Η απόφαση ελήφθη. Ο Αλέξης Τσίπρας εγκαταλείπει το σενάριο ίδρυσης του νέου κόμματος για τον Σεπτέμβρη και όλα δείχνουν ότι επισπεύδει τις διαδικασίες και θα το ανακοινώσει μέσα στον Μάιο. Η παρουσίαση του βιβλίου του στο Ηράκλειο της Κρήτης ήταν, ως φαίνεται, η τελευταία. Ο σχεδιασμός για εκδήλωση στην Καλαμάτα δεν προχωράει τελικά, όπως και η εκδήλωση στο νησί της Ιθάκης, εκτός και αν ο πρώην πρωθυπουργός επιλέξει το μικρό νησί του Ιονίου για την παρουσίαση της ιδρυτικής διακήρυξης του νέου φορέα. Οι λόγοι της επίσπευσης είναι μάλλον προφανείς. Οι εξελίξεις τρέχουν, η ΝΔ σπαράσσεται από τα συνεχή σκάνδαλα και το κύμα της ακρίβειας, η φθορά της είναι δεδομένη, η προσφυγή στις κάλπες το φθινόπωρο δεν μπορεί να αποκλειστεί, ενώ το επιτελείο Τσίπρα θέλει ασφαλώς να προλάβει το ΠΑΣΟΚ στον ανταγωνισμό για τη… δεύτερη θέση. Τα ερωτήματα, βέβαια, για το κόμμα Τσίπρα παραμένουν, αλλά οι απαντήσεις μάλλον δεν αργούν.
Ερώτημα πρώτο: Την Πρωτομαγιά (το κείμενο γράφτηκε μια ημέρα πριν) θα γινόταν η παρουσίαση του κειμένου Γ. Σιακαντάρη για τη σύγκλιση, όπως λέει, των τριών ιστορικών ρευμάτων ριζοσπαστικής Αριστεράς, Σοσιαλδημοκρατίας και Πολιτικής Οικολογίας. Το κείμενο, σύμφωνα με τους συντάκτες του, είναι πολυσέλιδο και δεν περιορίζεται σε θεωρητικές και μόνο αναφορές. Παρότι δεν το έχουμε στα χέρια μας για να το κρίνουμε ενδελεχώς, προκύπτει το ερώτημα πώς μπορεί να υπάρχει σύγκλιση διακριτών ιδεολογικών ρευμάτων χωρίς τη συνύπαρξη των ίδιων των ρευμάτων, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας με κατηγορηματικό τρόπο έχει αποκλείσει την εκδοχή ενός πολυτασικού φορέα ή έστω ενός φορέα που τα ρεύματα ιδεών θα είναι θεσμοθετημένα με ελεύθερη δημόσια έκφραση. Αρκεί άραγε η λέξη «πολύχρωμο», που χρησιμοποίησε στην Κρήτη, για να περιγράψει τη σύγκλιση ή μήπως όχι;
Ερώτημα δεύτερο: Ο Αλέξης Τσίπρας σε πρόσφατες δηλώσεις του, με αφορμή τις συζητήσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ, είπε ότι δεν σχολιάζει και δεν παρεμβαίνει στα εσωτερικά άλλων κομμάτων. Επίσης ότι η επιδίωξή του είναι να ενώσει τον προοδευτικό χώρο μέσω της ανασύνθεσής του. Μέχρι τώρα, όμως, βλέπουμε ότι οι κινήσεις Τσίπρα όχι μόνο δεν ενώνουν –καθώς αρνείται οποιαδήποτε πολιτική συμμαχιών– αλλά δημιουργούν συνεχώς κρίσεις, ρήγματα ή μικροδιασπάσεις στα υπάρχοντα κόμματα. Να πιστεύει ότι η ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης (δηλαδή η ενίσχυσή του κόμματός του) θα προκύψει μέσα από τη διάλυση ή την αποδυνάμωσή τους; Το πιθανότερο καθώς ο κατάλογος των «προθύμων βουλευτών», οι οποίοι είναι έτοιμοι να αποχωρήσουν από τα κόμματά τους (τα οποία ο Τσίπρας χαρακτηρίζει απαξιωμένα) και να προσχωρήσουν στην… «Ιθάκη» μεγαλώνει.
Ερώτημα τρίτο: Παραμένει κρίσιμο το ερώτημα πώς θα χειριστεί το ζήτημα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι φήμες ότι υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Σ. Φάμελλο διαψεύστηκαν. Δεν σημαίνει, βέβαια, ότι δεν θα υπάρξει στη συνέχεια, πιθανά πριν την επίσημη ανακοίνωση της ίδρυσης του νέου φορέα. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει οδικός χάρτης συνεννόησης ανάμεσα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Ποιος μπορεί, όμως, να αποκλείσει, μπροστά στο αδιέξοδο κυρίως για τον ΣΥΡΙΖΑ, ένα, έστω και δύσκολο, βήμα προσέγγισης; Υπάρχει όμως και μια δεύτερη ανάγνωση. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, ειδικά της Metron Analysis, δίνουν ανάσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά (σε ανοδική πορεία από τον Μάρτιο, 5,3% και 2,4% αντίστοιχα), γεγονός που η «Αμαλίας» δεν μπορεί να αγνοήσει. Εντούτοις, η επισημοποίηση του νέου φορέα εντός του μήνα θα δημιουργήσει νέα δεδομένα. Η πίεση που θα ασκηθεί στα κόμματα της Αριστεράς, συμπεριλαμβανομένου και του ΜέΡΑ 25 θα είναι μεγάλη και εκεί, ίσως, θα φανούν οι αντοχές, αλλά και τα πολιτικά σχέδια που υποχρεωτικά θα ξεδιπλωθούν από την πλευρά τους.
Ερώτημα τέταρτο: Μπορεί ο Α. Τσίπρας να επικεντρώνεται στην κριτική για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης και στην παρουσίαση των δικών του θέσεων, η αντιπαράθεση όμως με το ΠΑΣΟΚ είναι κάτι παραπάνω από ορατή. Η κόντρα των δύο, για τη δεύτερη θέση ασφαλώς, εμπεριέχει και ανταγωνισμό ως προς τα πρόσωπα. Το ΠΑΣΟΚ στο πλαίσιο της αμφίπλευρης διεύρυνσης είναι έτοιμο να ξεχάσει τα παλιά και να δεχτεί στους κόλπους του πολιτικά πρόσωπα που στο παρελθόν είχαν πικράνει ένα μέρος του κόσμου του. Ο Νικόλας Φαραντούρης, ενδεχομένως μέχρι να φτάσει η «Εποχή» στο τυπογραφείο να βρίσκεται επισήμως στη Χαρ. Τρικούπη, ενώ λίγο αργότερα θα ακολουθήσει η έτοιμη εδώ και καιρό Νίνα Κασιμάτη, και με τη μετακίνηση στο ΠΑΣΟΚ της Θεοδώρας Τζάκρη, που σήμεραείναι στο κόμμα Κασσελάκη, να είναι «κλεισμένη», έστω και αν οι αντιδράσεις θα είναι μάλλον πολλές. Δεν ισχυριζόμαστε βέβαια ότι ο Α. Τσίπρας τους διεκδίκησε, το αντίθετο συνέβη. Ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ προσώρας κλέβει τις εντυπώσεις δημιουργώντας εν μέρει την αίσθηση ότι είναι ο ανταγωνιστικός, ως προς τη ΝΔ, πόλος. Παραμένει το ερώτημα αν ο πρώην πρωθυπουργός θα απαντήσει με μεταγραφές… αεροδρομίου από το πράσινο στρατόπεδο ή θα περιοριστεί στις αναμενόμενες μετακινήσεις κυρίως από κόμματα της Αριστεράς. Κοντός ψαλμός…
Φωτογραφία: Στέφανος Ραπάνης / Eurokinissi
