Η είσοδος στο νέο έτος κινείται παράλληλα με διεθνείς γεωπολιτικες εξελίξεις που επιδρούν πολιτικά και κοινωνιολογικα σε δύο άξονες: α. Στο πως αντιλαμβανομαστε τον κόσμο & β. Στην ανάγκη μεταμόρφωσης και εξέλιξης των αριστερών κινημάτων.
Στη βάση αυτή διακρίνουμε πέντε σημεία καμπης στα οποία θα πρέπει να δοθούν όχι απλουστευμένες απαντήσεις αλλά νέες μεθοδολογίες αξιοποιώντας την εργαλειοθήκη του παρελθόντος:
Α. Το γεωπολιτικό σχέδιο Τραμπ
Το άνοιγμα του μελλοντικού Προέδρου των ΗΠΑ στη Γροιλανδία δεν αποτελεί απλή επίδειξη ισχύος. Η κλιματική κρίση με την υποχωρηση των πάγων θα μπορούσε να ανοίξει νέες ευκαιρίες εκμετάλλευσης σε περιοχές εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου. Επίσης, η διώρυγα του Παναμά αποτελεί θεμελιώδες σημείο της διεθνούς ναυτιλίας.
Στη βάση αυτή θα πρέπει η Αριστερά να μπορέσει να παντρέψει λύσεις που θα συνδυάζουν “δόγμα” ασφάλειας, διεθνισμου και ανάπτυξης. Τρεις έννοιες φαινομενικά αντίθετες και ασύνδετες αλλά επί της ουσίας μεταμορφωτικές για το τι μέλει γενέσθαι.
Β. Οικονομική ασφάλεια VS Παγκοσμιοποιηση
Η διεύρυνση της ομάδας των BRICS με την προσθήκη νέων μελών, όπως της Αιθιοπίας, της Αιγύπτου & του Ιράν αλλάζει τις διεθνείς ισορροπίες εγκαθιδρυοντας μια νέα διεθνή τάξη.
Το δίπολο ασφαλείας και παγκοσμιοποιησης θα πρέπει να απασχολήσει την αριστερά εν γένει καθώς η θεώρηση του κόσμου όπως την είχε φανταστεί στην κρίση του 2008 έχει αλλάξει. Πολλοί παραπάνω παίκτες σε διεθνές επίπεδο, αλλά και η ίδια η έννοια της παγκοσμιοποίησης είναι πολύ πιο ευρεία και σύνθετη.
Γ. Συνέχιση πολέμου και συσσώρευση κεφαλαίου
Τόσο η ένοπλη σύγκρουση στη Λωρίδα της Γάζας, όσο και η συνέχιση του ουκρανικου ζητήματος δείχνουν ότι η διεθνής πολιτική σκηνή θα συνεχίσει ενδεχομένως κλιμακουμενες επιθέσεις,ενώ η ΕΕ θα κληθεί συνεχώς να λαμβάνει θέση.
Το ζήτημα εδώ είναι συλληβδην η Αριστερά στην ΕΕ σε συμμαχία με κινήματα να εκφράσουν όχι μόνο θέσεις περί τερματισμού πολέμου αλλά να συνδέσουν την ίδια τη φύση του ζητήματος με τον καπιταλισμό όπως συνεχώς διαμορφώνεται.
Δ. Η θέση της Κίνας και η διαχείριση του Ινδοειρηνικού ζητήματος
Η περιοχή αυτή αποτελεί αναμφίβολα εμπορικό σταθμό και έχει οδηγήσει ακόμα και την ΕΕ στη διαμόρφωση σχετικών στρατηγικών για την εξασφάλιση του διεθνούς εμπορίου. Η επιθετική στάση της Κίνας λόγω της δράσης της ΕΕ, καθώς και λόγω του ζητήματος της αποσχιθείσας Ταϊβάν θα μπορούσε να οδηγήσει σε ενδεχόμενα θερμά επεισόδια ή κρίσεις στην εν λόγω περιοχή.
Υπό αυτή την έννοια τα αριστερά ευρωπαϊκά κινήματα θα πρέπει να πάρουν θέση και να αναλύσουν τα θέματα ισχύος & οικονομικής εκμετάλλευσης που προκύπτουν.
Ε. Η “ Καχεκτική Δημοκρατία” σε ένα virtual reality
Πολλοί αναλυτές ιστορικά έχουν αναφερθεί στην άνοδο της ακροδεξιάς και στην συμπλευση της με τον καπιταλισμό. Στη φάση αυτή θα πρέπει να αρχίσει να γίνεται ανάλυση της επίδρασης της τεχνητής νοημοσύνης όχι σε επίπεδο εκμηδενισμού θετικών αποτελεσμάτων της ( λ.χ. βελτίωση εργαλείων υγείας) αλλά περισσότερο σε συζήτηση πόρων ( λ.χ. ποιοι τη διαχειρίζονται και πως κατανέμεται, τι καπιταλιστικες ανάγκες δημιουργεί και τι νέες διεθνείς ισορροπίες διαμορφώνει)
Αν η απάντηση στα παραπάνω ήταν εύκολη σίγουρα θα ήταν πολύ διαφορετικές και οι πολιτικές εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο. Το ζήτημα είναι η πρόβλεψη του νέου κόσμου όπως ανατέλλει από αυτό το σχίσμα παλιού και νέου καπιταλισμού, να σηματοδοτήσει και μια πιο ενδυναμωμενη αριστερή απάντηση.
