Φωτογραφία: Νικόλας Κοκοβλής
Σε απεργία πείνας έχει προχωρήσει από τη Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του 22χρονου Ντένις που σκοτώθηκε στην τραγωδία των Τεμπών, προκειμένου να του επιτραπεί η εκταφή του παιδιού του και να διενεργηθούν οι απαραίτητες εξετάσεις για τα αίτια θανάτου. Στο πλευρό του και δύο ακόμη απεργοί πείνας, ο Δημήτρης Οικονομόπουλος και η Αναστασία Τσαλαμιδά. Η «Εποχή» βρέθηκε στο Σύνταγμα μαζί τους και συνομίλησε με την Αναστασία Τσαλαμιδά (οι δύο άνδρες, έχοντας ξεκινήσει νωρίτερα την απεργία πείνας, ήταν ήδη πιο καταβεβλημένοι) για τον αγώνα που δίνουν.
Βρίσκεστε και η ίδια σε απεργία πείνας σε συμπαράσταση του Πάνου Ρούτσι. Πώς και γιατί πήρατε αυτή την απόφαση;
Η τραγωδία των Τεμπών με έχει ευαισθητοποιήσει εδώ και καιρό. Από την αρχή παρακολουθώ το ζήτημα μέσω του ίντερνετ και των ειδήσεων. Νιώθω πολύ μεγάλο θυμό με τον χειρισμό της υπόθεσης. Θεωρώ ότι υπάρχει συγκάλυψη κι έχουν λεχθεί απίστευτα ψέματα για το δυστύχημα. Όταν, λοιπόν, διάβασα στο Facebook ότι ο Πάνος Ρούτσι κάνει απεργία πείνας επειδή ζητάει την εκταφή του παιδιού του για να γίνουν τοξικολογικές εξετάσεις και να διαπιστώσει αν η σωρός που έχει θάψει και κλαίει, είναι πράγματι το παιδί του και του το αρνούνται, πολύ φυσικά και αβίαστα ένιωσα ότι πρέπει να είμαι δίπλα του. Έτσι, αφού τακτοποίησα τις δουλειές μου στην πόλη μου, την Πάτρα, ξεκίνησα και ήρθα στην Αθήνα να τον συναντήσω και αποφάσισα να του συμπαρασταθώ, κάνοντας κι εγώ απεργία πείνας. Μέχρι τώρα (σ.σ. στις 23/9) τα πάω πολύ καλά, δεν νιώθω ακόμη πείνα και ταλαιπωρία. Βέβαια, αντιμετωπίζουμε διάφορες πρακτικές δυσκολίες, όπως είναι αναμενόμενο όταν μένεις σε μία πλατεία και όταν δεν έχεις αρκετή υποστήριξη από την πολιτεία. Για παράδειγμα, προσωπικά κάθε βράδυ στήνω τη σκηνή μου και καλού κακού κάθε πρωί την ξεστήνω, προκειμένου να μην υπάρξει η οποιαδήποτε αφορμή να μας διώξουν, περί παράνομης κατάληψης κτλ, και να διακοπεί ο αγώνας μας άδοξα.
Η συμπαράσταση του κόσμου όλες αυτές τις μέρες είναι μεγάλη. Αντίστοιχα έχουν περάσει και αρκετά θεσμικά πρόσωπα. Πώς αποτιμάτε τη στήριξη του αγώνα;
Κάθε μέρα περνάει πάρα πολύς κόσμος, μιλάνε μαζί μας, μας εφοδιάζουν με πράγματα, μας αγκαλιάζουν… Τους ευχαριστούμε όλους και όλες θερμά μέσα από την καρδιά μας για τη συμπαράστασή τους. Και αυτό θέλουμε, η κοινωνία σε όποια συγκέντρωση κάνουμε, να είναι δίπλα μας. Είναι πολύ σημαντικό να αυξήσουμε την πίεση. Η εβδομάδα που διανύουμε, είναι κρίσιμη, γιατί ο Πάνος και ο Δημήτρης, οι δύο άλλοι απεργοί πείνας, που είναι περισσότερες μέρες από εμένα, θα φτάσουν στα όριά τους και θα αρχίσει να κινδυνεύει η ζωή τους. Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι αυτό το πράγμα… Όσον αφορά σε επίσημα πρόσωπα, έχουν περάσει κάποιοι βουλευτές της αντιπολίτευσης που συναντήθηκαν και συζήτησαν μαζί μας. Βέβαια, από την πλευρά μου πρέπει να πω πως η βόμβα έσκασε τώρα στα χέρια της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οπότε έρχεται η αντιπολίτευση και λέει «είμαστε μαζί σας». Αν είχε σκάσει στα χέρια μιας δικής τους κυβέρνησης, θα ερχόταν η Νέα Δημοκρατία και θα μας έλεγε «είμαστε μαζί σας». Δυστυχώς, δεν έχω εμπιστοσύνη ούτε στη Δικαιοσύνη, αλλά ούτε στους πολιτικούς. Πρώτα απ’ όλα, όταν βλέπω ότι υπάρχει ένα σύστημα που οι πολιτικοί πάνε από το ένα κόμμα στο άλλο και μεταφέρονται έτσι, δεν μου δημιουργεί καμία εμπιστοσύνη.
Από τη δική σας επαφή με τον κ. Πάνο Ρούτσι, γνωρίζετε αν, μετά και την έναρξη της απεργίας πείνας, υπήρξε κάποια εξέλιξη όσον αφορά στο αίτημα της εκταφής; Προς το παρόν, ο Άρειος Πάγος απάντησε προς το αίτημα των οικογενειών πως είναι αναρμόδιος. [σ.σ.: Την Παρασκευή 26/9, το απόγευμα, υπήρξε τελικά αποδοχή του αιτήματος εκταφής μόνο όσον αφορά στην εξακρίβωση του dna της σωρού].
Τίποτα δεν έχουν πει στον άνθρωπο. Τίποτα. Ο Άρειος Πάγος μπορεί πράγματι να μην έχει την απευθείας αρμοδιότητα, αλλά φαντάζομαι πως θα μπορούσε έστω να προωθήσει υπηρεσιακά το αίτημα των γονιών στην πρόεδρο Εφετών στη Λάρισα, προκειμένου να δείξει ότι υπάρχει έστω ενδιαφέρον για την υπόθεση, ότι δεν θέλει να τους ταλαιπωρήσει με κόπο, χρόνο και έξοδα. Κρατάω, βέβαια, την επιφύλαξη κατά πόσο μπορούσε να το κάνει αυτό. Σε κάθε περίπτωση, όμως, θεωρώ πως οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν βοηθηθεί από το κράτος σε τίποτα, ώστε να λάμψει η αλήθεια στην υπόθεσή τους. Τους έχει βάλει απίστευτες τρικλοποδιές και έχει δυσκολέψει την κατάσταση αντί να τη διευκολύνει. Οι συγγενείς θα μπορούσαν να είναι δέκα φορές ακόμα πιο έξαλλοι με όσα γίνονται. Εγώ που δεν είχα παιδί δικό μου στο τρένο και είμαι έξαλλη. Στο θέμα της εκταφής, όταν δεν υφίσταται κάποια οικογενειακή διένεξη, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην ικανοποιηθεί αυτό το αίτημα. Ο εισαγγελέας που το αρνείται, δεν έχει νομικό έρεισμα σ’ αυτό που κάνει. Όταν ζητάμε βοήθεια από τους πολιτικούς, λένε πως δεν μπορεί η κυβέρνηση να εμπλακεί στη δικαστική εξουσία. Αφού, όμως, έχει εμπλακεί τόσες φορές. Μας κοροϊδεύουν, ενεπλάκη και τα έκανε έτσι όπως τα έκανε. Ε, ας εμπλακεί άλλη μια φορά για να τα ξεμπερδέψει.
