Οφείλουμε να εργαστούμε για την ενότητα
Πώς εξηγείτε την ήττα όλης της Αριστεράς, πώς έφθασε σ’ αυτό το σημείο;
Πληρώνουμε (όλη η Αριστερά) το τίμημα της ολέθριας πολιτικής του Φρ. Ολάντ, και, επίσης, την ασυνεννοησία και τη διάσπαση. Οι δύο λόγοι που ανέφερα προκάλεσαν την απογοήτευση και την αποχή. Η προηγούμενη καταστροφική 5ετία καλλιέργησε πολλές και σοβαρές αυταπάτες στον κόσμο της αριστεράς, και σήμερα πληρώνουμε τις συνέπειές της, συγκεντρώνοντας τα μικρότερα ποσοστά που είχαμε στα εκλογικά χρονικά της 5ης Δημοκρατίας. Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, λόγω του καλού αποτελέσματος στις 23 Απριλίου, μετά την εξαιρετική προεκλογική καμπάνια, είχε δύο επιλογές: μπορούσε να δώσει το χέρι του στον Μπενουά Αμόν, τον Γιανίκ Ζαντό (οικολόγο) και τον Πιερ Λοράν. Να γίνει ο αρχιτέκτονας της ενότητας της Αριστεράς. Εμείς είμαστε εδώ ακριβώς γι’ αυτό. Θα δώσουμε τη μάχη, ώστε να εκλεγούν, όσο γίνεται, περισσότεροι βουλευτές που θα αντιταχθούν στην πολιτική αποδιάρθρωση των κοινωνικών δικαιωμάτων από τον Εμανουέλ Μακρόν. Μπορεί, ομως, να κάνει το αντίθετο: να αυτοαπομονωθεί. Ο ίδιος και τα στελέχη του κλείνονται κι έτσι διατηρούν την καθαρότητά τους, αρνούνται κάθε συζήτηση και συνεργασία.
Το αποτέλεσμα το είδαμε: τα ποσοστά του στον α΄ γύρο των βουλευτικών εκλογών είναι πολύ μικρότερα από τα ποσοστά του α΄ γύρου των προεδρικών. Η Ανυπότακτη Γαλλία (ΑΓ) και το κίνημα του συγκράτησαν το 64% των ψήφων. Θα πρέπει να βγάλουμε όλοι μας τα συμπεράσματα μας. Δεν μπορεί κανείς να νικήσει μόνος του και ακόμα περισσότερο ενάντια σε όλο τον κόσμο.
Ο Μακρόν στο κοινοβούλιο θα έχει μια τεράστια πλειοψηφία. Η αριστερά θα μπορέσει να εκφράσει την αντιπολίτευση ή αυτή θα πρέπει να οικοδομηθεί εκτός κοινοβουλίου;
Ελπίζω πως οι βουλευτές του ΓΚΚ και της Ανυπότακτης Γαλλίας θα μπορέσουν να συγκροτήσουν κοινοβουλευτική ομάδα, για να έχουν λόγο στη βουλή. Αυτό είναι το βασικό ζήτημα, τώρα που η κυβερνητική πλειοψηφία κήρυξε χωρίς περιστροφές τον πόλεμο κατά των μισθωτών, θέλοντας να προχωρήσει με διατάγματα στη μεταρρύθμιση (κατάργηση) του κώδικα εργασίας. Εμείς, με όλες μας τις δυνάμεις, θα βρεθούμε στους δρόμους με τα κοινωνικά κινήματα, με τα συνδικάτα, για να ακυρώσουμε την επιθετική πολιτική. Κι αυτό θα το πετύχουμε όλοι μαζί. Ταυτόχρονα, όμως, έχουμε χρέος να οικοδομήσουμε τις οργανώσεις της Αριστεράς στις λαϊκές συνοικίες. Έχουμε πολύ δουλειά μπροστά μας για να ξαναδώσουμε ελπίδα.
Πώς θα ξεκινήσετε και με ποιους; Με το ΣΚ; Την Ανυπότακτη Γαλλία;
Χρειαζόμαστε χρόνο για να κάνουμε απολογισμό, να εκτιμήσουμε τις συνέπειες της διάσπασης. Σε κάθε περίπτωση, καμία αριστερή δύναμη δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι μόνη της θα εκφράσει επαρκώς την αντιπολίτευση. Θα πρέπει να δημιουργήσουμε ένα ευρύ μέτωπο. Οι κομμουνιστές, Ανυπότακτοι, οικολόγοι διαφωνούντες σοσιαλιστές, όλοι θα πρέπει να εργαστούμε γι’ αυτά που μας ενώνουν και όχι αυτά που μας χωρίζουν. Μόνο έτσι μπορούμε να ξαναδώσουμε λπίδα.
*Από το περιοδικό «Regards»
