Οι Αναρχικές Συλλογικότητες Νέας Φιλαδέλφειας και Ρουβίκωνας έκαναν αισθητή την παρουσία τους «σε ένα ακόμα άβατο της αστικής “δημοκρατίας”, στο σφαγείο του Τσακαλώτου, στο άντρο του πλουτοκράτη υπουργού, που θησαύρισε με χαρτοφυλάκια της JP Morgan και της Black Rock, στον τόπο όπου σφαγιάζονται εισοδήματα, συντάξεις και ζωές ανθρώπων, στα γραφεία που παίρνονται αποφάσεις για το ποιος θα ζήσει πλουσιοπάροχα και ποιος θα οδηγηθεί στην πλήρη εξαθλίωση και εν τέλει στην αυτοκτονία». Στην ανακοίνωσή τους αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής:
«Βρεθήκαμε εδώ (φτάνοντας μέχρι το γραφείο του υπουργού Τσακαλώτου) για να στείλουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα στην κυβέρνηση. Απέναντι στην καινούρια φοροληστρική λαίλαπα, στην πρωτοφανή επίθεση του δικαιώματος της απεργίας και της στέγασης, οφείλουμε να αντιπαρατάξουμε πρωτοφανή αντίσταση. Πολύπλευρη και πολυμέτωπη άγρια ταξική πάλη, που θα καταστήσει τις βουλές της ανενεργές. Επίθεση σε κάθε ιμάντα που μεταβιβάζει αυτή την απάνθρωπη πολιτική, είτε εκείνοι συνδέονται με τα υψηλότερα των εξουσιαστικών κλιμακίων, είτε με τα χαμηλότερα που καλούνται να διεκπεραιώσουν τη βρώμικη δουλειά, όπως συμβαίνει με τους συμβολαιογράφους που σκέφτονται να συμμετάσχουν στους πλειστηριασμούς.
Ως συλλογικότητα έχουμε πολλάκις με κείμενά μας αναφερθεί στο μείζον τούτο ζήτημα. Τα καινούρια δεδομένα που πρόσθεσε το τελευταίο χρονικό διάστημα η κυβέρνηση στον καμβά της αντιπαράθεσης με την κοινωνία, αφορούν την ψήφιση κατασταλτικών νόμων απέναντι σε όσους αντιστέκονται στους πλειστηριασμούς. Οι νέες αντιλαϊκές πινελιές, υποταγμένες και πλήρως εναρμονισμένες με τα μνημονιακά κελεύσματα, αποσκοπούν στο να κάμψουν τις αντιδράσεις, να τρομοκρατήσουν και εν τέλει να απενεργοποιήσουν το διογκούμενο μαζικό κίνημα που αναπτύχθηκε σιγά σιγά απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας. Εις το εξής κάθε κίνημα, κάθε συλλογικότητα, κάθε πολιτικό υποκείμενο, κάθε αγωνιζόμενος άνθρωπος που εμποδίζει τη διενέργεια πλειστηριασμών (είτε με ειρηνικές συγκεντρώσεις, είτε με πιο αναβαθμισμένες μεθόδους), με μια τροπολογία που φέρει επάξια το χαρακτηρισμό του «Ιδιώνυμου», μπαίνει στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών. Με αυτό το ύστατο μέτρο οι κυβερνώντες φιλοδοξούν ότι ανεπηρέαστοι θα επιδοθούν στο ξεπούλημα της πρώτης κατοικίας, κάτι που από εδώ και πέρα επικυρώθηκε νομικά.
Απαντάμε τόσο στη κυβέρνηση, όσο και στους τραπεζίτες, στα διεθνή μαφιόζικα funds και στον εκτελεστικό βραχίονα όλων τούτων, δηλαδή στους συμβολαιογράφους που ακονίζουν τα δόντια τους (με προεξέχοντα τον υπόδικο πρόεδρο της συντονιστικής επιτροπής των συμβολαιογραφικών συλλόγων, Γιώργο Ρούσκα –για αυτό το συγκεκριμένο κατακάθι και το ποιόν του απαιτείται ξεχωριστό πολυσέλιδο κείμενο), ότι κανένα πολυνομοσχέδιο, καμία τροπολογία, κανένας νόμος, καμία κατασταλτική μέθοδος δεν σταμάτησε ποτέ το δίκιο και αυτό θα το κατανοήσει εμφατικά όλος αυτός ο συρφετός που αναφέραμε, λίαν συντόμως.
Τα στοιχεία είναι αποκαρδιωτικά. Στο στόχαστρο των κατασχέσεων και προ των πυλών των πλειστηριασμών, βρίσκονται 4,2 εκατομμύρια φορολογούμενοι. Από αυτούς, 3 εκατομμύρια χρωστούν κάτι λιγότερο από 3.000 ευρώ. Εξ αυτών, είναι περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι όσοι έχουν υποστεί κατασχέσεις, και 2 εκατομμύρια ακόμα βρίσκονται στα πρόθυρα. Από την αρχή του καινούριου χρόνου, ακόμα και μία μέρα καθυστέρησης στην όποια ρύθμιση έχει γίνει, σηματοδοτεί το τέλος της. Στον χορό των κατασχέσεων μπαίνουν δυναμικά και οι εφορίες, οι οποίες οσονούπω για ευτελή χρέη, που αποδεδειγμένα αδυνατεί να αποπληρώσει μία φτωχή οικογένεια, αποκτούν δικαίωμα άμεσου πλειστηριασμού. Οι δεσμεύσεις απέναντι στους δανειστές είναι να πλειστηριάζονται μίνιμουμ 1.000 ακίνητα το μήνα. Υπάρχουν, όμως, και άλλες αναγνώσεις που μιλούν για εκποιήσεις άνω των 50.000 σπιτιών μέσα στην τρέχουσα χρονιά. Ανάμεσα σε αυτά και χιλιάδες πρώτες κατοικίες. Για εμάς είναι τραγωδία έστω και μία οικογένεια της τάξης μας να χάσει το κατάλυμά της και είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας, με τις όποιες μικρές δυνάμεις διαθέτουμε, για να τους σταματήσουμε.
Κάθε συμβολαιογράφος που εντάσσεται στη λίστα με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, αυτομάτως εντάσσεται και στη δική μας λίστα. Όπου και αν βρίσκεται, όποιος και αν είναι. Θα τον ξετρυπώσουμε και θα’ ναι ντάλα μεσημέρι.
Στο ζήτημα της απεργίας είναι πραγματικά απορίας άξιο -με την εύθυμη πλευρά της απόλυτης γελοιοποίησης και του εξευτελισμού των κυβερνώντων- το πώς πολιτικά ανδρείκελα που αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση με εκλογικά ποσοστά της τάξης του 25% επί του 50% του εκλογικού σώματος, που ακόμα ασκεί αυτή την αναθετική και αναχρονιστική συνήθεια της συμμετοχής στο αστικό εκλογικό πανηγύρι, τολμούν να συζητούν για πλειοψηφίες. Δηλαδή, με απλά λόγια, η κυβέρνηση που εκπροσωπεί περίπου κάτι παραπάνω από το 10% επί του συνόλου του ελληνικού λαού, απαιτεί το ποσοστό του 50+1% των οικονομικά τακτοποιημένων μελών κατά τη διάρκεια συνελεύσεων πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων για να νομιμοποιηθεί η όποια επικείμενη απόφαση περί απεργίας. Γνωρίζουμε ότι οι 24ωρες απεργίες και οι εθιμοτυπικές πορείες ρουτίνας, με προκαθορισμένη αρχή και τέλος, δεν θα μπορέσουν να εκτραχύνουν τα πράγματα, αντιλαμβανόμαστε ότι ο κομματικός, εργοδοτικός ή γραφειοκρατικός συνδικαλισμός που λειτουργεί συντεχνιακά, και προπάντων ψηφοθηρικά, ήταν και παραμένει ακίνδυνος σε αντίθεση με τα ακηδεμόνευτα και ανεξάρτητα σωματεία βάσης. Όπως επίσης, μπορεί να υποστηρίζουμε τον επαναστατικό και ανειρήνευτο συνδικαλισμό, που δρα με γνώμονα την κοινωνική απελευθέρωση, δεν παύουμε όμως να συντασσόμαστε με το δικαίωμα κάθε εργάτη, σε όποιο σωματείο και αν ανήκει, να απεργεί όταν θελήσει να απεργήσει. Η απεργία δεν χαρίστηκε, κατακτήθηκε με αίμα, και αν χρειαστεί, με ανάλογους αγώνες θα διαφυλαχτεί».
Ο δικηγόρος του διαβόλου
Υ.Γ. Απ’ ότι γνωρίζω, όταν οι υπεύθυνοι της γραμμής μιας εφημερίδας θέλουν να κρατήσουν αποστάσεις από το περιεχόμενο ενός άρθρου, δηλώνουν ότι οι απόψεις του αρθρογράφου αντιπροσωπεύουν τον ίδιο κι όχι την εφημερίδα. Μέχρις εκεί. Κι αν έχουν οχλήσεις από «αναγνώστες» ας τους δοθεί χώρος να απαντήσουν. Όχι απαράδεκτα σχόλια περί ποιότητας γραφής ούτε απολίτικα κειμενάκια, γεμάτα αγωνία μήπως ενοχληθούν τα στελέχη της κυβέρνησης, όπως αυτό που συνόδευε τη στήλη την περασμένη Κυριακή.
