Πληροφορίες έκθεσης
Καρόρη 15 & Βορέου 4, Αθήνα
Εγκαίνια: 11 Δεκεμβρίου 2025 στις 7 μμ,
Διάρκεια: 12 Δεκεμβρίου 2025 – 25 Ιανουαρίου 2026
Ώρες λειτουργίας
Τετάρτη 17.00-22.00, Πέμπτη έως Σάββατο 11.00-21.00, Κυριακή 11.00-15.00
Διοργάνωση
Η έκθεση είναι μια συμπαραγωγή του Κέντρου για τον Μετακαπιταλιστικό Πολιτισμό – mέta
Η έκθεση-ορόσημο της σύγχρονης παλαιστινιακής τέχνης, All Eyes on Palestine ανοίγει τις πόρτες της την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2025 στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της Αθήνας. Η έκθεση τιμά 20 Παλαιστίνιους καλλιτέχνες που γεννήθηκαν μεταξύ των δύο Ιντιφάντα και τώρα εργάζονται στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και αλλού.
Οι καλλιτέχνες διαπραγματεύονται την πραγματικότητα της κατοχής, της εξορίας και της αντίστασης – απαντώντας στη βία και την εξάλειψη του παλαιστινιακού λαού με πράξεις δημιουργίας.
Μετερχόμενοι ένα ευρύ φάσμα εικαστικών πρακτικών – ζωγραφική, σχέδιο, χαρακτική, κόμικς, εικονογράφηση, φωτογραφία, βίντεο, εγκατάσταση, περφόρμανς και πολυμέσα – οι καλλιτέχνες αυτοί μετατρέπουν το προσωπικό και συλλογικό τραύμα σε πράξεις μαρτυρίας, δημιουργικότητας και πολιτιστικής επιβεβαίωσης. Από υπερρεαλιστικές απεικονίσεις της αναγκαστικής μετανάστευσης μέχρι διαδραστικές παραστάσεις που πραγματεύονται τις εμπειρίες των προσφύγων, τα έργα τους μαρτυρούν την ανθεκτικότητα του παλαιστινιακού πολιτισμού σε συνθήκες πολιορκίας και τον ζωτικό ρόλο της τέχνης στη διατήρηση της μνήμης και της ταυτότητας.
Στην επιλογή συμπεριλαμβάνεται ο πολυσχιδής καλλιτέχνης Amer Shomali, συν-σκηνοθέτης του αναγνωρισμένου εικονογραφημένου ντοκιμαντέρ The Wanted 18 και διευθυντής του Παλαιστινιακού Μουσείου στο Birzeit. Ο Shomali εξερευνά την επαναστατική εικονογραφία μέσα από τη ζωγραφική, τον κινηματογράφο και τα ψηφιακά μέσα. Ο εικαστικός και καλλιτέχνης πολυμέσων Sharif Waked διερευνά τη μνήμη, την εξουσία και την ταυτότητα μέσω βίντεο, φωτογραφίας και ψηφιακής ζωγραφικής. H Παλαιστίνια-Δανή καλλιτέχνιδα Larissa Sansour συνδυάζει βίντεο, φωτογραφία και εγκατάσταση με αφηγήσεις επιστημονικής φαντασίας για να διαπραγματευτεί την εξορία, το τραύμα και τη συλλογική ταυτότητα. Αξίζει επίσης να αναφέρουμε την Bayan Abu Nahla, γεννημένη στη νέα χιλιετία, η οποία απεικονίζει μέσα από ποιητικές ακουαρέλες ό,τι έχει απομείνει στα μάτια των επιζώντων, καθώς και τη Malak Mattar, γεννημένη το 1999 και ήδη εμβληματική εικονογράφο και καλλιτέχνιδα της γενιάς της.
Σύντομα βιογραφικά των καλλιτεχνών:
Amer Shomali –Ζωγράφος, κινηματογραφιστής, καλλιτέχνης ψηφιακών μέσων και κόμικς που μεταφράζει την παλαιστινιακή επαναστατική εικονογραφία σε μορφές πολυμέσων.
Basel Zaraa – Καλλιτέχνης του λόγου, μουσικός και δημιουργός stencil graffiti που ασχολείται με την εξορία, τον εκτοπισμό και την ανθρώπινη εμπειρία της μετανάστευσης.
Bayan Abu Nahla – Εικαστική καλλιτέχνις που μετατρέπει τη μνήμη, το τραύμα και τη συλλογική εμπειρία σε πράξεις ανθεκτικότητας, χρησιμοποιώντας ζωγραφική, σχέδιο, χαρακτική και γραφιστική.
Doris Hakim – Εικαστική καλλιτέχνις και περφόρμερ που διερευνά τα σύνορα, την ταυτότητα και την προκατάληψη μέσα από τη φωτογραφία, το βίντεο και την εγκατάσταση.
Duaa Qishta – Αυτοδίδακτη καλλιτέχνις που μέσα από τη ζωγραφική, τη γλυπτική, το βίντεο, τη φωτογραφία και την εγκατάσταση μετατρέπει το τραύμα σε μαρτυρία.
Hani Zurob – Ζωγράφος, τα έργα του οποίου εξερευνούν την εξορία, την αναμονή, τη μνήμη και τον εκτοπισμό. Χρησιμοποιεί υλικά όπως πίσσα, άμμο και γυαλί για να αναπαραστήσει την καταπίεση εναντίον ανθρώπων που έχουν ριζώσει βαθιά στον τόπο τους.
Larissa Sansour – Καλλιτέχνις βίντεο, φωτογραφίας και εγκαταστάσεων που αναμειγνύει αφηγήσεις επιστημονικής φαντασίας για να εξερευνήσει την εξορία, την κατοχή και την πολιτισμική εξάλειψη.
Mahasen Al-Khateeb – Εικονογράφος και σχεδιαστής χαρακτήρων, τα έργα της οποίας αφηγούνται τον πόνο και την αντίσταση της Γάζας.
Mahmoud Alhaj – Ζωγράφος και εκπαιδευτικός που εξερευνά τη μνήμη, την αστική ζωή και την αλληλεπίδραση μεταξύ ομορφιάς και καταστροφής στη Γάζα.
Malak Mattar – Ζωγράφος και εικονογράφος που συνθέτει μια οπτική γλώσσα
ανθεκτικότητας μέσα από τα προσωπικά και συλλογικά βιώματα των συγκρούσεων.
Manal Mahamid – Πολυσχιδής καλλιτέχνις που χρησιμοποιεί βίντεο, εγκαταστάσεις, γλυπτική και ζωγραφική για να ασχοληθεί με την παλαιστινιακή ταυτότητα και το τοπίο.
Monther Jawabreh – Ζωγράφος και καλλιτέχνης εγκαταστάσεων που συνδυάζει παραδοσιακά kαι σύγχρονα υλικά για να εξερευνήσει τις παλαιστινιακές αφηγήσεις και την ταυτότητα.
Mohammed Joha – Καλλιτέχνης μικτών μέσων που αναπαριστά το αστικό χάος της Γάζας και τον συνεχιζόμενο κύκλο καταστροφής και ανοικοδόμησης.
Mohammad Saba’aneh – Σκιτσογράφος και γελοιογράφος που καταγράφει τους παλαιστινιακούς αγώνες μέσα από πολιτικά κόμικς και τοιχογραφίες.
Raed Issa – Ζωγράφος που αντανακλά την ευαλωτότητα, την απώλεια και το τραύμα όσων ζουν υπό πολιορκία και πόλεμο στη Γάζα.
Rana Bishara – Πολυσχιδής καλλιτέχνις που εκφράζεται με τη γλυπτική, την εγκατάσταση, τη φωτογραφία και την περφόρμανς με θέμα τη συλλογική μνήμη και την πολιτισμική εξάλειψη.
Shada Safadi – Χαράκτρια και ζωγράφος που χρησιμοποιεί υλικά σε στρώσεις για να μετουσιώσει τη μνήμη και τη γεωγραφία σε πολιτικά και συμβολικά πεδία.
Shadi Alzaqzouq – Υπερρεαλιστής ζωγράφος του οποίου το έργο πραγματεύεται την εξορία, την κατοχή και την εξέλιξη του παλαιστινιακού σώματος και της γης.
Sharif Waked – Καλλιτέχνης πολυμέσων που διερευνά την εξουσία, την αναπαράσταση και την ένταση μεταξύ μνήμης και διαγραφής.
Shareef Sarhan – Φωτογράφος και σχεδιαστής που αποτυπώνει την ανθρώπινη ανθεκτικότητα και τη ζωή υπό πολιορκία στη Γάζα.
Την έκθεση επιμελείται η Elettra Stamboulis, Ιταλίδα επιμελήτρια με ελληνική καταγωγή, συγγραφέας και πολιτιστική παραγωγός με εκτεταμένη εμπειρία στη σύγχρονη τέχνη, τα κόμικς και τα έργα με κοινωνική αναφορά, με την υποστήριξη της Ελληνίδας καλλιτέχνιδας και ακτιβίστριας Δανάης Στράτου, προέδρου του Κέντρου για τον Μετακαπιταλιστικό Πολιτισμό – mέta, γνωστής για τις μεγάλης κλίμακας εγκαταστάσεις στην φύση και τις κοινωνικές πρωτοβουλίες της, καθώς και της Doris Hakim, Ελληνο-Παλαιστίνιας καλλιτέχνιδας, της οποίας το έργο διερευνά τα σύνορα, την ταυτότητα και τις διασταυρώσεις της προσωπικής και συλλογικής μνήμης. “Η παλαιστινιακή τέχνη υπάρχει”, λέει η Stamboulis. “Τώρα ήρθε η ώρα να υπάρξει και η Παλαιστίνη.”
