Την κοινή επιστολή ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας, Νέα Αριστερά προς την κυβέρνηση για τη Γάζα, σχολιάζει με δήλωσή του στην «Εποχή»ο Γιάννης Σηφακάκης, μέλος του ΣΕΚ και της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ:
«Καταρχάς, είναι θετικό που πάρθηκε αυτή η πρωτοβουλία. Αντανακλά το εύρος που έχει αποκτήσει η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη, το μέγεθος της οργής για την κυβέρνηση της ΝΔ και την πλήρη στήριξη που προσφέρει στο κράτος-τρομοκράτη.
Ωστόσο, τα αιτήματα που βάζει η επιστολή είναι πίσω από αυτά που βάζει το κίνημα αλληλεγγύης και απαιτούν οι περιστάσεις. Δεν αρκεί, για παράδειγμα, το αίτημα για διακοπή της στρατιωτικής και μόνο συνεργασίας με το Ισραήλ. Απαιτούμε διακοπή όλων των σχέσεων οικονομικών, ενεργειακών, διπλωματικών με το σιωνιστικό μόρφωμα, να τσακιστεί ο αντιδραστικός άξονας «Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – Αιγύπτου».
Επιπλέον, είναι πισωγύρισμα η επαναφορά του αιτήματος για «ελεύθερο παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του ‘67», όταν εκατομμύρια διαδηλωτές σε ολόκληρο τον πλανήτη διεκδικούν Λευτεριά στην Παλαιστίνη «from the river to the sea». Ο Νετανιάχου δηλώνει ξεδιάντροπα τον στόχο του για ένα «μεγάλο Ισραήλ», κλιμακώνοντας τη γενοκτονία και λιμοκτονία των Παλαιστινίων. Το κίνημα αλληλεγγύης και η Αριστερά πλάι στη στήριξη στην Αντίσταση πρέπει να βάζει και τον στόχο για μια Παλαιστίνη ελεύθερη από τον Ιορδάνη μέχρι τη Μεσόγειο, δημοκρατική, πολυπολιτισμική και πολυθρησκευτική, με δικαίωμα επιστροφής όλων των προσφύγων από το ‘48 και μετά.
Λάθος, επίσης, είναι η απεύθυνση για να συνυπογράψει και ο Βελόπουλος. Σωστά, δεν στάλθηκε η σχετική επιστολή στους Σπαρτιάτες του ναζί Κασιδιάρη. Το ίδιο θα έπρεπε να γίνει και με την Ακροδεξιά, που δεν μπορεί να αποτελεί συνομιλήτρια για οποιοδήποτε ζήτημα.
Τέλος, η πραγματική δύναμη που μπορεί να σπάσει τη συμμαχία με το κράτος δολοφόνο και να δώσει πραγματική βοήθεια στον αγωνιζόμενο λαό όλης της Παλαιστίνης, βρίσκεται στο “πεζοδρόμιο”, στην απεργία και τη διαδήλωση. Στην ανάπτυξη ενός μαζικού κινήματος που θα δένει τα αιτήματα του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη με όλους τους αγώνες της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Αυτό πρέπει να είναι προτεραιότητα για τις δυνάμεις της Αριστεράς κι εκεί πρέπει να εκφραστεί η πιο πλατιά ενότητα».
M.M.
