Πριν λίγες μέρες έπεσε στα χέρια μου το παρακάτω κείμενο συμπαράστασης κι αλληλεγγύης στο φυλακισμένο Φοίβο Χαρίση, το οποίο υπογράφουν συνδικαλιστές, άνθρωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, των γραμμάτων, της τέχνης, των κοινωνικών κινημάτων, των ΜΜΕ και της πολιτικής, από τον αριστερό, προοδευτικό και ευρύτερο δημοκρατικό χώρο. Στο κείμενο καταδικάζεται απερίφραστα η προσπάθεια χάλκευσης κατηγοριών σε βάρος του Φοίβου Χαρίση και δηλώνεται η προσπάθεια υπεράσπισης των δικαιωμάτων των πολιτών για την απονομή πραγματικής δικαιοσύνης. Άραγε γνωρίζει το ζήτημα, σε όλες του τις διαστάσεις, ο υπουργός Δικαιοσύνης; Αν δεν το γνωρίζει, περιμένουμε την αντίδρασή του μόλις το μάθει. Αν το γνωρίζει, σημαίνει ότι ευθυγραμμίζεται με την πάγια εκδικητική πρακτική των δικαστικών αρχών και των πολιτικών προϊσταμένων τους, που ποινικοποιούν ιδεολογίες και μηδενίζουν τα πάντα κάτω από τη ρετσινιά της τρομοκρατίας.
«Ο Φοίβος Χαρίσης βρίσκεται έγκλειστος στις φυλακές Κορυδαλλού, κατηγορούμενος για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, κατηγορία για την οποία έχει αθωωθεί σε τρεις συνεχόμενες δίκες, καθώς και για συμμετοχή στη ληστεία του Βελβεντού. Για την υπόθεση της ληστείας καταδικάστηκε, χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, σε κάθειρξη δεκαέξι ετών, ποινή η οποία εκδικάστηκε στο 2ο βαθμό και αναμένεται η έκδοση της απόφασης στην συνεδρίαση του εφετείου στις 27 Ιούνη. Εδώ να σημειώσουμε ότι ο εισαγγελέας στο εφετείο πρότεινε την πλήρη αθώωση του Φοίβου, μιας και καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης δεν αποδείχτηκε η συμμετοχή του στη ληστεία και όπως χαρακτηριστικά είπε στην αγόρευσή του: «…εδώ δεν δικάζουμε για τις ιδέες, αλλά για τις πράξεις».
Ο Φοίβος με βάση τις καταγγελίες του ίδιου, αλλά και την επιστολή του πατέρα του Γιώργου Χαρίση, ενώ απέκτησε δικαίωμα λήψης κανονικής άδειας από τον Αύγουστο του 2016, μέχρι σήμερα με διάφορα διαδικαστικά τερτίπια, δεν μπόρεσε να πάρει.
Το εξοργιστικό της υπόθεσης είναι ότι μόλις απέκτησε αυτό το δικαίωμα, ένας εισαγγελέας ανέσυρε απ΄ το συρτάρι του, μετά από τρεισήμισι χρόνια, δικογραφία, με στόχο την προσπάθεια άσκησης νέας ποινικής δίωξης για αδικήματα για τα οποία είχε ήδη αθωωθεί. Αυτό αποτελεί συνήθη πρακτική των διωκτικών αρχών σε βάρος κρατουμένων προκειμένου να «παραμένουν» κρατούμενοι πέρα από τα νόμιμα όρια, τακτική την οποία και καταδικάζουμε. Μετά από εννιά μήνες εκδόθηκε μεν απαλλακτικό βούλευμα, ο Φοίβος όμως άδεια δεν πήρε!
Το πιο εξοργιστικό, όμως, αποτελεί η τωρινή έρευνα για άσκηση νέας δίωξης σε βάρος του Φοίβου, για συμμετοχή σε ληστεία και για πρόκληση σωματικής βλάβης, αδικήματα τα οποία σύμφωνα με τις διωκτικές αρχές συνέβησαν τον Σεπτέμβριο του 2015, περίοδο που ο Φοίβος ήταν φυλακισμένος και είναι γνωστό σε όλους, πόσο μάλλον στις διωκτικές αρχές και στους εισαγγελείς, ότι από τον Απρίλιο του 2013 που είχε συλληφθεί μέχρι και σήμερα δεν έχει υπάρξει ούτε μια ώρα σε άδεια ή εκτός φυλακής! Μάλιστα η Ελληνική Αστυνομία όπως καταγγέλλεται, δηλώνει ότι έχει και «μάρτυρες» που αναγνώρισαν τον Φοίβο!
Η περίοδος που κινήθηκε αυτή η διαδικασία δεν είναι τυχαία αφού έγινε τέσσερις μέρες πριν ξανασυζητηθεί η νέα αίτηση για τη χορήγηση κανονικής άδειας και ένα μήνα περίπου πριν την έκδοση της τελικής απόφασης, που επαναλαμβάνουμε ότι σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση είναι αθωωτική.
Σημειωτέων ότι ταυτόχρονα του έχει περικοπεί και η αίτηση χορήγησης φοιτητικής άδειας, παρά του ότι πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις, αφού τα τελευταία δύο χρόνια έχει περάσει πάνω από δεκαπέντε μαθήματα του Πανεπιστημιακού Τμήματος που είναι φοιτητής, συμμετέχοντας στις εξεταστικές περιόδους εξ’ αποστάσεως, μέσα από τις φυλακές Κορυδαλλού…»
Ο δικηγόρος του διαβόλου
