Σαν σήμερα, τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαΐου 1941, δύο νεαροί Αθηναίοι, ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας, αψηφώντας τον θάνατο και τη γερμανική φρουρά που φύλασσε τον Ιερό Βράχο, κατέβασαν τη ναζιστική σημαία που κυμάτιζε πάνω από την Ακρόπολη από τις πρώτες ημέρες της Κατοχής.
Μόλις έναν μήνα είχε περάσει από την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα. Η Ευρώπη βρισκόταν κάτω από τη βαριά σκιά του ναζισμού, ενώ η Ελλάδα βίωνε τις πρώτες δραματικές εβδομάδες της κατοχής. Η ναζιστική σβάστικα στην ακρόπολη αντιπροσώπευε το σύμβολο της ταπείνωσης ενός λαού, της υποδούλωσης μιας χώρας που είχε αντισταθεί μανιωδώς στους Γερμανούς και Ιταλούς κατακτητές.
Απέναντι σε αυτή την προσβολή, δύο νεαροί άνθρωποι αποφάσισαν να πράξουν εκείνο που πολλοί θεωρούσαν αδύνατο. Μελετώντας τον βράχο της Ακρόπολης και αξιοποιώντας ένα δυσπρόσιτο μονοπάτι από τη βόρεια πλευρά, σκαρφάλωσαν νύχτα στις απόκρημνες πλαγιές του Ιερού Βράχου, παρακάμπτοντας τις γερμανικές σκοπιές. Η επιχείρηση απαιτούσε θάρρος, ψυχραιμία και απόλυτη επίγνωση ότι, σε περίπτωση σύλληψης, η καταδίκη σε θάνατο θα ήταν βέβαιη. Παρ’ όλα αυτά, κατάφεραν να φθάσουν στον ιστό της σημαίας , να την υποστείλουν και να εξαφανιστούν χωρίς να γίνουν αντιληπτοί.
Η σημασία αυτής της ηρωικήςπράξης υπήρξε πολύ μεγαλύτερη από τη φυσική απομάκρυνση ενός συμβόλου. Ήταν η πρώτη μεγάλη δημόσια και συμβολική πράξη αντίστασης απέναντι στη ναζιστική κατοχή στην Ελλάδα και μία από τις πρώτες σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη. Θεωρήθηκε προάγγελος του μεγάλου αντιστασιακού ξεσηκωμού που ακολούθησε. Λίγους μήνες αργότερα θα συγκροτούνταν το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) και στη συνέχεια ο ΕΛΑΣ, οι οργανώσεις που θα εξέφραζαν τη μαζική λαϊκή αντίσταση και θα έδιναν στον ελληνικό λαό πρωταγωνιστικό ρόλο στον αντιφασιστικό αγώνα στην κατεχόμενη Ευρώπη.Η υποστολή της σβάστικας από την Ακρόπολη υπήρξε το ηχηρό προανάκρουσμα αυτής της ιστορικής πορείας.
Η διεθνής απήχηση της πράξης ήταν τεράστια. Ο Μανώλης Γλέζος αναδείχθηκε σε παγκόσμιο σύμβολο της αντιφασιστικής αντίστασης και έμεινε στην ιστορία με τον χαρακτηρισμό του «πρώτου παρτιζάνου της Ευρώπης», που αποδίδεται στον Σαρλ ντε Γκωλ.
Χαρακτηριστικό της ιστορικής βαρύτητας του γεγονότος είναι ότι τέσσερις δεκαετίες αργότερα, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, έγινε προσπάθεια να εντοπιστεί η ίδια η ναζιστική σημαία που είχαν αποσπάσει οι δύο νέοι και φέρονταν να είχαν κρύψει στον βράχο της Ακρόπολης. Παρά τις εκτεταμένες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν, το ιστορικό αυτό κειμήλιο δεν βρέθηκε ποτέ. Έμεινε σαν ένας θρύλος της Αντίστασης, χαμένος μέσα στις σπηλιές και τις χαράδρες του Ιερού Βράχου.
