Την εβδομάδα που πέρασε έγιναν οι εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια (Υ.Σ.) των δασκάλων και των καθηγητών. Οι εκλογές αυτές διεξάγονται σε μια περίοδο με κύριο χαρακτηριστικό την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών που έχουν σχέση με τις υπηρεσιακές μεταβολές (τοποθετήσεις, μετακινήσεις, συμπλήρωση ωραρίου) και την απαξίωση των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών σε σχέση με τη λειτουργία του δημόσιου σχολείου. Αυτή η εικόνα άρχισε να παγιώνεται από την αρχή της σχολικής χρονιάς:
– Από το υπουργείο Παιδείας με την εγκύκλιο που εξέδωσε και αφορούσε τις τοποθετήσεις προσωπικού.
– Από τη διατήρηση σε ισχύ όλου του αντιδραστικού νομοθετικού πλαισίου των νόμων της Διαμαντοπούλου (ανακοπή διορισμών, δημιουργία «δεξαμενών» πλεοναζόντων εκπαιδευτικών, μετακινήσεις, κινητικότητα, καταστρατήγηση δικαιωμάτων αναπληρωτών).
– Από τα ίδια τα Υ.Σ. με το βεβαρυμμένο παρελθόν της λειτουργίας τους με πρακτικές πελατειακών εξυπηρετήσεων (βολέματα, εξυπηρετήσεις, αποσπάσεις).
– Από την εφαρμογή των νέων αντιεκπαιδευτικών σχεδιασμών για την εξοικονόμηση προσωπικού (κατάργηση υπευθύνων εργαστηρίων, μείωση ωρών μαθημάτων, αναθέσεις «λάστιχο»).
– Από την υπερσυγκέντρωση αρμοδιοτήτων στους διευθυντές εκπαίδευσης, στους περιφερειακούς διευθυντές και στον ίδιο τον υπουργό Παιδείας (έγκριση ολιγομελών τμημάτων από τον υπουργό, συγχωνεύσεις ειδικοτήτων από τον περιφερειακό διευθυντή, έγκριση αποσπάσεων στα γραφεία εκπαίδευσης από τον υπουργό).
Τα Υ.Σ. συνεχίζουν να απαρτίζονται από 2 αιρετούς εκπροσώπους των εκπαιδευτικών και 3 διοικητικούς υπαλλήλους. Διεκπεραιώνουν τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών, όπως και στο παρελθόν, με συχνές παρατυπίες και παγιωμένη την πλειοψηφία της διοίκησης. Η σημερινή κυβέρνηση για να ελέγξει τα Υ.Σ. άλλαξε τα διορισμένα διοικητικά μέλη, δεν υλοποίησε την υπόσχεσή της για τρίτο αιρετό, διατήρησε την αυταρχική δομή διοίκησης των περιφερειακών διευθύνσεων και το ίδιο αντιδραστικό πλαίσιο λειτουργίας. Επίσης, δεν κατήργησε το Π.Δ. 1/2003 που αφαίρεσε αρμοδιότητες των συνδικαλιστικών οργάνων στην ανάδειξη των Υ.Σ. και στα δικαιώματα των αιρετών, δεν επανέφερε τις περιοχές μετάθεσης, δεν κατήργησε το απόρρητο, δεν έδωσε οργανικές θέσεις για όλους και διατήρησε το καθεστώς των πλασματικά πλεοναζόντων για να καλλιεργεί την ανασφάλεια των εκπαιδευτικών. Απέναντι, λοιπόν, στο ρόλο των Υ.Σ. ως μηχανισμών νομιμοποίησης αντιεκπαιδευτικών μέτρων και προώθησης ρουσφετολογικών εξυπηρετήσεων, είναι αναγκαία και αποφασιστικής σημασίας η συντονισμένη παρέμβαση του συνδικαλιστικού κινήματος στην εκλογή αιρετών, οι οποίοι με τη στάση τους θα προωθήσουν έναν άλλο ρόλο που θα στηρίζεται και ταυτόχρονα θα τροφοδοτεί τη δράση των σωματείων.
Σ’ αυτό λοιπόν το τοπίο, εκπαιδευτικοί που συμμετέχουν σε αριστερά συνδικαλιστικά σχήματα αποφάσισαν να στηρίξουν με κοινή κάθοδο στις εκλογές αγωνιστικά και ενωτικά ψηφοδέλτια. Κοινοί παρονομαστές της εκλογικής καθόδου είναι «η εναντίωση στα μνημόνια και την πολιτική της κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, η αποκαθήλωση των κυβερνητικών αιρετών – ιμάντων των διοικήσεων και του υπουργείου, η υπεράσπιση της εργασίας των εκπαιδευτικών και το δημόσιο σχολείο». Μια αντιδιαχειριστική και ανεξάρτητη παρουσία, που θα στηρίζεται σε ένα μαχητικό και ανυπότακτο εκπαιδευτικό κίνημα, μπορεί να ορθώσει σοβαρά εμπόδια στο διοικητικό – κρατικό αυταρχισμό και στην προσπάθεια νομιμοποίησης των αντιεκπαιδευτικών μέτρων από τα Y.Σ. Μια παρουσία που θα λειτουργεί στο πλαίσιο των συλλογικών αρχών, τη σύνδεση με τα σωματεία με ταυτόχρονη προώθηση των αποφάσεων τους, τον έλεγχο από τον κλάδο, την κατάργηση απόρρητου, τη διαρκή ενημέρωση, την εναλλαγή και την ανακλητότητα. Αυτή η προσπάθεια ευδοκίμησε σε αρκετές περιοχές της χώρας, με πολύ θετικά αποτελέσματα. Το ζητούμενο είναι αν θα έχει συνέχεια κι αν θα ριζώσει, δίνοντας μια διέξοδο στα λιμνάζοντα νερά του εκπαιδευτικού κινήματος ή θα αποτελέσει μια σύντομη αναλαμπή υποκύπτοντας στην κακοδαιμονία μιας ανάδελφης αριστεράς, όπου η κάθε παράταξη έχει ως προτεραιότητα την ενίσχυση του «μαγαζιού» της. Η αδυναμία πανελλαδικής συνεργασίας στα Κεντρικά Υπηρεσιακά Συμβούλια δείχνει ότι οι αυτάρεσκες καταγραφές δυνάμεων, οι αγκυλώσεις κι οι ηγεμονισμοί δεν έχουν ακόμα ξεπεραστεί.
ΥΓ. Για να είμαστε, βέβαια, περισσότερο προσγειωμένοι δεν μπορούμε να παραβλέψουμε μια παγιωμένη κατάσταση όπου τα Υ.Σ. αποτελούν ένα εκκολαπτήριο παραγόντων. Το σύστημα τους θέλει αφομοιωμένα γρανάζια του κι οι εκπαιδευτικοί συνήθισαν να τους αντιμετωπίζουν σαν ένα σκαλοπάτι εξυπηρέτησης των μικροσυμφερόντων τους. Κι αυτό είναι ένας μεγάλος κίνδυνος αλλοτρίωσης κι αφομοίωσης με τη διοίκηση, ακόμα και για τους πιο συνειδητούς αριστερούς αιρετούς.
Ο δικηγόρος του διαβόλου
