ΕΡΓΑΣΙΑ-ΠΑΙΔΕΙΑ: Αριστερά-Δεξιά, στην πράξη

Για να μην ξε­χνιό­μα­στε, α­πό την ε­πι­και­ρό­τη­τα της προ­η­γού­με­νης ε­βδο­μά­δας δυο θέ­μα­τα υ­πο­γραμ­μί­ζουν, εμ­φα­τι­κά, την ε­νερ­γό, πά­ντα, διά­κρι­ση α­ρι­στε­ράς-δε­ξιάς. Πρώ­το­ν, το νο­μο­σχέ­διο για τα ερ­γα­σια­κά. Η δυ­σκο­λία της α­ντι­πο­λί­τευ­σης να κα­τα­ψη­φί­σει δια­τά­ξεις που α­πα­ντού­σαν σε εύ­λο­γα αι­τή­μα­τα ερ­γα­ζο­μέ­νων ή συ­ντα­ξιού­χων ή­ταν προ­φα­νής. Πα­ρ’ ό­λα αυ­τά, η ΝΔ και ευ­ρύ­τε­ρα η συ­ντη­ρη­τι­κή πα­ρά­τα­ξη, μα­ζί με την ερ­γο­δο­σία, έ­δω­σαν λυσ­σώ­δη μά­χη, κα­λώ­ντας και τους συμ­μά­χους τους, τους δα­νει­στές, τους λε­γό­με­νους θε­σμούς. Μά­λι­στα, αυ­τό την ε­παύ­ριο των δη­λώ­σεων Μο­σκο­βι­σί, που α­πο­γύ­μνω­σε τους δα­νει­στές πα­ρου­σιά­ζο­ντας τη βα­ναυ­σό­τη­τά τους, την ι­σο­πέ­δω­ση θε­σμών και κα­νό­νων δη­μο­κρα­τίας. Επέ­μει­ναν στη Βου­λή, για να ε­μπο­δί­σουν την ψή­φι­ση, να κα­ταγ­γέλ­λουν την κυ­βέρ­νη­ση ό­τι το νο­μο­σχέ­διο δια­πνέε­ται α­πό «τι­μω­ρη­τι­κή α­ντί­λη­ψη» (Γ. Βρού­τσης) έ­να­ντι της ερ­γο­δο­σίας και ό­τι δεν έ­χει τη σύμ­φω­νη γνώ­μη των δα­νει­στών, ό­τι α­να­τρέ­πει πρό­σφα­τα ψη­φι­σμέ­νες μνη­μο­νια­κές δια­τά­ξεις, ό­τι ε­μπο­δί­ζει τις ε­πεν­δύ­σεις κτλ.
Λί­γες μέ­ρες ε­νω­ρί­τε­ρα στο ί­διο μή­κος κύ­μα­τος κι­νή­θη­κε, βέ­βαια, και ο ΣΕΒ. Οι ε­πι­χει­ρη­μα­τίες διεί­δαν στο νο­μο­σχέ­διο πρό­θε­ση ε­πα­νό­δου στο προ του 2009 κα­θε­στώς και κά­λε­σαν εμ­μέ­σως πλην σα­φώς τις Βρυ­ξέλ­λες να πα­ρέμ­βουν. Στο υ­πό­μνη­μά του, που κα­τέ­θε­σε στη Βου­λή (α­ντι­γρά­φου­με α­πό ρε­πορ­τάζ της «Κα­θη­με­ρι­νής»), «υ­πο­στη­ρί­ζει ό­τι η προ­βλε­πό­με­νη δια­δι­κα­σία (δια­βού­λευ­σης) δη­μιουρ­γεί προ­σκόμ­μα­τα, δυ­σκο­λεύει έως και “α­κυ­ρώ­νει” α­κό­μα και τη δια­φο­ρε­τι­κά νο­μο­θε­τη­μέ­νη δια­δι­κα­σία των ο­μα­δι­κών α­πο­λύ­σεων, η ο­ποία προ­βλέ­πει δια­δι­κα­σία δια­βού­λευ­σης, μη κα­θο­ρι­σμέ­νου τρό­που. Στην πρά­ξη, ο Σύν­δε­σμος α­φή­νει α­νοι­κτό το εν­δε­χό­με­νο η συ­γκε­κρι­μέ­νη διά­τα­ξη να προ­σκρούει στη διά­τα­ξη που ψη­φί­στη­κε έ­πει­τα α­πό δια­βού­λευ­ση με τους εκ­προ­σώ­πους των δα­νει­στών, στο πλαί­σιο ο­λο­κλή­ρω­σης της δεύ­τε­ρης α­ξιο­λό­γη­σης και α­φο­ρά τις ο­μα­δι­κές α­πο­λύ­σεις. Θέ­μα για το ο­ποίο οι δα­νει­στές, ε­φό­σον ε­πη­ρεά­ζε­ται, θα μπο­ρού­σαν να θεω­ρή­σουν ό­τι πρό­κει­ται για μο­νο­με­ρή ε­νέρ­γεια α­πό πλευ­ράς της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης». Και πράγ­μα­τι οι Βρυ­ξέλ­λες πα­ρε­νέ­βη­σαν.
Οι α­πα­ντή­σεις α­πό την πλευ­ρά της κυ­βέρ­νη­σης ή­ταν σα­φείς και α­πο­κά­λυ­ψαν α­κρι­βώς αυ­τή την τα­ξι­κή θέ­ση της ΝΔ ως εκ­προ­σώ­που ευ­ρύ­τε­ρης συμ­μα­χίας. «Ορι­σμέ­νοι έ­χουν δυ­σκο­λία να ψη­φί­σουν μέ­τρα που ευ­νοούν τον κό­σμο της ερ­γα­σίας. Απα­ξιώ­νε­τε έ­ναν ο­λό­κλη­ρο κό­σμο και τα προ­βλή­μα­τά του, για­τί κά­θε μια ρύθ­μι­ση του νο­μο­σχε­δίου α­πα­ντά στα προ­βλή­μα­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων», α­νέ­φε­ρε η Έφη Αχτσιό­γλου, προ­σθέ­το­ντας: «ε­μείς εί­μα­στε με τον κό­σμο της ερ­γα­σίας». «Το νο­μο­σχέ­διο», εί­πε ο Ευ­κλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος, εί­ναι «μέ­ρος της στρα­τη­γι­κής της κυ­βέρ­νη­σης για την έ­ξο­δο α­πό την κρί­ση», η ο­ποία θα «συμ­βεί με κά­ποιες αρ­χές, με κά­ποιες α­ξίες και με κά­ποιους θε­σμούς που θα δια­σφα­λί­ζουν ό­τι δεν θα ε­πι­στρέ­ψου­με στο οι­κο­νο­μι­κό μο­ντέ­λο που υ­πήρ­χε πριν α­πό το 2009».
Δεύ­τε­ρο­ν, η Παι­δεία με α­φορ­μή την έ­ναρ­ξη του σχο­λι­κού έ­τους και τις συ­να­ντή­σεις του προέ­δρου της ΝΔ, Κ. Μη­τσο­τά­κη, για τα Πα­νε­πι­στή­μια. Δεν πα­ρέ­λει­ψε στη συ­νά­ντη­σή του με σπου­δα­στές να α­πα­ξιώ­σει το ελ­λη­νι­κό Πα­νε­πι­στή­μιο, προ­α­ναγ­γέλ­λο­ντας τη δη­μιουρ­γία ι­διω­τι­κών πα­νε­πι­στη­μίων. Του α­πά­ντη­σε α­μέ­σως ο υ­πουρ­γός Παι­δείας, Κώ­στας Γα­βρό­γλου: «Υπάρ­χει μια πο­λύ σο­βα­ρή πρό­κλη­ση και εί­ναι η ε­ξής: Θα διεκ­δι­κή­σου­με το δη­μό­σιο πα­νε­πι­στή­μιο; Αυ­τό που υ­πε­ρη­φα­νευό­μα­στε ό­τι εί­ναι α­πό τα κα­λύ­τε­ρα στην Ευ­ρώ­πη; Αυ­τό που με τό­σο λί­γα χρή­μα­τα κα­τά­φε­ρε να στα­θεί στα χρό­νια της κρί­σης; Εί­μα­στε υ­πέρ του δη­μό­σιου πα­νε­πι­στη­μίου. Ας το υ­πε­ρα­σπι­στού­με κι ας μην το πε­τρο­βο­λά­με».
Π.Κ.