Από τα τέλη Μαρτίου έως και τα τέλη Ιουλίου, έληξε και λήγει η σύμβαση 727 εργασιακών συμβούλων της ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ). Σε μια υπηρεσία η οποία ήδη έχει 1.500 κενές οργανικές θέσεις, θα αποχωρήσουν οριστικά κάποιες εκατοντάδες ακόμα. Η διοίκηση της ΔΥΠΑ υπό την κα Χορμόβα και το υπουργείο Εργασίας υπό την κα Κεραμέως, σκοπεύουν να προκηρύξουν πρόγραμμα αναπλήρωσης αυτών των θέσεων, υποτίθεται. Είναι, όμως, αυτό αληθές; Στην πραγματικότητα το σχέδιο το οποίο έχει παρουσιαστεί αφαιρεί από τους νυν εργασιακούς συμβούλους τη δυνατότητα να συμμετέχουν ουσιαστικά, ενώ σκανδαλωδώς –όπως καταγγέλλει και η Ομοσπονδία Υπαλλήλων της ΔΥΠΑ– προωθείται η ρουσφετολογική πρόσληψη 1.000 «γαλάζιων παιδιών» ενόψει εκλογών. Η τελευταία ανακοίνωση της διοίκησης της ΔΥΠΑ επιχειρεί να εμφανίσει μια εικόνα θεσμικού διαλόγου, νομιμότητας και συναίνεσης, η οποία δυστυχώς απέχει σημαντικά από όσα βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα οι εργασιακοί σύμβουλοι.
Ο διάλογος δεν είναι δημόσια επίκληση καλών προθέσεων. Διάλογος σημαίνει ειλικρίνεια, θεσμικός σεβασμός, εμπιστοσύνη και πραγματική διάθεση να ακούσεις και να λάβεις υπόψη τις θέσεις των εργαζομένων. Η διοίκηση αναφέρει ότι πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με εκπροσώπους εργαζομένων. Αυτό είναι αυτονόητη θεσμική υποχρέωση και όχι απόδειξη ουσιαστικού διαλόγου. Η πραγματικότητα είναι ότι επί μήνες δίνονταν διαβεβαιώσεις περί «συνέχειας», «αναζήτησης χρηματοδοτικού εργαλείου» και «αναγνώρισης της αναγκαιότητας των εργασιακών συμβούλων», χωρίς ποτέ να υπάρξει ξεκάθαρη και ειλικρινής ενημέρωση ότι προετοιμάζεται διαφορετικό σχέδιο στελέχωσης μέσω ειδικού ρουσφετολογικού προγράμματος. Αν υπήρχε ειλικρινής διάλογος: α) θα είχαν ενημερωθεί εγκαίρως οι εργαζόμενοι, β) θα είχαν εξεταστεί σοβαρά οι προτάσεις για νέα ΣΟΧ (Σύμβαση Ορισμένου Χρόνου) ή προκήρυξη μόνιμων θέσεων με μοριοδότηση της ειδικής προϋπηρεσίας, γ) δεν θα καλλιεργούνταν προσδοκίες μέχρι την τελευταία στιγμή.
Η διοίκηση επιχειρεί να περιορίσει τη συζήτηση σε μία στενή νομική ερμηνεία περί λήξης συμβάσεων ορισμένου χρόνου. Οι εργασιακοί σύμβουλοι γνωρίζουν πολύ καλά τη μορφή της σύμβασής τους. Ουδέποτε η Ομοσπονδία ή οι εργαζόμενοι ζήτησαν παράνομη μετατροπή συμβάσεων σε αορίστου χρόνου. Αυτό που ζητήθηκε ήταν απολύτως θεσμικό και νόμιμο: νέα προκήρυξη ΣΟΧ, με αξιοποίηση της προϋπηρεσίας τους και της εκπαίδευσης τους ή προκήρυξη μόνιμων θέσεων με αξιοποίηση και μοριοδότηση της αποκτηθείσας εξειδικευμένης εμπειρίας. Αυτό έχει εφαρμοστεί επανειλημμένα στο Δημόσιο και δεν αποτελεί ούτε θεσμική εκτροπή ούτε παραβίαση της νομιμότητας. Η πολιτική επιλογή να λήξουν οι συμβάσεις χωρίς ουσιαστική συνέχεια ενός κρίσιμου έργου και με ταυτόχρονη αντικατάσταση μέσω ειδικού προγράμματος, προφανώς έχει πολιτικό και εργασιακό περιεχόμενο. Οι εργαζόμενοι δικαιούνται να το χαρακτηρίζουν ως φωτογραφική απόλυση/απομάκρυνση προσωπικού που κάλυπτε πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Η διοίκηση αποφεύγει να απαντήσει στην ουσία: Γιατί δεν ενημέρωσε ποτέ τους εργαζόμενους ότι σχεδιάζεται πρόγραμμα 1.000 ωφελουμένων με διαδικασία συνέντευξης, όπου η υποκειμενική κρίση αποκτά καθοριστικό ρόλο; Γιατί δεν υπήρξε ανοιχτός διάλογος για τα κριτήρια; Γιατί απαξιώθηκε η εμπειρία ανθρώπων που επί χρόνια στήριξαν κρίσιμες λειτουργίες της ΔΥΠΑ; Οι εργαζόμενοι βλέπουν ότι, ενώ υπήρχε έμπειρο προσωπικό με εξειδικευμένη γνώση, επιλέχθηκε μία διαφορετική διαδικασία, η οποία δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τον τρόπο επιλογής προσωπικού.
Η διοίκηση επιχειρεί, επίσης, να παρουσιάσει τις κινητοποιήσεις ως ενέργεια που στρέφεται απέναντι στους ανέργους. Αυτό προφανώς είναι παραπλανητικό. Οι εργαζόμενοι της ΔΥΠΑ υπηρέτησαν και συνεχίζουν να υπηρετούν καθημερινά τους ανέργους, συχνά κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες υποστελέχωσης και πίεσης. Η διαμαρτυρία στις «Ημέρες Καριέρας» ήταν πολιτική και συνδικαλιστική πράξη ενημέρωσης και διεκδίκησης απέναντι σε μία διοίκηση που αρνείται να απαντήσει ουσιαστικά στα αιτήματα των εργαζομένων. Οι κινητοποιήσεις δεν στρέφονται απέναντι στους ανέργους. Αντίθετα, αναδεικνύουν τις συνέπειες που έχει για τη λειτουργία των υπηρεσιών η αποδυνάμωση έμπειρου προσωπικού.
Η επίκληση σεβασμού στη συνδικαλιστική δράση δεν αρκεί όταν τα πραγματικά γεγονότα λένε άλλα. Υπενθυμίζουμε ότι στις 28 Απριλίου, ημέρα στάσης εργασίας, υπήρξε παρουσία αστυνομικών δυνάμεων και αυξημένων μέτρων ασφαλείας που εμπόδιζαν ουσιαστικά την πρόσβαση απεργών στο κτήριο της διοίκησης για την πραγματοποίηση συνέντευξης Τύπου. Αυτές οι εικόνες δεν συνάδουν με οργανισμό που σέβεται ουσιαστικά τη συνδικαλιστική έκφραση.
Η νομιμότητα δεν μπορεί να χρησιμοποιείται επιλεκτικά ως πολιτικό επιχείρημα όταν: α) υπάρχουν διαρκείς ανάγκες στελέχωσης, β) απαξιώνεται συσσωρευμένη εμπειρία, και γ) επιλέγονται διαδικασίες που δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα αξιοκρατίας. Για τη διοίκηση το νόμιμον με αναγραμματισμό διαβάζεται πάλι νόμιμον. Οι εργαζόμενοι δεν ζητούν προνομιακή μεταχείριση. Ζητούν διαφάνεια, αξιοκρατία, σεβασμό και ειλικρίνεια.
Η ΔΥΠΑ δεν είναι μόνο αριθμοί, δείκτες και επικοινωνιακές εκδηλώσεις. Είναι πρώτα και πάνω απ’ όλα οι εργαζόμενοί της και οι άνθρωποι που καθημερινά στηρίζουν ανέργους και πολίτες. Οι εργασιακοί σύμβουλοι δεν διεκδικούν χάρη. Διεκδικούν αναγνώριση της εργασίας τους, θεσμική σοβαρότητα και ίση μεταχείριση. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με αξιοπρέπεια, συνδικαλιστική ευθύνη και επιμονή απέναντι σε επιλογές που θεωρούμε άδικες, αδιαφανείς και πολιτικά λανθασμένες.
Φωτογραφία: Δανάη Δαυλοπούλου / Eurokinissi
