανεξάρτητη δημοσιογραφία