Η παρατεταμένη, γεμάτη εκπλήξεις και ανατροπές γαλλική προεκλογική περίοδος τερματίζεται σήμερα με το δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών. Το γαλλικό πολιτικό σκηνικό αναδιατάσσεται και αλλάζει, έτσι ώστε ουσιαστικά να μην αλλάξει τίποτα. Ο Εμανουέλ Μακρόν, ένα μήνα μετά την εκλογή του στην προεδρία, και το κόμμα του η «Δημοκρατία Εμπρός» (LREM) επικράτησε με 32,32% και στις βουλευτικές εκλογές με την πρόβλεψη ότι μπορεί να καταλάβει πάνω από 400 έδρες σε σύνολο 577.
Ακολουθούν σε μεγάλη απόσταση και με πολύ περιορισμένες δυνάμεις οι Ρεπουμπλικάνοι (20,9%), εκλέγοντας 90-100 έδρες. Η ακροδεξιά, το Εθνικό Μέτωπο, με 13,2% και 5-7 βουλευτές αισθάνεται τον κίνδυνο κάμψης της δυναμικής της, λόγω της αναποτελεσματικότητας και βαθιά αντικοινωνικής και ρατσιστικής πολιτικής του.
Ιστορική ήττα του ΣΚ
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα, που κυριάρχησε στο πολιτικό παιχνίδι εναλλασσόμενο στην εξουσία με τη δεξιά, χάνει την πρωτοκαθεδρία στην Αριστερά, αποσπώντας μόνο 9-10% μαζί με τους συμμάχους. Το ΣΚ υπέστη μια σοβαρή «χωρίς προηγούμενο ιστορική ήττα». Οι βουλευτές που θα διασωθούν είναι ελάχιστοι. Αρκετοί, όπως ο γραμματέας του κόμματος Ζαν-Κριστόφ Καμπαντελίς, ο υποψήφιος στις προεδρικές Μπενουά Αμόν κ.λπ αποκλείστηκαν από τον α’ γύρο.
Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, με την Ανυπότακτη Γαλλία, μετά απ’ αυτή την εξέλιξη, μπορεί δικαιολογημένα να αισθάνεται ότι πέτυχε το στόχο του να αναδειχθεί σε βασική αριστερή δύναμη. Σε βουλευτικές έδρες δεν φαίνεται να ξεπερνάει μαζί με το ΓΚΚ τις 20 έδρες, αποκτώντας, έτσι, το δικαίωμα σχηματισμού κοινής κοινοβουλευτικής ομάδας (σύμφωνα με τον κανονισμό της βουλής). Το γεγονός αυτό υποχρεώνει τον Μελανσόν να σκεφθεί την επισήμανση αρκετών, συμπεριλαμβανομένου του περιοδικού «Politis», πριν τις προεδρικές ακόμα, ότι είναι «καταδικασμένος να συνεργαστεί με το ΚΚ και με τις άλλες δυνάμεις της εναλλακτικής, ριζοσπαστικής αριστεράς». Ο ίδιος, όμως, δεν ήταν διατεθειμένος να ακούσει. Μόνο τις τελευταίες ημέρες, όταν συνειδητοποίησε τη δύναμη και την ανάγκη αλληλεγγύης με τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς, μίλησε, έστω και αργά, για την ανάγκη να ψηφιστούν οι τέσσερις υποψήφιοι του ΣΚ που είχαν ταχθεί κατά του εργασιακού νόμου. Έτσι, σήμερα το βράδυ που θα ανοίξουν οι κάλπες —και δυστυχώς το μπλε του Μακρόν θα απλώνεται σε όλες τις περιοχές της Γαλλίας— μπορεί να γίνει κατανοητή η αναγκαιότητα της επίπονης και βασανιστικής προσπάθειας για κοινή συμπόρευση. Στο ζήτημα αυτό αναφέρεται ο Ιάν Μπροσά, ηγετικό στέλεχος του Γαλλικού ΚΚ και αντιδήμαρχος στο Παρίσι.
Μπ. Κοβάνης
