Αντίστροφη μέτρηση με πολλά ερωτηματικά

Του Νίκου Σερβετά

Απτή απάντηση στο θεωρητικό ερώτημα αναφορικά με τις διαφορές ανάμεσα στη «Λαϊκή Κεντροδεξιά» και την «Νεοφιλελεύθερη Ελίτ», καλούνται να δώσουν οι Βαγγέλης Μεϊμαράκης και Κυριάκος Μητσοτάκης την εβδομάδα που απομένει έως τον δεύτερο γύρο των εσωκομματικών εκλογών στη Νέα Δημοκρατία. Οι έως τώρα εξ αποστάσεως ψευτοτσακωμοί των δύο υποψηφίων στα τηλεοπτικά show, όχι μόνο δεν έχουν ενδιαφέρον για το ευρύ κοινό, αλλά έχει γίνει σαφές ότι γίνονται προκειμένου να κρατηθεί ζεστό το ενδιαφέρον όχι παραπάνω από 100.000 ανθρώπων: Αυτών που στον πρώτο γύρο ψήφισαν είτε τον Απόστολο Τζιτζικώστα είτε τον Άδωνη Γεωργιάδη και τώρα, όσοι απ’ αυτούς συμμετάσχουν στις εκλογές της επόμενης Κυριακής, θα κρίνουν ποιος θα ηγηθεί του συντηρητικού κόμματος.
Καθώς αυτό που φθάνει έως τώρα σε όσους παρακολουθούν την αντιπαράθεση στη ΝΔ είναι ότι η διαφορά των δύο υποψηφίων είναι θέμα ύφους και όχι περιεχομένου, τα ερωτήματα στα οποία οι Β. Μεϊμαράκης και Κ. Μητσοτάκης δεν έχουν δώσει ακόμα σαφή απάντηση, αλλά απασχολούν τον κάθε συνειδητοποιημένο πολίτη, είναι:
Ποιος είναι ο πολιτικός χώρος τον οποίο θέλει να καλύψει η ΝΔ υπό την νέα ηγεσία της; Θα συνεχίσει να έχει στις τάξεις της ακροδεξιά στοιχεία, που για λόγους πολιτικής επιλογής ή και πολιτικής επιβίωσης δεν ζήτησαν στέγη στη Χρυσή Αυγή; Θα κάνει ανοίγματα ώστε να καλύψει τον όποιο πολιτικό χώρο καλύπτει σήμερα το «Ποτάμι» ή η «Ένωση Κεντρώων»;
Ποιες είναι οι θέσεις του κάθε υποψήφιου αναφορικά με τον τρόπο ανάπτυξης της χώρας, από την ημέρα που θα λήξουν τα μνημόνια και μετά; Θα παραμείνει ένα κόμμα το οποίο φέρει μεγάλο μέρος της ευθύνης για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα; Με ποιους όρους θα έρθει η ανάπτυξη, προκειμένου και η χώρα να μην ξαναβρεθεί στο μέλλον σε παρόμοια θέση και το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της να βελτιωθεί;
Ποιος θα αντιμετωπίσει, ως υποψήφιος πρωθυπουργός, τον Αλέξη Τσίπρα στις επόμενες εθνικές εκλογές; Ποιο θα είναι το ύφος και το ήθος της πολιτικής αντιπαράθεσης έως τότε και ποια πολιτικά επιχειρήματα θα καταστήσουν τη ΝΔ πραγματική αξιωματική αντιπολίτευση, με τον ρόλο που προβλέπει γι’ αυτήν το Σύνταγμα της χώρας;

Από τη θεωρία στην πράξη

Εδώ τελειώνουν τα περί θεωριών και ιδεολογίας και μπαίνουν τα ειδικά στοιχεία, που χαρακτηρίζουν τον ελληνικό συντηρητικό χώρο: τα προσωπικά συμφέροντα και το βραχυπρόθεσμο όφελος ή το μακροπρόθεσμο κέρδος. Σύμφωνα με πηγές της ΝΔ, την επόμενη Κυριακή το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές θα είναι μειωμένο συγκριτικά με αυτό του πρώτου γύρου. Τα επιτελεία των δύο υποψηφίων επιδίδονται πλέον σε αγώνα για να κερδηθούν οι ψηφοφόροι των δύο ηττημένων της 20ης Δεκεμβρίου. Πέραν των τηλεοπτικών εμφανίσεων των υποψηφίων και των φιλικών δημοσιευμάτων στον τύπο και το διαδίκτυο, αγώνας δίδεται και «υπογείως» μέσω e-mails, που στέλνονται προς πάσα κατεύθυνση με όρους υποστηρικτικού ή αρνητικού μάρκετινγκ. Μεγάλη προσπάθεια καταβάλλεται, επίσης, για δηλώσεις υποστήριξης από επιφανή στελέχη του κόμματος, καθώς και με προσωπικές επαφές, το κύριο όπλο αυτού του πολιτικού χώρου.
Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης στηρίζεται, κυρίως, στους ΟΝΝΕΔίτες της περιόδου 1985-1990, αυτούς που τον ανέδειξαν στην ηγεσία της νεολαίας και τότε είχαν ονομαστεί «Ντοράκηδες». Ήταν η περίοδος που στο εσωτερικό της νεολαίας δινόταν, τηρουμένων των αναλογιών, η με σημερινούς όρους μάχη μεταξύ «Ακροδεξιών» και «Κεντροδεξιών». Αντίθετα, «τα κομματόσκυλα δεν υποστηρίζουν Βαγγέλη, επειδή τους βγάζει έξω από το σύστημα», είπε χαρακτηριστικά στην «Ε» σημαντική πηγή μέσα από τη ΝΔ. Αν αναλογιστούμε ότι τον κομματικό μηχανισμό επηρεάζει, σε μεγάλο βαθμό, το περιβάλλον του τέως πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, θεωρείται βέβαιον ότι για ν’ αλλάξει στρατόπεδο η συγκεκριμένη ομάδα δευτεροκλασάτων στελεχών θα ζητήσει σαφή ανταλλάγματα.
Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, οι έως τώρα «μη Μητσοτακικοί» έχουν ταχθεί στο πλευρό του Κυριάκου Μητσοτάκη. Χαρακτηρίζουν «μαφία το σύστημα Μεϊμαράκη» και το κατηγορούν ότι δεν μπορεί να φέρει ανανέωση, καθώς στηρίζεται σε «παλιές καραβάνες που δεν χαίρουν εκτίμησης όπως οι Γιακουμάτος και Βλάχος». Ένα σημαντικό στοιχείο του κλίματος που διαμορφώνει στο εσωτερικό της ΝΔ το περιβάλλον Μητσοτάκη είναι, επίσης, η μάχη όχι μόνο κατά του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, αλλά και κατά του Κώστα Καραμανλή, τον οποίο θεωρούν «επινόηση των βαρόνων, που έβαλαν τον κάτοικο της Ραφήνας στο τιμόνι της Νέας Δημοκρατίας λόγω ονόματος και όχι λόγω ικανοτήτων, και χρεοκόπησαν όχι μόνο την παράταξη αλλά και ολόκληρη τη χώρα».
Ένα βασικό ερώτημα για την υποψηφιότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι η θέση που θα πάρει απέναντι στην ομάδα των «ακροδεξιών» του κόμματος, που είτε με δημόσιες δηλώσεις τους, είτε με προσωπικές επαφές έχουν ταχθεί με το μέρος του. Από τη μία υπάρχει μια ξεκάθαρη δήλωση υποστήριξης από τον Άδωνη Γεωργιάδη, είναι γνωστή η ψυχρότητα που υπάρχει μεταξύ Μεϊμαράκη και Βορίδη, επειδή ο δεύτερος τέθηκε στο περιθώριο, και από την άλλη η δήλωση του Φαήλου Κρανιδιώτη, «αν υπάρξει κεντροδεξιά θα πρέπει να υπάρξει και ακραιφνής δεξιά». Ο Κ. Μητσοτάκης εμφανίζεται αυτή τη στιγμή ως ο εκφραστής και της ακροδεξιάς πτέρυγας της ΝΔ, γεγονός για το οποίο ο ίδιος δεν έχει πάρει σαφή θέση, όχι μόνον απέναντι στους ψηφοφόρους του κόμματος, αλλά και σε όλους όσους θέλει να παρουσιάζεται ως υποψήφιος πρωθυπουργός.

Κοινή συνισταμένη

Αν εξαιρεθεί το ατόπημα του Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος κατηγόρησε τον Β. Μεϊμαράκη για την απουσία του από την ψηφοφορία για το Σύμφωνο Συμβίωσης, ενώ εκείνος έδινε αίμα στην ετοιμοθάνατη αδελφή του, οι δύο υποψήφιοι φαίνεται να έχουν συμφωνήσει να μην φέρει ο ένας τα «άπλυτα» του άλλου στη φόρα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αφήσει να παραμένει ξεχασμένη η όποια ανάμειξη του Βαγγέλη Μεϊμαράκη στο σκάνδαλο με τα οπλικά συστήματα και αυτός, με τη σειρά του, θα αφήσει να παραμένει ομιχλώδες το θέμα της Siemens.