Στο βωμό της δεύτερης αξιολόγησης φαίνεται να θυσιάζεται και το νερό της Θεσσαλονίκης. Το πιο θλιβερό απ’ όλα, όσον αφορά την κυβερνώσα αριστερά και τη μετάλλαξή της, είναι ότι αυτοί που πριν τρία χρόνια πρωταγωνίστησαν στη διαφύλαξη του νερού ως κοινωνικό αγαθό, τώρα είναι έτοιμοι να υπογράψουν την ιδιωτικοποίησή του. Κι είναι ακραία πρόκληση, πολιτικοί αστέρες του νέου ΣΥΡΙΖΑ να επιχειρηματολογούν με στόμφο για τα θετικά της ιδιωτικοποίησης, χωρίς τη στοιχειώδη συστολή που θα έπρεπε να έχει κάθε πολιτικός που σέβεται την ιδεολογία της αριστεράς, την οποία βλέπουμε να διασύρεται όλο και περισσότερο από την παρούσα κυβέρνηση.
Με αφορμή τη συνέντευξη που έδωσε ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σωκράτης Φάμελλος, στον ιστότοπο myportal.gr, το συντονιστικό πολιτών και φορέων Θεσσαλονίκης “SOSτε το νερό” διευκρινίζει ότι διαφωνεί ριζικά με τις θέσεις που διατύπωσε, θέσεις που εκφράζουν και την παρούσα κυβέρνηση. Συγκεκριμένα η ανακοίνωση αναφέρει:
-Με την εισαγωγή της ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο για 99 χρόνια μέρος των κερδών της επιχείρησης θα πηγαίνει για αποπληρωμή του δημόσιου χρέους (καταστατικό Υπερταμείου)
-Ο όποιος ιδιώτης, με ένα τόσο μεγάλο ποσοστό, θα έχει λόγο και στη διοίκηση της εταιρίας, αν όχι ολόκληρο το management. Προς την κατεύθυνση των ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα) προτρέπει τις πολυεθνικές του νερού η Παγκόσμια Τράπεζα, γιατί πλέον η ολοκληρωτική ιδιωτικοποίηση είναι ασύμφορη και επικίνδυνη (κοινωνικές αντιδράσεις κλπ).
-Η μέθοδος του 51% στο Δημόσιο είναι το όχημα παράκαμψης τόσο των κοινωνικών αντιδράσεων όσο και των δικαστικών αποφάσεων. Με αυτόν τον τρόπο επίσης το Δημόσιο επωμίζεται το βάρος των δικτύων και της συντήρησής τους, προσφέροντας στον ιδιώτη-επενδυτή εύκολο και γρήγορο κέρδος από την εκμετάλλευση ενός φυσικού μονοπωλίου όπως είναι το νερό.
-Αυτό το μοντέλο ιδιωτικοποίησης εφαρμόστηκε τις προηγούμενες δεκαετίες σε πολλές πόλεις της Ευρώπης και τα αποτελέσματα ήταν τραγικά: υπέρογκη αύξηση της τιμής του νερού και σημαντική υποβάθμιση της ποιότητάς του, κατασπατάληση υδάτινων αποθεμάτων, κακή συντήρηση και εγκατάλειψη υποδομών.
-Η τεχνογνωσία των πολυεθνικών του νερού που επικαλείται ο κ. Φάμελλος είναι μύθος. Αυτά που περιγράφονται παραπάνω είναι τα αποτελέσματα αυτής της τεχνογνωσίας, γι’ αυτό και στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις διώκονται από τις διοικήσεις των εταιριών ύδρευσης οι πολυεθνικές (βλ. Βερολίνο, Παρίσι κλπ.).
-Οι συμβάσεις που υπογράφουν οι πολυεθνικές του νερού με τις κυβερνήσεις είναι μακροχρόνιες, λεόντειες και με πολλά μυστικά παραρτήματα. Αν υπάρξει ποτέ η πολιτική βούληση από τις εκάστοτε αρχές να πάρουν πίσω τη διαχείριση του νερού τα ποσά που πρέπει να καταβάλλουν στις ιδιωτικές εταιρίες για διαφυγόντα κέρδη είναι τεράστια. Εκτός αν η χρεοκοπημένη Ελλάδα κατά τον κ. Φάμελλο, που σε τόσα δεν μπορεί, εδώ θα μπορέσει και θα υπογράψει «καλύτερες» συμβάσεις.
-Με τη σημερινή τιμή μετοχής, η αξία του 23% εκτιμάται γύρω στα 30 εκατ. ευρώ. Η ΕΥΑΘ έχει καθαρά κέρδη 14.000.000 ευρώ το χρόνο, ενώ έχει και 50 εκατ. ευρώ στα αποθεματικά της. Γίνεται εύκολα κατανοητό ότι σε λίγα χρόνια ο ιδιώτης θα κάνει απόσβεση του κεφαλαίου του.
Το “SOSτε το νερό” ζητά τόσο από τον υπουργό, όσο και από την κυβέρνηση να απαντήσουν με ειλικρίνεια στους πολίτες αυτής της πόλης, που με συντριπτική πλειοψηφία 98% ψήφισαν «όχι» το 2014 («όχι» που δεν θα επιτρέψουν να γίνει «ναι»), ακυρώνοντας τα σχέδια της προηγούμενης κυβέρνησης και υποχρεώνοντάς την να παγώσει τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης.
Θεωρεί η κυβέρνηση το νερό κοινωνικό αγαθό; Θεωρεί το νερό δικαίωμα; Αν ναι θα πρέπει να γνωρίζει ότι, παρά τις αντίξοες σημερινές συνθήκες, τα κοινωνικά αγαθά και τα δικαιώματα δεν διαπραγματεύονται στα χρηματιστήρια, δεν είναι εμπορεύσιμα, δεν γίνονται αντικείμενα κέρδους ή κερδοσκοπίας, δεν πωλούνται, δεν μεταβιβάζονται. Αυτό και μόνο, μπορεί να είναι το αντικείμενο μιας σοβαρής συνταγματικής αναθεώρησης που θα κατοχυρώνει στην πράξη και χωρίς παραθυράκια το δικαίωμα και την ελεύθερη πρόσβαση όλων των πολιτών στην ύδρευση και στην αποχέτευση.
Ο δικηγόρος του διαβόλου
