📣 Η Οκτωβριανή επανάσταση υπήρξε ίσως η πιο συγκλονιστική στιγμή του 20ού αιώνα. Δεν ήταν απλώς μια πολιτική πράξη, ήταν ένα ξέσπασμα βαθιάς ανθρώπινης πίστης. Ήταν η στιγμή που οι καταπιεσμένοι –οι εργάτες, οι αγρότες, οι φτωχοί στρατιώτες του τσαρικού στρατού– ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι σε ένα φεουδαρχικό διεφθαρμένο καθεστώς που για αιώνες τους ήθελε υποταγμένους.
✊🏼Η Οκτωβριανή Eπανάσταση γέννησε μια αίσθηση απεραντοσύνης: ότι ο άνθρωπος, ο πιο ταπεινός, ο πιο λειψός, μπορεί να γίνει δημιουργός της μοίρας του. Κι εκείνο το όνειρο ταξίδεψε πέρα από τα σύνορα της Ρωσίας, άγγιξε τις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων σε κάθε γωνιά της γης. Από τα εργοστάσια της Ευρώπης ως τα ορυχεία της Λατινικής Αμερικής, από τις εξορίες του Μεσοπολέμου ως το Γράμμο.
❗Όμως, όπως κάθε επανάσταση, ο Οκτώβρης κουβαλάει μέσα του και το σπέρμα της τραγωδίας του. Γιατί η εξουσία, ακόμη κι όταν γεννιέται στο όνομα της ελευθερίας, έχει πάντα την τάση να αυτονομείται, να αυτοσυντηρείται, να μετατρέπεται σε μηχανισμό. Και το κόμμα, που ξεκίνησε ως όργανο της επανάστασης, μεταμορφώθηκε σιγά σιγά σε ιδιοκτήτη της.
📍Ο Λένιν, οραματιστής και ταυτόχρονα πραγματιστής, διαισθάνθηκε τον κίνδυνο. Μίλησε για τη γραφειοκρατία που φύτρωνε, για το κράτος που ξαναγεννιόταν μέσα από τα συντρίμμια του τσαρισμού. Αλλά πέθανε νωρίς, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο κενό ηγεσίας και πολιτικού οράματος .
🔥Κι εκεί, στο όνομα της «ορθοδοξίας του Μαρξισμού», ανδρώθηκε ο Στάλιν. Ο άνθρωπος που μετέτρεψε τη φωτιά της επανάστασης σε μηχανισμό τρόμου. Η Σοβιετική Ένωση, που γεννήθηκε για να ελευθερώσει, έγινε φυλακή. Εκατομμύρια στάλθηκαν στα γκούλαγκ. Οι παλιοί επαναστάτες, εκείνοι που πάλεψαν για τον Οκτώβρη, εκτελέστηκαν ή εξαφανίστηκαν στις εκκαθαρίσεις.
⚡Ο Τρότσκι, ο αρχιτέκτονας του Κόκκινου Στρατού, δολοφονήθηκε στο Μεξικό με ένα παγοκόφτη στο κεφάλι από πράκτορα του Στάλιν. Και κάπως έτσι, το όνειρο που γεννήθηκε για να καταργήσει την εξουσία έγινε η πιο σκληρή της μορφή.
☭ Όμως η ελπίδα του Οκτώβρη δεν έσβησε. Γιατί πίσω από το σιδερένιο παραπέτασμα, πίσω από τα πορτρέτα και τις παρελάσεις, υπήρχαν πάντα άνθρωποι που συνέχιζαν να πιστεύουν σε αυτό, από τον Μπερλινγκουέρ και το ΚΚΙ μέχρι τους φοιτητές το Μάη του 1968 στη Γαλλία και τον Αλιεντε στη Χιλή.
🟥Η Οκτωβριανή Επανάσταση μάς άφησε δύο βαριές κληρονομιές. Η πρώτη –η φωτεινή– είναι η πίστη πως οι καταπιεσμένοι μπορούν να γκρεμίσουν τα κάστρα της εξουσίας. Η δεύτερη –η σκοτεινή– είναι η υπενθύμιση πως καμία εξουσία, και κανένα κόμμα, όσο «επαναστατικά » κι αν λέγονται, δεν είναι ακίνδυνα όταν δεν ελέγχονται από τους ίδιους τους ανθρώπους.
