Η φιλοεργατική μάσκα πέφτει

Με το ενδεχόμενο απεργίας έρχεται αντιμέτωπη η σουηδικής προέλευσης εταιρία ΙΚΕΑ, η μεγαλύτερη στον κόσμο σε λιανική πώληση επίπλων. Περίπου 450 συνδικαλιστές εργαζόμενοι στο Μέριλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών διεκδικούν ένα νέο συμβόλαιο, το οποίο δεν είναι στις προθέσεις τις εταιρίας να ανανεωθεί. Η τακτική της εταιρίας φέρνει στο νου τη διαμάχη μεταξύ εργοδοτών και εργαζόμενων στο Ριτσμοντ του Βανκούβερ, όπου η διοίκηση προσπάθησε και εν τέλει κατάφερε να εξοντώσει την ένωση των εργαζομένων όταν απεργούσαν χρησιμοποιώντας δόλια μέσα, όπως τον χρηματισμό ορισμένων. Υπάρχει, όμως, γενικευμένη δυσαρέσκεια υπαλλήλων στην Αμερική, όπου αντισυνδικαλιστική τάση της εταιρίας έχει επηρεάσει αρκετά τόσο ώστε να μην έχουν δημιουργηθεί καν σωματεία.
Απαγορεύσεις και επιτήρηση
Υπάλληλοι δηλώνουν ότι προϊστάμενοί τους ζητούν να μάθουν τις θέσεις τους και αν στηρίζουν κάποιο σωματείο, ακόμη και διαδικτυακά παρακολουθούν τις κινήσεις τους. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ένας ακόμη χώρος για να μάθουν τις πολιτικές απόψεις των εργαζομένων τους. Παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν και σε πολλές άλλες χώρες, όπως στις γειτονικές μας, Ιταλία και Τουρκία. Στην Ιταλία φέτος το καλοκαίρι οι εργαζόμενοι της ΙΚΕΑ για πρώτη φορά προχώρησαν σε απεργία λόγω της μείωσης μισθών. Αντίστοιχα, στην Τουρκία το 2013 η εταιρία εφάρμοζε πολιτική εκφοβισμού και αποκλεισμού των οργανωμένων σε συνδικάτα εργαζομένων της. Συγκεκριμένα σε όλη την τουρκική επικράτεια υπήρξαν καταγγελίες κατά της διοίκησης ότι ασκούσε πίεση σε συνδικαλιστές προκειμένου να παραιτηθούν, ενώ υπήρχαν αντίποινα στον χώρο εργασίας και φρόντιζαν να μην ακούγονται όσοι διαφωνούν.
Οι πρακτικές αυτές, όλως περιέργως, δεν ίσχυαν ποτέ στη Σουηδία και τη Γερμανία, χώρες στις οποίες η εταιρία συνεργάζεται με τα συνδικάτα προς όφελος των υπαλλήλων. Επομένως, αναλόγως τη χώρα η πολυεθνική λειτουργεί με άλλα μέτρα και άλλα σταθμά. Εκτός από τις προαναφερθείσες χώρες αντίστοιχες καταστάσεις έχουν παρατηρηθεί στη Ρωσία, την Ιρλανδία, την Τσεχία και τη χώρα μας.
Θέμα μάρκετινγκ
Πρόσφατα η εταιρία ανακοίνωσε ότι θα ανεβάσει τον κατώτατο μισθό στην Αμερική και πέρυσι είχε πράξει το ίδιο. Τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης έδωσαν την απαραίτητη δημοσιότητα σε αυτή την περίπτωση εκθειάζοντας την ΙΚΕΑ για το φιλεργατικό πρόσωπο που δείχνει, καθώς το κατώτατο ωρομίσθιο δεν φτάνει για να καλύψει τις βασικές ανάγκες διαβίωσης του ένα άτομο. Αυτό είναι ένα ακόμα μείζον ζήτημα για το πώς λειτουργούν διεθνώς αυτές οι εταιρίες, που σε full time εργαζόμενους δεν αποδίδουν όσα θα έπρεπε για να ανταποκριθούν στο κόστος ζωής της πόλης και χώρας που ζουν.
Ο υποψήφιος για το χρίσμα των Δημοκρατικών στον αγώνα για τις εκλογές του 2016, Bernie Sanders, έθεσε επί τάπητος το πρόβλημα αυτό λέγοντας το προφανές που όμως άλλοι δεν το θεωρούν αναγκαίο: ότι θα πρέπει κάθε εργαζόμενος να ζει από τον μισθό του. Δεσμεύτηκε μάλιστα να αυξήσει τον κατώτατο μισθό κατά 15 δολάρια ανά ώρα μέσα στα επόμενα χρόνια σε εθνικό επίπεδο. Με μια πρόχειρη έρευνα στο διαδίκτυο ανακαλύπτει κανείς ότι τα μεγαλύτερα μέσα ενημέρωσης μιλάνε κυρίως για το πόσο θετικό είναι που αυξάνει ελάχιστα η ΙΚΕΑ το μισθό των εργατών της όταν έχει παραβιάσει τους κώδικες δεοντολογίας και ηθικής που θα έπρεπε να επικρατούν σε κάθε εργασιακό χώρο. Επιπλέον, η εταιρία αυτή είναι γνωστή για το οικολογικό προφίλ που προωθεί και δίνει την εντύπωση ότι γενικότερα έχει προοδευτικές τάσεις φιλικές προς τις νέες τεχνολογίες, την φύση και τον εργαζόμενο. Το σωστό μάρκετινγκ όμως δεν αρκεί για να καλύψει κανείς τα πάντα.
Όλγα Βερελή





