Τελικά, φαίνεται πως δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι χρόνια και χρόνια συζητιέται η απλή αναλογική, αλλά πράξη δεν γίνεται. Πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες κατατίθεται προς διαβούλευση νομοθέτημα που καταργεί το μπόνους για το πρώτο κόμμα ή για συνασπισμούς κομμάτων (έστω κι αν διατηρεί το όριο του 3% για την είσοδο στη βουλή), αλλά η υποδοχή του από σημαντικό μέρος των πολιτικών δυνάμεων καταγράφεται από επιφυλακτική έως αρνητική.
Και δεν είναι μόνο το ιδιοτελές συμφέρον κάθε κόμματος που καθορίζει τη στάση απέναντι στη συγκεκριμένη πρωτοβουλία. Αυτό μπορεί να το ισχυριστεί βάσιμα κάποιος για τη ΝΔ, η οποία ανερυθρίαστα τάσσεται υπέρ της διατήρησης του ισχύοντος συστήματος. Το περίεργο, αλλά όχι ανεξήγητο, είναι η αλλαγή στάσης κομμάτων όπως το ΠΑΣΟΚ, το οποίο είχε καταθέσει το 2015 πρόταση νόμου (δια χειρός, Βενιζέλου μάλιστα…) χωρίς μπόνους και με όριο εισόδου το 3%, δηλαδή αντίστοιχη της σημερινής κυβέρνησης, ενώ τώρα αναζητά προσχήματα για να μην την υπερψηφίσει. Σε παρόμοιο μήκος κύματος, αλλά για λόγους… αρχής, το Ποτάμι χαρακτηρίζει την πρόταση «θεσμικό έγκλημα», γιατί «η πλήρης κατάργηση του μπόνους θα οδηγήσει σε ακυβερνησία».
Μέχρι στιγμής, εκτός από τα κόμματα της συμπολίτευσης ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Οικολόγοι και η Ένωση Κεντρώων έχει δηλώσει ότι θα υπερψηφίσει την κυβερνητική πρόταση, ενώ το ΚΚΕ τη θεωρεί ατελή, επειδή δεν καταργεί το όριο του 3%. Πάντως, επειδή η κατ’ αρχήν τοποθέτηση των περισσότερων κομμάτων της αντιπολίτευσης δεν πραγματοποιείται, όπως είναι φανερό, με βάση την προγραμματική θέση τους, αλλά τη διάθεσή τους να οριοθετηθούν έναντι της κυβέρνησης ή και να διαγράψουν την πολιτική τους στάση στο προσεχές μέλλον έναντι της ΝΔ, είναι πολύ πιθανό οι εσωτερικές εντάσεις που μάλλον θα οξυνθούν, να οδηγήσουν σε μη αναμενόμενα αποτελέσματα την ώρα της ψηφοφορίας στη βουλή.
•
