ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
Στις αρχές Οκτωβρίου του 1967, μετά από αλλεπάλληλες συμπλοκές, ο Τσε και μια μικρή ομάδα συντρόφων περικυκλώθηκαν σε μια χαράδρα κοντά στο χωριό Λα Ιγκέρα της Βολιβίας
Στις 8 Οκτωβρίου 1967, τραυματισμένος στα πόδια και χωρίς σφαίρες, ο Τσε συνελήφθη ζωντανός από τον βολιβιανό στρατό. Μεταφέρθηκε στο μικρό σχολείο του χωριού.
Κατά τη διάρκεια της νύχτας ανακρίθηκε από αξιωματικούς και πράκτορες της CIA. Το πρωί της 9ης Οκτωβρίου, ύστερα από εντολή του προέδρου Μπαριέντος, εκτελέστηκε από τον λοχία Μάριο Τεράν, που του πυροβόλησε στο στήθος.
Λέγεται πως τα τελευταία λόγια του Τσε ήταν:
“Ξέρω ότι ήρθες να με σκοτώσεις. Πυροβόλα, δειλέ, θα σκοτώσεις μόνο έναν άνθρωπο.”
Από τη Ροζάριο της Αργεντινής ως τα βουνά της Βολιβίας, ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα αφιέρωσε τη ζωή του στην πάλη ενάντια στην εκμετάλλευση και τον ιμπεριαλισμό. Γιατρός, μαχητής, στοχαστής, σύμβολο· ένας άνθρωπος που έζησε τη θεωρία του Μαρξισμού μέσα στην πράξη.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’50, ταξίδεψε στη Λατινική Αμερική με μια μοτοσικλέτα, καταγράφοντας τη φτώχεια, την αδικία και την εξάρτηση των χωρών από τις ΗΠΑ. Εκεί γεννήθηκε μέσα του η επαναστατική συνείδηση.
Το 1954 βρέθηκε στη Γουατεμάλα, όπου υποστήριξε την προοδευτική κυβέρνηση Άρμπενς — ώσπου αυτή ανατράπηκε με πραξικόπημα από τη CIA. Από τότε, ο Τσε κατάλαβε πως η ελευθερία δεν χαρίζεται, κατακτιέται.
Το 1956 εντάσσεται στο κίνημα του Φιντέλ Κάστρο και συμμετέχει στην αποστολή Granma, που αποβιβάζεται στην Κούβα για να ξεκινήσει ο αντάρτικος πόλεμος κατά του δικτάτορα Μπατίστα. Στη Σιέρα Μαέστρα, ο Τσε ξεχωρίζει για την αυστηρότητά του, την πειθαρχία και την αφοσίωση στους μαχητές.
Μετά τη νίκη της Επανάστασης (1959), ο Τσε αναλαμβάνει Υπουργός Βιομηχανίας, Πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας και μέλος της νέας κυβέρνησης. Παλεύει για τη σοσιαλιστική ανασυγκρότηση της Κούβας, την εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη για όλους.
Στα κείμενά του, όπως το «Ο σοσιαλιστικός άνθρωπος», υποστηρίζει πως ο νέος άνθρωπος πρέπει να κινείται από συνείδηση κι όχι από υλικό κέρδος. Η αληθινή επανάσταση, έλεγε, είναι πράξη αγάπης.
Το 1965 εγκαταλείπει τα κυβερνητικά αξιώματα και φεύγει για το Κονγκό, έπειτα για τη Βολιβία, επιμένοντας πως η επανάσταση πρέπει να εξαπλωθεί. Εκεί, το 1967, συλλαμβάνεται και εκτελείται.
«Αν τρέμεις από αγανάκτηση κάθε φορά που διαπράττεται μια αδικία, τότε είσαι σύντροφός μου.» — Τσε Γκεβάρα
Ο Τσε έζησε για την παγκόσμια απελευθέρωση. Έγινε σύμβολο, όχι γιατί πέτυχε, αλλά γιατί δεν σταμάτησε να παλεύει.
«Το σημαντικό δεν είναι να ζεις, αλλά να ζεις για κάτι.»
“Το τωρινό θα ‘ναι ένα πραγματικό αντίο – η λάσπη μ’ έχει γεράσει πέντε χρόνια, δε μένει πια παρά μόνο το τελευταίο άλμα, το οριστικό. Τελείωσαν πια τα τραγούδια των σειρήνων και οι μέσα μου μάχες, δένεται η κορδέλα για τον τελευταίο μου αγώνα δρόμου. Η ταχύτητα μου θα είναι τόση που κάθε κραυγή θα σβηστεί. Το παρελθόν τελείωσε. Είμαι το μέλλον που έρχεται. Μη με φωνάξεις, δε θα σ΄ακούσω – μπορώ μονάχα να σε συλλογιέμαι τις ηλιόλουστες μέρες, κάτω απ’ το ανανεωμένο χάδι των πυροβολισμών […] Θα ρίξω ένα βλέμμα λοξό, σαν το σκυλί που στρέφεται γιά τελευταία φορά πριν πέσει να ξεκουραστεί, και θα σας αγγίξω με τη ματιά μου, τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί.”
Τσε Γκεβάρα, από τα τελευταία του γράμματα στην γυναίκα του, Αλέϊδα Μαρτς
