Οι πρώην πασόκοι τύπου Χρυσοχοΐδη είναι ότι χειρότερο έχει να παρουσιάσει το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα. Είναι η χαρακτηριστική περίπτωση του πρώην που προσπαθεί, με νύχια και με δόντια, να γίνει βασιλικότερος του βασιλέως και να αποδείξει ότι άξιζε την επιλογή του. Ευθυγραμμισμένος με τις πιο σκοτεινές απόψεις περί δημόσιας τάξης, κάνει επίδειξη δύναμης αναδεικνύοντας τις δυνάμεις καταστολής ως τη μεγαλύτερη αξία που διαθέτει η κοινωνία. Έχοντας ως παρακαταθήκη την προηγούμενη θητεία του, η οποία συνέπεσε με τους απάνθρωπους βασανισμούς των κρατουμένων για συμμετοχή στην οργάνωση 17Ν, φαίνεται αποφασισμένος να κάνει όλη τη βρώμικη δουλειά της ακροδεξιάς κυβέρνησης για την οποία δυστυχώς συναινεί η πλειοψηφία των δυνάμεων του αστικού πολιτικού σκηνικού, χαϊδεύοντας τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας. Με έναν κυνισμό που θυμίζει άλλες εποχές έδωσε τελεσίγραφο για την εκκένωση των καταλήψεων, εκπροσωπώντας την πιο απεχθή μορφή κρατικής βίας απέναντι στη νεολαία και τους πρόσφυγες. Σε μια τέτοια απροκάλυπτη και ανάλγητη κυριαρχία της κρατικής καταστολής, δεν θα έπρεπε να αναζητηθεί μια ενιαία απάντηση και στάση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς;
Στη Θεσσαλονίκη έχει αρχίσει μια σειρά κινητοποιήσεων για το θέμα των καταλήψεων. Η “Συνάντηση για μια Αντικαπιταλιστική και Διεθνιστική Αριστερά” εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση και στηρίζει τα καλέσματα αλληλεγγύης στις καταλήψεις που έχουν δημοσιευθεί:
«Το τελεσίγραφο Χρυσοχοΐδη στις καταλήψεις μας αφορά – συλλογικά και προσωπικά. Αφορά όσους θυμόμαστε τον υπουργό Ασφαλείας Χρυσοχοΐδη να προκαλεί αναρχικά στέκια και να εξαπολύει τους άγριους της ΔΕΛΤΑ, που το 2009 παραλίγο να σκοτώσουν την Αγγελική Κουτσουμπού.
Αφορά όσους εξοργιζόμαστε με την αποφυλάκιση του Κορκονέα και τις απειλές από κυβερνητικά χείλη ότι θα ξαναέχουμε Γρηγορόπουλο. Αφορά όσους φρίττουμε με τη λατινοαμερικανικού τύπου κτηνωδία της Αστυνομίας εναντίον φοιτητών, το ξεγύμνωμα προσαχθέντων και τους εκφοβιστικούς ελέγχους, την εμφύτευση συσκευών εντοπισμού σε στελέχη οργανώσεων της Αριστεράς. Αφορά όσους θεωρούμε προκλητικό να ξεσπιτώνονται οι πρόσφυγες, που στέγαζαν μέχρι πρότινος οι καταλήψεις, αλλά να αφήνονται ασύδοτοι οι ναρκέμποροι που λυμαίνονται την περιοχή των Εξαρχείων.
Η επίδειξη δύναμης και τα τελεσίγραφα είναι εξοργιστικά, αλλά έχουν τη λογική τους. Είναι μέσα πρόληψης μιας εξέγερσης που μπορεί να μην είναι πίσω μας, το 2008, αλλά μπροστά μας. Επιχειρώντας να «καθαρίσει» προληπτικά τις αντιστάσεις, με τον καουμπόικο τρόπο που ασκεί πολιτική, ο Χρυσοχοΐδης λειαίνει το έδαφος για να περάσουν χωρίς «κιχ» η μεταναστευτική πολιτική των στρατοπέδων στα ξερονήσια, το νέο Πανεπιστήμιο της Κεραμέως, η επέλαση των ιδιωτών στην υγεία, η διαχείριση, με σκληρή λιτότητα, ενός νέου επεισοδίου κρίσης που περιμένει το οικονομικό επιτελείο.
Η εκκένωση των καταλήψεων είναι αυτοτελώς εξοργιστική. Είναι, όμως, στιγμή στην προληπτική αντι-εξέγερση που άρχισε, ως προειδοποίηση ότι πιθανή εξέγερση των «Αθλίων» θα κοστίσει ακριβά. Είμαστε με τις εξεγέρσεις, είμαστε με τις καταλήψεις, θα είμαστε στις συγκεντρώσεις για να τις υπερασπιστούμε.
• Τρίτη 3/12, στις 18.00: Πάρκο Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης: πορεία γειτονιάς για τις καταλήψεις του Κέντρου
• Πέμπτη 5/12 18.00: Πολιτιστικό Κέντρο Τούμπας: πορεία γειτονιάς για τις καταλήψεις της Τούμπας
• Σάββατο 14/12: κεντρική διαδήλωση».
Υ.Γ. Για τη μέρα του Αλέξη, πολύ καλά έκανε η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ και έβγαλε κάλεσμα συμμετοχής στις διαδηλώσεις. Το κόμμα όμως που είναι; Χρησιμοποιεί τη νεολαία του για «ξεκάρφωμα» κι αυτό ασχολείται με υψηλού επιπέδου επαφές για τη συγκρότηση της μεγάλης ιδέας της κεντροαριστεράς, στην οποία αντενδείκνυνται οι κινηματικές εκδηλώσεις; Και τι λένε οι 53+ γι’ αυτό; Εγκλωβισμένοι κι αμήχανοι παρακολουθούν τον σοσιαλδημοκρατικό κατήφορο, βγάζοντας που και που κάποιο κείμενο αριστερής εκτόνωσης, ώστε να μη θεωρηθούν συνένοχοι; Ας τους δούμε, τουλάχιστον, ως άτομα στις διαδηλώσεις. Ας θυμηθούνε τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ τον Δεκέμβρη του 2008. Η μνήμη είναι πολλές φορές λυτρωτική…
Ο δικηγόρος του διαβόλου
