Στο νέο podcast της Εποχής ο Βασίλης Ρόγγας συζητάει με τον Επίκουρο Καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου Απόστολο Καψάλη.
Ακούστε & κάντε like & subscribe στο spotify:
https://open.spotify.com/episode/1mEgg9ThxJpGoROFyG5RsZ?si=2026bcdcd8d34479
Ακούστε & κάντε like & subscribe στο youtube:
Ο Απόστολος Καψάλης είναι διδάκτορας, νομικός και εργατολόγος, συγγραφέας πολλών βιβλίων, μελετών, άρθρων σε μονογραφίες, συλλογικούς τόμους και επιστημονικά περιοδικά. Έχει εργαστεί ως ερευνητής στο ΙΝΕ – ΓΣΕΕ, ενώ ήταν Ειδικός Γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) το 2015.
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα είναι για τις συλλογικές και ατομικές εργασιακές σχέσεις, την αδήλωτη εργασία, την παραβατικότητα στην εργασία και στην κοινωνική ασφάλιση, τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, το εργατικό κίνημα, την μεταναστευτική πολιτική, τις πολιτικές ένταξης και τιςδιακρίσεις στην απασχόληση.
Ακούστε τη συζήτηση που έγινε με αφορμή το νέο βιβλίο του “Κρίση Αδιεξόδου; Για το Μέλλον του Ελληνικού Συνδικαλισμού” που εκδόθηκε από το Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ και, με αυτή την αφορμή, την Πέμπτη στις 15 Ιανουαρίου θα παρακολουθήσουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
– για ποιό λόγο δεν εμπνέει τους εργαζόμενους ο συνδικαλισμός;
– ποιά ευθύνη έχουν οι παρατάξεις αλλά και ο ίδιος ο κόσμος της εργασίας;
– μήπως το φαινόμενο του free rider επιδρά πολύ περισσότερο από όσο νομίζουμε;
– τι ρόλο μπορεί να παίξει η ριζοσπαστική αριστερά;
– υπάρχουν ερμηνείες σε παγκόσμιο επίπεδο για την αποσυνδικαλιστικοποίηση;
– θα έχουμε συλλογικές συμβάσεις, εφόσον η ΕΕ επιτάσσει αυτές να καλύψουν το 80% των εργαζόμενων, από το 25% που είναι σήμερα στην Ελλάδα;
Κάποιες από τις απαντήσεις του Καψάλη με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον:
“Υπάρχει πολύ πολύ χαμηλή εμπιστοσύνη στα συνδικάτα αλλά όχι και στα συλλογικά εργασιακά οράματα”
“Τα συνδικάτα εκπαίδευσαν τον κόσμο της εργασίας στην επανάπαυση και την ανάθεση στις καλές εποχές”
“ Η τάση είναι παγκόσμια: ραγδαία συρρίκνωση της συνδικαλιστικής πυκνότητας.”
“Η ελλάδα είναι στην προτελευταία θέση στην ΕΕ ως προς την κάλυψη των εργαζόμενων από συλλογικές συμβάσεις”
“Η Αριστερά έχει ενσωματώσει ένα εργασιακό TINA, έχει υποπροτεραιοποιήσει την εργασία στην ατζέντα της κι αυτό παίζει ρόλο στις συλλογικές συμβάσεις”
“Έχουμε ένα φοβερό παράδοξο ως προς την ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για τις συλλογικές συμβάσεις: θα είναι σαν να έχουμε συλλογικές συμβάσεις αλλά δεν θα έχουμε!”
“Θα είναι αλγοριθμική η αύξηση των μισθών. Η διαπραγμάτευσεις δεν μπορούν να επικυρώνουν απλώς τις θελήσεις του κράτους και των εργοδοτών”
“Ενώ ζούμε ζοφερές καταστάσεις στους χώρους εργασίας, π.χ. το 13ωρο, θα έχουμε μια ψευδεπίγραφή ρητορική περί μέριμνας της Κυβέρνησης για επαναγορά των συλλογικών συμβάσεων!”
“Το ζήτημα της εργασίας πρέπει να επαναπολιτικοποιηθεί από την Αριστερα: θεωρητικά, πολιτικά, οργανωτικά”.
“Μόνο το 2024 έφυγαν από τη χώρα 160 χιλιάδες εργαζόμενοι και έχουν φύγει άλλες 700 χιλιάδες την προηγούμενη δεκαετία”
“Είμαστε η μόνη χώρα στην ΕΕ που δεν έχουμε συλλογική σύμβαση στο δημόσιο τομέα”
“Από τη στιγμή που η Αριστερά γυρνάει την πλάτη στην εργατική τάξη, η εργατική τάξη θα γυρίσει την πλάτη της στην Αριστερά”
“Όλες τις μάχες πρέπει να τις δώσει η Αριστερά: και της εργασίας και των ταυτοτήτων. Η δικτατορία όμως στους χώρους εργασίας η ήττα μας σε αυτό το πεδιό, στο μισθό, στις συνθήκες εργασίας δεν μας δίνει κουράγιο έτσι ωστε να δίνουμε μάχες και σε όλα τα υπόλοιπα ”
“Δεν θα επιστρέψουμε σε μια εξιδανικευμένη ταυτότητα της εργατικής τάξης. Χρειαζόμαστε μια νέα αφήγηση για την εργασία, να στοιχηθούμε στην αφετηρία για μια νέα αφήγηση”
