Από σταθερή άνοδο μέχρι και εκτόξευση των ποσοστών τους παρουσιάζουν στις τελευταίες δημοσκοπήσεις τα, έως τώρα, μικρότερα προσωποπαγή σχήματα. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Real Polls για το Protagon, το εκλογικό σκηνικό φαίνεται να αλλάζει, καθώς η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου ανέρχεται στην τρίτη θέση στην πρόθεση ψήφου, με ποσοστό 7,5%, ακολουθεί η Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου με 7,4%, ξεπερνώντας τα ποσοστά του επίσης ακροδεξιού κόμματος του Κυριάκου Βελόπουλου, που κρατάει όμως δυνάμεις (5,2%).

Αν και στις λίγο πρωτύτερες δημοσκοπήσεις άλλων εταιρειών δεν έχει καταγραφεί αντίστοιχη κατάταξη των κομμάτων και τόσο υψηλά ποσοστά για την Πλεύση Ελευθερίας και τη Φωνή Λογικής, φαίνεται παρόλ’ αυτά να επιβεβαιώνεται και από εκείνες (πχ GPO) η τάση ανόδου τους, όπως και της Ελληνικής Λύσης.

Παρότι κόμματα με διαφορετικό μεταξύ τους ιδεολογικό προσανατολισμό και πολιτική ατζέντα, συχνά οι αναλύσεις κάνουν κοινό λόγο περί αυτών υπό την κατηγοριοποίηση της λεγόμενης «αντισυστημικής ψήφου». Ο «αντισυστημισμός» τους, βέβαια, όπως έχει ξαναγραφτεί στην «Εποχή», τίθεται υπό πολλά ερωτηματικά, καθώς ουδεμία ή ελάχιστη κριτική ασκούν προς το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα. Αντίθετα, μάλιστα, τα δύο ακροδεξιά κόμματα υπερασπίζονται τις πιο απαρχαιωμένες θέσεις και αξίες του status quo. Παρόλ’ αυτά, πράγματι μπορούν να διακριθούν κάποια κοινά στοιχεία μεταξύ τους (από την ανυπαρξία κομματικής δομής, μέχρι την χρήση απλού, θυμικού λόγου και την αξιοποίηση των social media), με κυριότερο ότι καθίστανται υποδοχείς της απογοητευμένης και οργισμένης ψήφου.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου εστιάζοντας εξαρχής τόσο τις δράσεις του κόμματός της, όσο και τον πολιτικό της λόγο στην υπόθεση των Τεμπών, έχει εδώ και καιρό κεφαλαιοποιήσει σε μεγάλο βαθμό την οργή των πολιτών για το έγκλημα. Η άνοδος, λοιπόν, των ποσοστών της τώρα με την αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος της κοινωνίας για το ζήτημα (σύμφωνα με τη Real Polls κατατάσσεται ως το δεύτερο πιο σημαντικό θέμα για τους πολίτες) μάλλον είναι αναμενόμενη. Χαρακτηριστική είναι, άλλωστε, και η κίνηση της Ζ. Κωνσταντοπούλου κατά την ψηφοφορία για την προεδρία της Δημοκρατίας την Τετάρτη, που προτού αποχωρήσει με τους βουλευτές της, δήλωσε, ορθώνοντας αριστερή γροθιά, «Όχι στη συγκάλυψη».

Παράλληλα, η ίδια συνεχίζει να οικοδομεί το «αντισυστημικό» προφίλ της, εννοώντας ως σύστημα τα κοινοβουλευτικά κόμματα απ’ ό,τι φαίνεται από viral ανάρτησή της στο tik tok. Στο εν λόγω βίντεο τα πυρά της Ζ. Κωνσταντοπούλου εξαπολύονται κατά του ΚΚΕ, προσομοιάζοντάς το με τη ΝΔ, βάσει παρόμοιας (σεξιστικής) στάσης που έχουν κρατήσει απέναντί της μέσα στη Βουλή και λόγω παρεμπόδισής της να καταθέσει έγγραφα για τα Τέμπη στα πρακτικά, καταλήγοντας πως «Αυτό είναι το σύστημα. Τους ξέρεις. Εγώ είμαι με τους πολίτες πάντα». Η αντίδραση του κόμματος ήταν άμεση μέσω βίντεο-απάντησης της ΚΝΕ στο tik tok, όπου αποδομείται η «αντισυστημική» εικόνας της Ζ. Κωνσταντοπούλου αποτυπώνοντας τη σύμπλευσή της με την κυβέρνηση σε διάφορα θέματα (πχ ψήφιση νομοσχεδίου για τα Ωνάσεια Σχολεία, θέσεις υπέρ της ιδιωτικής παιδείας κ.ά).

Παρόλ’ αυτά, το μήνυμα της Ζ. Κωνσταντοπούλου εναντίον του ΚΚΕ, και των κατεξοχήν κοινοβουλευτικών κομμάτων εν γένει, δεν είναι απίθανο να βρει ανταπόκριση, καθώς, σύμφωνα με έρευνα της Metron Analysis για το Ινστιτούτο Τσίπρα, το 65% του κόσμου δεν εμπιστεύεται τον θεσμό του κοινοβουλίου και το 77% δεν εμπιστεύεται εν γένει τα κόμματα. Η επιλογή, πάντως, να στρέψει τα βέλη της προς το ΚΚΕ δεν φαίνεται τυχαία, αφού και αυτό προσελκύει κάποιες ψήφους διαμαρτυρίας που μετακινούνται πιο εύκολα (η Πλεύση Ελευθερίας ήδη καταγράφει 3,6% εισροές ψηφοφόρων και από το ΚΚΕ, σύμφωνα με την MRB), ενώ και ο Δ. Κουτσούμπας είναι ο αμέσως επόμενος πολιτικός αρχηγός που την συναγωνίζεται σε δημοφιλία.

Από την άλλη πλευρά, η Αφροδίτη Λατινοπούλου δεν αναφέρεται σχεδόν ποτέ στην υπόθεση των Τεμπών, παρά μόνο αν ερωτηθεί από δημοσιογράφους. Ακόμα και τότε, όμως, επιλέγει να κρατήσει χαμηλούς τόνους. Με αυτόν τον τρόπο φαίνεται να προσπαθεί να πετύχει με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια: από τη μία, η όποια κριτική ασκεί στην κυβέρνηση να γίνεται με ήπιο τρόπο, ώστε να μην αποδιώξει τυχόν απογοητευμένους νεοδημοκράτες ψηφοφόρους από το να προσφύγουν στο κόμμα της και, από την άλλη, να διαφοροποιηθεί από τον Κυριάκο Βελόπουλο και λοιπές ακροδεξιές δυνάμεις. Εξού και οι υπαινιγμοί της σε συνέντευξη στο Mega σχετικά με την κριτική που δέχτηκε για την εν λόγω στάση της: «Εγώ θεσμική ήμουν και θεσμική θα παραμείνω (…) Δεν μπορούν να καταλάβουν τον ρόλο της θεσμικότητας όσοι είναι βυθισμένοι στη γραφικότητα».

Το έγκλημα των Τεμπών, άλλωστε, είναι ουσιαστικά το μόνο ζήτημα που διαφοροποιούνται τα δύο ακροδεξιά κόμματα, αν εξαιρέσουμε το επικοινωνιακό τους προφίλ, καθώς κατά τ’ άλλα η πολιτική τους ατζέντα είναι πάνω-κάτω η ίδια. Με νέο αέρα στα πανιά τους μετά και την εκλογή Τραμπ, τόσο ο η Α. Λατινοπούλου, όσο και ο Κ. Βελόπουλος συνεχίζουν να παραληρούν κατά της πράσινης μετάβασης, της συμπερίληψης και των ίσων δικαιωμάτων (της λεγόμενης «woke» ατζέντας), και της μετανάστευσης (βλ. αναλυτικά σελίδες 16, 17), την ίδια ώρα που εξαίρουν τη σημασία της παραδοσιακής οικογένειας, της πατρίδας και της θρησκείας −θεσμών, δηλαδή, που χαίρουν της εμπιστοσύνης των πολιτών, σύμφωνα με την Metron Αnalysis.

Με άλλα λόγια, και τα τρία προσωποπαγή σχήματα φαίνεται να έχουν ποντάρει εδώ και καιρό και με συνέπεια σε συγκεκριμένους τομείς ενδιαφέροντος και αξίες της κοινωνίας, ο καθένας από τη σκοπιά του προφανώς, και αυτό αποδίδει. Όσο δε άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν βρίσκουν ένα ξεκάθαρο στίγμα και βηματισμό, τόσο πιο πολύ αυξάνονται οι πιθανότητες να ξαναμοιραστεί η εκλογική τράπουλα.